Σχόλιο (Ομάδος εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός») :
Πριν ένα χρόνο, όταν ψηφιζόταν το νομοσχέδιο - έκτρωμα με το οποίο υφαρπαζόταν η περιουσία του Σινά στην Ελλάδα και παραδιδόταν σε μια «επιτροπή»,
είχαμε αναδείξει ότι παράλληλα, με τον ίδιο νόμο, ΕΚΛΕΙΝΑΝ όλα τα ιδιωτικά παρεκκλήσια.
Θα ΔΙΩΚΑΝ κάθε ορθόδοξο ευλαβή ιερέα που έχει προχωρήσει σε διακοπή μνημόνευσης και λειτουργεί σε ιδιωτικό εκκλησάκι.
Η διακοπή μνημόνευσης κανονικά δεν συνεπάγεται εκδίωξη του ιερέως από τον ναό, ενδεικτικά ο προηγούμενος μητροπολίτη Λαγκαδά Ιωάννης Τασσιάς, επέτρεπε στον π.Φώτιο Βεζύνια να συνεχίζει να λειτουργεί σε ναό της μητρόπολης του (ίσως τον απομάκρυνε από τον ναό που βρισκόταν σε άλλο πιο μακρυά).
Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες βέβαια, όχι μόνον δεν επιτρέπεται η δίωξη του ιερέως αλλά αντιθέτως πρέπει να επαινείται.
Η σημαντική δημοσίευσή μας,
εδώ.
Χρειάστηκε να συλλάβουν ευλαβείς ιερείς,
να κατάσχουν ιερά σκεύη
ακόμη και Άγια Δισκοπότηρα που τα έπιασαν χέρια αστυνομικών-λαϊκών,
για να υπάρξει μια ελάχιστη, υποτυπώδης αφύπνιση.
Πολλοί δεν αντιλαμβάνονται ότι οι «λύκοι» έχουν κοφτερά δόντια.
Επιμένουν να επαναλαμβάνουν το γνωστό "παρακαλούμε τον μητροπολίτη να ..."
Όσοι έχουν την αφέλεια ότι
θα δικαιωθούν δικαστικά, τους προειδοποιούμε ότι σε αποφάσεις που σχετίζονται
με την εξουσία, οι συνεδριάσεις «διακόπτονται» για «διάλειμμα»,
και μετά τα απαραίτητα τηλεφωνήματα ξεκινούν.
Αυτό στην απίθανη περίπτωση που η εκάστοτε μητρόπολη δεν έχει εξαγοράσει προηγουμένως τον δικηγόρο του αντιδίκου, οπότε την κρίσιμη στιγμή θα σας πει ότι κάτι «ξέχασε» να συμπεριλάβει στη δικογραφία.
Μια λύση είναι η
προσφυγή σε ευρωπαϊκά δικαστήρια αφού όμως τελεσιδικήσει πρώτα στα ελληνικά (που σημαίνει χρόνια μετά..., και μετά από πολλά έξοδα αφού τα παράβολα-παραστάσεις στον Άρειο Πάγο είναι υψηλά).
Όμως έστω και έτσι, καλό είναι να υπάρχει
σοβαρή τεκμηρίωση με γραπτά υπομνήματα μέσα στη δικογραφία, πρωτόδικα.
Υπάρχει και η άλλη λύση.
Το πολιτικό κόστος.
Η δημοσιοποίηση.
Η δια ζώσης διαμαρτυρία. 'Οπως έκανε μια ζωή ο π.Αυγουστίνος Καντιώτης.Αλλά με χριστιανούς που θυμούνται να διαμαρτυρηθούν μόνον αν αδικήσει κανείς «το παιδάκι» τους, πως να ελπίζεις ότι κάτι μπορεί να αλλάξει ανθρωπίνως;
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αντιληφθούμε ότι πάμε σε εκκλησία των κατακομβών.
Συνεχίζεται.
Ομάδα εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»
Ακολουθεί αξιόλογο άρθρο από το ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ,
εδώ.
NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 5224, ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 142 (Δείτε το pdf στο τέλος της ανάρτησης)
Παρατηρήσετε ότι το Άρθρο 31 του Ν. 5224/2025 (ΦΕΚ 142/τ.Α΄/5-8-2025) -εκτός της παραγράφου 6- αναφέρεται στους ιδιωτικούς χώρους λατρείας της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού που περιγράφεται στο Άρθρο 3 του Συντάγματος [1]. Το Άρθρο 3 του Συνυτάγματος που αναφέρεται στο «προοίμιο» του Άρθρου 31 του Νόμου 5224/2025, ερμηνεύεται ελλιπώς και μονομερώς για την εξυπηρέτηση των μητροπολιτών, οι οποίοι μαζί με τις εκάστοτε κυβερνήσεις νοθεύουν συστηματικά την Ορθόδοξη Πίστη. Πώς; Στο άρθρο 31 γίνεται σαφές παντού και πάντα ότι χρειάζεται η άδεια της εκκλησιαστιικής αρχής για την λειτουργία των χώρων λατρείας, πράγμα βεβαίως κατανοητό και απολύτως σεβαστό όταν η εκκλησιαστική αρχή τηρεί απαρασάλευτα τους Ιερούς Αποστολικούς και Συνοδικούς Κανόνες, και την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας. Δεν γίνεται όμως καμμία εξαίρεση στο Άρθρο 31 του Νόμου 5224/2025 για τις περιπτώσεις εκείνες όπου οι εκκλησιαστικές αρχές κηρύττουν αιρέσεις. Οι ίδιοι οι Κανόνες της Εκκλησίας, τους οποίους αναφέρει ακροθιγώς το Άρθρο 3 του Συντάγματος, προβλέπουν τί γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Όχι όμως η κυβέρνηση του Μητσοτάκη που θα μοιράζει και πεντοχίλιαρα κάθε μήνα στους επισκόπους για να τους καλοπιάνει.
Ο Αποστολικός 31ος και ο 15ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επιτρέπουν την πήξη θυσιαστηρίου χωρίς την μνημόνευση του επισκόπου όταν εκείνος αιρετίζει. Ο 31ος μάλιστα το επιτρέπει και για λόγους ηθικής. Ο σημερινός νομοθέτης παραβαίνει ο ίδιος το Άρθρο 3 του Συντάγματος διότι ταυτίζει απόλυτα την δογματική ορθότητα με την εκάστοτε εκκλησιαστική αρχή, αρνούμενος να αναγνωρίσει ότι οι εκκλησιαστικές αρχές υπέκυπταν -τις περισσότερες φορές μάλιστα- σε αιρέσεις. Η λέξη «αίρεση» άλλωστε διαγράφηκε στην Ψευδοσύνοδο της Κρήτης.
-Οι προαναφερθείσες παραλείψεις των σχετικών Άρθρων του Νόμου 5224/2025 για τους χώρους λατρείας της Ορθοδόξου Εκκλησίας…
-Η ελλιπής / παραπλανητική ερμηνεία των σχετικών άρθρων του Νόμου 5224/2025 από την Μητρόπολη Πειραιώς για την περίπτωση του π. Άγγελου Αγγελακόπουλου…
-Η ελλιπής / παραπλανητική ερμηνεία του Άρθρου 3 του Συντάγματος από τον υφυπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων Κωνσταντίνο Βλάση στην απάντησή του προς τον κ. Νίκο Παπαδόπουλο…
-Η σύλληψη ιερέων από την Αστυνομία, οι οποίοι λειτουργούν σε ιδιωτικούς χώρους διότι έχουν προβεί στην ιεροκανονική διακοπή μνημόνευσης των επισκόπων τους, ενώ δεν υπάρχει καν εις βάρος τους κάποια καταδίκη εκκλησιαστικού δικαστηρίου…
-Το πεντοχίλιαρο που αρπάζει ο Μητσοτάκης από τον εμπερίστατο Ελληνικό λαό για να το δίνει στους Μητροπολίτες…
…φαίνεται να σηματοδοτούν την απαρχή μίας νέας περιόδου κατά την οποία η Εκκλησία του Χριστού -και όχι του ανώτατου υπαλλήλου- θα οδηγηθεί αναπόφευκτα στις κατακόμβες.
Άρθρο 31 «Ιδιωτικοί χώροι λατρείας της κατ’ άρθρο 3 του Συντάγματος Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού» του Ν. 5224/2025 (ΦΕΚ 142/τ.Α΄/5-8-2025)
1.Χώροι λατρείας που ανήκουν κατά κυριότητα σε φυσικά πρόσωπα ή σε μη εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα μπορούν να ιδρύονται, ανεγείρονται, θεμελιώνονται, εγκαινιάζονται και να λειτουργούν για την εξυπηρέτηση της λατρείας της κατ’ άρθρο 3 του Συντάγματος Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού εφόσον: α) περιορίζονται στην τέλεση μυστηρίου ή ακολουθίας υπέρ των θρησκευτικών αναγκών είτε του ιδιοκτήτη φυσικού προσώπου και της οικογένειάς του είτε των μελών ή εκπαιδευόμενων ή ωφελούμενων ή εργαζομένων ή διαμενόντων στις εγκαταστάσεις του ιδιοκτήτη νομικού προσώπου και β) έχει εκδοθεί έγγραφη άδεια του Μητροπολίτη της κατά τόπο αρμόδιας Ιεράς Μητρόπολης της Εκκλησίας της Ελλάδος της παρ. 4 του άρθρου 1 του ν. 590/1977 (Α’ 146) ή της Ιεράς Μητρόπολης της Εκκλησίας της Κρήτης του άρθρου 17 του ν. 4149/1961 (Α’ 41) και του άρθρου 3 του ν. 2942/2001 (Α’ 202) ή της Ιεράς Μητρόπολης της Δωδεκανήσου ή της Εξαρχίας της Πάτμου των άρθρων 319 και 320 του ν. 4957/2022 (Α’ 141) και υπό την επιφύλαξη τήρησης της πολεοδομικής νομοθεσίας.
2.Οι εκκλησιαστικές αρχές της παρ. 1 τηρούν υποχρεωτικά μητρώο αδειοδοτημένων ιδιωτικών χώρων λατρείας, στο οποίο καταχωρίζονται η διεύθυνσή τους, ο αριθμός και η ημερομηνία της άδειας και ο δικαιούχος της άδειας. Μέσο απόδειξης της αδειοδότησης των ανωτέρω χώρων λατρείας αποτελεί, εκτός της ανωτέρω άδειας, και η καταγραφή τους στο ανωτέρω μητρώο.
3.Η άδεια εγκρίνεται και ανακαλείται κατά την πνευματική κρίση της κατά τόπο αρμόδιας εκκλησιαστικής αρχής, και η χορήγησή της δεν θεμελιώνει αξίωση των κατόχων της έναντι της εκκλησιαστικής αρχής ώστε να εξυπηρετούνται οι θρησκευτικές ανάγκες τους οπωσδήποτε στον χώρο λατρείας τους αντί του Ενοριακού Ναού της περιοχής τους. Η άδεια αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση των διοικητικών πράξεων ή την υποβολή γνωστοποιήσεων που απαιτούνται κατά την πολεοδομική νομοθεσία για τις οικοδομικές εργασίες ή αλλαγές χρήσης σε ακίνητο με σκοπό να ανεγερθεί ή να λειτουργήσει ο χώρος λατρείας.
4.Στον ιδιωτικό χώρο λατρείας μπορεί να λειτουργήσει με την άδεια της κατά τόπο αρμόδιας εκκλησιαστικής αρχής κληρικός της ή άλλος κληρικός εφόσον έχει την άδειά της.
5.Οι ιδιωτικοί χώροι λατρείας της παρ. 1 απαγορεύεται: α) να ιδρύονται ή να λειτουργούν χωρίς την άδεια της οικείας εκκλησιαστικής αρχής, β) να τίθενται σε δημόσια λατρεία, ανεξάρτητα αν γίνονται τελετές από θρησκευτικό λειτουργό ή όχι, γ) να λειτουργούν για διαφορετικό σκοπό από αυτόν της περ. α) της παρ. 1 ή κατά παράβαση της άδειας της οικείας εκκλησιαστικής αρχής ή κατά παράβαση του άρθρου 6 του α.ν. 2200/1940 (Α’ 42) και των κανονιστικών πράξεων της παρ. 6 του άρθρου 36 του ν. 590/1977 (Α’ 146), της παρ. 6 του άρθρου 43 του ν. 3848/2010 (Α’ 71) και της παρ. 1 του άρθρου 338 του ν. 4957/2022 (Α’ 141), δ) να διατίθενται χωρίς άδεια της ανωτέρω εκκλησιαστικής αρχής για την εξυπηρέτηση των αναγκών άλλης θρησκευτικής κοινότητας, ε) να ανεγείρονται, μετασκευάζονται, επεκτείνονται, μεταβάλλουν χρήση και να λειτουργούν κατά παράβαση της πολεοδομικής νομοθεσίας. Σε περίπτωση παράβασης του προηγούμενου εδαφίου ισχύουν τα διοικητικά μέτρα και πρόστιμα του άρθρων 27, 28, 30 και της παρ. 2 του άρθρου 64 στους χώρους λατρείας, στους εμπράγματους δικαιούχους ή κατόχους των ανωτέρω χώρων λατρείας και στους εμπλεκόμενους στη λειτουργία τους θρησκευτικούς λειτουργούς κατά περίπτωση.
6.Για την παραχώρηση και τη νόμιμη λειτουργία χώρου λατρείας της παρ. 1 προς εξυπηρέτηση των αναγκών άλλης θρησκευτικής κοινότητας ή φυσικών προσώπων που δεν ανήκουν στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, απαιτούνται η υποβολή αίτησης του ιδιοκτήτη του χώρου λατρείας στην κατά τόπο αρμόδια εκκλησιαστική αρχή της παρ. 1 για την ανάκληση της άδειας και τη διαγραφή του χώρου από το μητρώο της παρ. 2, η λήψη της άδειας της παρ. 1 του άρθρου 26 και η νόμιμη λειτουργία του χώρου λατρείας σύμφωνα με τα άρθρα 25 και 26. Στην ανωτέρω περίπτωση η αρμόδια εκκλησιαστική αρχή ανακαλεί υποχρεωτικά την άδεια της παρ. 1. Αν η ανωτέρω παραχώρηση και η λειτουργία υπέρ των αναγκών άλλης θρησκευτικής κοινότητας λαμβάνουν χώρα κατά παράβαση των υποχρεώσεων της παρούσας ή των άρθρων 25, 26 και 27 επιβάλλονται τα διοικητικά μέτρα και πρόστιμα του άρθρου 30 και της παρ. 2 του άρθρου 62.
7.Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται και για τους υφιστάμενους κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου χώρους λατρείας της κατ’ άρθρο 3 του Συντάγματος Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, κυριότητας φυσικών προσώπων και μη εκκλησιαστικών νομικών προσώπων.
8.Για τους υφιστάμενους κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος ιδιωτικούς χώρους λατρείας η καταγραφή στο μητρώο της παρ. 2 επέχει θέση άδειας της παρ. 1, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρ. 1 και ισχύουν ως προς την καταγραφή οι διατάξεις του παρόντος άρθρου που αφορούν στην άδεια, την έλλειψη άδειας ή την παράβαση της άδειας.
_________________
‘Αρθρο 3 του Συντάγματος: (Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας)
1. Eπικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού. H Oρθόδοξη Eκκλησία της Eλλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Mεγάλη Eκκλησία της Kωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Eκκλησία του Xριστού τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Eίναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Iερά Σύνοδο των εν ενεργεία Aρχιερέων και από τη Διαρκή Iερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Kαταστατικός Xάρτης της Eκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Tόμου της κθ΄ (29) Iουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928.
2. Tο εκκλησιαστικό καθεστώς που υπάρχει σε ορισμένες περιοχές του Kράτους δεν αντίκειται στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου.
3. Tο κείμενο της Aγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. H επίσημη μετάφρασή του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Aυτοκέφαλης Eκκλησίας της Eλλάδας και της Mεγάλης του Xριστού Eκκλησίας στην Kωνσταντινούπολη.
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»
