" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Κάποιες πρῶτες παρατηρήσεις γιά τό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος» τοῦ π. Βασιλείου Θερμοῦ.


Κάποιες πρῶτες παρατηρήσεις
γιά τό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος» τοῦ π. Βασιλείου Θερμοῦ.
Πρωτοπρ π. Ἰωάννου Φωτοπούλου

ΙΙΙ. Ὁρολογία τῆς Ν. Ἐποχῆς


Μέ τό βιβλίο του αὐτό ὁ π. Β. εἰσάγει νέους ὅρους ὄχι γιά τή συστημική δημοσιογραφία, πού τούς χρησιμοποιεῖ κατά κόρον, ἀλλά γιά τό ὀρθόδοξο ἀναγνωστικό κοινό καί τό ὀρθόδοξο ἦθος. Τούς ὅρους αὐτούς δέν τούς ἐξηγεῖ συστηματικά. Ἔτσι ὁ ἀναγνώστης ἔχει δύο ἐπιλογές. Ἤ νά κλείσει τό βιβλίο ἤ νά καταβάλει μεγάλη διανοητική προσπάθεια, γιά νά ἀντιληφθεῖ τό περιεχόμενό τους. «Ἀρχή σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις», ἔλεγε ὁ Ἀντισθένης. Στή δεύτερη περίπτωση ἀντί νά «σοφίζεται» ἐξοικειώνεται μέ τούς ὅρους αὐτούς, τούς θεωρεῖ πολύ ἐκφραστικούς καἰ μπαίνει στή διαδικασία νά «συζητεῖ» θετικά μέ τό ἐπιστημονικῶς καί ὀρθοδόξως ἀπαράδεκτο αὐτό βιβλίο. Εἶναι πολύ ἔξυπνη ἡ μέθοδος τοῦ π. Βασιλείου. Παραδείγματα :

α) «σεξουαλικός προσανατολισμός». Καθαρά νεοεποχίτικος ὅρος πού ἐφευρέθηκε γιά νά νομιμοποιηθεῖ ἠθικά καί δικαιϊκά ἡ ὁμοφυλοφιλία.

β) Τό συνεχῶς ἀναφερόμενο δίπολο «ἑτεροφυλόφιλος» – «ὁμοφυλόφιλος» προσπαθεῖ νά μᾶς βάλει στή λογική μιᾶς ἰσότιμης καταστάσεως τῶν μέν καί τῶν δέ, μιᾶς ἰσότιμης συνεξετάσεως νά μᾶς κάνει νά τό πάρουμε ἀπόφαση ὅτι ἔχουμε δύο φυσιολογικές καταστάσεις. Ἐσύ, ἔτσι. O.K. Ὁ ἄλλος, ἀλλιῶς Ο.Κ.

γ) «ἑτερόφυλος γάμος». Γιατί, δηλαδή; Ὑπάρχει καί ἄλλος γάμος; Τοὐλάχιστον γιά τούς Ὀρθοδόξους!

δ) «ταυτότητα φύλου», «βιολογικό φύλο», «κοινωνικό φύλο», «σεξουαλική ταυτότητα».
Ὑπάρχει στ᾽ ἀλήθεια τίποτε ἄλλο ἀπό τό ἀνδρικό καί γυναικεῖο φύλο; Ἁπλῶς ὅλες οἱ διαστροφικές καταστάσεις, πού βιώνουν οἱ ταλαιπωρημένοι ὁμοφυλόφιλοι, πρέπει νά στεγασθοῦν σέ εἰδικές κατηγορίες φύλου, ἀνύπαρκτες στήν πραγματικότητα, γιά νά τύχουν καθολικῆς ἀναγνωρίσεως.

ε) «κανονικότητα», «κανονιστικότητα». Μέ τούς ὅρους αὐτούς, φορτισμένους μέ ὑποτίμηση, ἐννοεῖται ὁτιδήποτε ρυθμίζεται ἀπό τούς Ἱ. Κανόνες, ἤ ἀπό τό ἦθος, τούς νόμους καί κανόνες τῶν κοινωνιῶν. Θεωροῦνται ὅλα αὐτά περιοριστικά τῆς ἐλευθερίας.

ϛ) «προνεωτερικότητα», «νεωτερικότητα» «μετανεωτερικότητα». Νεοεποχίτικοι, ψευδοεπιστημονικοί ὅροι πού στοχεύουν, ὅσον ἀφορᾶ στό συγκεκριμένο βιβλίο, στήν ἀκύρωση τῆς Ἱ. Παραδόσεως, ἀλλά καί κάθε παραδόσεως, στήν ἀντίχριστη «ἐπανερμηνεία» τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Ἁγίων Πατέρων, τήν εἰσαγωγή νέων ἰδεῶν πρό πάντων, τῆς προσχηματικῆς ἀνεκτικότητας, τῆς δῆθεν προστασίας τῶν μειονοτήτων κλπ. Ὅ,τι εἶναι τῆς Παραδόσεως εἶναι «προνεωτερικό», εἶναι «στερεότυπο»- ἄλλος νεοεποχίτικος ὅρος!

IV. Ξενομανία
Χίλιες ἑβδομῆντα (1070) παραθέματα ξένων συγγραφέων καταλαμβάνουν τόν μεγαλύτερο ὄγκο τοῦ βιβλίου. Οἱ ἕλληνες ὀρθόδοξοι θεολόγοι περιφρονοῦνται. Ὁ λόγος τῶν θεολόγων κληρικῶν καί λαϊκῶν ὀνομάζεται καταφρονητικά
«δημοσιογραφῶν ἐκκλησιαστικός λόγος» καί ἀπαξιώνεται ἀφοῦ, κατά τόν π. Β. «κινεῖται σέ τόσο χαμηλό ἐπίπεδο ὥστε εἶναι μάταιο νά μπεῖ κανείς σέ συζήτηση μαζί του»(σ. 17). 
Ἀντιθέτως ὅ,τι ἀνοησία, ὅποια βλασφημία, ὅποια διαστροφή τοῦ ἁγιογραφικοῦ λόγου καταγράφουν οἱ δυτικοί συγγραφεῖς, ἀγκαλιάζεται μέ θαυμασμό ἀπό τόν π. Βασίλειο, σχολιάζεται μέ σοβαρότητα καί προτείνεται πρός μελέτη καί στοχασμό. Ἑλκύεται ἡ σκέψη του ἀπό τά διανοητικά τερτίπια, τά εὐφυολογήματα καί τίς σοφιστεῖες τῶν φιλελεύθερων καί ὁμοφυλοφίλων στοχαστῶν καί τά παραθέματά τους γεμίζουν ολόκληρες σελίδες τοῦ βιβλίου του.
Συνοψίζοντας φρονῶ ὅτι τό βιβλίο «Ἕλξη καί πάθος» δέν ἐνδιαφέρεται γιά ἐπιστημονικότητα, ἀλλά στοχεύει μέ τά ἀτέλειωτα παραθέματα, εἰδικά ξένων συγγραφέων, καί μέ τή νεοεποχίτικη ὁρολογία του στή μετακίνηση τῶν ὀρθοδόξων ἀναγνωστῶν ἀπό τήν ξεκάθαρη διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Ἁγίων Πατέρων σέ μιά «συζήτηση» πού θά τούς ὁδηγήσει σέ φιλικότερη στάση πρός τή «λύσσα» καί «μανία» (Ἱ. Χρυσόστομος, Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης) τῆς βδελυρᾶς ὁμοφυλοφιλίας.


απόσπασμα, 
ολόκληρη η κριτική, εδώ

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Ο,τιδήποτε και να γράψει κάποιος, ο οποίος διαφωνεί με τον π. Β. Θερμό, θα πάρει μία απορριπτική απάντηση εδώ:

Δήλωση π. Βασιλείου Θερμού. (Πηγή: http://www.anastasiosk.blogspot.gr/2016/02/blog-post_804.html, Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016)

Είναι απλό: απαγορεύονται η κριτική και οι διαφωνίες !

Ένα σύντομο σχόλιό μου σε αυτόν τον τρόπο σκέψης υπάρχει εδώ:

Ένα σύντομο σχόλιο στη “Δήλωση π. Βασιλείου Θερμού” (ομοφυλοφιλία)

(Πηγή: http://www.antibaro.gr/article/14443, Αντίβαρο, 24 Φεβρουαρίου 2016)

Δρ. Ταγαράκης Χρήστος

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.