" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

SOS από την Κορυτσά (Β.Ηπείρου) για το Ελληνικό σχολείο

Πρόβλημα επιβίωσης αντιμετωπίζει το ελληνικό εκπαιδευτήριο «Ομηρος» που λειτουργεί εδώ και μία δεκαετία στην Κορυτσά, φιλοξενώντας τόσο τα παιδιά της ελληνικής μειονότητας της περιοχής όσο και Αλβανούς μαθητές που προτιμούν την ποιότητα σπουδών που τους παρείχε το πρότυπο αυτό -για τα αλβανικά δεδομένα- σχολείο.

Το τελευταίο διάστημα και με αιτιολογία την οικονομική κρίση που περνά η Ελλάδα, το υπουργείο Παιδείας δεν έχει προχωρήσει στην καταβολή των λειτουργικών εξόδων του σχολείου και των μισθών του προσωπικού. Και δεν είναι η πρώτη φορά που σημειώνεται αύτη η καθυστέρηση.

Στην Κορυτσά το τελευταίο διάστημα κυκλοφορούν φήμες ακόμη και περί κλεισίματος του σχολείου, καθώς αν δεν λυθεί το πρόβλημα αυτό, είναι πιθανό οι αλβανικές αρχές να μην επιτρέψουν τη συνέχιση της λειτουργίας του την επόμενη χρονιά. Μειονοτικές οργανώσεις απευθύνουν έκκληση προς το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, αλλά και το υπουργείο Εξωτερικών να δοθεί λύση και να τακτοποιηθούν οι οικονομικές εκκρεμότητες ώστε να μη χαθεί «ό,τι πιο επιτυχημένο έχει να επιδείξει η πατρίδα μας στην περιοχή της Κορυτσάς». Σύμφωνα με πληροφορίες της τελευταίας στιγμής, τις αμέσως επόμενες μέρες αναμένεται να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα, γιατί διαφορετικά το μουσουλμανικό σχολείο (που ιδρύθηκε πριν από δύο χρόνια στην Κορυτσά και μάλιστα με τουρκική χρηματοδότηση) εμφανίζεται έτοιμο να υποδεχτεί τους Αλβανούς μαθητές σε περίπτωση κλεισίματος του «Ομήρου».

Οπως αναφέρουν σε επιστολή τους στην «Espresso» κάτοικοι της Κορυτσάς: «Το κλείσιμο του σχολείου θα είναι μια μεγάλη ήττα της ελληνικής διπλωματίας και του ελληνικού κράτους, γι’ αυτό και οι Ελληνες της Κορυτσάς απευθύνουμε έκκληση για να λυθεί άμεσα το οικονομικό θέμα. Το ελληνικό κράτος έχει την υποχρέωση ώστε να μας βοηθήσει, γιατί μας άφησε μόνους για πολλά χρόνια, ενώ εμείς πολεμούσαμε για να σταθούμε και να κρατήσουμε την ταυτότητά μας με πολλούς εχθρούς», αναφέρουν χαρακτηριστικά.


Κάθε χρόνο οι μαθητές αυξάνονται
Τα ελληνικά εκπαιδευτήρια «Ομηρος» βρίσκονται στη Κορυτσά της Αλβανίας, στο 1ο χλμ. Εθνικής Οδού Κορυτσάς - Ερσεκάς. Τα Ελληνικά Σχολεία Κορυτσάς αποτελούν καρπό πολυετών προσπαθειών των ομογενών.

Το σχολείο στεγάστηκε σε χώρο που αποτελεί ιδιοκτησία της ελληνικής πολιτείας, η οποία άρχισε να ανεγείρει σειρά τεσσάρων κτιρίων με χρηματοδότηση του ΥΠΕΞ.

Η λειτουργία του, όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του σχολείου, άρχισε μ’ ένα τμήμα της Α’ τάξης και μετά από ραγδαία αύξηση έφτασε τη φετινή χρονιά στα είκοσι ένα και για τις έξι τάξεις του Δημοτικού, συμπεριλαμβανομένων και τεσσάρων νηπιαγωγείου. Ο αριθμός των μαθητών έχει ανέλθει στους 370 για το Δημοτικό και 80 για το Νηπιαγωγείο. Το επόμενο έτος ο αριθμός των μαθητών αναμένεται να ανέλθει στους 500.

Το σχολείο είναι δίγλωσσο. Πλην της ελληνικής, διδάσκεται η αλβανική γλώσσα από δεκαοχτώ επιτόπιους δασκάλους, σύμφωνα με το πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας της Αλβανίας. Στο σχολείο υπηρετούν είκοσι Ελληνες εκπαιδευτικοί αποσπασμένοι από το ελληνικό υπουργείο Παιδείας.

Τα μαθήματα που διδάσκονται είναι η Ελληνική Γλώσσα, η Μελέτη Περιβάλλοντος, τα Τεχνικά, η Ζωγραφική, η Μουσική και η Γυμναστική. Από την Γ’ τάξη αρχίζει και η διδασκαλία της Αγγλικής Γλώσσας.

Τα εκπαιδευτήρια διαδραματίζουν σημαντικό εκπαιδευτικό και πολιτιστικό ρόλο στην πόλη της Κορυτσάς και έχουν τύχει θερμής υποδοχής από την κοινωνία της πόλης, έχοντας κάθε χρόνο πολλές αιτήσεις για εγγραφή νέων μαθητών.


Συγκλονιστική επιστολή των κατοίκων στην «Εspresso» για τον κίνδυνο να υποστεί η διπλωματία μας μεγάλη ήττα
Η «Εspresso» έλαβε μια συγκλονιστική επιστολή, κραυγή αγωνίας για το μέλλον του σχολείου, που την υπογράφουν Ελληνες της Κορυτσάς:

«Το διδακτικό προσωπικό έχει κάνει υπομονή εδώ και έναν χρόνο για τους μισθούς, και είναι αξιέπαινο, δείχνοντας υπερβολική αγάπη για το σχολείο αλλά και υψηλές αρχές και ιδανικά. Το θέμα είναι το εξής: ότι αν συνεχιστεί ακόμη και για λίγες μέρες ή καλύτερα για κάποιες εβδομάδες αυτό το πρόβλημα, διακινδυνεύουμε πάρα πολλά. Μερικά από αυτά είναι:

1) Ικανοποίηση των εθνικιστικών κύκλων στην Αλβανία και πραγματοποίηση των στόχων τους, αφού στην Κορυτσά σκοπεύουν στην μη αναγνώριση της ύπαρξης ελληνικής μειονότητας, στην απομόνωσή της από τις υπόλοιπες μειονοτικές περιοχές και από τον κορμό της μητέρας Ελλάδος. Οι κύκλοι αυτοί επιθυμούν να
εξαφανίσουν κάθε ίχνος του ελληνισμού και των Ελλήνων της περιοχής.

2) Αν οι εκπαιδευτικοί χάσουν την υπομονή τους (γιατί άνθρωποι είναι) και σταματήσουν να διδάσκουν (απεργία ή στάση εργασίας), τότε πολλοί από τους γονείς θα πάρουν τα παιδιά από το σχολείο. Και αν χαθεί η εμπιστοσύνη (πράγμα που θα συμβεί γιατί τα εθνικιστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης θα τους επιτεθούν με αγριότητα), τότε και οι κρατικές υπηρεσίες θα προβούν σε μέτρα που δεν θα επιτρέψουν στο σχολείο να λειτουργήσει ή να λειτουργήσει όταν πλέον θα είναι πολύ αργά. Και ο τούρκικος Μεντρεσές θα απορροφήσει πολλά από τα παιδιά.

3) Σε περίπτωση που το σχολείο κλείσει, εμείς οι Ελληνες της Κορυτσάς θα υποστούμε τη μεγαλύτερη ήττα και απογοήτευση μετά την εγκατάλειψή μας (που συνέβη τρεις φορές) από τη Μητέρα Ελλάδα. Θα χάσουμε την ευκαιρία να βρούμε (για πολλούς χαμένη) την ελληνική μας συνείδηση, να κρατήσουμε την εθνική μας ταυτότητα και να τη μεταδώσουμε στα παιδιά μας, στις επόμενες γενεές. Αυτό το σχολείο είναι το μόνο που μας κρατά ενωμένους και που όλοι, ανεξάρτητα από τις διαφορές μας, το αγαπάμε. Είναι από τα λίγα μέρη που βλέπουμε την ελληνική σημαία να κυματίζει και ένας χώρος που νιώθουμε ελεύθεροι και προστατευμένοι. Ολα όσα θα θέλαμε να κάνουμε, όσα μας εκφράζουν και δείχνουν ότι υπάρχουμε, είναι εκεί. Θέλοντας και μη, χωρίς το σχολείο θα φαινόμασταν «χλωμοί». Επίσης, μέσω του σχολείου νιώθουμε τη μέριμνα της πατρίδος μας, την παρουσία της στη ζωή μας, το ζεστό της χάϊδεμα.

4) Μπορεί κάποιος να πει: «Εχουμε τόσα προβλήματα στην Ελλάδα, στα σχολεία μας». Δίκιο θα έχει, αλλά αυτό το σχολείο δεν είναι ένα από τα χιλιάδες που έχουν τη δυνατότητα τα ελληνόπουλα να σπουδάζουν ελεύθερα. Αυτό το σχολείο είναι όλα όσα έχουμε εμείς, τα αδέρφια σας, τα οποία τόσο καιρό παλεύουμε με νύχια και με δόντια εναντίον του αφανισμού μας. Αυτό το σχολείο είναι μία ιδέα και είναι πάνω από κάθε οικονομική κρίση. Δεν επιτρέπεται ακόμη και όταν πεινάς, να ξεχάσεις ότι η ύπαρξή σου δεν εξαρτάται μόνο από τα υλικά αγαθά, αλλά εξαρτάται από πολλά άλλα που κράτησαν τον ελληνισμό επί 400 χρόνια ζωντανό.

5) Εάν το σχολείο αυτό κλείσει, αυτό θα είναι και μία μεγάλη ήττα της ελληνικής διπλωματίας, που αφενός παραιτείται κατά κάποιο τρόπο από την περιοχή, παραδεχόμενη πως δεν υπάρχουν Ελληνες, ενώ αφετέρου θα χάσει ένα σημαντικό εργαλείο που ακόμη και τους Αλβανούς που θα σπουδάσουν εκεί, γνωρίζοντας τον ελληνικό πολιτισμό και πνεύμα, δεν θα τους έχει ποτέ απέναντι, αλλά πλάι του.

Θέλουμε να πιστεύουμε πως ο καινούργιος χρόνος δεν θα μας βρει με προβλήματα και το σχολείο μας θα συνεχίσει να λειτουργεί».

ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ 
Εφημερίδα espresso


Διαβάστε σχετικά:
  • σχετική έκκληση του εκπαιδευτικού Δ. Πέτκου:
http://taxalia.blogspot.com/2012/12/blog-post_8497.html


(αναδημοσίευση από Ορθόδοξο Ιστολόγιο της Κορυτσάς)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.