" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

«Όταν μας παίρνουν (στην αγχόνη) τι να ψάλλομε;» Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ

Ο Ιάκωβος Πατάτσος, πολεμώντας για τη Λευτεριά της Κύπρου και την Ένωση της με την Μητέρα Ελλάδα, συνελήφθηκε σε επίθεση που έγινε στον αστυνομικό σταθμό Σεραγίου στη Λευκωσία. Μετά την αποτυχημένη εκείνη επίθεση, ο Ιάκωβος έπεσε από το ποδήλατό του, και ένας Τουρκοκύπριος αστυνομικός τον άρπαξε. Ο σύντροφος του Ιάκωβου πυροβόλησε θανάσιμα τον Τουρκοκύπριο αστυνομικό. Ο Ιάκωβος όμως για λίγο μόνο ελευθερώθηκε, γιατί κάποιοι Τουρκοκύπριοι τον συνέλαβαν. Κατηγορήθηκε ακολούθως για την εκτέλεση του Τουρκοκυπρίου αστυνομικού, αποδεχόμενος να κατηγορηθεί εις θάνατο, αντί άλλου. Το άλλο μεγαλείο του Ιάκωβου Πατάτσου.



«Επήρα την αγαπητήν σου επιστολήν με επικεφαλίδα το χριστιανικό μας σύνθημα ‘’Χαίρε’’.
Ναι, αδελφέ μου, χαίρω. Ο Θεός με κάνει και χαίρω. Η συναίσθησις ότι σύντομα η ψυχή μου θα φτερουγίζει γύρω από τον ένδοξο θρόνο Του, με κάνει και χαίρω», έγραφε σε φίλο του πριν οδηγηθεί στην αγχόνη.


«Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από τον θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρης όπως κι εγώ», «Η χαρά μου είναι μεγάλη γιατί σύντομα αι δοκιμασίαι και αι θλίψεις θα σβήσουν και τότε θα μείνη ο ‘’καρπός του Πνεύματος’’», «Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλη σου τη ζωή», έγραφε τις τελευταίες του στιγμές από τη φυλακή στην τελευταία επιστολή στη μητέρα του, πριν οδηγηθεί στην αγχόνη.


Κι όταν πριν πολλά χρόνια, κοντά στο έτος 1985, γνώρισα τη μητέρα του στο δρόμο για την εκκλησία του Αγίου Κασσιανού στην παλιά Λευκωσία, το μόνο κατόρθωμα που βρήκε να μου πει, ήταν ότι «αγαπούσε πολύ την Εκκλησία ο Ιάκωβος γιέ μου. Κάθε Κυριακή πήγαινε στην Εκκλησία. Κοινωνούσε κάθε Κυριακή».


Κι ως τελευταία του επιθυμία, ζήτησε να
χαριστούν κάπου όλα τα βιβλία του με τα εξής λόγια: «Το ξεύρω, ότι με αγαπάς και είμαι βέβαιος ότι θα χαρίσης τα βιβλία μου χωρίς να πάρης χρήματα. Για χρήματα μη σκέπτεσαι, διότι ο Θεός θα σου στείλει ευσπλαχνικά πρόσωπα να σε βοηθήσουν». Αυτός ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος, ο Ιάκωβός μας.


Κι όταν ρώτησε τον πατέρα Αντώνιο, τον ιερέα των φυλακών, μετά που εξομολογήθηκε και κοινώνησε των Αχράτων Μυστηρίων, «Όταν μας παίρνουν (στην αγχόνη) τι να ψάλλομε;» Ο Ιάκωβος, γνώριζε Βυζαντινή Μουσική. Κι έτσι οδεύοντας προς την αγχόνη, οι συγκρατούμενοι του τραγούδησαν μαζί του τον Εθνικό Ύμνο, έψαλλαν μαζί του το «Τη Υπερμάχω» κι ο ήρωας Ιάκωβος συνέχισε να ψάλλει «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον», «Έκστηθι φρίττων ουρανέ» και το «Ότε εκ του ξύλου σε νεκρόν». 
Αυτός ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος, ο Ιάκωβός μας.

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
το είδαμε εδώ

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ΕΥΓΕ στον αξιότιμο κ.Χαραλάμπους που μας υπομιμνήσκει, σε μία κατ εξοχήν ανιδανική εποχή στην οποία κυριαρχούν η αδιαφορία, ο συμβιβασμός και η ραστώνη, εμβληματικές φυσιογνωμίες της εθνικής μας Ιστορίας που εμπνέουν και καθοδηγούν τους επιγενεστέρους σε θεοφιλείς αγώνες για την προάσπιση της εθνικής μας ελευθερίας και αξιοπρέπειας.
Δυστυχώς η σύγχρονη μαθητιώσα, σπουδάζουσα και φοιτητιώσα νεολαία τρέφεται ιδεολογικά με τη σάπια και μουχλιασμένα μαρξιστικά και διεθνιστικά "φρούτα" που της σερβίρουν οι υπηρέτες της "πολιτικής ορθότητας", της αθείας, του υλισμού και του μηδενισμού που διαφεντεύουν και λυμαίνονται τις τύχες της εθνικής μας παιδείας.
Εκείνο, όμως, που προξενεί θλιβερή, κατ αρχήν,εντύπωση είναι το γεγονός της ελλείψεως πρωτοβουλιών από την Ελλαδική Εκκλησία, σε συνοδικό-συλλογικό επίπεδο, με σκοπό την κατά τρόπο θετικό αναμόχλευση της εθνικής ιστορικής μας μνήμης σε μια εποχή συγχύσεως ιδεών και αμφισβητήσεως και ισοπεδώσεως των πάντων. Όλες οι μητροπόλεις καθώς και οι ενορίες της κατ Ελλάδα Εκκλησίας θα έπρεπε να διοργανώσουν ομιλίες, διαλέξεις και σχετικές εορτές μνήμης ή, εάν για τεχνικούς λόγους δεν τυγχάνει εφικτό κάτι τέτοιο, να προβούν στη διανομή φυλλαδίων ή στην έκδοση εγκυκλίων. Κάτι τέτοιο αποτελεί το καλύτερο αντίδοτο στην παγίωση της συλλογικής εθνικής αμνησίας που υπονομεύει, εξ αντικειμένου, την υπόσταση του Έθνους μας.
Λ.Ν.

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.