" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Εκδήλωση για τη μάχη της Κρήτης. Πλούσιο Υλικό (φωτογραφίες, τραγούδια, κείμενα κλπ)

Ἀκολουθεῖστε τοὺς παρακάτω συνδέσμους κάνοντας «κλικ»γιὰ νὰ δεῖτε:
      4.     Φωτογραφικὸ Ὑλικό.

Παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιο από το υλικό:


      
Η  Κρήτη, ἡ μεγαλόνησος, ἡ λεβεντογέννα Κρήτη, πάντοτε ἔδινε «τὸ παρὼν» στοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν σκλαβωμένων τμημάτων τῆς μάνας Ἑλλάδος. Κρῆτες ἐπάνδρωσαν τὰ ἀπελευθερωτικὰ σώματα τῆς Μακεδονίας μας, τῆς Ἠπείρου, τῆς Βορείου Ἠπείρου, τῆς Κύπρου, παντοῦ. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἡ ἴδια ἡ Κρήτη ἀπειλήθηκε τὸ 1941 ἀπὸ τὸν πιὸ πάνοπλο ἐπιδρομέα, τὸν Γερμανό, σήκωσε αὐθόρμητα τὴν κορμοστασιά της καὶ ἀναμετρήθηκε μαζί του. Διότι:
«Κρήτη...γεννήτρα παλικαριῶν
Κρήτη μου πρωτοπόρα
ὅποτε καὶ ὅπου χρειασθεῖ
τηνὲ τιμᾶς τὴ χώρα».

Καὶ τὴν ἐτίμησε ὅλος, σύσσωμος ὁ λαός τῆς Κρήτης, ἄνδρες καὶ γυναῖκες. Νὰ πὼς περιγράφει Γερμανὸς ἀξιωματικὸς τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν ἕνα περιστατικὸ στὴν περιοχὴ Γαλατᾶ Χανίων, ὅπου πραγματοποιήθηκε καὶ ἡ κυρία προσπάθεια τῶν Γερμανῶν: 
            «Στὸ λιγοστὸ φῶς τῆς ἡμέρας θυμᾶμαι ποὺ πετάχθηκε σὰν ἀγρίμι μέσα ἀπὸ τοὺς ἀγκαθωτοὺς θάμνους, σὰν ἀστραπή, μιὰ λεβεντόκορμη σιλουέτα, στὰ μαύρα ντυμένη, μὲ ψηλὲς μπότες καὶ σαρίκι στὸ κεφάλι, ποὺ δίχως καθυστέρηση φύτεψε μὲ τὸ γερμανικὸ αὐτόματο, ποὺ κρατοῦσε, πέντε σφαῖρες στὸ στομάχι δύο ἀλεξιπτωτιστῶν. Πρὶν προλάβουμε νὰ ἀντιδράσουμε, ἔπεσε κάτω, γλιστρώντας σὰν φίδι μέσα στοὺς θάμνους μὲ δαιμονισμένη ταχύτητα. Ἀντιδρῶντας γρήγορα, τὸν κυκλώσαμε καὶ προσπαθήσαμε νὰ τὸν ἐξουδετερώσουμε. Ὅταν ἔφθασα κοντά του δὲν εἶχε ἀκόμα πεθάνει. Τὰ μάτια του ἀνοικτά, κατάμαυρα, λὲς καὶ φοβέριζε τὸν ἐρχομὸ τοῦ θανάτου, ὅμως ὅλο σχεδὸν τὸ κορμί του ἦταν χτυπημένο ἀπὸ τὰ θραύσματα τῆς χειροβομβίδας. Τὸν σήκωσα καὶ ἀκούμπησα τὴν πλάτη του στὸν κορμὸ μιᾶς χοντρῆς ἐλιᾶς. Εἰλικρινὰ μὲ εἶχε συναρπάσει ἡ τακτικὴ ποὺ μαχόταν. Θὰ ἦταν περίπου 18 χρονῶν. Πρὶν ξεψυχήσει, κοίταξε βαθιὰ μέσα στὰ μάτια τὸ στοχασμό μου καὶ χαμογέλασε. Ξαφνιάστηκα. Δὲν ξέρω ἄν χαμογελοῦσε σὲ μένα ἤ στὸν θάνατο, ποὺ φτερούγιζε γιὰ νὰ τὸν πάρει. Σήκωσε μὲ κόπο τὸ δεξί του χέρι, πῆρε ἀπὸ τὸ λαιμό του ἕνα σταυρό ποὺ κρεμόταν, τὸν φίλησε κι ἔγειρε τὸ κεφάλι πλάγια, ξεψυχώντας μὲ καρφωμένο στὰ χείλη του τὸ χαμόγελο. Ὅμως, ἡ ἔκπληξή μου ἔμελλε νὰ κορυφωθεῖ, ὅταν τραβῶντας τὸ σαρίκι του γιὰ νὰ τὸν ξαπλώσω χάμω, ξεχύθηκαν ἀπ’ τὸ κεφάλι του μισὸ μέτρο κατάμαυρα μαλλιά. Τότε μόνο κατάλαβα πὼς ἦταν γυναῖκα. Βουβάθηκα. Ἦταν κάτι ποὺ δὲν τὸ περίμενα. Ἔνοιωσα στὸ λαιμό μου ἕναν κόμπο νὰ μὲ πνίγει. Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συνειδητοποίησα ὅτι ἡ μοίρα τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν θὰ ‘ ταν πολὺ δύσκολη στὴν Κρήτη. Ἔφυγα, ἀφήνοντας τὴ σκέψη μου κάτω ἀπὸ τὴ γέρικη ἐλιά, κοντὰ στὴ νεκρὴ κοπέλα». 

















Ἡ προτομὴ τοῦ Χατζημιχάλη Νταλιάνη (βρίσκεται στὴν εἴσοδο τοῦ Δελβινακίου), τοῦ Δελβινακιώτη ἥρωα, ποὺ ἄφησε τὴν τελευταῖα πνοὴ του στὸ Φραγκοκάστελο τῶν Χανίων, θυσιαζόμενος ἐκεῖ στὶς 18 Μαΐου τοῦ 1828 γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Κρήτης 





 Ἀπαγγελία ποιήματος
Από το όμορφο Ιστολόγιο της νεολαίας της Ι.Μητρόπολης Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης : http://youthimdpk.blogspot.com

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Εκπληκτικό ντοκιμαντέρ για την άλωση της Πόλης από μαθητές του 1ου Γενικού Λυκείου Κατερίνης

Ένα εκπληκτικό  ντοκιμαντέρ  για την άλωση της Κωνσταντινούπολης,  που ετοίμασαν οι μαθητές του Β4 του 1ου Γενικού Λυκείου Κατερίνης, κατά το σχολικό έτος  2010-2011, στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας!
Υπεύθυνη Καθηγήτρια: Χατζησταύρου Άννα

Ειλικρινά ολόψυχα συγχαίρουμε και τους μαθητές και την καθηγήτριά τους.
Καλή ακρόαση:

  



Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

«Εἴμαστε ἄνθρωποι τοῦ περίπου». Περίπου ἐπιστήμονες, περίπου χριστιανοί, περίπου ἱεραπόστολοι, περίπου γονεῖς, περίπου συγγραφεῖς ... Εξαιρετικό κείμενο του π.Σάββα Αγιορείτη

πως λεγε Καμ:
«Εμαστε νθρωποι το περπου». Περπου πιστμονες, περπου χριστιανο, περπου εραπστολοι, περπου γονες, περπου συγγραφες, περπου εραπστολοι.
λλ τ περπου, τ μισ, τ χλιαρ, εναι κλαση!

ντθετα, Χριστς εναι τ πν κα μς θλει τελεως δικος Του κα χι περπου δικος Του. «Τ πντα εμαι γ γι σνα κα σ τ πντα γι μνα. Τ περισστερο θλεις;» λει Κριος μ τ στμα το γου ωννου το Χρυσοστμου.

χριστιανς καλεται ν ζσει μσα στν κσμο χι γι ν συμβιβαστε μαζ του λλ γι ν τν λλξει, ν τν μεταποισει. χριστιανς νατμνει τν κοινωνικ ζω κα χτυπ τς σπιες δομς ξεκινντας π τν διο του τν αυτ.



 

πιτλους ς τ καταλβουμε: νθρωπος μακρυ π τν Θε ποφρει πολ χειρτερα πργματα, κα τελικ δν πολαμβνει τποτα.

Θες ν δσει γι λους μας να ποφασιστικ ξεκνημα γι να λοκληρωτικ δσιμο. Στ χρι μας εναι, ρκε ν τ θελσουμε πραγματικ.

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τ ΘΕ ΔΟΞΑ!  
Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης


απόσπασμα,  
ακολουθεί το πλήρες κείμενο 
και ένα όμορφο βίντεο στο τέλος : 

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Επιστολή στον Θάνο Τζήμερο για τις θέσεις του κόμματος Δημιουργία Ξανά, σχετικά με τις «Σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας»

Επιλέξαμε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την επιστολή που έστειλε ο κ.Ανδρέας Σταλίδης, ιδρυτής του αξιόλογου Ιστοτόπου antibaro.gr, προς τον κ.Τζήμερο, σχετικά με τις θέσεις του για τις σχέσεις Κράτους Εκκλησίας:

Απόσπασμα 1ο
"Μία οξυδερκής θεώρηση της ελληνικής ιστορίας, όσο και κοινωνίας, όταν δεν εμφορείται από τις αγκυλώσεις της αριστερής διανόησης η οποία έχει επικρατήσει στην άρχουσα πολιτική κουλτούρα τα τελευταία 30 χρόνια, διαβλέπει ότι η σχέση έθνους και θρησκείας στην Ελλάδα είναι διαφορετική και όχι συγκρίσιμη με το τι γίνεται στην Ευρώπη. Είναι λάθος ανάγνωση και οδηγεί σε λάθος θέσεις, να συγκρίνει κανείς τον ρόλο και τη θέση της Εκκλησίας ως οργανισμού, αλλά και ως πεποίθησης σε λαϊκό επίπεδο στην Ελλάδα, με την καταπίεση αιώνων από τη Ρωμαιοκαθολική απολυταρχία και το σύμπλεγμα θρησκείας και αυταρχισμού στη Δύση για αιώνες –μέχρι και τον Φράνκο κατά το δεύτερο μισό του αιώνα που πέρασε."

Απόσπασμα 2ο
"Το επιχείρημα των θέσεών σας ότι η περιουσία στα χέρια της Εκκλησίας της δόθηκε επί Οθ. Αυτοκρατορίας ως πολιτικού εκπροσώπου των Ελλήνων (Χριστιανών), και άρα θα πρέπει να επιστραφεί στο κράτος, το οποίο είναι μετά την Επανάσταση ο νόμιμος διάδοχος φορέας πολιτικής εκπροσώπησης των Ελλήνων, είναι παντελώς άστοχο –και για την ακρίβεια πρωτοφανές. Κανένας από όσους προέβησαν στις ενέργειες τις οποίες περιγράφω πιο κάτω δεν χρησιμοποίησε αντίστοιχο ισχυρισμό. Έχουμε και λέμε:

  • 1833-34. Η αντιβασιλεία του Όθωνα διέλυσε 416 Μοναστήρια και υφάρπαξε τις περιουσίες τους. Μιλάμε για το 80% των Μοναστηριών.
  • 1836, η αντιβασιλεία του Όθωνα απαλλοτρίωσε την περιουσία των υπολοίπων μοναστηριών.
  • Με τους νόμους 1072/1917 και 2050/1920 είχαμε αναγκαστική απαλλοτρίωση μοναστηριακών εκτάσεων σε δύο φάσεις, με δεύτερη το 1930. Συνολικά οι εκτάσεις είχαν αξία 1 δις δραχμών της εποχής, από τις οποίες το κράτος κατέβαλε μόνο το 4%
  • Με το νόμο 4684/1931 έγινε αναγκαστική ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Μονών. Τα χρήματα που εισπράχθηκαν εξαφανίστηκαν τα πρώτα χρόνια της Κατοχής.
  • Στις 18/9/1952 υπεγράφη νέα σύμβαση με την οποία παραχωρούνταν το 80% της εκκλησιαστικής γης έναντι του ποσού 45 εκατομυρίων δραχμών. Στη Σύμβαση αυτή, με πρωτοβουλία του κράτους πάντα, το οποίο προχώρησε σε μία ακόμη αναγκαστική απαλλοτρίωση, το κράτος παραδέχτηκε ότι αδυνατούσε να αποπληρώσει τα χρωστούμενα προς την Εκκλησία και έτσι πρότεινε για αντάλλαγμα να μισθοδοτεί για πάντα τους κληρικούς.
  • Με το νόμο (Τρίτση) 1700/1987 επιχειρήθηκε η οριστική αποψίλωση της εναπομείνουσας εκκλησιαστικής περιουσίας, όμως αφού κατέφυγαν οι Μονές στα ευρωπαϊκά δικαστήρια η υπόθεση σταμάτησε.
Συμπερασματικά: η Εκκλησία, δηλαδή τα πλέον των 10000 ΝΠΔΔ τα οποία την απαρτίζουν νομικά, έχουν απωλέσει σχεδόν όλες τις εκτάσεις γης που κατείχαν, μετά από σειρά αναγκαστικών απαλλοτριώσεων. Στην έρευνα της Αγροτικής Τράπεζας το 1988, την οποία κι εσείς αναφέρεστε, υπολογίζει την Εκκλησιαστική περιουσία σε 1.28 εκ στρέμματα γης, από τα οποία μόνο τα 169900 είναι καλλιεργίσιμη γη. Οι αριθμοί αυτοί αναπαράγονται και στις θέσεις σας. Για να δοθεί όμως η πλήρη εικόνα δίνω και ένα επιπλέον στοιχείο της έρευνας, το οποίο παραλείπετε, ότι δηλαδή οι καλλιεργίσιμες εκτάσεις της Εκκλησίας αθροίζονται στο 0.48% του συνόλου."

 

 

Σχόλιο:

Στη φωτογραφία ο κ.Τζήμερος με φόντο το κεντρικό του σύνθημα: "Πολιτική ΧΩΡΙΣ Πολιτικούς". Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι στις νέες εκλογές θα κατέβει μαζί με τον κ.Στέφανο Μάνο. (Χωρίς σχόλιο).


Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή προς τον κ.Τζήμερο:

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Εκδηλώσεις αυτό το σαβ/κο σε Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Γιαννιτσά, Λάρισα, Κόνιτσα

Πειραιάς:




Γιαννιτσά:
http://www.enromiosini.gr/wp-content/files/2012/05/teliko.jpg

Κόνιτσα:



Λάρισα:

protokollo-kerkyras-27-5-2012
Περισσότερα για την εκδήλωση στη Λάρισα εδώ


και φυσικά η εκδήλωσή μας στη Θεσσαλονίκη:






ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΪΟΥ στις 22.00 : ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ

Δημιουργήσαμε το παρόν blog για να ενώσουμε οι Έλληνες τις προσευχές μας και να βοηθήσουμε το Έθνος μας τις παρούσες δύσκολες ώρες που περνάει.




Η δύναμη της ομαδικής προσευχής όπως μας έχουν βεβαιώσει οι σύγχρονοι άγιοι γέροντες είναι πολλαπλάσια και μπορεί να κάνει πραγματικά θαύματα.

Μετά δυόμισι ετών εγκόσμιων προσπαθειών ώστε να αλλάξει η πορεία του Έθνους μας ίσως ήρθε η ώρα, τώρα, στην πιο κρίσιμη καμπή των εξελίξεων να εστιάσουμε περισσότερο και πιο συντονισμένα στην προσευχή.

Μαζί, την ίδια ώρα από όπου κι αν βρισκόμαστε στον πλανήτη μπορούμε να ενώσουμε τις δεήσεις μας με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί ο καθένας, με την ελπίδα ότι ο Θεός θα ανατρέψει την δυσχερή κατάστασή μας.

Παρακαλούμε, κυρίως τα blogs, τα forums, άλλες ιστοσελίδες που θα θελήσουν να συμμετάσχουν, να προωθήσουν την προσπάθεια ώστε αυτή να διαδοθεί ευρύτερα ακόμη και εκτός διαδικτύου, κάτι που μπορεί να κάνει ο καθένας με μηνύματα μέσω κινητών και από στόμα σε στόμα ώστε την άλλη Παρασκευή στις 22.00 να είμαστε όσο το δυνατό περισσότεροι παρόντες στο κάλεσμα, για να προσευχηθούμε υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου και του Έθνους μας γενικότερα.

Είναι το πιο απλό που μπορούμε να κάνουμε αλλά ίσως το πιο σπουδαίο.
ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΩΡΕΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΞΙΖΕΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΠΡΟΩΘΗΣΗ.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Ευχαριστήρια επιστολή προς το ιστολόγιό μας από τον π. Αναστάσιο Αλεξίου.

Λάβαμε την παρακάτω ευχαριστήρια επιστολή από τον Ιερέα π. Αναστάσιο Αλεξίου για την πρωτοβουλία των ιστολογίων που βοηθήσαμε το άτυχο παλικάρι από την Αλεξανδρούπολη (δείτε ΕΔΩ)  και σας την παραθέτουμε.


"Αγαπητοί αδελφοί χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε.
Έχουν ήδη περάσει 20 μέρες από τη στιγμή που η αγάπη και το ενδιαφέρον σας δημοσίευσε στα ιστολόγιά σας το κάλεσμα αγάπης και συμπαράστασης σε ένα έργο προσφοράς αγάπης και ελπίδας σε ένα 25χρονο παλικάρι της ενορίας μας που έχασε τα δυο του πόδια σε αυτοκινητικό δυστύχημα. 

Θεωρώ υποχρέωσή μου, αφού για άλλη μια φορά σας ευχαριστήσω όλους για την πρωτοβουλία αυτή, να ενημερώσω εσάς αλλά και όλους εκείνους τους αδελφούς, άγνωστους μεν σε μένα, γνωστούς όμως στο Θεό, που αμέσως έσπευσαν να καταθέσουν τον οβολό τους από το υστέρημά τους , περίσσευμα όμως της καρδιάς του, πως μέχρι σήμερα το πρωί στον εν λόγω λογαριασμό του Ιερού Ναού κατατέθηκαν 1530 ευρώ.

Τέθηκε ως τελικός στόχος, μέχρι τον Οκτώβριο του 2012, ένα χρόνο ακριβώς μετά το δυστύχημα, να συγκεντρώσουμε το ποσό των 6000 ευρώ για μπορέσουμε να τακτοποιήσουμε όλες τις οικονομικές εκκρεμότητες ενός έργου που ξεπέρασε τις 35.000 ευρώ. 
Από την αρχή αυτής της προσπάθειας στηρίξαμε όλες τις δυνάμεις μας και τις ελπίδες μας στον άγιο Θεό και μέχρι στιγμής ο Θεός δεν άφησε να κλονιστεί αυτή η εμπιστοσύνη μας, ζώντας σε όλες τις φάσεις αυτής της προσπάθειας μικρά θαύματα.
Με την ίδια πίστη και εμπιστοσύνη στο Θεό και με τη δική σας βοήθεια ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρουμε.
Σας ευχαριστώ όλους.
Ο Θεός να σας ευλογεί.

Με αγάπη και ευγνωμοσύνη,

π. Αναστάσιος Αλεξίου
Προϊστάμενος Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Απαλού
"



Αξίζει να διαβάσετε τον σχολιασμό της επιστολής από το Ιστολόγιο Κλασσικοπερίπτωση:
Ειλικρινά και  μιλώντας  μέσα από την καρδιά μου, δεν θεωρώ  ότι η "Κλασσικοπερίπτωση"  αξίζει  συγχαρητήριων ή  επαίνων.
Εμείς κάναμε  αυτό που έπρεπε να κάνουμε  και πιστέψτε με ήταν το ελάχιστο.
Αυτός που αξίζει τα συγχαρητήρια είναι

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Διαμαρτυρία εκπαιδευτικού για τα θεάματα που παρακολουθούν σχολεία και για προσηλυτισμό μαθητών σε νεοειδωλολατρικές-παγανιστικές θρησκείες

Μεταφέρουμε τις επιστολές διαμαρτυρίας της εκπαιδευτικού Βέργου Παρασκευής (τις διαβάσαμε στο Ιστολόγιο Θρησκευτικά). Με αφορμή τις επιστολές της συναδέλφου να θυμίσουμε την πρόσφατη ανάρτησή μας : ΑΙΣΧΟΣ: Θεατρικό έργο που διασκεύασε για παιδιά Δημοτικού ο Λαζόπουλος, προσβάλει το σχήμα του ιερέα. Βίντεο ΣΟΚ.



Προς τον
Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας
Κ. Θεόδωρο Καρτσιώτη,
Δια της Διεύθυνσης του 1ου Δημοτικού σχολείου Πολυκάστρου.

Πολύκαστρο 8/5/2012
Θέμα: Εξωσχολικά θεάματα σε Δημοτικά Σχολεία
Αξιότιμε κ. Περιφερειακέ Διευθυντά,
Είμαι εκπαιδευτικός και υπηρετώ με απόσπαση στο 1ο δημοτικό σχολείο Πολυκάστρου. Θέμα της παρούσας επιστολής είναι η παρακολούθηση θεαμάτων από τα σχολεία και η καταλληλότητα του περιεχομένου τους.
Όπως γνωρίζετε σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 110409/Γ7/23-9-2011 έγγραφο του Υ.Π.Δ.Β.Μ.Θ., η έγκριση των θεαμάτων δε γίνεται πλέον από το Υπουργείο, λόγω κατάργησης της σχετικής επιτροπής, αλλά επαφίεται αποκλειστικά και μόνο στο Σύλλογο διδασκόντων, ο οποίος αποφασίζει μετά από σχετική εισήγηση του εκάστοτε διευθυντή της σχολικής μονάδας.

Από την μέχρι τώρα εμπειρία μου γνωρίζω ότι η απόφαση λαμβάνεται κυρίως με βάση τα κριτήρια του κόστους και του χώρου παρουσίασης του θεάματος, όπως επίσης και των τεχνικών χαρακτηριστικών του (σκηνικά, κοστούμια, χορογραφία, μουσική κ.λ.π.). Ελάχιστη σημασία δίνεται στο περιεχόμενο του έργου, το οποίο αρκετές φορές έρχεται σε αντίθεση με τα προβλεπόμενα για την Ελληνοχριστιανική Παιδεία, όπως αυτά ορίζονται από το Σύνταγμα της Ελλάδας.
Αυτό συμβαίνει είτε γιατί κάποιοι συνάδελφοι δε γνωρίζουν τη σχετική εγκύκλιο, οπότε κάποιοι θίασοι εκμεταλλεύονται το γεγονός και παρουσιάζονται ότι έχουν την έγκριση του Υπουργείου είτε για

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Ο Ιερέας (ΠΟΠ-2009). -ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ

Αληθινή ιστορία. Είμαστε στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κάπου στη Ρωσία. Ο πάτερ Αλέξανδρος κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει τους συμπατριώτες του και ν`ανακουφίσει τις πληγές τους. Επιβιώνει ισορροπώντας ανάμεσα στον κίνδυνο να εκτελεστεί από τους Γερμανούς ή να εκτελεστεί από τους Ρώσους, θεωρούμενος συνεργάτης των Γερμανών.
Η ταινία ξεκινά δείχνοντάς μας το κόσμο με τα μάτια μιας μύγας. Μιας μύγας της οποίας τη ζωή, ο πάτερ Αλέξανδρος χαρίζει, μιας και έχει και αυτή αξία. Όλη η ταινία πραγματεύεται την υψηλή αξία της ζωής, δείχνοντας την αντιμετώπιση σοβαρότατων καταστάσεών της κατά τον πόλεμο, μέσα από τον Χριστιανικό τρόπο σκέψης. Προβάλλεται η δύναμη της Ελπίδας που δίνει η Ορθοδοξία και τα υψηλά ιδανικά απλών ανθρώπων. Φως, στις σκοτεινές μέρες μας, μην το χάσετε.

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Οικουμενιστικές ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ: "Τό ὓδωρ τό ἀλλοιούμενον " του π.Νικολάου Μανώλη

Σχόλιο μέλους του "Παιδαγωγού":
Πρόσφατα είδαμε στο διαδίκτυο μία ακόμη σειρά φωτογραφιών που ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ τον Ορθόδοξο πιστό λαό. 
Θα ήταν φυσικά πιο εύκολο αλλά και "ανώδυνο" να τις παραβλέψουμε και να προχωρήσουμε σε ένα επόμενο θέμα. Δεν ήταν όμως αυτή η στάση των Αγίων πατέρων της Εκκλησίας και του πιστού λαού όταν έβλεπαν την πτώση, την πλάνη και την αίρεση. ΔΕΝ έκλειναν τα μάτια τους.

Παραθέτουμε λοιπόν άρθρο που αναφέρεται στο θέμα με την ευχή να παρέμβει άμεσα η ηγεσία της Εκκλησίας μας για να σταματήσει αυτή η συνεχιζόμενη κατρακύλα. Ακολουθεί η επιστολή που λάβαμε από τον πρωτοπρεσβύτερο π.Νικόλαο Μανώλη του γέροντος Αγάθωνος.


Ὅσοι ἀνήκουμε στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τήν Ὀρθοδοξία, φέρουμε τεράστια εὐθύνη πρός τίς ἐπόμενες γενεές. Τήν Πίστη πού μᾶς παρέδωσε ὁ Χριστός διά τῶν Ἁγίων Του, νά τήν διαφυλάξουμε καί νά τήν μεταλαμπαδεύσουμε ἀτόφια στά παιδιά μας. Τό ἐπίπονο αὐτό ἒργο, συνιστᾶ διαχρονική ἐφαρμογή τῆς Δεσποτικῆς ἐντολῆς “πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἒθνη, βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος”. 
Οἱ πρῶτοι Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ καί στούς ἐπόμενους αἰῶνες οἱ διάδοχοί τους ἐνισχύονται ἀπό τόν Παράκλητο, τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας. Στερεώνονται στήν Πίστη ἀποκτώντας τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτά δίδονται “ἑκάστῳ πρός τό συμφέρον” (Α΄ Κορ. 12, 7-11). Εἰδική δωρεά ἀποτελεῖ ἓνα κοινό χάρισμα, ὁμολογιακό καί μαρτυριακό, βασισμένο στήν ἀποκεκαλυμμένη γνώση πώς εἶναι μέτοχοι καί φορεῖς τῆς μόνης ἀληθινῆς Πίστης καί Ἀληθείας. Ὁ Ἀναστημένος Χριστός ἀποτελεῖ τήν ἀδιαπραγμάτευτη Λατρεία τῆς ὓπαρξής τους. Ἡ ἀτέρμονη καί ἀνείπωτη χαρά τῆς σχέσης μέ Τόν πλουτανοδότη Κύριο καί τήν Ἐκκλησία Του, ἡ μέθεξη στή Χάρη Τοῦ Θεοῦ καί τό βίωμα τῆς ἀνάβασης ἒως ἑβδόμου οὐρανοῦ “ἐν τῇ ἀρρήτῳ δυνάμει τοῦ Πνεύματος” γίνονται ὁ ἀπόλυτος θησαυρός, πού θά κηρυχθεῖ στά πέρατα τῆς Οἰκουμένης. Ἡ Ἀγάπη πού τούς διακατέχει γιά “κάθε ἂνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον” τούς ὠθεῖ στό νά διασώσουν τόν κόσμο ἀπό τήν πλάνη τῶν εἰδώλων καί τῶν ψεύτικων θεῶν. Προσφέρουν τό Ὓδωρ τό ζῶν, τό ἁλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον, τήν μαρτυρία τῆς Ἀνάστασης, τό Εὐαγγέλιο τῆς Λύτρωσης. Καί μπολιάζουν τήν προσφορά τους μέ τή θυσία καί τό μαρτύριο. Δίνουν τήν ζωή τους γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἡ ἐμπειρία τῆς Χάριτος κυριαρχεῖ στόν λαό τοῦ Θεοῦ. Διαποτίζει τό DNA του. Τό κοινό Ἃγιο Ποτήριο ἀλλοιώνει τήν ψυχοσύνθεσή του, τόν ἁγιοποιεῖ καί τόν θεώνει. Λειτουργεῖται καθ’ ἑκάστην εἰσερχόμενος στόν Ναόν τοῦ Κυρίου. Στήν Πρόθεση καί στό ἱερό Θυσιαστήριο συγχωροῦνται τά ἐπίγεια μέ τά Οὐράνια. Συναντιόνται οἱ ζῶντες μέ τούς κεκοιμημένους, σέ μιά σύναξη πλημμυρισμένη ἀπό Ἀγγέλους καί τό Ἀναστάσιμο Ἂκτιστο Φῶς. Στή Θεῖα Εὐχαριστία ἐπισφραγίζεται ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναβιώνονται τά πάθη της, ἡ πορεία της, οἱ διώξεις καί οἱ θυσίες της. Κατατίθενται ὡς μαρτυρία εὐγνωμοσύνης καί ἀφοσίωσης. Ἐπαναπροσδιορίζονται σταυροειδῶς οἱ σχέσεις τοῦ λαοῦ μέ τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπο. Εἶναι ἀδιανόητο γιά τήν Παράδοσή μας, ὁ Λειτουργός τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου, νά ἀφήσει τά διαδραματιζόμενα καί νά στραφεῖ στό μέσον τοῦ Ναοῦ, γιά νά ἀσπαστεῖ τόν Διάβολο μέ τή μορφή τοῦ αἱρεσιάρχου!



Δυστυχῶς, σήμερα τά πράγματα εἶναι πολύ διαφορετικά. Οἱ διάδοχοι πλέον τῶν Ἀποστόλων ἒχουν διαφοροποιήσει τήν ἐντολή “μαθητεύσατε πάντα τά ἒθνη”. Ἡ μαθητεία στόν χῶρο τῆς ἱεραποστολῆς ἐπιδέχεται τώρα σύνθετες ἐρμηνεῖες. Ἡ Πίστη στόν Χριστό ὡς μόνη λατρεμένη ἀγάπη καί στήν Ὀρθοδοξία ὡς μόνη ἀληθινή Πίστη δέν εἶναι αὐτονόητη. Τίθεται πρός διαπραγμάτευση. Ὁ εἰς τῦπον Χριστοῦ σύγχρονος διάδοχος δέν προσφέρει πλέον στή Σαμαρείτιδα τό Ὑδωρ τό ζῶν τό ἁλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον, διότι δέν τό ψηλάφισε καί δέν τό κατέχει. Ἀντ’ αὐτοῦ λαμβάνει ἀπό ἐκείνη τό ὓδωρ τό ἀλλοιούμενον. Μέ αὐτό “εὐλογεῖται” καί “ἁγιάζεται”. Μέ αὐτό ἀντικαθιστᾶ τή Χάρη τῆς

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ κατά τον Γεννάδιο Σχολάριο, του Πρωτοπρεσβύτερου Θεόδωρου Ζήσης


Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑΔΙΟ ΣΧΟΛΑΡΙΟ

1. Ο διπλός κίνδυνος· Τούρκοι και Φράγκοι 
Η παρουσίαση των θέσεων του πατριάρχου Γενναδίου Σχολαρίου για την άλωση της Πόλης από τους Τούρκους το 1453 έχει μέγιστο ιστορικό, εθνικό και πνευματικό ενδιαφέρον, για πολλούς και σημαντικούς λόγους. Εν πρώτοις διότι η ζωή του συνεκτυλίσσεται μαζί με τις τελευταίες δραματικές δεκαετίες της βασιλεύουσας και τις πρώτες της άδοξης δουλείας και υποταγής της στον βάρβαρο και αλλόθρησκο κα­τακτητή. Και το σημαντικότερο, διότι δεν είναι απλός θεατής των δρω­μένων, ένας από τους πολλούς που απλώς υφίστανται παθητικά τις τροπές των καιρών και των χρόνων, αλλά ένας από τους ολίγους που ενεργητικά έλαβαν μέρος και συνδιαμόρφωσαν τις ιστορικές συνθήκες, κάτω από τις οποίες πορεύθηκε η Ρωμιοσύνη κατά τα κρίσιμα έτη πριν από την άλωση και μετά από αυτήν. Κατηύθυνε ο ίδιος και προσδιό­ρισε σε μεγάλο βαθμό τις τύχες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. 
Η αποφασιστική μάλιστα αυτή συμμετοχή του στην χάραξη της ιστορικής πορείας του Γένους, με την οποία ακύρωσε τα καταστροφικά σχέδια άλλων ισχυρών δυνάμεων, προκάλεσε, όπως συμβαίνει συνήθως, την ισχυρή τους αντίδραση, η οποία, εν όσω ζούσε ακόμη, εκδηλώθηκε ως προσπάθεια δυσφημήσεως και απομονώσεως, μετά δε τον θάνατό του ως προσπάθεια κακοποιήσεως και συγχύσεως των ιστορικών πληρο­φοριών, που έφθασε μέχρι και την νόθευση των συγγραμμάτων του, ώστε να πληγεί η υστεροφημία του και να παύσει να αποτελεί αξιόπι­στο μάρτυρα και εκφραστή της ιστορικής συνειδήσεως της Ρωμιοσύνης. 
Ο πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος μαζί με ολίγους άλλους εκκλησιαστικούς ηγέτας του 15ου αιώνος με προφητική δύναμη και ενόραση, διείδαν, ότι κίνδυνος για την αυτοκρατορία δεν ήσαν μόνον από την Ανατολή οι Τούρκοι, αλλά και από την Δύση οι Φράγκοι υπό τον πά­πα, και ότι εν μέσω των δύο αυτών κινδύνων έπρεπε το Γένος να πορευ­θεί με πολλή προσοχή. Ο κίνδυνος των Τούρκων ήταν καθημερινή αγωνία, ante portas, προ των θυρών, αλλά και ο κίνδυνος από την Δύση δεν ήταν υποθετικός, αλλά

δέν ἀρκεῖ ἁπλά νά μιλᾶμε γιά Θεό στά παιδιά μας. Σημασία ἔχει ὁ τρόπος...

"Μά πάτερ, ἀφοῦ εἶναι κολλημένοι" 

 

Τελικά δέν ἀρκεῖ ἁπλά νά μιλᾶμε  γιά Θεό στά παιδιά μας. Σημασία ἔχει ὁ τρόπος...
Φαντάσου νά πεῖ ὁ γονιός, "Ἄν θές παιδί μου μή γυρνᾶς σήμερα νωρίς τό βράδυ στό σπίτι" καί νά πεῖ τό παιδί, "Μά τί λές τώρα; Θά ἀφήσω ἐγώ αὐτή τή ζεστή φωλιά; Αὐτούς τούς καλούς γονεῖς; Αὐτή τήν ὡραία ἀτμόσφαιρα;"
Εἶναι πολύ βασικό αὐτό. Αὐτή ἡ καταπίεση, πού κάνει τό παιδί νά ἀντιπαθεῖ μαζί μέ ἐμᾶς καί τό Θεό. Πᾶνε "πακέτο" αὐτά, ὅπως λένε τά παιδιά. Δηλαδή, εἶναι μαζί, εἶναι σέτ, εἶναι ἑνωμένα. Κι ἄν ἐγώ στραβώσω τήν εἰκόνα τοῦ Θεόυ στό παιδί, κάνω μεγάλη ζημιά στήν ψυχή του. Τήν ἴδια ζημιά μπορῶ νά κάνω, ὅμως, καί στόν ὁποινδήποτε ἄνθρωπο σέ ὅποιον μιλάω γιά τό Θεό μέ τρόπο λανθασμένο. Τώρα βέβαια μιλάω μέ ἀφορμή τά παιδά. Ἀλλά μπορεῖ νά τό ζήσεις αὐτό καί στό γραφεῖο σου καί στή δουλειά σου καί στή γειτονιά σου καί στήν πολυκατοικία σου.
Καί μέσα στήν ἀναζήτηση, προκειμένου νά βροῦμε μία ἄκρη, ρώτησε ἕνας μαθητής τούς ἄλλους "Ρέ παιδιά ποῦ ὀφείλεται αὐτό;" Καί πετάγεται ἕνας καί λέει "Μά εἶναι κολλημένοι οἱ ἄνθρωποι". Βιάστηκα νά τόν κόψω, μήν ξεφύγει ἡ κουβέντα. "Ἔλα" τοῦ λέω "ἠρέμησε. Δέ θά ἀρχίσουμε νά μιλᾶμε ἔτσι τώρα". "Συγγνώμη, πάτερ. Εἴπατε νά μιλήσουμε ἄνετα. Δέν εἶπα καμιά βρισιά."Εἶχε δίκιο, μά ἔπρεπε νά εἶμαι προσεκτικός. "Τί ἐννοεῖς, μ' αὐτή τή λέξη;" "Ἐννοῶ αὐτό πού λέει ἡ λέξη" μου λέει. "Δέν τό ἔχετε ἀκούσει; Ποῦ ζεῖτε; Εἶναι κολλημένοι. Δηλαδή ἔχουν κολλήσει τά μυαλά τούς κάπου καί δέν ἀλλάζουν γνώμη. Μά εἶναι συμπεριφορά αὐτή; Ἔχω κάτι ἀναμνήσεις ἀπίστευτες, πάτερ. 
Θυμᾶμαι στό δημοτικό μία φορά ἕνας δάσκαλος μᾶς ἔβγαλε ἀπό τήν ἐκκλησία, πού εἴχαμε πάει νά ἐκκλησιαστοῦμε μέ τό σχολεῖο γιατί μιλάγαμε λίγο. Μᾶς βγάζει ἀπό τήν ἐκκλησία, μᾶς δίνει δύο χαστούκια καί μᾶς ξαναβάζει μές στήν ἐκκλησία. Γιατί μέσα στήν ἐκκλησία, λέει, ἀπαγορεύονταν νά δώσει χαστούκια, ἀλλά ἔξω ἐπιτρεπόταν. Καί μετά πῆρε τή στάση τῆς προσευχῆς καί συνέχισε νά προσεύχεται. Κι ἐμᾶς... εἶχε μουδιάσει τό μάγουλο ἀπό τά χαστούκια!
Κι ἔκαναν τά παιδά τούς ἑξῆς συνδυασμούς μέσα τους: θεία λειτουργία-ἐκκλησία-προσευχή-χαστούκι-τιμωρία, ἐκδίκηση. 
Μία ἐμπειρία μέ δυσάρεστες ἀναμνήσεις, ἐνῶ λογικά θά ἔπρεπε νά θυμίζει μόνο ἀγάπη καί καλοσύνη. Θά μοῦ πεῖς "Καλά ἐσύ δέν λές ὅτι θέλεις ἡσυχία στήν ἐκκλησία;" Ἐννοεῖται. Ἀλλά ποτέ δέν πιστεύω ὅτι πρέπει νά χαστουκίζουμε κάποιον πού μιλάει καί μάλιστα ἕνα παιδί δημοτικοῦ! Καί ρώτησα τόν μαθητή ποῦ ἔφαγε τά χαστούκια, "Καλά πότε ἔγινε αὐτό;" "Ἔγινε τρίτη δημοτικοῦ" "Καί τώρα" τοῦ λέω "πᾶς πρώτη Λυκείου! Καί τό θυμᾶσαι;;;" 
Καί μοῦ λέει, "ξεχνιοῦνται αὐτά; Ἤ θά ξεχάσω καί τό ἄλλο, πού μέ ἔπαιρναν διάφοροι καθηγητές καί μοῦ ἔλεγαν " ἐσύ εἶσαι καλό παιδί. Μ' αὐτόν, τόν τάδε, νά μή μιλᾶς. Μ' αὐτήν νά μή ξανακάνεις παρέα. Δέ σέ βοηθᾶνε αὐτά τά παιδιά. Νά 'σαι μακρυά καί ἀπό αὐτά τά παιδιά." Καί πετάχτηκε ἕνας στήν τάξη πού ἤτανε συμμαθητής τοῦ ἀπ' τό δημοτικό καί τοῦ λέει, "Ναί ρέ, ἀλλά παρόλο ποῦ δέν μᾶς ἄφηναν νά κάνουμε παρέα, ἐμεῖς κάναμε! Θυμᾶσαι;; Ἄς ἔλεγαν αὐτοί! Ἐμεῖς ὅμως κάναμε!
Καί γέλαγαν ὅλοι. Γιατί θυμήθηκαν ὅτι οἱ μεγάλοι τους ἀπαγόρευαν νά εἶναι φίλοι καί θέλησαν νά χαλάσουν τόν λογισμό τους καί νά κάνουν τά παιδιά νά βλέπουν καχύποπτά τους ἄλλους, ὅτι αὐτός ὁ μαθητής εἶναι τό "κακό παιδί", αὐτός ὁ ἄλλος, αὐτή ἡ ἄλλη ἡ μαθήτρια εἶναι ἐπικίνδυνη, "φύγε ἀπ' αὐτήν καί νά κάνεις παρέα μόνο μέ κάποιους ἐκλεκτούς"
από την ομιλία του π. Ανδέα Κονάνου "Θεέ μου είσαι όλος μια ζεστή αγκαλιά"

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ DVD ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ

Ι. Ν. ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ – ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟΥ ΔΙΣΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΑΠΟΣΤΟΛΟ ΑΓΙΟ ΚΟΣΜΑ ΤΟΝ ΑΙΤΩΛΟ 
 
 
Την Τρίτη, 29 Μαΐου 2012
ημέρα Μνήμης της Άλωσης της Πόλης από τους Τούρκους
στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Γιαννιτσών
στις 20.30 το βράδυ
 
 
ο Ι. Ν. ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ και το Σωματείο ‘ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ’
παρουσιάζουν έναν οπτικοακουστικό δίσκο, που περιλαμβάνει 
τον ΒΙΟ, ΤΙΣ ΔΙΔΑΧΕΣ, ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ.
Στην εκδήλωση θα λάβει μέρος η χορωδία του Ιερού Ναού με τη συνοδεία ορχήστρας.
 
 
Ἡ μεγάλη αὐτὴ παραγωγὴ ἀποτελεῖ τὴν πρώτη ἐπιστημονικὴ προσπάθεια ὀπτικοακουστικῆς καταγραφῆς τοῦ ἔργου καὶ τῆς δράσης τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ. Ἀποτελεῖται ἀπὸ ὀπτικοακουστικὸ ὑλικό, καθὼς καὶ σπάνιες εἰκόνες καὶ φωτογραφίες ἀπὸ τὶς πόλεις καὶ ἐπαρχίες ποὺ ἔζησε καὶ ἔδρασε ὁ Ἅγιος (Μακεδονία, Θεσσαλία, Αἰτωλία, Ἀκαρνανία, Ἄρτα, Πρέβεζα, Λευκάδα, Κεφαλληνία, Ζάκυνθο, Κέρκυρα, Β. Ἤπειρο κ.ἄ.).
Ἡ πρώτη παρουσίασή του πραγματοποιήθηκε τὴν Παρασκευή, 20 Ἀπριλίου, στὴ γενέτειρα τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ, τὸν Δῆμο Θέρμο Αἰτωλοακαρνανίας.  Τὸ βράδυ τῆς ἴδιας ἡμέρας παρουσιάστηκε στὴ νεολαία τοῦ Ἀγρινίου, στὸ Παπαστράτειο Μέγαρο.
 Ὁ παραπάνω ὀπτικοακουστικὸς δίσκος (σὲ μορφὴ DVD καὶ CD) θὰ κυκλοφορήσει σὲ δεκάδες χιλιάδες ἀντίτυπα, σὲ καλαίσθητη κασετίνα καὶ θὰ διανέμεται δωρεάν.
 
http://www.enromiosini.gr/wp-content/files/2012/05/teliko.jpg
 
Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς εἶναι ὁ μεγαλύτερος μετὰ τὴν Ἅλωση Ἕλληνας καὶ πατέρας τοῦ νεοελληνικοῦ Ἔθνους. Ἡ μεγαλύτερη θρησκευτικὴ καὶ ἐθνικὴ προσωπικότητα τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας. Ἱεραπόστολος καὶ συγχρόνως Ἐθναπόστολος. Ἡ φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ πνευματοφόρος ἄνδρας, ὁ ἁγιορείτης μοναχός, ὁ μεγάλος Διδάχος καὶ ἐκφραστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Ρωμηοσύνης. Ὁ ἀναγεννητὴς τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ.
Τὸ κήρυγμά του καὶ ἡ δράση του ἦταν ἕνα εὔστοχο κράμα «χριστιανικοῦ συναισθήματος καὶ λαϊκῆς πρακτικότητας», εἶχε τὴ σφραγίδα τοῦ ἤθους του, τῆς πιστῆς ψυχῆς του καὶ τῆς ἑλληνικῆς συνείδησής του.
Ὁ λαὸς τὸν λάτρευε καὶ τὸν τιμοῦσε ὡς ἅγιο ἐνῶ ἀκόμα ζοῦσε. Τὸν εἶχε Ἅγιο 182 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπίσημη ἁγιοποίησή του, τὸ 1961. Ἡ 260ή συνοδικὴ πράξη τοῦ Πατριαρχείου τῆς 20ῆς Ἀπριλίου κατέταξε τὸν Κοσμᾶ μεταξὺ τῶν ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ ἡμέρα ἑορτασμοῦ του τὴν 24η Αὐγούστου, ἡμέρα τοῦ μαρτυρικοῦ του θανάτου. Ἂς ἔχουμε τὶς πρεσβεῖες του!

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Μια κοπέλα με τεράστια θέληση (Photos)


Η συγκεκριμένη κοπέλα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χέρια της, αλλά αυτό δεν μπόρεσε να της σταθεί εμπόδιο, αφού κάνει τα πάντα με τα πόδια της. Η νεαρή ζωγράφος είναι πάντα χαμογελαστή και έχει απίστευτη θέληση για ζωή!































Δείτε και τις ζωγραφιές της :

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Η αγάπη μιας μάννας (συγκλονιστικο βίντεο)

Στο βίντεο, η Lacey Buchanan από το Τέννεση, περιγράφει με καρτέλες τον αρχικό της ενθουσιασμό, όταν έμαθε πως είναι έγκυος στον Κρίστιαν, και τις φοβίες, με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπη, όταν συνειδητοποίησε το σοβαρό πρόβλημα του παιδιού.
Κατά τη διάρκεια του βίντεο, η μητέρα κρατά τον ενός έτους γιό της στην αγκαλιά της, αποκαλύπτοντας το πρόσωπό του μονάχα στο τέλος, φιλώντας τον με αγάπη και υπερηφάνεια. Το αγοράκι πάσχει από μια σπάνια και σοβαρή μορφή λυκοστόματος, το οποίο μπορεί να επηρεάσει διάφορες περιοχές του προσώπου. Ο Κρίστιαν δεν είχε ουρανίσκο όταν γεννήθηκε, δεν μπορούσε να κλείσει το στόμα του και δεν είχε μάτια. Σε ηλικία τεσσάρων μηνών υπεβλήθη στη πρώτη του χειρουργική επέμβαση για να κλείσει το λαγώχειλο του.

 "Ενθουσιάστηκα από την αγάπη του κόσμου. Σας ευχαριστώ που μας υποστηρίζετε στο μακρύ μας ταξίδι», δήλωσε η μητέρα. Ακολουθεί το συγκλονιστικό βίντεο...

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Στυλιανός Κυριακίδης: Το ταξίδι ενός πολεμιστή.

Στο τέλος της προεκλογικής περιόδου … 

ας διδαχτούμε από έναν μεγάλο Έλληνα αθλητή τον Στέλιο Κυριακίδη για την ηθική, το πείσμα και την αγάπη για την πατρίδα


1946: Ο Έλληνας μαραθωνοδρόμος Στυλιανός Κυριακίδης ΝΙΚΑ στη Βοστώνη. 
Και ΔΕΝ ξέχασε την ΕΛΛΑΔΑ  


20 Απριλίου 1946.
Αν και 36 ετών, και σκελετωμένος -από την πείνα και την ανέχεια- αποφάσισε να τρέξει στο μαραθώνιο της Βοστώνης, έχοντας ως αντιπάλους 134 από τους καλύτερους μαραθωνοδρόμους του κόσμου.
Όπως λέει ο ίδιος, στο μυαλό του είχε μόνο ένα σύνθημα "Ή ταν ή επί τας".


Ενώ έτρεχε κάποιος του φώναξε:
"Για την Ελλάδα Στέλιο"
και τότε όπως λέει ένοιωσε τα πόδια του "σαν τα πόδια του Ερμή".
Η επίδοση του Κυριακίδη αποτέλεσε τότε πανευρωπαϊκό ρεκόρ.

Μετά τον αγώνα παρέμεινε για μεγάλο διάστημα στις ΗΠΑ πετυχαίνοντας να ευαισθητοποιήσει τους Αμερικανούς και μαζεύοντας σημαντική υλική βοήθεια, η οποία μοιράστηκε όταν επέστρεψε στην Ελλάδα. Την βοήθεια (χρήματα, τρόφιμα, φάρμακα) την έφερε με 2 καράβια.
Η βοήθεια αυτή έμεινε γνωστή ως «πακέτο Κυριακίδη».
Ο ίδιος αρνήθηκε να λάβει οποιοδήποτε χρηματικό έπαθλο.
Όταν επέστρεψε στην πατρίδα, ένα εκατομμύριο Έλληνες τον ανέμεναν για να τον αποθεώσουν.


Μαραθώνιο παράδειγμα προς μίμηση!
Άγαλμα των Λούη-Κυριακίδη στη Βοστώνη

Ο βετεράνος δημοσιογράφος Γιάννης Παπαδημητρόπουλος, μας διηγείται

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΣΕ ΙΟΥΔΑΪΚΕΣ ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ


-ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ
ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΝ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΑΓΑΘΟ ΟΛΩΝ
ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ!

Λέγομαι Μ.Σ. καί εἶμαι ἐκπαιδευτικός σέ Γυμνάσιο τῆς Δυτικῆς Θεσσαλονίκης ( τά στοιχεῖα μου θά τεθοῦν στή διάθεση ὅποιου παραλήπτη αὐτοῦ τοῦ μηνύματός μου ἐπιθυμήσει ).
Σήμερα 10-5-2012, τό Σχολεῖο μου πραγματοποίησε «ἐκπαιδευτική» ἐπίσκεψη τῆς Α’ Τάξης στά πλαίσια τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, στήν Ἰουδαϊκή Συναγωγή τῆς Θεσσαλονίκης καί θά ἐπακολουθήσει τήν ἐπόμενη βδομάδα ἐπίσκεψη καί τῆς Β’ Τάξεως.
Αὐτές οἱ ἐπισκέψεις ξεκίνησαν νά πραγματοποιοῦνται τά τελευταῖα χρόνια ἀπό τά Δημοτικά, ἀλλά ἀκόμη καί ἀπό τήν Θεολογική Σχολή τοῦ Α.Π.Θ.
Τό Ὑπουργεῖο Παιδείας καί μέ εὐθύνη τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου τά τελευταῖα χρόνια, μετατρέπει ὡς γνωστόν τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπό Ὀρθόδοξο Χριστιανικό, σέ θρησκειολογικό, προβάλλοντας ὅλες τις θρησκεῖες ὡς «σωστές» καί «ἀθῶες» κι ὄχι ὡς αἱρετικές καί ἀντίχριστες, δημιουργώντας στά μυαλά καί στίς ψυχές τῶν ἀνυποψίαστων μαθητῶν, ἕναν ἀχανή ὠκεανό ἐπιτρεπόμενων ψευδοπίστεων, ἀπό τίς ὁποῖες κάποια στιγμή κοντινή ἤ μακρινή, θά κάνουν προσωπική ἐπιλογή ζωῆς, παρούσης καί αἰωνίου!
Κι ὅλα αὐτά συμβαίνουν, τή στιγμή πού τό 98% τῶν Ἑλλήνων εἴμαστε Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι καί ταυτόχρονα μέ τίς κατά καιρούς προπαγάνδες κι ἀπειλές γιά ἀπομάκρυσνη Ἁγίων Εἰκόνων ἀπό τά Σχολεῖα, τήν κατάργηση τῆς πρωινῆς προσευχῆς, τῆς ἀφαίρεσης τῆς τιμημένης Ἑλληνικῆς σημαίας ( μέ τόν Σταυρό ), τήν μείωση ὡρῶν διδασκαλίας τῶν Θρησκευτικῶν καί τή μετατροπή τους ἀπό ὑποχρεωτικό μάθημα σέ προαιρετικό κλπ.
Ἡ ἀποχριστιανοποίηση τῶν Ἑλλήνων παιδιῶν – νέων καί τῶν Σχολείων μέ διάφορες μεθόδους (ἀνεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση καί πολυπολιτισμικότητα, «μετάλλαξη» τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλοίωση τῆς ἱστορίας μας καί συστηματική λήθη της, ψυχοβλαβεῖς τρόποι νεανικῆς διασκέδασης κι ὄχι ψυχαγωγίας, ἐξαθλιωμένα πνευματικῶς καί ἠθικῶς Μ.Μ.Ε., στημένες κατηγορίες καί λασπολογίες κατά τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν προσώπων της, γενική χαλάρωση τῶν ἠθῶν κλπ ), εἶναι ἕνα καλά στημένο σχέδιο τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων, πού στοχεύει στήν χειραγώγηση τῶν ἀνθρώπων ἀπό τή νεαρή τους ἡλικία. Κι αὐτό, γιατί ἡ παιδική ἡλικία ἐνδείκνυται γιά νά διαμορφώσει τά πιστεύω ( ἤ τήν ΑΠΙΣΤΙΑ ), τά ἤθη ( ἤ τήν ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ ) καί τά ἰδεώδη ( ἤ τήν ΑΝΙΔΕΟΤΗΤΑ ) τῶν αὐριανῶν πολιτῶν μίας κοινωνίας! Τά παιδιά εἶναι ἀκόμη ἄδεια δοχεῖα, πού εὔκολα θά γεμίσουν μέ ὅ,τι τούς «σερβίρουν», καλό ἤ σαθρό. Οἱ ἐνήλικες εἴμαστε κατασταλλαγμένοι καί παγιωμένοι σέ ἀπόψεις καί τρόπους ζωῆς, δύσκολα μεταβαλλόμαστε. Τά παιδιά εἶναι εὔκολη λεία πρός διαμόρφωσιν κατά τό δοκοῦν. Κατασκευάζοντας λοιπόν νέες φουρνιές ἀνθρώπων μέ «χαλαρά» ἤθη, μέ συγκεχυμένες και συγχυσμένες ἰδεολογίες καί προπαντός χωρίς ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ στόν ἕναν καί μοναδικό Θεό Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.Eἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι θἀ ἀποτελέσουν εὔκολα ἐλεγχόμενες «ἀνθρωποειδεῖς ἀγέλες», γιά νά τίς ἐκμεταλλεύονται

Όμορφες εκδηλώσεις αυτό το Σαβ/κο.




1. ΕΚΔΗΛΩΣΗ στη Θεσσαλονίκη
Το Σάββατο 12 Μαΐου και ώρα 20:30 στον πολυχώρο «Δεσμοί Ελλήνων» (Πασαλίδη 29, περιοχή Αγ. Φανουρίου, Κάτω Τούμπα, Θεσσαλονίκη) θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα «Οι Έλληνες Πομάκοι ανάμεσα στον τουρκικό επεκτατισμό και στην ελλαδική αβελτηρία». 

Ομιλητές ο Πομάκος δημοσιογράφος και συγγραφέας Σεμπαεδήν Καραχότζα και ο δάσκαλος και ερευνητής Νικόλαος Κόκκας
Συμμετοχή μουσικού σχήματος με επικεφαλής τον δάσκαλο και μουσικό Βαγγέλη Δωρόπουλο
Στο τραγούδι η πρόεδρος του Συλλόγου Πομάκων νομού Ξάνθης Εμινέ Μπουρουτζή



2. ΚΑΛΕΣΜΑ στην Επέτειο Αυτονομίας


 Κυριακή 13 Μαΐου 2012
στο ακριτικό Δελβινάκι (πολύ κοντά στα ΕλληνοΑλβανικά σύνορα)
ΤΙΜΟΥΜΕ 
την Επέτειο ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ της Βορείου Ηπείρου.
διοργανωτής: Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης
 Ακολουθεί η σχετική εγκύκλιος-κάλεσμα προς ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ , ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Αριθ. Πρωτ. 28 Εν Δελβινακίω τη 1η Μαΐου 2012
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 156η

ΘΕΜΑ: "Πότε θα κάνη ξαστεριά" για την Βόρειο Ήπειρο.
Αγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
-Α-
Στους καιρούς μας επικρατεί η σύγχυση και η κοινωνική αναστάτωση. Όλα έχουν γίνει άνω - κάτω. Όλα βρίσκονται σε μια συνεχή δίνη, ακόμη και αυτά τα εθνικά θέματα, ώστε πολλοί να πιστεύουν -χωρίς να λαθεύουν - ότι πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Αφήνουμε το Κυπριακό, την Θράκη, το Σκοπιανό και το Αιγαίο, κι' ερχόμαστε στο ζήτημα της Βορείου Ηπείρου. Για παράδειγμα, στην Ιστορία που διδάσκεται στα Λύκεια της Αλβανίας, οι μαθητές διαβάζουν κι' ακούνε τα ανιστόρητα εκείνα, ότι τάχα τα Ιωάννινα και ολόκληρη η ελεύθερη Ήπειρος είναι ... αλβανικές περιοχές, που κάποτε θα ενωθούν με την σημερινή Αλβανία και θ' αποτελέσουν την ... "Μεγάλη Αλβανία", μαζί και με τις περιοχές της Φλώρινας και της Καστοριάς.
Όμως, το εξοργιστικό δεν είναι το τι υποστηρίζουν οι Αλβανοί, αλλά το τι κάνουν οι ιθύνοντες στην Ελλάδα. Γιατί, επί τέλους, οι γείτονες "γράφουν" την Ιστορία στα μέτρα τους κι' όπως τους αρέσει. Το εξοργιστικό είναι, ότι οι ημέτεροι, όταν τους θέτουν το ζήτημα αυτό, απαντούν ότι το ... μελετάνε ! Θαυμάσια δικαιολογία, για να καλύπτουν την αδράνεια και την αδυναμία τους για μια δυναμική εθνική εξωτερική πολιτική. Θυμίζει την στρουθοκάμηλο, που όταν την σημαδεύουν οι κυνηγοί, κρύβει το κεφάλι της στην άμμο, νομίζοντας ότι έτσι θα γλυτώση από τον κίνδυνο ...
-Β-
Αλλά στην Βόρειο Ήπειρο δεν είναι μόνο το παραπάνω πρόβλημα. Είναι πολλά, Και πρώτα - πρώτα, είναι η

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Διδάσκοντας τη Γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού σε μαθητές γυμνασίου και λυκείου.

Του Βλάσση Άγτζίδη

“Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δικιά μας μελαγχολία”….

Από το 1994 μια νέα “εθνική επέτειος” ήρθε να προστεθεί στο πάνθεον των εθνικών επετείων. Μόνο που τούτη ήταν αποτέλεσμα μιας υπόγειας και απρόσμενης κίνησης της προσφυγικής κοινωνίας των πολιτών, που διεκδικούσε τη δικιά της ιστορική Μνήμη, την εγγραφή της στη συλλογική μνήμη του έθνους-κράτους και τη συμμετοχή στο κοινό αφήγημα. Έτσι, το 1994 οι πρόσφυγες του ’22 πέτυχαν την πρώτη πολιτική κατάκτηση σ’ εναν χώρο, μάλλον άξενο, με ένα κράτος εχθρικό προς τη διατήρηση της προσφυγικής Μνήμης. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι…


Από τότε κάθε χρόνο εκπαιδευτικοί -με δική τους πρωτοβουλία και με την κάλυψη της επίσημης αναγνώρισης και της αναγκαστικής συμμόρφωσης του υπ.Παιδείας- προσπαθούν να οργανώσουν παρουσιάσεις του ιστορικού αυτού γεγονότος, κυρίως στις περιοχές που εγκαταστάθηκαν είτε οι πρόσφυγες του ’22, είτε οι νέοι πολυάριθμοι Πόντιοι πρόσφυγες της Σοβιετικής κατάρρευσης, αλλά και αλλού…..

Όλα αυτά πραγματοποιούνται σε μια μη ευκαταφρόνητη κλίμακα, μακρυά από το κυρίαρχο λάιφ στάιλ και τη γνωστή αγοραία δημοσιογραφία, αγνοημένα και περιφρονημένα από μια ενσωματωμένη και αστικοποιημένη Αριστερά που “ζει με και από τους μύθους της”, αλλά και από μια κυρίαρχη ιστοριογραφική αντίληψη που πορεύεται και στοχάζεται παρακάμπτοντας τις ενοχλητικές παραμέτρους

Προσπαθώντας να κωδικοποιήσω κάπως τις προσπάθειες αυτές έγραψα το παρακάτω κείμενο, το οποίο αποτελεί μια πρώτη απόπειρα παρουσίασης των αξόνων του ιστορικού γεγονότος της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου εντός του πραγματικού ιστορικού πλαισίου, καθώς και των παιδαγωγικών αρχών που πρέπει να τηρηθούν κατά τη διδασκαλία σε μαθητές


Διδάσκοντας τη Γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού σε μαθητές γυμνασίου και λυκείου(Μια πρώτη προσέγγιση)

1. Το Σκεπτικό – Οι στόχοι

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Αλβανοί και Αρβανίτες

 Αποσπάσματα:
Κωνσταντίνος Βαβούσκος, Ομότιμος Καθηγητής ΑΠΘ «Τουρκική πηγή περί Φλωρίνης»
«Σημειωτέον ότι τα μνημονευθέντα αρβανιτοχώρια του Νομού Φλωρίνης (Λέχοβον, Φλάμπουρον και Δροσοπηγή), ήσαν τα σημαντικότερα και ευρωστότερα κέντρα του Ελληνισμού, υπ’ ουδενός ποτέ αμφισβητηθέντα ως προς αυτά.
Εις το Λέχοβον π.χ. κατά την διάρκεια του Μακεδονικού αγώνος, είχεν εγκατασταθή το στρατηγείον των Μακεδονομάχων της περιοχής (είχε καταστή κέντρον στρατιωτικόν του Μακεδονικού Αγώνος) λόγω της ασφαλείας, την οποίαν παρείχε το με γνησίαν και αποφασιστικήν εθνικήν συνείδησιν διαπνεόμενον σύνολον των κατοίκων του».

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων, «Άλλο Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες».
«Ο όρος Αρβανίτης που αφορά τους Σουλιώτες, τους Υδραίους, τους Σπετσιώτες και πολλούς κατοίκους των Μεσογείων, προέρχεται από τελείως διαφορετική ρίζα.
Συγκεκριμένα από την λέξη ΄Αρβανον, τοπωνύμιο της Βορείου Ηπείρου, που το βρίσκουμε ήδη από τον 11ο αιώνα στα κείμενα της ΄Αννας της Κομνηνής. Από το ΄Αρβανον, δηλαδή από την ελληνικότατη Βόρειο ΄Ηπειρο, κατέβηκαν σε πόλεις και νησιά της Νοτίου Ελλάδος, ελληνικοί πληθυσμοί που μιλούσαν Αρβανίτικα».

Αχιλλέας Λάζαρου, Ρωμανιστής Βαλκανολόγος, «Η Διεπιστημονική Αλήθεια για τους Αρβανίτες»
«Οι απόδημοι Αρβανίτες που βρίσκονται στη στρατιωτική υπηρεσία του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας και Ιρλανδίας (1491-1547) συναισθάνονται την ελληνικότητα τους, την οποία διακηρύσουν στεντόρεια προ της μάχης: “Ελλήνων εσμέν παίδες… και τοις εχθροίς… την πάλαι θρυλουμένην Ελλήνων ανδρείαν έργοις αυτοίς φανεράν ποιήσωμεν”.
΄Οταν δε με αιματηρούς αγώνες, αποκτούν κάποιο κομπόδεμα, σπεύδουν και εκπλήρωση τάματος, όπως με την Ελληνική εκκλησία της Νεαπόλεως Ιταλίας το 1597, οι Μιχαήλ Μπούας και Αλέξανδρος Μοσχολέων, που δεν περιορίζονται μόνο στην αναγραφή των αξιωμάτων τους, Magistri Capellani, αλλά προσθέτουν και την Ελληνική τους ταυτότητα “nationis graecae!!».

Από άλλο σημείο του κειμένου
«Κατ’ ακολουθίαν οι διάσπαρτοι ανά την στεριανή και νησιώτικη Ελλάδα Αρβανίτες, ευλόγα σe στίχους τραγουδιού από το Εγκόλπιο του Ρήγα Βελεστινλή προβάλλονται προεξαγγελτικά ΄Ελληνες: Ω Υδραΐοι κι εσείς Ψαριανοί, άνδρες Σπετσιώται και υπόλοιποι Γραικοί!!!
΄Ολοι οι μπουρλοτιέρηδες του αγώνος του 1821 ήσαν Αρβανίτες, προερχόμενοι από τα τρία προαναφερόμενα ηρωικά νησιά!!!

Επίλογος Κειμένου:
Εν τέλει φωτεινότατο δείγμα ελληνικής εθνικής συνειδήσεως μας έχει κληροδοτήσει ο Μακεδονομάχος από τα Κούντουρα (Μάνδρα Αττικής) Βαγγέλης Κοροπούλης: “…θά αγωνισθώ μέχρι να ελευθερωθή η Μακεδονία και θα πεθάνω εδώ… “.
Πηγή: Θεοδρομία

διαβάστε επίσης:

Αλβανοί και Αρβανίτες

του Κων/νου Χολέβα, Πολιτικού Επιστήμονος

             Άγνοια η και διαστρέβλωση της Ιστορίας προδίδει η καινοφανής άποψη που ακούσθηκε ότι δηλαδή μεγάλοι ήρωες του 1821 και των μετέπειτα εθνικών αγώνων υπήρξαν Αλβανοί.

             Γίνεται σύγχυση με τους Αρβανίτες, τους αρβανιτόφωνους Έλληνες. Άλλο, όμως, Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Και εξηγούμεθα :
             Ο Μάρκος Μπότσαρης, στην μνήμη του οποίου ασεβούν πολλοί, ήταν Έλλην αρβανιτόφωνος, όπως όλοι οι Σουλιώτες. Η ελληνική του συνείδηση φαίνεται και από την περίφημη φράση που είπε όταν πρωτοπάτησε στα Επτάνησα : Ο Έλλην δεν μπορεί να αισθάνεται ελεύθερος εκεί όπου κυματίζει η Βρεττανική σημαία". Το δε Λεξικό που έγραψε ήταν της αρβανίτικης  - όχι αλβανικής - και ρωμαίικης απλής  (νεοελληνικής). Άλλωστε δεν θα μπορούσε να έχει αλβανική εθνική συνείδηση, διότι κάτι τέτοιο εμφανίζεται μόλις το 1878 με την Λίγκα της Πριζρένης - Κοσσυφοπεδίου και μάλιστα ως τεχνητό κατασκεύασμα ξένων δυνάμεων και θρησκευτικών προπαγανδών.  
Κατά την Τουρκοκρατία δεν υπήρχε έθνος Αλβανών. Οι κάτοικοι της σημερινής Αλβανίας διεκρίνοντο με κριτήριο την θρησκεία τους. Οι Ορθόδοξοι ήσαν Ρωμιοί, εντεταγμένοι στο ίδιο Γένος με τους υπόλοιπους Έλληνες. Οι Μουσουλμάνοι ένοιωθαν Τούρκοι, εξ ου και ο όρος  Τουρκαλβανοί.  Εάν μιλούμε για αλβανική συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση δεν πρέπει να αναφερόμαστε στους Μποτσαραίους, την Μπουμπουλίνα και τους Κουντουριώτηδες, αλλά στους Τουρκαλβανούς που χρησιμοποιήθηκαν από την άλλη πλευρά ως σφαγείς των Ελλήνων.

             Οι Βυζαντινοί πρόγονοί μας δεν ανέφεραν Αλβανούς στην Βαλκανική. Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος ονομάζει Αλβανούς μία φυλή