πώς μπορεί νά υπάρχει αγάπη μέ λουρί.. »
«Ο σκύλος δέν κρίνει..
Χρειάζεται πολύ λίγα
για νά μετατρέπεται
σέ ζωντανό ανθρώπινο υποκατάστατο.»
ο σκύλος θά συνεχίσει νά κουνά τήν ουρά
όσο παίρνει τροφή.
Τροφή καί ασφάλεια.»
«... ο μέσος άνθρωπος έχει τάση
νά υποτάσσεται στήν εξουσία
όπως ο σκύλος στό αφεντικό του.»
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο και το σχόλιο μας.
Τά ζώα είναι κατώτερες μορφές ζωής. Αυτό είναι μία συνολική βιολογική
πραγματικότητα.
Κι αυτό μέ τή σειρά του, αξιολογεί
τόν άνθρωπο.
Ηθικά.
Πολιτισμικά !
Στά ζώα λοιπόν, φαίνεται ο
πολιτισμός.
Αφού τά ζώα είναι βιολογικά
κατώτερα τού ανθρώπου, εύκολα
γίνονται εκμεταλλεύσιμα από τόν
άνθρωπο.
Μία μορφή εκμετάλλευσης είναι η
οικιακή χρήση όπου ο σκύλος γίνεται
ισότιμο μέλος τής οικογένειας..
τών ανθρώπων.
Από τήν βιολογία γνωρίζουμε ότι ο
βιολογικός διαχωρισμός σέ είδη
διαφορετικά μεταξύ τους, ορίζεται
από τήν αναπαραγωγή.
Πράγματι, άνθρωποι καί σκυλιά δέν
αναπαράγονται μεταξύ τους.
Αναπαράγονται τά σκυλιά μέ τά
σκυλιά καί οι άνθρωποι μέ τούς
ανθρώπους.
Σωστά ?
Αρκετοί συμπολίτες, επιμένουν νά
συζούν μέ σκυλιά αποδίδοντας σέ
αυτά τήν οικογενειακή θέση τού
ισότιμου μέλους.
Τό βλέπουμε παντού καί περισσότερο
φανατικά σέ μεγάλες πόλεις..
Ο σκύλος δέν κρίνει..
Χρειάζεται πολύ λίγα για νά
μετατρέπεται σέ ζωντανό ανθρώπινο
υποκατάστατο.
Λίγη ή πολλή τροφή καί φόβος
είναι αρκετά για μία
συγκατοίκηση όπου τό βιολογικά
ανώτερο είδος εκμεταλλεύεται ένα
είδος κατώτερο αφού ο άνθρωπος
έχει αποτύχει στή σχέση του μέ τόν
συνάνθρωπο καί σκηνοθετεί
κοινωνικότητα μέ σκυλοτροφή.
Ο σκύλος δέν κρίνει.
Βιώνει, αλλά, δέν αξιολογεί τόν
άνθρωπο όσο η τροφή είναι αρκετή.
Ο σκύλος δέν κρίνει.
Αν μιά γυναίκα είναι σέ κρίση μέ τόν
εαυτό της, ο σκύλος θά συνεχίσει νά
κουνά τήν ουρά όσο παίρνει τροφή.
Τροφή καί ασφάλεια.
Η ευκολία στήν τροφή είναι ασφάλεια
αρκετή για ένα σκυλί.
Η ανταπόδοση θά παρηγορεί τό
αφεντικό στό υποκατάστατο τής
αγάπης πού δέν προκύπτει από
ανθρώπινες σχέσεις.
Η βιολογική ανάγκη σέ τροφή καί
ασφάλεια, είναι τό σημείο
εκμετάλλευσης.
Ο άνθρωπος ως ανώτερο είδος, θά
βρίσκει τρόπους νά εξασφαλίζει
τροφή καί για τό σκυλί.
Καί θά λαμβάνει συντροφιά χωρίς
κρίση ή κριτική πού υπάρχουν πάντα
στίς ανθρώπινες σχέσεις.
Επομένως, η σχέση ανθρώπου καί
ζώου είναι μία σχέση εκμετάλλευσης
αφού ο σκύλος δέν κρίνει.
κρυφό μίσος.
Ποτέ δέν κατάλαβα πώς μπορεί νά
υπάρχει αγάπη μέ λουρί..
Επομένως, είναι μία σχέση δυνάμεως
μέ καθημερινή επιβολή καί υποκρισία.
Οι σχέσεις επινοημένης αγάπης είναι
γεμάτες εξουσία καί ρατσισμό αφού
εκμεταλλεύονται σημεία φυσικής
αδυναμίας.
Η ζωο-λατρεία είναι η αποθέωση
αυτού τού τύπου σύγχρονου ανθρώπου
μέσω τού σκύλου.
Στό πρώτο lockdown όταν από τό
κινητό δίναμε αναφορά εξόδου,
υπήρχε συγκεκριμένος κωδικός για
έξοδο συνοδείας σκύλου.
Δηλαδή, οι ανθρώπινες ανάγκες είχαν
εξισωθεί μέ τίς ανάγκες τού ζώου.
Αυτή είναι μία μέθοδος εξισωτισμού
μέσω αναγκών.
Μέ τόν εξισωτισμό τών αναγκών
οδηγούμαστε στόν εξισωτισμό τών
όντων.
Η ζωο-λατρεία είναι εργαλείο τής
Woke ατζέντας όπου οι άνθρωποι
εξισώνονται μεταξύ τους, αλλά καί μέ
τά ζώα..
Έτσι οδηγούμαστε σέ έναν παγκόσμιο
(εξισωτικό) κομμουνισμό όλων τών
όντων όπου υποβιβάζεται ο άνθρωπος
(εξισωμένος μέ τά ζώα) αφού τά ζώα
δέν ανθρωποποιούνται καί ο
άνθρωπος υποβιβάζεται σ' αυτό πού
βλέπουμε καθημερινά.
Ζωοποιημένος ο άνθρωπος ακολουθεί
χαμηλό ηθικό προφίλ καί ζωώδη
κοινωνικά χαρακτηριστικά.
Σ' αυτή τήν κατάσταση ο μέσος
άνθρωπος έχει τάση νά υποτάσσεται
στήν εξουσία όπως ο σκύλος στό
αφεντικό του.
Ήδη θά πρέπει νά έρχεται στό μυαλό
σου η καθημερινή γενική εικόνα τής
κοινωνίας.
Από τόν μέσο άνθρωπο καί μέχρι τήν
τελική κρίση, υπάρχουν πολλά
ενδιάμεσα στάδια ΕΥΘΎΝΗΣ πού
πρέπει νά εξηγηθούν.
Τήν τάση υποταγής τών χαμηλών
ενστίκτων στήν εξουσία, αναλύει ο
Βίλχελμ Ράιχ στό αριστούργημα "Άκου
Ανθρωπάκο" πού πρώτη φορά,
δημοσιεύτηκε λίγο μετά τόν Δεύτερο
παγκόσμιο!
Λατρεύοντας τόν σκύλο, λατρεύεις ένα
υποκατάστατο ανθρώπου,
τήν ευκολία νά επιλέγεις τό ζώο,
τήν επινόηση τής αντικατάστασης τού
συνανθρώπου,
τήν εναλλακτική ζωής πού δέν κρίνει
καί δέν αξιολογεί παρά ικανοποιεί
ανάγκες καί ένστικτα μιάς κατώτερης
συνύπαρξης - υποκατάστατο ευτυχίας
ανθρώπου καί ζώου.
Χάντζος Φίλιππος
Σχόλιο:
Ο πάνσοφος Δημιουργός, ο Τριαδικός μας Θεός, μας χάρισε τα πουλιά και τα ζώα.
Και έδωσε την εξουσία στον άνθρωπο πάνω σε αυτά.
Ο σημερινός δυτικός άνθρωπος, βρίσκει ένα ανθρώπινο υποκατάστατο.
Φτάνει μάλιστα σε σημείο να υπερυψώνει τα ζώα σε σημείο ανθρώπου.
Στειρώνουμε τα ζώα, τους δίνουμε για πρώτη φορά μετά από χιλιάδες χρόνια συνθετική τροφή,
είναι θέμα χρόνου να τα πάμε και σε ψυχολόγο!
Ο πιστός αγαπάει τα ζώα, όπως αγαπάει και σέβεται όλη την πλάση,
αλλά είναι φανερό ότι κάτι δεν πάει καλά στη σχέση δυτικού ανθρώπου- ζώου.
Όπως και στη σχέση του δυτικού ανθρώπου με την εξουσία.
Μια σχέση που παραδίνεται στο δίλημμα «ελευθερία» ή «τροφή και ασφάλεια»;
Το ζούμε στις μέρες μας
Στην φωτογραφία, ένας στειρωμένος σκύλος.
και οι ορμόνες τον καθοδηγούν να τρώει ασταμάτητα.
Φανερό το αποτέλεσμα της επέμβασης του ανθρώπου στη φύση.
https://opaidagogos.blogspot.com/2026/05/blog-post.html
























