Σκέψεις με αφορμή μια ... αυτοκτονία (αληθινό περιστατικό)

αναδημοσιεύουμε από το Ιστολόγιο Αντιπαρακμή

Πριν λίγες μέρες, κάποιος γνωστός μου, αυτοκτόνησε.
Τι έκανε όμως έναν δημόσιο υπάλληλο, κάτοχο πτυχίου, με μόνιμη εργασία, παντρεμένο (χωρισμένο για την ακρίβεια) και με παιδί, να προτιμάει τον θάνατο; Σας παρακαλώ, μην βιαστείτε να απαντήσετε με τη γνωστή "καραμέλα" για την "οικονομική κρίση".
Πριν την οικονομική , έχει προηγηθεί μια άλλη κατάρρευση, η ηθική, η ψυχική, η πνευματική.

Η πορεία της ζωή του
Ο Λ. πίστεψε στο πρότυπο  που του καλλιέργησαν οι γονείς του, το σχολείο του, η τηλεόραση.
Πίστεψε κατ αρχήν ότι αν περάσει στο Πανεπιστήμιο θα είναι πετυχημένος.
Πίστεψε ότι -σε αντίθεση με τις χειρωνακτικές εργασίες- θα μπορεί να βγάζει χρήματα χωρίς ιδιαίτερο κόπο.
Και αφού η τηλεόραση μας έπεισε ότι τα χρήματα εξασφαλίζουν την ευτυχία, όταν θα έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και θα είχε χρήματα, δεν θα χρειαζόταν να μοχθεί κι έτσι θα ζούσε πλέον την υπόλοιπη ζωή του "ευτυχισμένος"!

Κι έβγαλε το Πανεπιστήμιο, και διορίστηκε στο δημόσιο (μία ακόμη εξασφάλιση σιγουριάς) και παντρεύτηκε, και απέκτησε και παιδί και σπίτι και αυτοκίνητο ...
Όλα σύμφωνα με το πρότυπο που του καλλιεργήσαμε.
Μετά όμως ήρθε ο εγωισμός, συγνώμη, ο χωρισμός εννοούσα.  Και βρέθηκε και πάλι, μόνος.

Αλλά έστω κι έτσι, ήταν ακόμη νέος, οπότε με την εξασφαλισμένη εργασία του στο δημόσιο και την καλή του εμφάνιση, θα μπορούσε σχετικά εύκολα να βρει μία άλλη "σύντροφο".
Και βρήκε, και νέα όνειρα και νέες ελπίδες ευτυχίας.
Αλλά κάπου εκεί, μαζί με το εσωτερικό κενό έρχεται και η οικονομική κατάρρευση. Τη θυμάστε εκείνη την "παραβολή του ασώτου" που ακούγαμε στην εκκλησία; Γιατί όταν η μικρότερη σε ηλικία όμορφη σύντροφος βλέπει να "τελειώνουν" τα χρήματα, τότε αισθάνεται ότι "κάτι δεν πάει καλά στη σχέση" και ψάχνει βρίσκει τον επόμενο ... "άντρα".
Οπότε ο πετυχημένος πτυχιούχος δημόσιος υπάλληλος μένει και πάλι, μόνος.



Μόνος ..
Και τότε είναι που αναρωτιέται πάνω σε τι θεμέλια έχτισε τη ζωή του και που πήγε  η ευτυχία που του υποσχόταν όλοι.
Και σε μια κοινωνία που ο καθένας επιδιώκει "να περνάει καλά", σε μια κοινωνία που οι φίλοι όταν δεν χρησιμεύουν ως "συνοδοί" στις εξόδους υπάρχουν επειδή μπορεί να μας φανούν "χρήσιμοι".
Σε μια κοινωνία που δεν υπάρχουν πλέον συγγενείς, γείτονες, φίλοι, συχωριανοί.
Σε μια κοινωνία που όσοι μπορούν, φοράνε τη μάσκα του "πετυχημένου" και "μοστράρουν" στην ανώνυμη πόλη και οι υπόλοιποι απλά αφήνονται στην τύχη τους.
Τότε το εσωτερικό κενό γίνεται δυσβάσταχτο.


Όμως ...
αν δεν άκουγε τις σειρήνες της ευδαιμονίας ..

• αν οι γονείς του τον προέτρεπαν να βγάζει με "τον ιδρώτα του προσώπου του τον άρτον του" (όπως μας είχε προτρέψει ο Θεός όταν μας έβγαζε από τον Παράδεισο).
• αν το σχολείο τον γέμιζε με τα ιδανικά της Ορθόδοξης πίστης και της πατρίδας, που έκαναν τη φυλή μας να αντέξει πολλούς αιώνες, με σκληρές δοκιμασίες και πείνα και σκλαβιά, χωρίς κανείς να αυτοκτονεί
• αν η καλοπέραση είχε αντικατασταθεί με την εγκράτεια, με την άσκηση, με τη νηστεία, με το αρχαιοελληνικό "μέτρο"
• αν ο πλούτος είχε αντικατασταθεί με την αρετή (τη θυμάστε εκείνη την ιστορία με τον Ηρακλή, την Αρετή και την Κακία, την διδάσκουν άραγε ακόμη στα σχολεία μας ;)
• αν αντί για τους καραγκιόζηδες που εμφανίζονται ως σωσίες στην τηλεόραση βλέπαμε τις αγιογραφίες στα ταπεινά ξωκλήσια μας, τους άγιους της πίστης μας και τους εθνομάρτυρες του έθνους μας (κάποιοι φρόντισαν να εξαφανίσουν τις εικόνες ηρώων από τις σχολικές αίθουσες και να τις αντικαταστήσουν από την "ξενοφοβία" το "ρατσισμό" και την "ανακύκλωση"!)
• αν πρότυπό μας δεν ήταν  ο όμορφος και επαγγελματικά πετυχημένος "δυτικός" άνθρωπος  αλλά

Δημήτρης Νατσιός, «Tο κακό θα μας έρθει από τους διαβασμένους. Θα βγούν πράγματα από το Σχολείο που ο νούς σας δεν φαντάζεται» (άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός).

Δημήτρη Νατσιού, Δασκάλου

[Εἰσήγησις στήν ΗΜΕΡΙΔΑ: "ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ή ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ"; ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 19-5-2012]

Στόν τόπο πού κρεμοῦσαν οἱ καπεταναῖοι τ᾿ ἅρματα, κρεμοῦν οἱ γύφτοι τά νταούλια». Συνοψίζει, νομίζω, εὐθύβολα ἡ λαϊκή θυμοσοφία αὐτό πού συμβαίνει τοῦτες τίς ἡμέρες στήν πατρίδα μας. «Θεέ μου τί βλέπομεν στίς μέρες μας» ἀναφωνοῦσε ὁ πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης, βλέποντας τούς καντιποτένιους τῆς ἐποχῆς του νά βυσσοδομοῦν ἐναντίον τῆς αἱματοκυλισμένης πατρίδος.

«Θεέ μου τί βλέπουμε στίς μέρες μας» ἀναφωνοῦμε καί ἐμεῖς, ἰδίως σήμερα, 19 Μαΐου ἡμέρα ὀδύνης καί  μνήμης τῆς Γενοκτονίας τῶν Ρωμηῶν τοῦ Πόντου, βλέποντας «τίς ἀνθωποκάμπιες πού μαράζωσαν τό ὁλόδροσο δέντρο τῆς φυλῆς μας» καταπῶς θά ᾿ λεγε ὁ Φώτης Κόντογλου, αὐτούς πού μαγαρίζουν τήν ἱστορία μας καί χλευάζουν ἥρωες σάν τόν ἀθάνατο Κολοκοτρώνη νά συνωστίζονται στά ἕδρανα τῆς Βουλῆς. Ἄν τίς τῦχες τῆς ἐμπερίστατης πατρίδας μας, τίς ἀναλάβουν οἱ ξιπασμένοι ἐκκλησιομάχοι, τότε ὅπως λέει ὁ ποιητής, «τό πιό φρικτό ναυάγιο θά ἦταν νά σωθοῦμε». Ἄν δέν γίνουμε Νινευΐτες, σωτηρία δέν πρόκειται νά ὑπάρξει. Κι᾿ ἄν θέλουμε νά ἀπομείνει μαγιά πρέπει νά ξεκινήσουμε ἀπό τό δημοτικό σχολεῖο, ὅπου ἀκόμη ἀντικρίζουμε τήν δροσιά καί τήν ἀθωότητα τοῦ παραδείσου.

Ὅμως καί ἐδῶ πρόλαβε ἡ ἐθνομηδενιστική λέπρα νά ἐνσταλάξει τίς ἀκαθαρσίες της. Κάποιοι ὅμως ἐντόπιζαν ἀπό τίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ ΄80, τῆς δεκαετίας τῆς φρίκης αὐτό πού προφήτεψε ὁ ἅγιος ἐθναπόστολος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός. «Θά βγοῦν πράγματα ἀπό τά σχολεῖα πού ὁ νοῦς σας δέν φαντάζεται».

Τό 1984 τό ἡσύχιο καί ταπεινό περιβόλι τῆς Παναγίας μας, κρούει τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου γιά τήν  παιδεία. Ἔγραφαν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες «Ἀπό πολλά χρόνια τώρα γίνεται συστηματική προσπάθεια διαρκῶς αὐξανομένη νά πολεμηθεῖ ἡ πίστη. Νά βγεῖ ἀπό τά ἑλληνικά σχολεῖα ὁ Χριστός. Νά διαστρεβλωθεῖ ἡ ἱστορία μας. Νά εὐτελισθεῖ ἡ σημασία τῶν μεγάλων ἑορτῶν, τῶν Χριστουγέννων καί τοῦ Πάσχα, πού τόσο ζεῖ ὁ λαός μας. Νά παύσει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία νά εἶναι ἡ ψυχή τοῦ Γένους μας. Νά καταντήσουν τά παιδιά εὔκολη λεία κάθε νοητοῦ ἤ φανεροῦ θηρίου».

Δυστυχῶς ὅλα αὐτά τά βιώνουμε σήμερα στά σχολεῖα, πού ἀντί νά εἶναι θεματοφύλακες τῶν τιμαλφῶν ἀξιῶν τοῦ Γένους μας, «γυμνάσια πίστεως, ἀρετῆς καί ἀγάπης πρός τήν πατρίδα», ὅπως τά ὁραματιζόταν ὁ πρῶτος καί τελευταῖος Ὀρθόδοξος Κυβερνήτης, ὁ Ἰω. Καποδίστριας, μεταβλήθηκαν σέ μάνδρες ἀφιλοπατρίας, ἀπιστίας καί γλωσσικῆς ἀφασίας. Ποῦ; Στή χώρα τῆς Φιλοκαλίας. Ἐδῶ εἴχαμε καί ἔχουμε ἄφθονα τά πολυτίμητα  τζιβαϊρικά, στά κελάρια τοῦ πατρογονικοῦ μας σπιτικοῦ· τά περιφρονήσαμε καί σπεύσαμε νά τραφοῦμε μέ τίς γουρουνοτροφές, τά ξυλοκέρατα τῶν Εὐρωπαίων καί καταντήσαμε παλιόψαθα τῶν ἐθνῶν.

Σήμερα, σεβαστοί Πατέρες, κυρίες καί κύριοι, στά σχολεῖα ζοῦμε, ὅσοι ἔχουμε ἀνοιχτά κι᾿ ἄγρυπνα τά μάτια τῆς ψυχῆς μας, μιά Πνευματική Γενοκτονία. Οἱ ἐχθροί, οἱ κρυοροδογκονιάρηδες  Γραικύλοι τῆς σήμερον, χτυποῦν δόλια καί ὕπουλα τρία κυρίως μαθήματα. Τήν ἱστορία πού συντηρεῖ τήν ἐθνική μνήμη, τά θρησκευτικά, διότι παιδαγωγοῦν εἰς Χριστόν καί τήν

Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο υγιής πατριωτισμός (Απάντηση σέ παρερμηνεῖες). Γράφει ο Κωνσταντῖνος Χολέβας

Προσφάτως προβλήθηκαν ὁρισμένες ἀτεκμηρίωτες καί προκλητικές ἀπόψεις «μοντέρνων» θεολόγων, οἰ ὁποῖοι κατηγοροῦν καί παρερμηνεύουν τή διαχρονική στάση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπέρ τοῦ πατριωτισμοῦ και τῆς ἐθνικῆς ταυτότητος. 

Θεωροῦν ὅτι κακῶς ἀναφερόμαστε στήν Ὀρθοδοξία ὡς στοιχεῖο τῆς πολιτιστικῆς μας ταυτότητος καί ἐπί πλέον λέγουν ὅτι οἱ ἀγῶνες τῆς Ἐκκλησίας ὑπέρ τῆς ἐθνικῆς ἐλευθερίας ὑπῆρξαν μία παρένθεση, ἡ ὁποία πρέπει νά κλείσει..

Ὀρθότατα καί μέ πλούσια ἐπιχειρήματα ἀπήντησε ἤδη ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ. Προσωπικά θά ἤθελα ἁπλῶς νά σημειώσω ὁρισμένες ἱστορικές παρατηρήσεις εἰς ἐπίρρωσιν τῶν ἀπόψεων τοῦ Σεβασμιωτάτου.

 

Ἀπό τήν ἀρχαιότητα ἤδη ὁ Ἡρόδοτος ἔχει παραδεχθεῖ ὅτι ἡ θρησκεία ἀποτελεῖ θεμελιῶδες συστατικό τῆς ταυτότητος ἑνός ἔθνους. Θεωρεῖ ὡς ἑνωτικά στοιχεῖα τῶν διασπασμένων ἑλληνικῶν πόλεων-κρατῶν τήν κοινή καταγωγή, τήν κοινή γλῶσσα, τήν κοινή θρησκεία καί τά ὁμοειδῆ (ὁμότροπα) ἤθη καί ἔθιμα. Ἐξ ἄλλου κατά τίς δύο χιλιετίες τῆς Χριστιανικῆς ζωῆς τοῦ Γένους μας Ἕλληνες καί ξένοι ἔχουν καταγράψει τήν μεγάλη ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπί τῆς ἐθνικῆς καί πολιτιστικῆς μας ἰδιοπροσωπίας. Ὁ ἀείμνηστος Βρετανός Βυζαντινολόγος Στῆβεν Ράνσιμαν πίστευε ὅτι ὁ Ἑλληνισμός ἐπεβίωσε ἐπί Τουρκοκρατίας κυρίως χάρις στήν σύνδεσή του μέ τόν πνευματικό πλοῦτο τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Ζάκ Λακαριέρ, Γάλλος συγγραφεύς πού ἐκοιμήθη πρό ὀλίγων ἐτῶν, σημειώνει: Μέσα στήν Ὀρθοδοξία ὁ Ἕλληνας νιώθει σάν στό σπίτι του. Οἱ ἀγωνιστές τοῦ 1821 σέ ὅλες τίς Ἐθνικές Συνελεύσεις τοῦ Ἀγῶνος ζητοῦν γραπτῶς νά ἰσχύσουν στήν Ἐλεύθερη Ἑλλάδα οἱ Νόμοι τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Αὑτοκρατόρων, δηλαδή τῶν Βυζαντινῶν. Ὁ δέ πρῶτος Κυβερνήτης μας, ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας, ὅταν ἐρωτᾶται ἀπο ξένους ποιόν λαό διοικεῖ, γράφει ὅτι τό Ἑλληνικό Ἔθνος ἀποτελεῖται ἀπό ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πιστεύουμε στήν Ἀνατολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ὁμιλοῦμε τήν ἑλληνική γλῶσσα τῶν πατέρων μας.

 

 

Χαρακτηριστικότατη ἀπόδειξη τῆς συμβολῆς τῆς Ὀρθοδοξίας στή διαφύλαξη τῆς ἐθνικῆς ταυτότητος ἀποτελεῖ ἡ περίπτωση τῶν τουρκοφώνων τῆς Καππαδοκίας καί τοῦ Πόντου. Ἄν καί ἐπί Τουρκοκρατίας αὐτοί οἱ ὁμοεθνεῖς μας ἔχασαν τή γλῶωσα τους και μιλοῦσαν στό σπίτι τουρκικά , ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη καί ἡ Θεία Λειτουργία τούς κράτησαν μέσα στό Γένος καί στήν ἑλληνικότητα. Ἀντιθέτως ὅποιος ἔχανε τήν πίστη του χανόταν καί γιά τό Ἔθνος. Τούρκευε ἤ φράγκευε ὅπως ἔλεγαν τότε. Οἱ ἐξισλαμισμένοι γίνονταν φανατικοί Τοῦρκοι καί μαινόμενοι διῶκτες τῶν Ρωμηῶν.

 

 

 

Ἡ Ἐκκλησία μαχόταν γιά τήν ἐθνική ἐλευθερία καί τήν ταυτότητα τοῦ Γένους μας καί πρίν ἀπό τήν Ἄλωση τοῦ 1453. Κακῶς λέγουν οἱ «μοντέρνοι» θεολόγοι ὅτι αὐτό τό ἐνδαιφέρον ἐμφανίσθηκε ὡς μία ἀναγκαστική λύση λόγῳ δουλείας, γι’αὐτό καί πρέπει τώρα νά σπάσει, νά διαρραγεῖ. Θυμίζω ὅτι ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, τόν 7ο αἰῶνα μ.Χ. οἱ πρόγονοί μας εὐχαριστοῦν τήν Θεοτόκο γιά τήν ἐπέμβασή της ὑπέρ τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί κατά τῶν Ἀβάρων. Ὁ Πατριάρχης Σέργιος περιήρχετο τά τείχη καί ἐνίσχυε ἠθικά τούς ἀμυνομένους μέ τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Ἐπίσης ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης τόν 10ο αἰῶνα βρέθηκε δίπλα στόν Στρατηγό καί μετέπειτα Αὐτοκράτορα Νικηφόρο Φωκᾶ καί μέ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ ΚΙ’ ΟΙ ΓΥΑΛΙΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ τοῦ (†) Φώτη Κόντογλου

τοῦ (†) Φώτη Κόντογλου, ιδιαίτερα επίκαιρο ...

 

Υστερα ἀπὸ πολλὴ ἀπαντοχή, ἦρθε τέλος πάντων ἡ ἄνοιξη. Ἄρχισε ἡ γλυκύτητα τοῦ καλοκαιριοῦ. Ἥλιος! Χαρὰ Θεοῦ! Ὅλα εἶνε χαρούμενα, ὁ οὐρανός, ἡ στεριά, ἡ θάλασσα, τὰ βουνά, τὰ δέντρα, τὰ ζῶα, τὰ πουλιά, οἱ ἄνθρωποι. Ἀκόμα κ᾿ οἱ ἄψυχες καὶ ψυχρὲς πέτρες σὰν νὰ μιλοῦνε, σὰν νὰ τραγουδοῦνε ἀπὸ χαρά. Τώρα δὲν ὑπάρχει κανένα ἄψυχο. Εὐχαριστοῦνε τὸν ζωοδότη ποὺ τοὺς δίνει τὴ ζωή, γιὰ νὰ χαίρουνται. Εὐχαριστοῦμε κ᾿ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τὸν Χριστὸ ποὺ ἀναστήθηκε, γιὰ τὸ μεγάλο δῶρο τῆς ζωῆς ποὺ μᾶς χάρισε καὶ γιὰ τὴ φλέβα τῆς χαρᾶς ποὺ ἀναβρύζει μέσα στὴν καρδιά μας, κ᾿ εὐφραινόμαστε ἀπὸ τὴν θαυμαστὴ πλάση του, μαζὶ μ᾿ ὅλα τὰ πλάσματά του. Σήμερα, σὰν νὰ μεταμορφωθήκαμε ὅλοι σὲ Ἀγγέλους, καὶ δοξολογοῦμε τὸν Κύριο, ποὺ εἶπε στὸν Ἰώβ: «Τὸν καιρὸ ποὺ γινήκανε τὰ ἄστρα, μὲ ὑμνήσανε μὲ τὶς φωνές τους ὅλοι οἱ Ἄγγελοί μου». Τώρα, τὸν ὑμνοῦν ὄχι μοναχὰ οἱ Ἄγγελοι, ποὺ τότε μονάχα ἐκεῖνοι εἴχανε πλασθῆ, ἀλλὰ κ᾿ οἱ ἄνθρωποι, κι᾿ ὅσα ἄλλα πλάσματα, πλασθήκανε ὕστερα ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους.

Ὁλόκληρη ἡ κτίση δοξάζει Ἐκεῖνον πού, μὲ τὴν παντοδυναμία του, τὴν ἔβγαλε ἀπὸ τὸ χάος κι ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἀνυπαρξίας. Κυττάζοντας αὐτὴ τὴν ἐξαίσια κτίση, ποὺ εἶνε στὸν αἰῶνα καταστολισμένη μὲ ἀμέτρητες χάρες, ὁ νοῦς μου πηγαίνει πάλι, αὐτὲς τὶς ἁγιασμένες ἀνοιξιάτικες μέρες, στὸν Θεό, ποὺ εἶπε στὸν Ἰώβ: «Θὰ σὲ ρωτήσω, κ᾿ ἐσὺ θὰ μοῦ ἀποκριθῇς: Ποῦ ἤσουνα τὸν καιρὸ ποὺ θεμελίωνα τὴ γῆ; Πές μου το, ἂν ἔχῃς γνώση… Ἔφραξα τὴ θάλασσα μὲ καστρόπετρες, τῆς ἔβαλα σύνορα, καὶ τῆς εἶπα: Ὥς ἐδῶ θἄρθῃς καὶ δὲν θὰ πᾶς παραπέρα, καὶ μέσα στὸν ἑαυτό σου θὰ σκάζουνε τὰ κύματά σου. Ἢ μαζί σου ἔβαλα τάξη στὸ χάραγμα τῆς αὐγῆς; Κι’ ὁ αὐγερινὸς γνωρίζει τὴν τάξη του… Ἢ μήπως ξέρεις τὸ δίχτυ τῆς Πούλιας καὶ τὸν φράχτη τοῦ Ὠρίωνα, ἢ γνωρίζεις τὰ γυρίσματα τοῦ οὐρανοῦ; Ἢ θὰ φωνάξῃς τὸ σύννεφο καὶ θἄρθῃ, καὶ θὰ σοῦ ὑπακούσῃ καὶ θὰ ῥίξῃ φοβερὴ νεροποντή; Ἢ θὰ στείλῃς τ᾿ ἀστροπελέκια καὶ θὰ τρέξουνε; Ποιός ἔδωσε στὶς γυναῖκες τὴ σοφία τ᾿ ἀργαλιοῦ καὶ τὴ γνώση στὸ κέντημα; Ἢ ἀπὸ τὴ δική σου φώτιση στέκεται ἀκίνητο τὸ γεράκι καὶ πετᾶ, κυττάζοντας κατὰ τὸ νοτιά; Ἤ, μὲ τὴ δική σου προσταγὴ ψηλώνει στὸν οὐρανὸ ὁ ἀητός, κι᾿ ὁ ἁγιούπας (γύψ) κάθεται ἀπάνω στὴ φωλιά του καὶ κλωσσᾶ, ποὺ εἶνε κανωμένη στὴν ἄκρη στὸν βράχο, κι᾿ ἀπὸ κεῖ γυρεύει νὰ βρῇ τὴ θροφή του; Τὰ μάτια του ἀπὸ μακρυὰ σημαδεύουνε…».

Φέρνοντας στὸν λογισμό μου αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, αἰσθάνομαι τὴ φύση, φύση ἁγιασμένη, ἱερὸ ἔργο τοῦ παντοδύναμου Θεοῦ, ποὺ δημιουργώντας την, ἔχυσε τὴν ἀγάπη του μέσα σὲ κάθε πλάσμα, στὶς φλέβες τῆς γῆς, στὶς φλέβες τῆς θάλασσας, στὶς φλέβες τῶν ζώων καὶ τῶν ἀνθρώπων.

Κάθουμαι στὸ μικρὸ περιβολάκι μας, καὶ μέσα στὴν ἡσυχία ποὺ εἶνε γύρω μου, νοιώθω μυριάδες πλάσματα, φωνὲς ποὺ δὲν ἀκούγονται, καὶ ποὺ ἔρχουνται ὄχι μόνο ἀπὸ τὰ ζωντανὰ ποὺ βρίσκουνται μακρυά, ἀλλὰ κι᾿ ἀπὸ τὰ χρωματιστὰ λουλούδια, ἀπὸ τὰ χλωρὰ καὶ καινούργια φύλλα τῶν δέντρων, ἀπὸ τὰ σκαθάρια, ἀπὸ τὰ μαμούδια, ἀπὸ τὰ πεταλούδια κι᾿ ἀπὸ τὰ μυγάκια ποὺ τριγυρίζουν πετώντας ἀνάμεσα στὰ δροσερὰ ἄνθια καὶ στὶς πρασινάδες. Μονάχα τὰ πουλάκια τ᾿ ἀκούγω νὰ κελαϊδοῦν μὲ τ᾿ αὐτιά μου. Ὅλα σήμερα εἶνε εὐτυχισμένα.

Ἡ ἀτμόσφαιρα εἶνε ζεστὴ καὶ μοσκοβολημένη, κι᾿ ὁ ἀγέρας μπαίνει δροσερὸς μέσα σου καὶ φτάνει ὥς τὴν καρδιά σου. Ἀπὸ μέσα της ἔχουνε φύγει τὰ πάθη ποὺ τὴ μολεύανε, κι᾿ ἀπόμεινε καθαρή. Κι᾿ οὔτε νὰ νοιώσῃς κἄν μπορεῖς πιὰ τί θὰ πῇ κακία. Μέσα σὲ μιὰ τέτοια βλογημένη πλάση, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχουνε ἄνθρωποι φθονεροί, ραδιοῦργοι, μικρολόγοι, φιλοκατήγοροι, ἀχάριστοι, αἱμοβόροι. Ἡ κακία σοῦ φαίνεται σὰν ψευτιά, σὰν ἕνας βραχνᾶς ποὺ σκόρπισε, καὶ δὲν ὑπάρχει πιὰ στὸν κόσμο.

Ὡστόσο, λίγο παραπέρα ἀπὸ τοῦτο τὸ μικρὸ περιβολάκι, ποὺ εἶνε τρυπωμένο ἀνάμεσα σὲ μικρὰ σπίτια καὶ σὲ μαντρότοιχους, οὐρλιάζει τὸ ἀνύσταχτο τέρας ποὺ λέγεται ζωή, κοινωνία καὶ πολιτισμός, ἡ σατανικὴ τούτη μηχανὴ ποὺ τὴν ἔκανε ἡ πονηρὴ διάνοια τ᾿ ἀνθρώπου. Τὴν ἔκανε γιὰ νὰ τὴν ἔχῃ σκλάβα του, μὰ ἐκείνη τὸν ἅρπαξε στὶς ρόδες της, τὸν μπέρδεψε στὰ γκρανάζια της, καὶ τὸν στριφογυρίζει δίχως ἔλεος. Τὸν ζάλισε σὰν τὸν σκύλο ποὺ κυνηγᾶ τὴν οὐρά του. Ὁ δυστυχὴς παραπατᾶ ζαλισμένος, λαχανιασμένος, μισοπεθαμένος, μὰ ὡστόσο, αὐτὸ τὸ κουρέλι θαρρεῖ πὼς γίνηκε θεός, τρισευτυχισμένος ἐξουσιαστὴς τῆς γῆς καὶ τ᾿ οὐρανοῦ, σκλάβος ποὺ ἔκανε ὁ ἴδιος τὶς ἁλυσίδες ποὺ εἶνε δεμένος γιὰ πάντα.

 

Κατεβαίνω στὴ Βαβυλῶνα [=Ἀθήνα] ὅσο μπορῶ πιὸ σπάνια, κι᾿ ὅποτε κατέβω στοὺς μεγάλους δρόμους, κιντυνεύω νὰ χάσω τὸν ἑαυτό μου. Συλλογίζομαι τὴ φωλιά μου, τὸ κηπάκι μου, τὰ πουλάκια, τὶς πεταλοῦδες, τὰ μερμήγκια, τὰ μυγάκια, ὅλα αὐτὰ τὰ ξεχασμένα πλάσματα ποὺ εἶνε σὰν ἐμένα, τιποτένια καὶ βιάζουμαι νὰ γυρίσω πίσω. Στὴν πολιτεία σὰν νὰ εἶμαι ξένος καὶ ξενητεμένος, σὰν νὰ ἦρθα πρώτη φορὰ σὲ μεγαλούπολη. Οἱ φάτσες ποὺ ἔχουνε οἱ ἄνθρωποι εἶνε δίχως ἔκφραση. Μοῦ φαίνουνται τόσο ξένοι, ποὺ λὲς καὶ βρίσκουνται στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ κόσμου, κι᾿ ἀκόμα μακρύτερα. Μακρυά, πολὺ μακρυά! Ἄλλης φυλῆς ἄνθρωποι, ἄλλα φερσίματα. Ἄλλα μυαλά, ἄλλα αἰσθήματα, ἀπότομοι, ἀσυμπάθητοι, ἀδιάφοροι, πεθαμένοι!

Μαζεύουνται κοπάδια-κοπάδια στὰ σταυροδρόμια, καὶ περιμένουνε ν᾿ ἀνάψῃ τὸ πράσινο φανάρι γιὰ νὰ περάσουνε ἀντίκρυ. Στριμώχνουμαι κ᾿ ἐγὼ ἀνάμεσά τους, σὰν κανένα γίδι μέσα στὰ γίδια. Σὰν νὰ βρισκόμαστε στὴ δευτέρα Παρουσία!

Ἄλλα κοπάδια σπρώχνουνται μπροστὰ στὶς ἐκκλησιὲς τῆς νέας θρησκείας, στοὺς κινηματογράφους. Οἱ πόρτες, τὰ τζάμια κ᾿ οἱ τοῖχοι εἶνε γεμᾶτοι ἀπὸ γυμνὲς γυναῖκες ζωγραφισμένες. Ἕνα κορμὶ ἔδωσε ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο, καὶ μ᾿ αὐτὸ τρώγεται μέρα-νύχτα. Τὸ γυρίζει ἀπὸ δῶ, τὸ γυρίζει ἀπὸ κεῖ, τὸ μισογυμνώνει, τὸ ξεγυμνώνει ὁλότελα, ξανὰ τὸ μισοντύνει, κ᾿ ἔτσι βασανίζεται, δὲν ξέρει τί νὰ τὸ κάνῃ. Ἔ, κακορρίζικε ἄνθρωπε, τὸ ξεγύμνωσες, τὸ γύρισες ἀπὸ δῶ κι᾿ ἀπὸ κεῖ. Κ᾿ ἔπειτα, τί ἔκανες τάχα; Τὸ βρώμισες, τὸ μόλεψες, τὸ κουρέλιασες, τὸ ρεζίλεψες, κι᾿ ἀκόμα

Πομακοχώρια: Βυζαντινά ευρήματα, πριν από τον εξισλαμισμό των Πομάκων

Απόσπασμα από οδοιπορικό που περιγράφεται στο εξαιρετικό Ιστολόγιο "Πομακοχώρια":

Πάνω από τη βρύση Μπαϋράμ τσεσμέ, σε απόσταση 2 χλμ βορείως των Κιμμερίων, υπάρχουν θεμέλια μεγάλου βυζαντινού ναού, που αναφέρεται στην τοπική παράδοση ως Αγία Μαρίνα. 

Πιο συγκεκριμένα κοντά σε ένα μαντρί (στη διασταύρωση του χωματόδρομου προς τα χωριά Λιβάδι και Έρανος) βρίσκονται τα θεμέλια μεγάλης εκκλησίας τα οποία υφίστανται συνεχώς το καταστροφικό έργο λαθρανασκαφέων, χωρίς οποιαδήποτε επέμβαση των αρμόδιων φορέων. Η γύρω περιοχή είναι γεμάτη μεγάλες τρύπες, που πρέπει να έγιναν με μεγάλα εκσκαπτικά μηχανήματα αλλά και εκσκαφές τμημάτων του ίδιου του βυζαντινού ναού, τμήματα του οποίου έχουν καταστραφεί. Η περιοχή είναι γεμάτη από κεραμικά αλλά και σκαλιστές πέτρες. 

Σημειώνουμε πως τα τοπωνύμια της γύρω περιοχής (Πόποβα= του παπά, Τσόρκβα= εκκλησία κλπ) καθώς και τα πάμπολλα ερείπια μνημείων (όπως το μεγάλο αρχαίο φρούριο στη θέση Καλέ, ερείπια αρχαίων τάφων στη θέση Ζάϊτσεβο), ληνών, χαραγμάτων, εκκλησιών (όπως στη θέση  Όζιβα πλησίον Λιβαδίου) και παλαιών εγκαταλελειμμένων οικισμών (όπως στη θέση Μπαζόβα) μαρτυρούν έντονη χριστιανική παρουσία σε περιοχές όπου υπάρχουν σήμερα πομάκικοι ορεινοί οικισμοί. 

Είναι πιθανόν τα βυζαντινά ευρήματα της ορεινής περιοχής Κιμμερίων να συνδέονται με τα χρόνια πριν τον εξισλαμισμό των Πομάκων της Ροδόπης.   

Σημειωτέον ότι η περιοχή μας γειτνιάζει με την μοναστική κοινότητα του Παπικίου όρους αλλά και με τις βυζαντινές μονές της Ξάνθης (Παναγία Καλαμού, Αρχαγγελιώτισσα, Μ.Ταξιαρχών).   Πιστεύουμε πως η ανάληψη δράσης εκ μέρους σας για τη σωτηρία της βυζαντινής εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας πρέπει να γίνει επειγόντως, πριν την ολοκληρωτική καταστροφή της από τους αρχαιοκάπηλους.

        Συνεχίζοντας το χωματόδρομο από τη βρύση Μπαϋράμ τσεσμέ προς το Λιβάδι φτάνουμε στη βρύση στη θέση Σκόκα. Ακολουθώντας από εκεί το ρέμα προς τα πάνω βρίσκουμε στη θέση Να Μπρασκαλόνο έναν εντυπωσιακό καταρράκτη, άγνωστο σε πολλούς. Πιστεύουμε ότι θα άξιζε το Δασαρχείο Ξάνθης να φτιάξει ένα μονοπάτι πρόσβασης για τον όμορφο αυτό καταρράκτη. 

 * Από το βιβλίο των Α.Χ.Δομτζίδη & Ν.Θ.Κόκκα «Καταγράφοντας ζωντανές μνήμες στα Κιμμέρια Ξάνθης». 

Κιμμέρια 2006. έκδοση του Πολιτιστικού Συλλόγου Κιμμερίων «Ο Αμφέραος».

Το πλήρες οδοιπορικό   εδώ

1ο gay pride festival το Σάββατο 23/6/12 στη Θεσσαλονίκη. "Ἀποροῦμε, θλιβόμεθα, διαμαρτυρόμεθα", ανακοίνωση της Ι.Μ.Θ.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Βογατσικοῦ 7 - 546 22 Θεσσαλονίκη , τηλ. 2310-229.871.-

Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ     21-6-2012-

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, ἀνακοινώνει τὰ ἑξῆς :

Ἐπληροφορηθήκαμε ἀπὸ τὸ διαδίκτυο ὅτι στὴν πόλη τῆς Θεσσαλονίκης διοργανώνονται αὔριο Παρασκευὴ 22 καὶ μεθαύριο Σάββατο 23 Ἰουνίου ἐκδηλώσεις (1^ο gaypridefestival) προκειμένου νὰ ἐμφανισθοῦν δημόσια καὶ νὰ δώσουν τὸ παρὸν στὴ ζωὴ τῆς πόλεως, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι λένε ὅτι εἶναι ὁμοφυλόφιλοι καὶ διακηρύσσουν αὐτή τους τὴν ἐκτροπὴ ἀπὸ τὴν φυσικὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ μᾶς ἔχει καταθλίψει ἐπειδὴ αὐτὸ τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτο γιὰ τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα τῆς πόλεώς μας, ἀλλὰ καὶ διότι ἐν συνεχείᾳ δὲν μποροῦμε νὰ φαντασθοῦμε ὅτι ἐκτροπὲς καὶ διαστροφὲς στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ὀφείλονται σὲ σατανικὴ ἢ ἀνθρώπινη παρέμβαση, μποροῦν νὰ ἐπισημοποιοῦνται καὶ νὰ προβάλλωνται δημόσια, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνουν ἀποδεκτὰ τὰ φαινόμενα αὐτὰ στὴν κοινὴ γνώμη.

Τὸ περισσότερον λυπηρὸν εἶναι ὅτι αἰφνιδίως ἐπληροφορηθήκαμε ὅτι ἡ πορεία καὶ ἡ συγκέντρωση τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν θὰ γίνῃ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ἁγίας Σοφίας, ὅπου ὑπάρχει ἔνας πεζόδρομος, δηλαδὴ μεταξὺ τοῦ καθεδρικοῦ ναοῦ τῆς ἁγίας Σοφίας καὶ τοῦ μητροπολιτικοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ὅτι αὐτοὶ θὰ διέλθουν μπροστὰ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν Μητρόπολη, καὶ διὰ τῆς Λεωφόρου Νίκης θὰ κατευθυνθοῦν πρὸς τὸν Λευκό Πύργο.

Ἀποροῦμε, θλιβόμεθα, διαμαρτυρόμεθα, καὶ γνωρίζομε ὅτι πολῖτες ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἰδίως νέοι τῆς πόλεώς μας ἔχουν δηλώσει ὅτι θὰ ἀντιδράσουν ἔντονα σὲ τέτοια παρουσία καὶ ἀνήθικη παρέλαση ὁπουδήποτε στὴν πόλη μας, ἀλλὰ εἰδικώτερα στὴν καρδιὰ τῆς ζωῆς τῶν δύο μεγάλων μας Ναῶν, ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καὶ ἁγίας Σοφίας, γεγονὸς ποὺ ἐὰν συνεχισθῇ ἀκόμη καὶ πρὸς τὸν Λευκὸ Πύργο θὰ σκανδαλίσῃ καὶ θὰ δημιουργήσῃ αἴσθημα ἀηδίας στοὺς πολῖτες.

Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴ μιὰ πλευρὰ νὰ πραγματοποιοῦνται τέτοιες ἀπαράδεκτες ἐκδηλώσεις στὴ ζωὴ τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ λέμε ὅτι εἴμαστε λαὸς τῆς παραδόσεως καὶ πρὸ πάντων γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη μας ὅτι εἶναι ἡ πόλη ποὺ διατηρεῖ μιὰ παράδοση βυζαντινῆς καὶ ἀνθρώπινης καὶ πολιτιστικῆς ταυτότητος σὲ ὅλους τοὺς αἰῶνες τῆς διαδρομῆς της μέχρι σήμερα.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Πρόσκληση σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη τη Δευτέρα 18 Ιουνίου, από την Ενωμένη Ρωμηοσύνη

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ‘’ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ’’

ΚΑΙ  Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΙΕΡΗΣ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ  ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ.

 

 

ΜΕ ΧΟΡΑΡΧΗ

ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ  ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, 

ΕΠΙΚΟΥΡΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΤΟ Α.Π.Θ.,

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟΥ ΔΙΣΚΟΥ

ΜΕ ΤΟΝ ΒΙΟ, ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, ΤΙΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΤΩΛΟΥ

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ

  ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ, 18-ΙΟΥΝΙΟΥ-2012 ΚΑΙ ΩΡΑ 20.30,

ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΤΟΥ ΑΠΘ

Ἀπό τόν χορό θά παρουσιασθοῦν

 ΜΕΛΟΥΡΓΗΜΑΤΑ  ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΑ  ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Επειδή εκλογές πλησιάζουν ... "Καιρός να ξυπνήσουμε.." του Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικολάου

(...)

Οι πολιτικές υποχέσεις μεταμφιέστηκαν σε ανόητα ψέματα, ακατανόητα επιχειρήματα και αδικαιολόγητες επιλογές. Ένας κόσμος δίχως τόλμη και ηρωϊσμό, δίχως εξυπνάδα και πρωτοτυπία, δίχως ποιότητα και πειστικότητα, δίχως πνεύμα και ζωή.

 Ο ψευτοθεός της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων εκφυλίσθηκε σε δικαίωμα εκλογικής επιλογής ανάμεσα σε καταστροφικά σενάρια και σε ανίκανους διαχειριστές της καθημερινότητάς μας. 

Την ιστορική δόξα του παρελθόντος μας τη διαδέχθηκε ο παγκόσμιος διασυρμός μας και οι συνεχείς απειλές. Το μόνο που πλέον γεννά η χώρα μας είναι αδιέξοδα και αναξιοπιστία, ασυνεννοησία και ακυβερνησία.

Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπηκαν, τα επιδόματα αφαιρέθηκαν, τα χρέη αυξήθηκαν, τα σπίτια μας φορολογήθηκαν, τα συσσίτια πλήθυναν, η φτώχεια και η ανέχεια περίσσεψαν, οι άνεργοι συναγωνίζονται σε αριθμούς τους εργαζόμενους, οι γέροντες αγωνιούν, οι νέοι ξενητεύονται, οι αναπνοές μας περιορίσθηκαν, οι ελπίδες μας στέρεψαν, τα οράματα πέθαναν.

«Τα γαρ έθνη και οι βασιλείς οίτινες ου δουλεύσουσί σοι απολούνται» (Ησ. ξ 12) και «φυλή ανόμων ερημωθήσεται» (Σοφ. Σειράχ ιστ 4). 

Αυτό πάθαμε.

Εγκαταλείψαμε τον Θεό και ζούμε την ερήμωση και την απώλειά μας. 

Η παιδεία μας χωρίς αγωγή, η ιστορία μας χωρίς δόξα, η Εκκλησία μας χωρίς ομορφιά, η ζωή μας χωρίς αλήθεια, η πορεία μας χωρίς αξία. Αυτή είναι η αιτία του σημερινού μας καταντήματος. Και δεν το έχουμε καταλάβει. Το γκρέμισμα των πνευματικών θεμελίων μας συνεχίζεται απρόσκοπτα. 

Κάναμε το λάθος να ελπίσουμε εκεί που δεν έπρεπε. 
Κάναμε τον κόπο να ψηφίσουμε αυτούς που δεν αξίζουν. Κάνουμε το έγκλημα να μη μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Τελικά ούτε κυβέρνηση βλέπουμε ούτε αληθινούς ηγέτες και άρχοντες διακρίνουμε ούτε λύσεις διαφαίνονται. 


Όπως γράφει κάπου ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «ο πλους εν νυκτί, πυρσός ουδαμού, Χριστός καθεύδει», η πορεία μας είναι στο σκοτάδι, φως πουθενά, και ο Χριστός κοιμάται...

 Όχι, όμως αγαπητοί μου, αδελφοί∙ ο Χριστός δεν κοιμάται. Εμείς βυθισθήκαμε σε λησμοσύνη και σε βαθύ ύπνο. Εμείς κοιμόμαστε. Γι’ αυτό «ώρα ημάς εκ του ύπνου εγερθήναι» (Ρωμ. ιγ 11).

Καιρός να ξυπνήσουμε. Η μέρα δεν θα έρθει από μόνη της. Αυτή τη μέρα θα την φέρουμε εμείς ...


κάντε κλικ στο "Διαβάστε περισσότερα" για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο.

ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ: Ἄν δέ θέλουμε νά ξυπνήσουμε μία μέρα στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα ὡς ξένοι κι ἀνεπιθύμητοι... ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ

Μετά τήν πρόσφατη διαμαρτυρία μου στό διαδίκτυο καί σέ ἀρμόδιες ἀρχές σχετικά μέ τίς σχολικές ἐπισκέψεις σέ ἰουδαϊκές συναγωγές (http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/05/blog-post_9530.html ), ἀλλά καί ἔν ὄψει τῆς ριζικῆς «μετάλλαξης» τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν πού μαγειρεύει τό Ὑπουργεῖο Παιδείας  ἀπό ὁμολογιακό, σέ πολυθρησκειακό-γνωσιολογικό, ἀπευθύνομαι ἀγαπητοί Γονεῖς σέ ἐσᾶς καί σᾶς ἐνημερώνω τά ἑξῆς:

Βάσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος:

Οἱ γονεῖς ἔχουν τό δικαίωμα νά ἐπιλέγουν τό θρήσκευμα τῶν τέκνων τους, ἀποτελεῖ σημαντικό μέρος τῆς ἐπιμέλειάς τους καί προστατεύεται ἔμμεσα ἀπό τό Σύνταγμα στό ἄρθρο 21, ὅπου κατοχυρώνεται ἡ προστασία τῆς οἰκογένειας. Ἡ ἐπιλογή θρησκείας εἶναι τόσο σημαντική, ὥστε ὁ Ἄρειος Πάγος ἔχει δεχθεῖ ( ΑΠ 1321/1992 ) ὅτι ἀκόμη κι ἄν ἀφαιρεθεῖ ἡ ἐπιμέλεια ἀπό τόν ἕνα γονέα, ἡ ἐπιλογή τοῦ θρησκεύματος τοῦ τέκνου, ἐξακολουθεῖ νά ἀνήκει στόν πυρήνα τῆς γονικῆς μέριμνας καί πρέπει νά γίνει κι ἀπ’ τούς δύο γονεῖς. Μόνο σέ περίπτωση ἀσυμφωνίας ἀνάμεσα στούς δύο γονεῖς, ἀναλαμβάνει νά ἀποφασίσει τό Δικαστήριο ἀντί γιά αὐτούς καί μέ βάσει τό μεγαλύτερο συμφέρον τοῦ παιδιοῦ ( ΑΚ 1512 ).

Ἐπίσης στό ἄρθρο 13 παρ. 2 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, ἀπαγορεύεται ὁ προσηλυτισμός! Προσηλυτισμός εἶναι ἡ μέ ἀθέμιτα μέσα προσπάθεια διείσδυσης στή θρησκευτική συνείδηση τοῦ ἄλλου καί ὁ προσεταιρισμός της. Μέσα στόν ὅρο «ἀθέμιτα μέσα», περιλαμβάνονται ὅλοι οἱ δόλιοι τρόποι προσέγγισης ὅπως: οἰκονομικές παροχές καί ὑποσχέσεις, κατάχρηση θέσης ἐξουσίας, ὁποιαδήποτε παράνομη συμπεριφορά, ἐκμετάλλευση τῆς ἀπειρίας - ἀδυναμίας τοῦ ἄλλου κλπ. 

Σ’ αὐτό τό τελευταῖο, προσπίπτει ἡ περίπτωση τῶν ἀνήλικων μαθητῶν! Ἡ παρουσίαση ἄλλων θρησκειῶν ἐκτός τῆς ἐπικρατούσης στό ἔθνος μας Ὀρθόδοξης Πίστεως ὡς «καλές», ἀποτελοῦν προσηλυτισμό στήν ἄπειρη καί ἀδύναμη κρίση τους καί ἐναντιώνονται στό νόμιμο δικαίωμα τῶν γονιῶν τους νά ἐπιλέγουν τά θρησκευτικά πιστεύω τῶν παιδιῶν τους. 

Μήν ξεχνᾶμε, ὅτι τό ἴδιο τό Ἑλληνικό Σύνταγμα συντάσσεται ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ!

Βάσει τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαίου:

Ἡ Εὐρωπαϊκή Σύμβαση τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου στό ἄρθρο 2 Α’ Πρόσθ. Πρωτ. ΕΣΔΑ, ὁρίζει ὅτι τό κράτος ὀφείλει «νά σέβεται το δικαίωμα τῶν γονέων νά ἐξασφαλίζουν τή μόρφωση καί ἐκπαίδευση τῶν τέκνων τους σύμφωνα μέ τίς δικές τους θρησκευτικές καί φιλοσοφικές πεποιθήσεις».

Ὡς ἐκ τούτου λοιπόν

"Λευκή σφαγή" (από τη Μικρασιατική καταστροφή στην σημερινή Ελλάδα)

Το κείμενο που ακολουθεί αλλά και τον παραλληλισμό, του τότε (Μικρασιατική Καταστροφή) και του σήμερα, επιμελήθηκε η φιλόλογος Μ.Ψ. 

Η λευκή σφαγή ή αλλιώς massacre blanc είναι η συστηματική εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας από τους Τούρκους. Τα θύματα εκτοπίστηκαν στα βάθη της Ανατολίας συνήθως εν μέσω χειμώνα και χωρίς να έχουν τα απαραίτητα μαζί τους π.χ. ρούχα, στρώματα κ.λ.π. Το αποτέλεσμα ήταν να πεθάνουν κατά χιλιάδες από τις κακουχίες. 

«Oι Nεότουρκοι», έγραφε ο F. Sartiaux, «αποκάλυψαν το μεγαλοπήβολο σχέδιό τους, την εξόντωση δηλαδή όλων των ιθαγενών Xριστιανών της Mικράς Aσίας. Ποτέ, σε καμιά περίοδο της ιστορίας, κανένα πιο διαβολικό σχέδιο δεν είχε στοιχειώσει τη φαντασία του ανθρώπου.

H «ερυθρά» σφαγή ολοκληρώθηκε από ένα σύστημα που λέγεται «λευκή» σφαγή. Πρόκειται για την αργή εξόντωση από την κακομεταχείριση, τις εκτοπίσεις, το κρύο, την παρατεταμένη στέρηση νερού και τροφής, τον αποκλεισμό σε μπουντρούμια, τόσο μικρά, που να μη χωράς όρθιος. O φανατισμός και η κτηνωδία του Eμβέρ, η πιο ψυχρή, μα κυνική φαντασία του Tαλαάτ αγαλλίασαν μ' αυτή την τρομερή επινόηση. Mπορούσαν να ισχυριστούν πως τις εκτοπίσεις τις απαιτούσαν οι στρατιωτικές ανάγκες και πως τα χέρια τους δεν είχαν λερωθεί με αίμα, γιατί οι χριστιανοί πέθαιναν μόνοι τους στο δρόμο!»

(διαθέσιμο στο: http://www.akrites.de/sites/gr/genozid_pontos.htm  στις 5/6/2012)

Ιδού τα εγκλήματα των Τσετών του Τοπάλ Οσμάν και του Κεμάλ. Έξω από την καμένη εκκλησιά, κείτονται τα θύματα τους, με παπάδες από διπλανά χωριά να κλαίνε  πριν τους θάψουν κι ένας τραυματίας πάνω στην Αγία Τράπεζα… 

Ενδεικτικά για τον αριθμό των θυμάτων παραθέτουμε τα εξής: «Από σοβαρές πηγές [προκύπτει ότι] 50.000 άτομα εξορίστηκαν στο εσωτερικό με τις γνωστές ήδη συνθήκες. Ο ελληνισμός των ακτών της Μαύρης Θάλασσας υπέστη απόλυτη εξόντωση.» (διαθέσιμο στο: http://filologos10.wordpress.com/2011/05/17  στις 5/6/2012)

Τα" πλεονεκτήματα" της λευκής σφαγής είναι ότι: 

• κανείς δεν λερώνει με αίμα τα χέρια του
• δεν υπάρχουν ίχνη κακοποίησης πάνω στα σώματα όπως αυτά αποτυπώνονται από έναν ξυλοδαρμό
• είναι εξαιρετικά αποτελεσματική – αρκεί να δει κανείς τους αριθμούς των θυμάτων
• εξαλείφεται εύκολα ένας ολόκληρος πληθυσμός
• περιβάλλεται εύκολα με διάφορα ιδεολογικά καλύμματα. (π.χ.  η λευκή σφαγή ήταν απαραίτητη προκειμένου να προστατευτούν οι τουρκικοί πληθυσμοί των παραλίων από ενδεχόμενη εισβολή του ελληνικού στρατού κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου) είναι χαρακτηριστικά τα όσα σημειώνει ο Ν. Λυγερός:

«Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι πολύ λίγοι καταλαβαίνουν ότι οι μαζικές εκτοπίσεις είναι ένα όπλο εξόντωσης. Διότι προκειμένου να εξοντώσει κανείς καλύτερα, πρέπει πρώτα να εκτοπίσει μαζικά. Η μαζική εκτόπιση αφήνει λιγότερα ίχνη. Διότι οι άνθρωποι ξεριζώνονται και χωρίζονται από τους δυνητικούς μάρτυρες. Εκτοπίζοντάς τους οι γενοκτόνοι μετατρέπουν τους ανθρώπους σε αγνώστους, για να τους μετατρέψουν εν τέλει σε θύματα δίχως να αφήσουν κανένα ίχνος». 

(διαθέσιμο στο: http://gkatzios.blogspot.gr/2012/05/blog-post_29.html  στις5/6/2012

             

Ένα άλλο "αγαπημένο" μέσο εξόντωσης των Τούρκων σε βάρος των Μικρασιατών και όχι μόνο ήταν η βαριά,

Η... κουκουβάγια "πέταξε"! Οριστικό ΤΕΛΟΣ για τον ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ...!!!

Μια πολύ λιτή, συγκινητική και εξόχως πολιτική ανακοίνωση εξέδωσε ο σύλλογος εργαζομένων στον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων για τη διάλυση του Οργανισμού στο πλαίσιο της περικοπής εταιρειών του Δημοσίου.

Τα σχόλια ανήκουν στους αναγνώστες: 

"Σε λίγες ώρες ο Ο.Ε.Δ.Β. (Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων) θα αποτελεί παρελθόν, καταργείται οριστικά. 

Μετά από 75 χρόνια η κουκουβάγια της σοφίας και της αρετής ''πετάει μακριά'', γιατί κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν έχει θέση στη σύγχρονη μνημονιακή εκπαίδευση. Η μόρφωση θα γίνεται πλέον ηλεκτρονικά. Το. Μέλλον είναι... μόνο το. '' ηλεκτρονικό βιβλίο'' και οι ''διαδραστικοί πίνακες''. 

Οι εργαζόμενοι στον Ο.Ε.Δ.Β. που όλα αυτά τα χρόνια εξέδωσαν και διένειμαν τρία δισεκατομμύρια βιβλία σε εκατομμύρια μαθητές, αποχωρούν περήφανοι για τη συμβολή τους στη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος (μέσο κόστος κάθε βιβλίου 0,70 ευρώ), για την απουσία διαφθοράς και διαπλοκής τους, για το ότι κατόρθωσαν να περισώσουν από τον ιδιωτικό φορέα, την ιστορία των σχολικών βιβλίων, δεκαπέντε χιλιάδες πρωτότυπα έργα ζωγραφικής που κοσμούσαν κάποτε τα σχολικά βιβλία (Τσαρούχης, Γκίκας, Γραμματικόπουλος, Τάσος κ.λπ.), τριάντα χιλιάδες (30.000) βιβλία, πολλά σπάνιων εκδόσεων, που αποτελούν πλέον περιουσία του υπουργείου Παιδείας. "

"...Η κουκουβάγια της σοφίας και της αρετής ελπίζει να μην ξεχασθεί και ονειρεύεται τη μέρα που σε μία Ελλάδα ελεύθερη και απαλλαγμένη από δανειστές - επιτηρητές - τροϊκανούς, θα ξανακληθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες της για την εκπαίδευση των μαθητών..."

Πηγή

Ο πνευματικός εξανδροποδισμός και η εθνομηδενιστκή ιδεολογία στην Παιδεία μας. Προτάσεις.

Παραθέτουμε την εισαγωγή από επιστολή από το Ιστολόγιο ΤΑΧΑΛΙΑ. 

 

Είναι φανερό πιστεύω σε όλους εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι δεν αντιμετωπίζουν επιφανειακά τα πράγματα πως το κύριο και ουσιαστικό πρόβλημα της Ελλάδος δεν είναι η οικονομία.

 

Θεωρώ πως το κύριο και ουσιαστικό πρόβλημα της πατρίδος μας, είναι η έλλειψη παιδείας, ο πνευματικός εξανδραποδισμός μεγάλου τμήματος του ελληνικού λαού, η χαμένη μας ελληνικότητα. Η κατάσταση αυτή δεν εμφανίσθηκε ξαφνικά, αλλά ήταν μια στοχευόμενη πολιτική από τους κυβερνόντες πολιτικούς υπαλλήλους της πλανητικής δικτατορίας αυτούς τους σύγχρονους κατοχικούς μαυραγορίτες ταγμένους στο νεοταξικό δόγμα χτυπήστε του έλληνες στη γλώσσα, στον πολιτισμό, στις αξίες και στην παράδοση τους διότι είναι λαός δυσκολοκυβέρνητος και οι οποίοι μας καλλιέργησαν ένα περιβάλλον επίπλαστης ευδαιμονίας με δανεικά για να τους συντηρούμε με τη σειρά μας στην εξουσία σε ένα φαύλο κύκλο. Αυτό ακριβώς το πρόβλημα είναι κυρίως που μας οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση.

 

 

Εδώ και αρκετά χρόνια στο χώρο της παιδείας, με πολιτική εννοείται προτροπή και καθοδήγηση, αναλαμβάνουν καίριες θέσεις άνθρωποι που είτε εκ πεποιθήσεως έχουν μια εθνομηδενιστική ιδεολογία είτε λειτουργούν ως έμμισθα πιόνια των νεοταξικών κέντρων. Σε κάθε περίπτωση η δράση τους και σε συνδυασμό με ανάλογη δράση πολιτικών, δημοσιογράφων και διαφόρων μη κυβερνητικών οργανώσεων (οι οποίες λαμβάνουν περίεργες χρηματοδοτήσεις από ύποπτα κέντρα), έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση της εθνικής συνείδησης και του φρονήματος ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων. Αν στο ως άνω προσθέσουμε την ελλιπή χρηματοδότηση της παιδείας, τον έντονο τεχνοκρατισμό, την έλλειψη ανθρωπιστικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αλλά και ένα σύστημα από το οποίο απουσιάζει η ευρύτερη καλλιέργεια του πνεύματος, της φαντασίας και της δημιουργικότητας, γίνεται αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος καθώς οικοδομείται μια κοινωνία σε σαθρά θεμέλια.

 

Κατόπιν όλων αυτών θα ήθελα να καταθέσω ορισμένες προτάσεις οι οποίες ενδεχομένως θα μπορούσαν να συμβάλλουν με θετικό τρόπο στη βελτίωση της παιδείας.

οι προτάσεις εδώ:  http://taxalia.blogspot.com/2012/05/blog-post_7562.html

Μια επίθεση χάκερ (στο Υπουργείο Παιδείας) διαφορετική από τις άλλες!

Αναδημοσιεύουμε απόσοπασμα από το Ιστολόγιο Αντιπαρακμή:

Greek Hacking Scene. Νέο χτύπημα στο Υπουργείο Παιδείας που ζητά από τη Δίωξη Ηλ.Εγκλ. να βρει τους "δράστες"!

Μπορεί το κείμενο με το οποίο υπέγραψαν οι Έλληνες χάκερ το νέο τους χτύπημα  (Παρασκευή 1/6/2012), να μην περιγράφει "με λόγια" την ουσία, δηλαδή την απουσία ιδανικών από τη σημερινή σχολική εκπαίδευση.

Η "φωτογραφία" όμως με την οποία υπέγραψαν το "χτύπημά τους" περιγράφει  ακριβώς την ουσία του προβλήματος:
Η Αγιά Σοφιά, με το σταυρό επάνω στον τρούλο.
ΑΥΤΟ λείπει από την σημερινή σχολική εκπαίδευση.


Και καμιά πολυφυλετική και πολυπολιτισμική θεωρία δεν μπορεί να καλύψει το κενό των αληθινών ιδανικών μας. Γιατί πέρα από τα υλικά μέσα, πέρα από διδακτικές μεθόδους και μηχανήματα,αυτό για το οποίο διψάει ο σημερινός νέος στην Ελλάδα είναι η δροσιά από την ιστορική του κληρονομιά, από τους αγώνες της φυλής του, από τους ήρωες που πότισαν την γη αυτή με αίμα, από τους νεομάρτυρες που θυσιάστηκαν για την Ορθόδοξη πίστη μας, από το πεντακάθαρο νερό με το οποίο κρατήθηκαν οι πρόγονοί μας ζωντανοί.
Γι αυτό το νερό ΔΙΨΑΜΕ. Αυτό το νερό ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ.
Ένα "Κρυφό σχολειό". Αυτό χρειαζόμαστε.

Καμαρώστε και την αντίδραση του Υπουργείου Παιδείας:

Το Υπουργείο λοιπόν "προέβη στις απαραίτητες νόμιμες διαδικασίες προς τη Δίωξη Ηλεκτρονικού ΕγκλήματοςλεΗληΛΕ για την αναζήτηση των υπευθύνων." 


η συνέχεια εδώ

Εκδήλωση για τη μάχη της Κρήτης. Πλούσιο Υλικό (φωτογραφίες, τραγούδια, κείμενα κλπ)

Ἀκολουθεῖστε τοὺς παρακάτω συνδέσμους κάνοντας «κλικ»γιὰ νὰ δεῖτε:

1.     Σύντομη Παρουσίαση Ἐκδηλώσεως.

2.     Πρόγραμμα Έκδηλώσεως.

3.     Στίχοι Ὕμνων καὶ τραγουδιῶν που ἐπελέγησαν γιὰ τὴν Ἐκδήλωση

      4.     Φωτογραφικὸ Ὑλικό.

Παραθέτουμε ενδεικτικά κάποιο από το υλικό:


      

Η  Κρήτη, ἡ μεγαλόνησος, ἡ λεβεντογέννα Κρήτη, πάντοτε ἔδινε «τὸ παρὼν» στοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνες γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν σκλαβωμένων τμημάτων τῆς μάνας Ἑλλάδος. Κρῆτες ἐπάνδρωσαν τὰ ἀπελευθερωτικὰ σώματα τῆς Μακεδονίας μας, τῆς Ἠπείρου, τῆς Βορείου Ἠπείρου, τῆς Κύπρου, παντοῦ. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἡ ἴδια ἡ Κρήτη ἀπειλήθηκε τὸ 1941 ἀπὸ τὸν πιὸ πάνοπλο ἐπιδρομέα, τὸν Γερμανό, σήκωσε αὐθόρμητα τὴν κορμοστασιά της καὶ ἀναμετρήθηκε μαζί του. Διότι:

«Κρήτη...γεννήτρα παλικαριῶν

Κρήτη μου πρωτοπόρα

ὅποτε καὶ ὅπου χρειασθεῖ

τηνὲ τιμᾶς τὴ χώρα».

Καὶ τὴν ἐτίμησε ὅλος, σύσσωμος ὁ λαός τῆς Κρήτης, ἄνδρες καὶ γυναῖκες. Νὰ πὼς περιγράφει Γερμανὸς ἀξιωματικὸς τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν ἕνα περιστατικὸ στὴν περιοχὴ Γαλατᾶ Χανίων, ὅπου πραγματοποιήθηκε καὶ ἡ κυρία προσπάθεια τῶν Γερμανῶν: 

            «Στὸ λιγοστὸ φῶς τῆς ἡμέρας θυμᾶμαι ποὺ πετάχθηκε σὰν ἀγρίμι μέσα ἀπὸ τοὺς ἀγκαθωτοὺς θάμνους, σὰν ἀστραπή, μιὰ λεβεντόκορμη σιλουέτα, στὰ μαύρα ντυμένη, μὲ ψηλὲς μπότες καὶ σαρίκι στὸ κεφάλι, ποὺ δίχως καθυστέρηση φύτεψε μὲ τὸ γερμανικὸ αὐτόματο, ποὺ κρατοῦσε, πέντε σφαῖρες στὸ στομάχι δύο ἀλεξιπτωτιστῶν. Πρὶν προλάβουμε νὰ ἀντιδράσουμε, ἔπεσε κάτω, γλιστρώντας σὰν φίδι μέσα στοὺς θάμνους μὲ δαιμονισμένη ταχύτητα. Ἀντιδρῶντας γρήγορα, τὸν κυκλώσαμε καὶ προσπαθήσαμε νὰ τὸν ἐξουδετερώσουμε. Ὅταν ἔφθασα κοντά του δὲν εἶχε ἀκόμα πεθάνει. Τὰ μάτια του ἀνοικτά, κατάμαυρα, λὲς καὶ φοβέριζε τὸν ἐρχομὸ τοῦ θανάτου, ὅμως ὅλο σχεδὸν τὸ κορμί του ἦταν χτυπημένο ἀπὸ τὰ θραύσματα τῆς χειροβομβίδας. Τὸν σήκωσα καὶ ἀκούμπησα τὴν πλάτη του στὸν κορμὸ μιᾶς χοντρῆς ἐλιᾶς. Εἰλικρινὰ μὲ εἶχε συναρπάσει ἡ τακτικὴ ποὺ μαχόταν. Θὰ ἦταν περίπου 18 χρονῶν. Πρὶν ξεψυχήσει, κοίταξε βαθιὰ μέσα στὰ μάτια τὸ στοχασμό μου καὶ χαμογέλασε. Ξαφνιάστηκα. Δὲν ξέρω ἄν χαμογελοῦσε σὲ μένα ἤ στὸν θάνατο, ποὺ φτερούγιζε γιὰ νὰ τὸν πάρει. Σήκωσε μὲ κόπο τὸ δεξί του χέρι, πῆρε ἀπὸ τὸ λαιμό του ἕνα σταυρό ποὺ κρεμόταν, τὸν φίλησε κι ἔγειρε τὸ κεφάλι πλάγια, ξεψυχώντας μὲ καρφωμένο στὰ χείλη του τὸ χαμόγελο. Ὅμως, ἡ ἔκπληξή μου ἔμελλε νὰ κορυφωθεῖ, ὅταν τραβῶντας τὸ σαρίκι του γιὰ νὰ τὸν ξαπλώσω χάμω, ξεχύθηκαν ἀπ’ τὸ κεφάλι του μισὸ μέτρο κατάμαυρα μαλλιά. Τότε μόνο κατάλαβα πὼς ἦταν γυναῖκα. Βουβάθηκα. Ἦταν κάτι ποὺ δὲν τὸ περίμενα. Ἔνοιωσα στὸ λαιμό μου ἕναν κόμπο νὰ μὲ πνίγει. Ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συνειδητοποίησα ὅτι ἡ μοίρα τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν θὰ ‘ ταν πολὺ δύσκολη στὴν Κρήτη. Ἔφυγα, ἀφήνοντας τὴ σκέψη μου κάτω ἀπὸ τὴ γέρικη ἐλιά, κοντὰ στὴ νεκρὴ κοπέλα». 

Ἡ προτομὴ τοῦ Χατζημιχάλη Νταλιάνη (βρίσκεται στὴν εἴσοδο τοῦ Δελβινακίου), τοῦ Δελβινακιώτη ἥρωα, ποὺ ἄφησε τὴν τελευταῖα πνοὴ του στὸ Φραγκοκάστελο τῶν Χανίων, θυσιαζόμενος ἐκεῖ στὶς 18 Μαΐου τοῦ 1828 γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Κρήτης 

 Ἀπαγγελία ποιήματος

Από το όμορφο Ιστολόγιο της νεολαίας της Ι.Μητρόπολης Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης : http://youthimdpk.blogspot.com

Εκπληκτικό ντοκιμαντέρ για την άλωση της Πόλης από μαθητές του 1ου Γενικού Λυκείου Κατερίνης

Ένα εκπληκτικό  ντοκιμαντέρ  για την άλωση της Κωνσταντινούπολης,  που ετοίμασαν οι μαθητές του Β4 του 1ου Γενικού Λυκείου Κατερίνης, κατά το σχολικό έτος  2010-2011, στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας!

Υπεύθυνη Καθηγήτρια: Χατζησταύρου Άννα

Ειλικρινά ολόψυχα συγχαίρουμε και τους μαθητές και την καθηγήτριά τους.
Καλή ακρόαση:

  

http://youtu.be/uHSuoh57xWo

http://youtu.be/BEKEYCck0dE

το είδαμε εδώ

«Εἴμαστε ἄνθρωποι τοῦ περίπου». Περίπου ἐπιστήμονες, περίπου χριστιανοί, περίπου ἱεραπόστολοι, περίπου γονεῖς, περίπου συγγραφεῖς ... Εξαιρετικό κείμενο του π.Σάββα Αγιορείτη

Ὅπως ἔλεγε ὁ Καμύ:

«Εἴμαστε ἄνθρωποι τοῦ περίπου». Περίπου ἐπιστήμονες, περίπου χριστιανοί, περίπου ἱεραπόστολοι, περίπου γονεῖς, περίπου συγγραφεῖς, περίπου ἱεραπόστολοι.

Ἀλλά τό περίπου, τό μισό, τό χλιαρό, εἶναι κόλαση!

Ἀντίθετα, ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν καί μᾶς θέλει τελείως δικούς Του καί ὄχι περίπου δικούς Του. «Τά πάντα εἶμαι ἐγώ γιά σένα καί ἐσύ τά πάντα γιά μένα. Τί περισσότερο θέλεις;» λέει ὁ Κύριος μέ τό στόμα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.

Ὁ χριστιανός καλεῖται νά ζήσει μέσα στόν κόσμο ὄχι γιά νά συμβιβαστεῖ μαζί του ἀλλά γιά νά τόν ἀλλάξει, νά τόν μεταποιήσει. Ὁ χριστιανός ἀνατέμνει τήν κοινωνική ζωή καί χτυπᾶ τίς σάπιες δομές ξεκινώντας ἀπό τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό.

 

Ἐπιτέλους ἄς τό καταλάβουμε: Ὁ ἄνθρωπος μακρυά ἀπό τόν Θεό ὑποφέρει πολύ χειρότερα πράγματα, καί τελικά δέν ἀπολαμβάνει τίποτα.

Ὁ Θεός νά δώσει γιά ὅλους μας ἕνα ἀποφασιστικό ξεκίνημα γιά ἕνα ὁλοκληρωτικό δόσιμο. Στό χέρι μας εἶναι, ἀρκεῖ νά τό θελήσουμε πραγματικά.

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!  

Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης


απόσπασμα,  
ακολουθεί το πλήρες κείμενο 
και ένα όμορφο βίντεο στο τέλος :