" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Ολομέτωπη επίθεση αγάπης από Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού θρόνου για την εκδήλωση στο Βελίδειο . Η απάντηση μας.

Εκ των διαχειριστών του Ιστολογίου Κατάνυξις Εξ'αφορμής του άρθρου "Ανορθόδοξος φονταμενταλισμός", του αρχιμ. Σωφρονίου Γκουτζίνη, με μία σχετική αναζήτηση στο διαδίκτυο, ξεκινήσαμε να απαντήσουμε τα βασικά δημοσιογραφικά ερωτήματα που αφορούν στην είδηση αυτή: Τι, που, πότε, ποιος, πως και γιατί.

Κάναμε ρεπορτάζ και σας το παρουσιάζουμε, μαζί με τα συμπεράσματα!


ΤΙ;  Πρόκειται για ένα άρθρο, αρνητικό σχόλιο, με αφορμή ότι έγινε την Κυριακὴ 14 Φεβρουαρίου 2016 στὶς 6 τὸ ἀπόγευμα, στὸ Βελλίδειο Συνεδριακὸ Κέντρο, όπου η Ἱερὰ Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, τὰ Ὀρθόδοξα Χριστιανικὰ Σωματεῖα καὶ ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων, διοργάνωσαν με μεγάλη επιτυχία εἰδικὴ Ἐκδήλωση μὲ γενικὸ θέμα: ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

ΠΟΥ; Το άρθρο δημοσιεύτηκε εδώ στην κυβερνητική ΑΥΓΗ και αλλού
ΠΟΤΕ; Σύμφωνα με την πηγή δημοσιεύτηκε 18 Φεβρουαρίου 2016 14:39
ΠΟΙΟΣ; Για την πρώτη γνωριμία μας, με τον αρθρογράφο, επιλέξαμε ένα θετικό σχόλιο απόεδώ:

Γράφει η Νάντια Νάκου
Νέος πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Ξάνθης ορίστηκε από το Μητροπολίτη ο π. Σωφρόνιος Γκουτζίνης. Του εύχομαι πάντα άξιος και ο Θεός να καθοδηγεί το κάθε βήμα του. Και πραγματικά ο Επίσκοπος μας έκανε την καλύτερη επιλογή. Σαφώς και σέβομαι όλους τους πατέρες της Μητρόπολης μας, αλλά θεωρώ πως ο π. Σωφρόνιος είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει την καρδιά την Εκκλησίας μας να χτυπάει δυνατά και ζωντανά.
Η αλήθεια είναι ότι μιλάω όπως θα μιλούσα για τον πατέρα μου. Είναι ο πνευματικός μου πατέρας. Τον γνώρισα μετά από παρότρυνση του Ηγουμένου της Μονής Σταυρονικήτα π. Τύχωνος που με εξομολογούσε. Τότε ήμουν 23 χρόνων. Πριν 11 χρόνια ακριβώς. Όλα αυτά τα χρόνια στέκεται δίπλα μας, στις χαρές και στις λύπες μας. Σε κάθε στιγμή μας. Και μιλάω για όλη την οικογένεια μου. Όσα καλά λόγια και να γράψω για τον π. Σωφρόνιο θα ναι πάντα λίγα, στο καλό που πρόσφερε, προσφέρει και θα προσφέρει σε εμάς.
Θα το δείτε και όλοι σας τώρα που θα ναι σ’ αυτή τη θέση. Με λίγα λόγια, είναι ο άνθρωπος που μιλάει με τα μάτια και το χαμόγελο του. Και όταν τον ακούσεις δεν θα καταλάβεις ότι έχεις μπροστά σου έναν μορφωμένο Αρχιμανδρίτη, αλλά έναν άνθρωπο του Θεού που σ’ αγαπάει και θα έκανε τα πάντα για να σωθείς εσύ. Δεν έχεις άλλη επιλογή μετά, παρά να παραδοθείς στην αγάπη του Θεού…


Παραθέτουμε και την επιβεβαίωση από το επίσημο site της Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου (προσπελάστηκε 22/2/2016 18:30μμ)




ΠΩΣ; Το περιεχόμενο του άρθρου, εκφράζει την αντίθεσή του με την εκδήλωση, παραθέτουμε μόνον τα συμπεράσματα του αρθρογράφου για την εκδήλωση:

[..] Παρακολούθησα μέσω internet την ως άνω εκδήλωση. Τα συμπεράσματα πικρά: ένοιωσα πως στο Βελλίδειο δεν συναθροίσθηκε η Εκκλησία του Χριστού ,γιατί στην Εκκλησία του Χριστού και των Αγίων κυριαρχεί η χαρά, στην εν λόγω εκδήλωση κυριάρχησε ο φόβος: ο φόβος απέναντι στον ξένο, απέναντι στο σήμερα, στις προκλήσεις του μέλλοντος, ο φόβος που δεν άφηνε πουθενά χώρο για την αγάπη. Όπου υπάρχει φόβος είναι αδύνατον να ανθίσει ο παράδεισος. Τελικά στην εκδήλωση του Βελλιδείου ο Χριστός ήταν απών. Μπορεί κάποιοι να νοιάζονταν για το έθνος, μπορεί κάποιοι να προσκόμισαν αδιάσειστα στοιχεία για το δημογραφικό, ο Χριστός όμως ήταν απών. Ο Χριστός του Βελλιδείου ήταν ένα ιδεολόγημα και όχι το πρόσωπο του Θεανθρώπου. Όχι εκείνος που μίλησε κυρίως με τις πόρνες, με τους τελώνες, με τη Σαμαρείτιδα, την Χαναναία, τον Άσωτο, των Ρωμαίο Εκατόνταρχο. Μπορεί να ήταν παρών ο «Χριστός» του ελληνοχριστιανισμού, απουσίαζε όμως ο Χριστός της Εκκλησίας που αναστήθηκε και νίκησε τον θάνατο. Στο Βελλίδειο όμως κρύφτηκε ο Χριστός της Εκκλησίας και νίκησε ο θάνατος: ο θάνατος της αγάπης, ο θάνατος της ελευθερίας, ο θάνατος της αλήθειας.
Ευτυχώς όμως η Θεσσαλονίκη έχει μνημεία και για αυτό στο σώμα της πόλεως διασώζεται η αλήθεια. Στον ίδιο τον Ιερό Ναό του πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου υπάρχει ένα ενδιαφέρον ψηφιδωτό, το οποίο βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νότιου πεσσού. Η εικόνα παριστά ολόσωμο το Μεγαλομάρτυρα να ακουμπά το χέρι του με προστατευτικό τρόπο στον ώμο ενός επίσης ολόσωμου διακόνου. Κάτω από τα πόδια των δύο μορφών αναγράφεται το εξής: “Πανόλβιε, Χριστού μάρτυς, φιλόπολις/φροντίδα τίθη, και πολιτών και ξένων”. Δηλαδή: Μακάριε Μάρτυρα του Χριστού, εσύ που αγαπάς την πόλη σου, φρόντιζε και τους πολίτες της και τους ξένους.Τελικά, αγαπητέ μου αναγνώστη, η συνάθροιση του Βελλιδείου δεν ήταν εκκλησιαστικό γεγονός, αλλά τραγική μαρτυρία αν-ορθόδοξου φονταμενταλισμού.


ΓΙΑΤΙ; Το ερώτημα τούτο είναι και το δυσκολότερο να απαντηθεί. Στο ερώτημα αυτό απαντάται η ερώτηση: ποια τα κίνητρα και ο στόχος συγγραφής του άρθρου;
Γιατί να πάρει απόφαση ένας αρχιμανδρίτης και δη ο πρωτοσύγγελος της Μητροπόλεως Ξάνθης, να σταθεί απέναντι σε έναν Δεσπότη και μάλιστα, στον Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης.

Γιατί να προσπαθήσει ολομόναχος επίσης απέναντι σε δεκάδες Χριστιανικούς συλλόγους, να αντιπαρατεθεί;

Γιατί τόλμησε να ορθώσει το θεολογικό του ανάστημα, απέναντι στην Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων;

Ποιμαντικά δε, απευθυνόμενος στον απλό πιστό λαό, οι εκφράσεις που χρησιμοποιεί μπορούν να θεωρηθούν στα όρια ενός ιδιότυπου εκφοβισμού, ενός καινοφανούς πνευματικού μπούλιγκ, όπου επιχειρείται να διαχωριστεί “..ο «Χριστός» του ελληνοχριστιανισμού..” από τον “.. Χριστό της Εκκλησίας που αναστήθηκε και νίκησε τον θάνατο..”.

Τρέλλα; Κάτι άλλο συμβαίνει και αποφασίσαμε να το ερευνήσουμε, λίγο περισσότερο.


Για να καταλήξουμε σε ασφαλείς απαντήσεις, συλλέξαμε και παραθέτουμε ορισμένα ενδιαφέροντα επιπλέον στοιχεία:


Α)
Ο π. Σωφρόνιος Γκουτζίνης, κληρικός της Μητρόπολης Ξάνθης και Περιθεωρίου, είναι καθηγητής στην Εκκλησιαστική Σχολή Ξάνθης. Έχει σπουδάσει θεολογία στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, απ’ όπου και αποφοίτησε το 1989. Από το 1990 έως το 1992 ως ειδικός μεταπτυχιακός υπότροφος εργάστηκε στον Τομέα Ηθικής και Κοινωνιολογίας της ίδιας Σχολής, όπου και εκπόνησε μεταπτυχιακό με ειδικότητα στην Ποιμαντική. Το 1991 έλαβε υποτροφία από την Committee Catholique pour la Collaboration Culturelle και το 1999 ονομάστηκε Visiting Scholar από το Berkeley University Graduate Theological Union και το Patriarch Athenagoras Orthodox Institute, όπου και μετεκπαιδεύτηκε στην ποιμαντική ψυχολογία. Μετά την επιστροφή του στην Ξάνθη είναι υπεύθυνος νεότητας της μητροπόλεως, αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Κέντρου Ενημέρωσης Πρόληψης Ν. Ξάνθης και μέλος του Δ.Σ. του Ψυχολογικού Κέντρου Ξάνθης. Είναι τακτικός συνεργάτης της Ακαδημίας Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης και από φέτος αναλαμβάνει μια μονιμότερη συνεργασία με την διεύθυνση του σεμιναρίου ορθόδοξης θεολογίας: «Σπουδή στην Ορθοδοξία»
http://thriskeftika.blogspot.gr/2010/08/blog-post_5078.html



δίπλα δίπλα ο π.Σωφρόνιος Γκουτζίνης και ο π.Βαρνάβας Γιάγκου


Β) Σάββατο 9 Μαΐου 2015 και ώρα 6 μμ. ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ του π.Βαρνάβα Γιάγκου: “Αμαρτωλών Εκκλησία”.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν: π. ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΓΚΟΥΤΖΙΝΗΣ, Αρχιμ. Οικουμενικού Θρόνου - Πρωτοσ. Ι.Μ. Ξάνθης, ΑΝΕΣΤΗΣ ΚΕΣΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ομότιμος Καθηγ. Θεολογ. Σχολής Α.Π.Θ, και ο συγγραφέας περίπτερο 15 - Stand 34-39.



Γ) Είναι συν-συγγραφέας του βιβλίου “Τα λόγια σου σαν μέλι : Σύγχρονες αναγνώσεις στους ψαλμούς”.
Συλλογικό έργο, Μάρω Βαμβουνάκη, Δημήτρης Καραγιάννης, π. Βασίλειος Θερμός, Σωτήρης Γουνελάς, Αλέξανδρος Κ. Κακαβούλης, Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, π. Σωφρόνιος Γκουτζίνης, Αναστασία Γκίτση, Νατάσα Κεσμέτη, κ.ά. - 1η έκδ. - Αθήνα : Εν πλω, 2012.

Από τα επιπλέον στοιχεία, είναι πλέον ξεκάθαρο το προφίλ του πατρός Σωφρονίου.


Ας προσπαθήσουμε πάλι, βασισμένοι στα νέα στοιχεία, να απαντήσουμε στο έσχατο δημοσιογραφικό ερώτημα:


ΓΙΑΤΙ; Το ερώτημα τούτο είναι και το δυσκολότερο να απαντηθεί. Στο ερώτημα αυτό απαντάται η ερώτηση ποια τα κίνητρα και ο στόχος συγγραφής του άρθρου;

Τα στοιχεία πλέον είναι σημαντικά, ο π. Σωφρόνιος Γκουτζίνης ανήκει στους οικουμενιστές κληρικούς. Το άρθρο είναι “παραγγελιά” και με την αμέριστη στήριξη του Φαναρίου. 
Το "κολλητάρι" του π. Βαρνάβα Γιάγκου, του π.Βασιλείου Θερμού και του Κοσμήτορα της Θεολογικής, επιτίθεται ευθέως στον Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης. 
Είναι έλεγχος μαζί και προσβολή.

Είμαστε σίγουροι πως σε κάθε άλλη περίπτωση, άμεσα ο Σεβασμιότατος Ξάνθης, μετά το “οργισμένο” τηλεφώνημα από τη Βογατσικού, θα καλούσε σε απολογία και θα επιλαμβανόταν τα δέοντα για την ανάρμοστη συμπεριφορά του πρωτοσυγκέλου του. Τίποτε από αυτά δεν έγινε, ούτε και θα γίνει, γιατί ο π. Σωφρόνιος, έχει “πλάτες”.

Τα Χριστιανικά σωματεία, έμαθαν εξ’αντανακλάσεως πως δυσαρέστησαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη, πως θα αντιδράσουν άραγε; Η δύναμη που τους έδωσε η παρουσία του κόσμου, είναι και ευθύνη. Θα τους δώσει το κύρος και το σθένος να μείνουν αμετακίνητοι ή θα επικρατήσει η “λογική” και θα λυγίσουν υπό το βάρος της;

Η Π.Ε.Θ. έχει προ ΚΑΙΡΟΥ απωλέσει την Πατριαρχική εύνοια και τα “γράδα” του προέδρου της στην εκδήλωση, μάλλον ήταν πολλά και “εξέθεσαν” τον Θεσσαλονίκης. Πως θα διαχειριστεί η ένωση το πρόβλημα;

Η έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού, έστω και στα πλαίσια του Savoir vivre, στους προσκεκλημένους ομιλητές της συγκεντρώσεως, καθώς και στο σύνολο του πιστού λαού που προσήλθε, είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό έπαρσης, μάλλον λόγω της Φαναριώτικης στήριξης. Θεωρούνται παράπλευρες απώλειες, άνευ σημασίας για τον αρθρογράφο.

Η άμεση στήριξη του άρθρου, από φιλοκυβερνητικά διαδικτυακά μέσα, είναι επίδειξη δύναμης, αλλά και απόδειξη, πως οι οικουμενιστές χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους με τους πολιτικούς, έχουν πρόσβαση στα ίδια κανάλια επιρροής.

Πιστεύουμε πως οι φίλοι του Ιστολογίου μας, είναι σε θέση να αντληφθούν πως είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Για άλλη μια φορά, η ρητορική και το οικουμενιστικό αξιακό πρότυπο, επιβάλλονται βίαια, στο όνομα της αγάπης. Πρόθυμοι κληρικοί, ακαδημαϊκοί και λαϊκοί, με τη δύναμη των μέσων της παγκοσμιοποίησης και την υπεροψία μιας ξενόφερτης πνευματικής ελίτ, επιτίθενται βίαια σε οτιδήποτε παραδοσιακό και Ελληνορθόδοξο.
Στο θέμα που ανέκυψε, τελικά η επιτυχία της συγκέντρωσης, έχει γίνει μια διαμάχη οικουμενιστών-αντιοικουμενιστών. Κοιτώντας ψυχραιμότερα τα δεδομένα, είμαστε σίγουροι, πως αναμένονται περήφανες κολοτούμπες και ηρωϊκές διπλωματικές πιρουέτες από κάποιους από τους διοργανωτές. Ευχόμαστε να διαψευσθούμε.

Θα παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις και θα σας ενημερώνουμε σχετικά.



Σχόλιο Ο Παιδαγωγός:
Δυστυχώς γεμίσαμε "φερέλπιδες" αρχιμανδρίτες. 
Από την εμπειρία μας από διάφορες μητροπόλεις, σχηματίσαμε την εντύπωση πως γνωρίζοντας έναν τέτοιο "παρατρεχάμενο" μητροπολίτη, έχεις ακόμη καλύτερη πρόσβαση. Αποκλείεται να είμαστε οι μόνοι που κάναμε αυτή την διαπίστωση. Κι άλλοι θα το βλέπουν και θα φροντίζουν λογικά να τους προσεγγίσουν..


Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, όταν φθάνουμε στο σημείο αντί να φοβάται ο αρχιμανδρίτης τον δεσπότη, να συμβαίνει ενδεχομένως το αντίθετο(!)
όταν τα ορθόδοξα σωματεία αντί να χαρούν για την εκδήλωση που πήγε καλύτερα από κάθε προσδοκία, άρχισαν να φοβούνται το Φανάρι,
όταν το Άγιο Όρος συνεχίζει να έχει Πρόεδρο της Αγιορίτικης Εστίας τον διοργανωτή του gay pride Μπουτάρη
όταν οι "Χριστιανοί" φοβούνται τον "Καίσαρα"  και τον "Άρειο" ..
όταν η σκακιέρα είναι στημένη, τα πιόνια βρίσκονται στις θέσεις τους και μετράμε ήδη τις πρώτες απώλειες,
αντιλαμβανόμαστε ποια είναι η αποστολή και η ευθύνη του καθενός μας.



Είναι αυτονόητο ότι τέτοιες "κατσάδες" -κατά παραγγελίαν ή όχι- από "αρχιμανδρίτες του Οικουμενικού θρόνου"που φροντίζουν να προκαλούν  σύγχυση για πάρα πολλά θέματα (από την ομοφυλοφιλία και τις προγαμιαίες σχέσεις μέχρι την ισλαμοποίηση της Ευρώπης ("προσφυγικό" όπως το ονομάζουν) και τις συμπροσευχές με τον Πάπα ("αδελφές εκκλησίες" όπως ονομάζουν τους αιρετικούς)), όχι μόνον δεν μας φοβίζουν αλλά μας τονώνουν το χρέος να συνεχίσουμε την πορεία μας.
Όσες κερκόπορτες κι αν ανοίξουν οι κάθε είδους "Εφιάλτες" για να περάσουν οι ισλαμιστές, μεταμφιεσμένοι σε "πρόσφυγες" και οι αιρετικοί "λύκοι" στην εκκλησία μας, να ξέρουν ότι η πόλη, ΔΕΝ θα πέσει.


Εμείς δεν είμαστε "Εσκιμώοι". Εμείς εκτός από Ορθόδοξοι είμαστε και Έλληνες. Και οι Έλληνες ποτέ δεν έσκυβαν το κεφάλι. 
Μπορεί Θεός, κι ο Άγιος Δημήτριος να αγαπάνε και τον "ξένο" και τον "κλέφτη" (όπως λέει κι η παροιμία), αγαπάνε όμως και τον "νοικοκύρη".
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ.

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

και ενωμένοι αλλά και ο καθένας ξεχωριστά πρέπει να αναπτύξει τις αντιστάσεις εκείνες που θα τον κάνουν ικανό να αναγνωρίζει όπως είχε πει και ο άγιος Αντώνιος τη φύση των γεγονότων...εχθρός είναι και η άγνοια,η αμορφωσιά,η αδιαφορία...δεν συμφωνώ με όσα είπε ο π.Σωφρόνιος ήμουν εκεί και αυτό που αισθάνθηκα ήταν θάρρος,παρηγοριά και ελπίδα και όχι φόβος απέναντι σε ένα ύπουλο σύτημα που είναι φως φανάρι που μας οδηγεί....

Παναγιώτης Νούνης είπε...

Ξεχάσατε τό πιό βασικόν: Ὁ πρωτοσύγκελος δρᾶ κατόπιν "εὐλογίας" τοῦ Μητροπολίτου Ξάνθης, ὁ ὁποίος Σεβ. εἶναι φερέφωνον τοῦ ἐξισλαμισμοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς μας, μέ ὀργανωμένον καί ἀνίερον σχέδιον μέ τούς ἄλλους Θρακιώτες Μητροπολίτες, ἀπόδειξις τό ΚΟΙΝΟΝ ἀνακοινωθέν τους.

Γενικά ἡ ἄνομη ἐνέργεια των, νά ἐπιμένωσιν, εἰς τήν Ἰσλαμοποίησιν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, εἶναι μείζονα ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ἐνέργεια, καί σαφῶς ὁ Χριστός μας, δέν θά συμφωνοῦσε ἀλλά καί δέν συμφωνεῖ, μέ τά θέλω καί τίς ἄνομες ἐπιθυμίες τῶν καρδιῶν τους.

Ἀπόδειξις: Κλήρος καί λαός τῆς Θεσσαλονίκης, καί ἑμεῖς οἱ Θεσσαλονικεῖς τῆς Ὁμογένειας, ΔΕΝ συναινοῦμεν, εἰς τήν δημιουργία τέτοιου γεωπολιτικοῦ καί γεωστρατιγικοῦ ἐργαλείου τῶν Ὀθωμανῶν καί Ὀθωμανολάγνων ἐντός τῆς Συμβασιλεύουσας Πόλης τῶν Θεσ]νικέων.

Ἐξάπαντος οἱ Κληρικοί, οἱ Μητροπολίτες, οἱ πατριάρχες καί οἱ θεολόγοι, ἔχωσιν ΣΑΤΑΝΙΚΗ ἀναίδεια καί πιθηκίσιον θράσσος, ἵνα εἰσαγάγωσιν μέ τό στανιόν, ἀντισυνταγματικῶς, ἀντιεκκλησιολογικῶς, ἀντιεθνικῶς, ἀντιεπιστημολογικῶς, κ.ο.κ., καί ἀντι-θεσμικῶς, τήν θρησκεία τοῦ Ἀντιχρίστου καί τῶν Μωαμεθανῶν εἰς τήν Θεσσαλονίκη καί δεῖ εἰς τήν Θεολογική Σχολή τῶν Ὀρθοδόξων! ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕΝ ΡΕ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ! ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΠΑΝΤΡΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΛΑΜ; ΤΕΛΟΣ!!!

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός" είπε...

Παντού υπάρχουν οι πρωτεργάτες και αυτοί που ακολουθούν.
Στην περίπτωση των 4 μητροπολιτών της Θράκης (και της κοινής γραμμής τους να γίνει έδρα ισλαμικών σπουδών στην θεολογική σχολή του ΑΠΘ)
δεν θεωρούμε ότι πρωτεργάτης ήταν ο μητροπολίτης Ξάνθης.

Οι υπόλοιποι τρεις, μας έχουν δώσει αρκετά δείγματα γραφής ο καθένας τους
(δωρίζοντας πχ το "Ιερό Κοράνι", ευχόμενοι "καλό μπαϊράμι", παρακολουθώντας παραστάσεις με Δερβίσηδες ως τοποτηρητές στην Κομοτηνή κλπ,
... για τον Αλεξανδρουπόλεως πρέπει να γράφουμε πολλές παραγράφους, ας μην ξεκινήσουμε).

Παναγιώτης Νούνης είπε...

Ναί ἀλλά ἡ θεσμική ἐνέργεια τοῦ πρωτοσυγκέλου τῆς Ξάνθης εἶναι ὀργανικά ἐνωμένη μέ τήν βούλησιν καί τό θέλημα τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου του. Δέν ὑφίστατο περίπτωσις νά ἐνήργησεν αὐτόβουλα ὁ πρωτοσύγκελος. Ἄν ὑφίστατο τέτοιον πράγμα, διασύρει τόν Μητροπολίτη του, καί ἄρα εἶναι θέμα λεπτῶν νά βγάλει εἰδικόν ἀνακοινωθέν ὁ Μητροπολίτης Ξάνθης ἵνα διαχωρίσει τήν θέσιν του. Ἄν σιωπήσει σημαίνει σαφῶς, ὅτι ὁ πρωτοσύγκελος ἐνήργησεν κατ΄ὅπιν οδηγειῶν του.

Ἐξάπαντος ἔχει ΒΑΡΥΤΑΤΕΣ εὐθύνες ὁ Σεβ. Ξάνθης διότι: συμφωνεῖ καί συναινεῖ, ἔγινε αἱρετίζων κόμμα καί ὀμαδοῦλα, μέ τούς ὑπόλοιπους Θρακιώτες Ἱεράρχες, δηλ. ἄντιεκκληιολογική καί ἀντικανονική ἐνέργεια καί εἰσπήδησεν εἰς τήν Ἱερά Μητρόπολη τῆς Θεσσαλονίκης μας, μαζί μέ τούς ὑπολοίπους συναυτουργούς. Δέν ἔχει ΚΑΜΜΙΑ σημασία πλέον, ποῖος εἶναι ὁ πρωτεργάτης καί ποῖος ὁ ἔσχατος συμπαραστάτης τοῦ Γραικυλίστικου ἐγχειρήματος.

Τό Ἐκκλησιαστικόν καί Θεολογικόν "ἔγκλημα" ἔχει τίς ἀνάλογες διαβαθμίσεις καί τό ἀνάλογον μερίδιον εὐθύνης.

Μιλάμε ὅμως, γιά ἕνα ΜΕΙΖΟΝ προδοτικό καί Ἐπισκοπικό ὁλίσθημα τῆς σύγχρονης Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας, ὅσων ἐπισκόπων συμφωνοῦν μέ τήν ὁμάδα τῶν Θρακιωτῶν Ἱεραρχῶν.

Δημήτρης Σωτηρόπουλος είπε...

π. Βαρνάβας Γιάγκου, π. Βασίλειος Θερμός, ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης, οι «χριστιανικές» εκδόσεις «Εν Πλω»...

Όμοιος στον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα, λένε στο χωριό μου...

Ανώνυμος είπε...

Ξεχάσατε αγαπητέ κε Σωτηρόπουλε και το "Αρχονταρίκι", την "Ενορία εν δράσει" κ.ο.κ.
Λ.Ν.

Kalliopi είπε...

σα δε ντρέπεστε να ονομάζεται κοπριά τους ιερωμένους.
Ούτε οι μουσουλμάνοι δεν θα τολμούσαν να το κάνουν.
Έχετε λυσάξει ακοινώνοιτοι άνθρωποι

Ανώνυμος είπε...

"Όμοιος στον όμοιο" είπε.
Η "κοπριά και τα λάχανα" ήταν παρομοίωση για να τονίσει την φράση.

Αντίστοιχα, όταν λέμε "μια του κλέφτη δυο του κλέφτη", δεν εννοούμε ότι ο άλλος είναι κλέφτης. Παρομοίωση είναι για να τονίσουμε την επανάληψη.


Πάντως άσχετα από την επιλογή της παρομοίωσης, μήπως θυμάσαι τι βαθμό ιεροσύνης είχε ο Άρειος; ο Νεστόριος;
Έχεις την εντύπωση ότι οι αιρετικοί ήταν λαϊκοί;

Δεν λέω ότι είναι αιρετικοί οι προαναφερθέντες.
Απλά να έχουμε λίγο ανοιχτά τα μάτια μας στο τι λέει ο καθένας και στο αν παρασύρει εσκεμμένα ή μη στην διαστρέβλωση της αλήθειας.
Πάντως πολλές συμπτώσεις με τα ίδια πρόσωπα που προσπαθούν να μας επιβάλουν από την αποδοχή του Ισλάμ μέχρι την αφωνία για την λέξη αμαρτία. Γι αυτούς αμαρτία είναι μόνον ο ηθικισμός. Τίποτε άλλο.
Δεν μιλάνε για εκτρώσεις, δεν ξεκαθαρίζουν ότι οι προγαμιαίες σχέσεις είναι αμαρτία (το κρύβουν πίσω από την υποτιθέμενη "αγάπη"), δεν καταδικάζουν ευθαρσώς την ομοφυλοφιλία.
Δεν μιλάνε για τις εκτρώσεις (συνέπεια κι αυτές της σεξουαλικής πράξης κυρίως εκτός γάμου).


Και όλοι αυτοί οι ιερείς δημοσίως εμφανίζονται να συμπορεύονται.
Υποθέτω σου κάνουν εντύπωση αυτές οι συμπτώσεις.

Ανώνυμος είπε...

Αυτή η Καλλιόπη θα σοβαρευτεί επιτέλους ή θα συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο;

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.