" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

Έκθεση του μαθητή της Δ΄Δημοτικού …..Ν.Σ. Θέμα :Το Πάσχα στο χωριό μου .(1984)

…Την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, ντύνομαι παπαδάκι με τα άλλα τα παιδιά και βγαίνουμε με τις λαμπάδες σε όλα τα ευαγγέλια και στα δώδεκα .Ο θείος μου μόλις ακούγεται το σήμερα κρεμάται επι ξύλου ,δακρύζει και σκουπίζει τα μάτια του . Μετά τα Δώδεκα Ευαγγέλια, ο κόσμος μένει όλο το βράδυ στην εκκλησία του χωριού μου ,για να ξενυχτήσει τον Χριστό.



Μόλις ξημερώσει η Μεγάλη Παρασκευή, βγαίνουν τα κορίτσια με μεγάλα κοφίνια , για να μαζέψουν λουλούδια για τον Επιτάφιο. Τα αγόρια χωριζόμαστε σε ομάδες και ανεβαίνουμε στο καμπαναριό για το πένθιμο χτύπημα της καμπάνας ,πέντε χτυπήματα η μικρή ένα η μεγάλη, χωρίς σταματημό ως το απόγευμα που γίνεται η αποκαθήλωση και το τύλιγμα του Χριστού με το σεντόνι .
Μόλις στολίσουμε τον επιτάφιο, αρχίζουμε να τραγουδούμε όλοι μαζί του Χριστού το τραγούδι :
Καλό ΄ναι και άγιος ο Θεός,
καλό ΄ναι και ας το λέμε.
Όποιος το λέει σώζεται,
όποιος το ακούει αγιάζει,
κι όποιος το καλοαφουγκραστεί
Παράδεισο θα λάβει.
Παράδεισο και λίβανο
από τον Άγιο Τάφο
Εκεί δεντρί δε φύτρωνε,
δεντρί ξεφανερώθει
Το δέντρο ήταν ο Χριστός,
η ρίζα η Παναγία
Και τα περικοκλάδια του
οι Δώδεκα Αποστόλοι
Τα φύλλα οπου πέφτανε
ήταν οι Μαρτυράδες
Που μαρτυρούσαν κι έλεγαν
για του χριστού τα Πάθη.
Η Παναγιά η Δέσποινα
καθόταν μοναχή της,
την προσευχή της έκανε
για το μονογενή της.
Φωνή της ήρθε εξ΄ουρανού
και από αρχαγγέλου στόμα:

«Σώνει , Κυρά μου, οι προσευχές,
σώνουν και οι μετάνοιες ,
Το γιο σου τον επιάσανε
και στα καρφιά τον πάνε.
Σαν κλέφτη τον επιάσανε
και σα φονιά τον πάνε
Και στου Πιλάτου την αυλή,
εκεί τον τυραννάνε»
Η Παναγιά σαν τ΄ άκουσε
πέφτει, λιποθυμάει,
Σταμνιά νερό της ρίξανε,
δύο κανάτια μόσχο,
τέσσερα το ροδόσταμο
ώσπου να συνεφέρει.
Και μόλις εσυνέφερε,
Ζητά γκρεμό να γκρεμιστεί,
φωτιά να πάει να πέσει,
Ζητά μαχαίρι να σφαγεί
για το Μονογενή της.
Πήρε τη στράτα το στρατί,
στρατί το μονοπάτι,
το μονοπάτι την έβγαλε
στου ουρανού την πόρτα.
Κοιτάει ζερβά, κοιτάει δεξιά,
κανένα δε γνωρίζει,
Κοιτάει δεξιότερα,
βλέπει τον Αϊ- Γιάννη:
 
«Αϊ- Γιάννη Πρόδρομε
και Βαφτιστή του γιού μου,
μην είδες τον ιόκα μου
και σε διδάσκαλό σου;
«Βλέπεις εκείνον το φτωχό
τον παραπονεμένο,
οπου φορεί στην κεφαλή
αγκάθινο στεφάνι;
Αυτός είναι ο ιόκας σου
και ο διδάσκαλός μου.
«Καρφιά, καρφιά, φτιάξτε καρφιά,
φτιάξτε τρία σπιρούνια…»
Κι εκείνος ο παράνομος
πιάνει και φτιάχνει πέντε,
τα δυο να μπουν στα χέρια του
και τα άλλα δυο στα πόδια,
το πέμπτο το φαρμακερό ν
α μπει μες στην καρδιά του.
Η Παναγιά πλησίαζε,
γλυκά τον ερωτούσε: «
Δε μου μιλάς, παιδάκι μου,
δε μου μιλάς παιδί μου;»
«Τι να σου πω, μανούλα μου,
διάφορο δεν έχει.
Μόνο το Μέγα Σάββατο,
κοντά στο μεσονύχτι,
που θα λαλήσει ο πετεινός,
σημαίνουν οι καμπάνες.»
Καλά ΄ναι κι Άγιος ο Θεός,
καλό ΄ναι κι ας το λέμε.


Το βράδυ αργά γυρίζουμε τον επιτάφιο σε όλες τις ρούγες του χωριού και στα παράθυρα είναι αναμμένα θυμιατά και μυρίζει όμορφα λιβάνι .Όλοι σηκώνουν απο λίγο τον επιτάφιο και μόλις ξαναφτάσουμε στηνεκκλησία τον γυρίζουμε τρείς φορές γύρω γύρω και όλοι περνάμε απο κάτω του για το καλό . Το Μεγάλο Σάββατο όλη την μέρα δεν τρώμε τίποτα σχεδόν γιατί ο πατέρας μου λέει οτι είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου που δεν τρώμε ούτε λάδι .
 
Το βράδυ φοράμε τα καλά μας, παίρνουμε τις λαμπάδες μας και πηγαίνουμε στην εκκλησία για την Ανάσταση.Στην αρχή ηεκκλησία είναι γεμάτη αλλά μετα το Χριστός Ανέστη μένουμε λίγοι και περιμένουμε ως το τέλος να κοινωνήσουμε και να φωνάξουμε το Επικράνθη που έγραψε ο Αη Γιάννης ο Χρυσόστομος .Μετά αργά την νύχτα φιλιόμαστε όλοι και φεύγουμε με το άγιο φώς να το πάμε σπίτι να σταυρώσουμε την πόρτα .Εκεί τρώμε μαγειρίτσα και τσουγκρίζουμε αυγά . Την άλλη μέρα κρεμάμε στην εκκλησία τον Ιούδα που τον καίμε γιατί πρόδωσε τον Χριστό μας για τριάντα αργύρια ,και πάμε το απόγευμα στην αγάπη και ξαναανάβουμε τις λαμπάδες.

Το Πάσχα λαχταρώ να το περνάω στο χωριό μου

και πάντα στενοχωριέμαι όταν τελειώνει.  
Χρησιμοποιήθηκαν ζωγραφιές που ανήκουν στην υπέροχη έμπνευση των μαθητών της ΣΤ΄τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σκουτάρεως (περίοδος 2004-2005) 
Επίσης απο το εξαιρετικό Μ.Εβδομάδα -Πάσχα -Πάμε Εκκλησία; των Γ.&Μ Αντωνάκη/Ακρίτας Παιδικά.

το είδαμε εδώ 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.