" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

«Είμαστε τα 3 τελευταία γερμανάκια στο σχολείο μας».

Γράφει η Bild:

"Είμαστε τα τελευταία τρία γερμανάκια στο σχολείο μας."


Kreuzberg: Η Talina (11 ετών), η Svenja (11 ετών) και ο Jason (9 ετών) δεν καταλαβαίνουν ούτε μια λέξη από όσα ακούγονται στο προαύλιο. Οι συμμαθητές τους μιλούν μόνο τουρκικά ή αραβικά. Στην τάξη, οι τρεις τους εξηγούν τις γερμανικές λέξεις στους συμμαθητές τους.


 
Είναι τα τελευταία γερμανάκια στο σχολείο τους, το δημοτικό σχολείο Jens Nydahl στην οδό Kohlfurter στο Kreuzberg. Το 99% των 313 μαθητών έχουν ένα υπόβαθρο μετανάστευσης.

Οι γονείς 285 εξ αυτών υποστηρίζονται οικονομικά από το κράτος. Ένα από τα πολλά σχολικά προβλήματα αναφέρει η  Bild.

Η Talina παρακολουθεί την 6η τάξη.
Η μητέρα της Μαρία (45 ετών) λέει: «Όταν ξεκίνησε το σχολείο, μπορούσε να γράψει και να διαβάσει τις πρώτες λέξεις της. Οι συμμαθητές της δεν μπορούσαν να πουν ούτε το «ευχαριστώ», το «παρακαλώ» ή το «Καλημέρα».
Τα παιδιά πείραζαν τα γερμανάκια λέγοντάς τα πείραζαν ως «χοιρινο-φαγάνες» (‘pork gobblers’).


Η συμμαθήτριά της, Svenja λέει: "Μακάρι να είχα περισσότερους συμμαθητές να μιλούν τη γλώσσα μου".
Η μητέρα του Jason λέει: "Είναι κακό το ότι υπάρχουν τόσα λίγα γερμανόπουλα στο σχολείο."


Οι γονείς με ξένες ρίζες, επίσης, ανησυχούν.
Η Asiankara Α. (35 ετών), τουρκικής καταγωγής και η μητέρα του μαθητή της έκτης τάξης, Burakcan, λέει: «Είναι πάρα πολύ κακό ότι υπάρχουν τόσα λίγα γερμανάκια εδώ. Κάνει πολύ δύσκολο για τα παιδιά μας το να μάθουν τη γλώσσα. "
Ένας εργαζόμενος λέει στην Bild: "Έχουμε προσπαθήσει μάταια να φέρουμε Γερμανούς στο σχολείο. Τώρα επικεντρωνόμαστε στο πελατολόγιο που έχουμε. Το χοιρινό δεν σερβίρεται πλέον στην καφετέρια. "


Προφανώς, οι ανησυχίες των γονέων και των δασκάλων δεν ενδιαφέρουν όλους στην περιοχή. 
Η Πράσινη σύμβουλος εκπαίδευσης Monika Herrmann (47 ετών - στην φωτο), λέει: "Δεν έχει απολύτως καμία σημασία πόσο πολλά παιδιά με ιστορικό μετανάστευσης πηγαίνουν εκεί".
Το παραπάνω κείμενο είδαμε  στο Ιστολόγιο "Εθνική Παιδεία"


Σχόλιο:
Ελπίζουμε μερικοί που αυτοπροσδιορίζονται ως "προστάτες" των απανταχού "μειονοτήτων" και ελευθεριών να μας επιτρέψουν να ανησυχούμε (γιατί η ελευθερία στην έκφραση -όπως την αντιλαμβάνονται ορισμένοι- απαγορεύει τέτοιου είδους ανησυχίες).

Η κατάσταση είναι σοβαρή. Αρκετά σχολεία του κέντρου της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης έχουν μετατραπεί σε "γκέτο". Ενώ παραδόξως οι ίδιοι "προστάτες" των κάθε είδους "μειονοτήτων" επιλέγουν ιδιωτικά σχολεία για να μορφώσουν τα παιδιά τους. 
Και κανείς δεν επιτρέπεται να ΜΙΛΗΣΕΙ.

Και αν και το απευχόμαστε δεν αποκλείεται μία ημέρα να διαβάζουμε και εμείς συνέντευξη από τα 3 τελευταία Ελληνόπουλα.
Σε τελική ανάλυση ποτέ δεν ρωτηθήκαμε ως Έλληνες πολίτες αν θέλουμε κάτι τέτοιο.

Ας μας επιτρέψουν ακόμη να τους θυμίσουμε:
"H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.