" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Ναι, κάποτε είχε και τέτοιους, Αγίους μητροπολίτες η Θεσσαλονίκη. Ο πατήρ Λεωνίδας Παρασκευόπουλος

Ένας αφανής Άγιος...
παραμένει και ως κεκοιμημένος, αυτό που ήταν και ως τέως Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης:
αφανής, ταπεινός, εργατικός Ικέτης προς Κύριον για την Ανθρωπότητα.


Τα θαύματα που ενεργεί δεν διατυμπανίζονται,
γιατί κι οι άνθρωποι που τον περιστοίχιζαν ήταν ταπεινοί εργάτες,
στρατιώτες Χριστού και όχι συνταγματάρχες, μέραρχοι και όμοια,
δεν κοιτούν να δημοσιοποιήσουν κάθε τι που καθαρά δείχνει πως υπάρχει και ζει στην ζωή μας.


Οφείλω τόσα σ'αυτόν, τόσες φορές βρέθηκε κοντά μου, κι όχι μόνον σε μένα...
ωστόσο η Θεσσαλονίκη δεν κατάφερε καν την απαισίου ονόματος και ύφους Πλατεία Εμπορίου να την μετονομάσει σε πλατεία πατρός Λεωνίδου των Θεσσαλονικέων. 


Όσο περισσότερη αδικία όμως εδώ,
τόσο περισσότερη χαρά, αγαλλίαση και μακαριότητα κοντά σ' Εκείνον,
στον Οποίο ο ίδιος αφιέρωσε όλη του την ζωή, χωρίς ποτέ να καλοφάει και να καλοπιεί, όσο κι αν οι κατήγοροι του διαρκώς αναμασούν.



Προσωπικά εγώ, τον επισκεπτόμουν στην "Βίλλα" του, στο Πανόραμα, μέσα στον χώρο των Εκπαιδευτηρίων "Ο Απόστολος Παύλος".
Μοίραζε την σύνταξη του στα τρία:
ένα μέρος της έπαιρνα εγώ για να σπουδάζω, οι άλλοι λόγοι, παρόμοιοι.


Και η "Βίλλα"; Καλυβάκι χωριάτικο με 20 τετραγωνικά το πολύ, μια σομπίτσα, Εικόνα, πολλά βιβλία.
Καλυβάκι, όμοιο με παλάτι της Βασιλείας του Αγαπημένου του.
Γεμάτο από δάκρυα, εξομολογημένες ανομίες,
θλίψη κι απελπισία.
Αλλά και χαρά.
Και πολλή, άπειρη Ευλογία.
Ένας χώρος από τον οποίο δεν ήθελες να φύγεις ποτέ!
Ένα ανεξιχνίαστο Άρωμα, ένα υπέρλαμπρο Φως, ο Άνθρωπος μέσα στην Αγιότητα, μέσα στο Πρόσωπο του Χριστού. Στου Πανοράματος την "Βίλλα".
Με την ξυλόσομπα και την καραμελίτσα για κατευόδιο ή το λουκουμάκι για παρηγοριά....


Άγιε της Θεσσαλονίκης, Πρέσβευε υπέρ ημών.


σχόλιο αναγνώστη σε παλαιότερη ανάρτησή μας εδώ
όπως ξαναγράψαμε, χρειάστηκε να έρθει δικτατορία στην Ελλάδα 
για να αναλάβουν επισκοπικούς θρόνους άξιοι και ευλαβείς ποιμένες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.
Για τον ίδιο λόγο λόγο ενεργοποιήσαμε να σχολιάζουμε μόνον όσοι έχουν κάπου προφίλ.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.


Από σήμερα 2/10/2018, έχουμε προσωρινά διακόψει την δημοσίευση σχολίων στο ιστολόγιο μας.

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.