29η Μαΐου, επέτειος της Άλωσης. Γιατί την επέτρεψε ο Θεός; Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ.

1. ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ

29 Μαΐου 1453. Μετά από σκληρή πολιορκία πολλών εβδομάδων, η Πόλη πέφτει στα χέρια των Τούρκων! Ο ήχος των σπαθιών και οι ανατριχιαστικές κραυγές απόγνωσης, πόνου, τρόμου και απελπισίας ακούγονται από όλες τις πλευρές της Βασιλεύουσας:

– Παναγίτσα μου, βόηθα μας!

– Χριστέ μου!

– Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί μας εγκατέλειψες;

Οι χριστιανοί αδυνατούν να πιστέψουν αυτό που συμβαίνει· νομίζουν ότι βλέπουν ένα κακό όνειρο.

Ο Μωάμεθ ο Πορθητής, για να ευχαριστήσει τους στρατιώτες του, τούς δίνει την άδεια για τρεις ολόκληρες μέρες να κάνουν ό,τι θέλουν! Φωτιές παντού! Οι χριστιανοί βασανίζονται και κατακρεουργούνται! Τα καλντερίμια της Κωνσταντινούπολης βάφονται με χριστιανικό αίμα. Οι γυναίκες βιάζονται ομαδικά! Οι Αγαρηνοί δεν σεβάστηκαν ούτε τα ανήλικα κοριτσάκια! Γι’ αυτούς, οι βιασμοί των «απίστων» γυναικών δεν είναι αμαρτία· ούτε και η παιδεραστία! Προβλέπονται όλ’ αυτά στο «ιερό» τους βιβλίο, το «Άγιο και Υπερουράνιο» Κοράνιο, όπως το αποκαλεί ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος!1 

https://youtu.be/b0PSYG30BRY

Άλλωστε, και ο μεγάλος «προφήτης» τους, ο Μωάμεθ, μεταξύ των συζύγων του είχε και ένα κοριτσάκι εννέα (9) ετών, την Αΐσα!

Ο Πορθητής εορτάζει τη νίκη του με ένα πλούσιο γεύμα που παραθέτει στους αξιωματικούς του. Τη χαρά και τα πανηγύρια, όμως, των κατακτητών, θα τα επισκιάσει ένα αναπάντεχο γεγονός: Την ώρα του γεύματος μία τεράστια ανοιχτή παλάμη εμφανίζεται στον τοίχο και προκαλεί φόβο και αναστάτωση στους συνδαιτυμόνες! Ειδικά τον Μωάμεθ τον λούζει κρύος ιδρώτας! «Τι ήταν αυτό; Μούντζα;» αναρωτιέται. Μία φοβερή σκέψη τριβελίζει το μυαλό του και του προκαλεί πανικό: «Μήπως ο Αλλάχ θέλει να μου δείξει ότι αποδοκιμάζει αυτό που έκανα, που κατέλαβα την πρωτεύουσα των βυζαντινών; Μήπως αυτό ήταν σημάδι της οργής Του απέναντί μου;» 

Ο νεαρός Σουλτάνος (21 ετών!) δεν ξεχνά ότι η βιολογική του μητέρα ―η οποία πέθανε όταν ήταν μικρός―ήταν χριστιανή· το ίδιο και η μητριά του, την οποία υπεραγαπούσε! Όλο το βράδυ δεν έκλεισε μάτι από τη στενοχώρια του. Το πρωί, πριν ακόμα ξημερώσει, διατάζει να του φέρουν μπροστά του όλους τους ιμάμηδες και τους σοφούς του στρατού του. Αυτοί, όμως, ομολογούν ότι αδυνατούν να εξηγήσουν το όραμα. 

Τότε, κάποιοι τον πληροφορούν ότι στην Πόλη υπάρχει ένας άγιος μοναχός τον οποίο σέβονται και ευλαβούνται πολύ οι χριστιανοί. Λίγες ώρες αργότερα μπροστά στον φοβερό σουλτάνο στέκεται ένας ταπεινός και ρακένδυτος καλόγερος. Το όνομα του Γεννάδιος. «Δώσε μου καιρό μία εβδομάδα για να προσευχηθώ στο Θεό μου και να σου απαντήσω» αποκρίνεται στον Τούρκο. Έτσι, μία εβδομάδα αργότερα λέει στον Μωάμεθ τα εξής φοβερά λόγια: «Με το όραμα αυτό, βασιλιά μου, ο Θεός σού στέλνει ένα μήνυμα: Ότι Αυτός σου έδωσε την Πόλη. Δεν την πήρες εσύ! Αν υπήρχαν έστω και πέντε αληθινοί χριστιανοί στην Κωνσταντινούπολη, δεν θα την κατακτούσες!»2

Ο νεαρός Σουλτάνος εντυπωσιάστηκε από την απάντηση του μοναχού, αλλά και ανακουφίστηκε. Ηρέμησε ψυχολογικά. «Ζήτησε μου ό,τι θες και θα σου το δώσω» τού υποσχέθηκε, ευχαριστημένος. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Γεννάδιος ζήτησε από τον σουλτάνο να φερθούν οι κατακτητές καλά στους χριστιανούς· να μην τους καταπιέζουν. Λίγο αργότερα, «ψήφῳ κλήρου και λαού» ο Γεννάδιος Σχολάριος θα γίνει ο πρώτος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μετά την Άλωση.




2. ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ «ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ» ΤΗΝ ΠΟΛΗ;

Η αποκάλυψη του Θεού, ότι δηλαδή αν υπήρχαν έστω και πέντε πραγματικοί χριστιανοί στην Πόλη, αυτή δεν θα έπεφτε, είναι παράδοξη. Στη βασιλεύουσα υπήρχαν εκατοντάδες μοναχοί και κληρικοί που προσεύχονταν καθημερινά ζητώντας το έλεος του Θεού. Πώς λοιπόν ο Κύριος λέγει ότι δεν υπήρχαν ούτε πέντε χριστιανοί;


Για να δοθεί απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει να γυρίσουμε το χρόνο 15 χρόνια πίσω, το 1438. Από τότε ο κίνδυνος των Οθωμανών διαγράφονταν απειλητικός στον ορίζοντα. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν αδυνατισμένη στρατιωτικά, κυρίως μετά την φοβερή άλωση του 1204 από τους παπικούς σταυροφόρους. Ο τότε αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄, ευελπιστώντας στη βοήθεια του πανίσχυρου τότε Πάπα, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή σε ισχυρούς βασιλείς της Δύσης, έσυρε την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου στην Ιταλία. Εκεί, το 1439, όλοι οι επίσκοποι της Συνόδου (πλην του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού) υπέγραψαν την επαίσχυντη Ένωση με τους παπικούς, στη γνωστή σύνοδο της Φερράρας -Φλωρεντίας.
Αυτήν την ψευδοσύνοδο, όμως, την ακύρωσε ο ίδιος ο ευσεβής λαός της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος περίμενε με άγριες διαθέσεις στο λιμάνι την αντιπροσωπεία της Εκκλησίας. Κόντεψε να πετάξει τους επισκόπους στα νερά του Βοσπόρου που, πανικόβλητοι και μετανιωμένοι ομολογούσαν ότι έσφαλαν και έλεγαν: «αυτό το χέρι που υπέγραψε να κοπεί»!

Δυστυχώς όμως, το κακό δεν σταμάτησε εκεί. Από τότε ο πιστός λαός της Κωνσταντινούπολης διχάστηκε και διαιρέθηκε σε δύο παρατάξεις: τους «ενωτικούς» και τους «ανθενωτικούς» (Όπως ακριβώς και σήμερα είναι διαιρεμένος στους «φιλοπατριαρχικούς» και τους «αντιοικουμενιστες»).
Οι πρώτοι, συμμαχώντας με τους κοσμικούς και άθεους της εποχής εκείνης, καθώς και με την πολιτική εξουσία (όπως και σήμερα οι Οικουμενιστές) προσπαθούσαν να σπείρουν το φόβο στο λαό, υποστηρίζοντας ότι χωρίς τη βοήθεια της Δύσης η πόλη ήταν καταδικασμένη στην καταστροφή.
Οι δεύτεροι, έχοντας πνευματικό οδηγό τον επίσκοπο Εφέσου, Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό, προσπαθούσαν να καθησυχάσουν το λαό τονίζοντάς του ότι μόνο με τη βοήθεια του Θεού μπορούσε να αντιμετωπιστεί η μεγάλη απειλή. Ο Γεννάδιος Σχολάριος ήταν πνευματικό παιδί του Αγίου Μάρκου και μετά το θάνατο του Αγίου ανέλαβε αυτός την πνευματική ενίσχυση του λαού. Έστελνε συνέχεια επιστολές3 στον νέο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Παλαιολόγο και σε άλλους αξιωματούχους (αλλά και επισκόπους) παρακαλώντας τους να μην συνθηκολογήσουν με τον αντίχριστο Πάπα, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την μεγάλη ανάγκη των προγόνων μας, τούς έστειλε ιταμό τελεσίγραφο. Με κυνικότητα, τούς έγραφε ότι έπρεπε η Κωνσταντινούπολη να αναγνωρίσει, άνευ όρων, τις αποφάσεις της Φλωρεντίας, αν ήθελε να βοηθηθεί από την Δύση. Δυστυχώς, οι απεγνωσμένες εκκλήσεις του Γεννάδιου έπεσαν στο κενό. Επικράτησε ο φόβος, η υποτέλεια και ο ραγιαδισμός σε πολιτική ηγεσία, κλήρο και λαό.

Διαβάζοντας την Αγία Γραφή καταλαβαίνουμε πως ο Θεός δεν ίσταται απαθής θεατής της ανθρώπινης Ιστορίας, αλλά –ως Δίκαιος Κριτής– επεμβαίνει αμείβοντας την αρετή και τιμωρώντας την κακία βασιλέων και λαών. Ο Κύριος, κατά καιρούς, προειδοποιούσε –δια μέσου των Προφητών– τον περιούσιο λαό Του, ότι αν αποστατούσε από την ορθή Πίστη ή τον ηθικό Νόμο, θα επέτρεπε να αιχμαλωτιστεί ο Ισραήλ από βάρβαρους λαούς, όπως και έγινε! (βλ. Δευτερονόμιον 28:15 και 28:49-52, Ιερεμία 5:15-19, Αμώς 6:14, Αββακούμ 1:3-10 και άλλα). Η Γραφή βοά ότι αν απωλεσθεί η συμμαχία του Θεού δεν επαρκούν όλες οι ανθρώπινες διπλωματίες, συμφωνίες, αμυντικοί εξοπλισμοί κ.λ.π. «Ἐάν μή Κύριος φυλάξη πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων» (Ψαλμοί 127:2).

Έτσι, παρά το πλήθων των αμαρτιών των προγόνων μας, ο Θεός δεν θα επέτρεπε την άλωση της Πόλης, αν δεν συνέβαινε κάτι πολύ χειρότερο: Η πτώση στο θέμα της Πίστεως. Πολλές φορές στο παρελθόν η βασιλεύουσα πολιορκήθηκε από τον εχθρό και μάλιστα υπό δυσμενέστερες συνθήκες, αλλά πάντοτε η Παναγία την σκέπαζε και την βοηθούσε γιατί ο λαός, παρά την αμαρτωλότητά του, δεν διαπραγματευόταν την Πίστη του. Έλεγε τη γνωστή ρήση: «καλύτερα τούρκικο φέσι παρά φράγκικη τιάρα»! Όμως, στις 12 Δεκεμβρίου του 1452, μόλις πέντε μήνες πριν την Άλωση και δεκατρία έτη μετά την υπογραφή του προδοτικού ενωτικού όρου της Συνόδου της Φερράρας-Φλωρεντίας, στο Ναό της Αγίας Σοφίας έγινε συλλείτουργο Ορθοδόξων και Παπικών στο οποίο μνημονεύτηκε ο Πάπας και ο λατινόφρονας Πατριάρχης Γρηγόριος! (ο οποίος είχε τα ίδια «πιστεύω» με τον νυν Πατριάρχη Βαρθολομαίο) Το ανίερο αυτό συλλείτουργο έγινε για να επικυρώσει, ουσιαστικά, την «Ένωση». Προτίμησαν οι πρόγονοί μας τη συμμαχία του παναιρετικού παπισμού από τη συμμαχία του Θεού, γι’ αυτό και «η Πόλις εάλω». Ο γνωστός «Θρήνος της Πόλης» λέει: «Πάψετε το Χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ’ άγια, γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει».

3. ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΡΙΞΕ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΟΙΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ!

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο μεγάλος αυτός άγιος και προφήτης, που η Εκκλησία μας εορτάζει στις 24 Αυγούστου, λέγει τα εξής φοβερά λόγια:
«Τριακόσιους χρόνους μετά την Ανάστασιν του Χριστού μας, έστειλεν ο Θεός τον άγιον Κωνσταντίνον και εστερέωσε βασίλειον χριστιανικόν· και το είχαν χριστιανοί το βασίλειον 1150 χρόνους. Ύστερα το εσήκωσεν ο Θεός το βασίλειον από τους Χριστιανούς και ήφερε τον Τούρκο μέσα από την Ανατολήν και του το έδωκε δια εδικόν μας καλόν… Και τι; Άξιος ήτον ο Τούρκος να έχη βασίλειον; Αλλά ο Θεός του το έδωκε δια το καλόν μας. Και διατί δεν ήφερεν ο Θεός άλλον βασιλέα, οπού ήτον τόσα ρηγάτα [=βασίλεια] εδώ κοντά να τους το δώση, μόνον ήφερε τον Τούρκον μέσαθε από την Κοκκινην Μηλιά και του το εχάρισε; Διατί ήξευρεν ο Θεός πως τα άλλα ρηγάτα μας βλάπτουν εις την Πίστιν, και ο Τούρκος δεν μας βλάπτει. Άσπρα δώσ’ του [=χρήματα] και καβαλλίκευσέ τον από το κεφάλι. Και δια να μην κολασθούμεν το έδωκε του Τούρκου και τον έχει ο Θεός τον Τούρκον ωσάν σκύλλον να μας φυλάη»4.

Αυτός ο λόγος του Αγίου Κοσμά θα πρέπει να μας συγκλονίσει και να μας αφυπνίσει:
Ο Άγιος λέει ότι ο Θεός προτίμησε να πέσει ο Ελληνισμός στα χέρια ενός τυραννικού δυνάστη που σκότωνε, βίαζε, έκλεβε, βασάνιζε, εξισλάμιζε και ατίμαζε τους χριστιανούς, γιατί είδε –με την παντογνωσία Του– ότι αν έμενε ελεύθερος θα πάθαινε κάτι απείρως χειρότερο: Θα έχανε την ορθή Πίστη του και θα εκλατινιζόταν! Προτίμησε ο Θεός τη βαριά σκλαβιά των τεσσάρων αιώνων, από την εξωτερική «ελευθερία» που θα ήταν, όμως, πνευματική δουλεία! («Τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; » Ματθ. 16:26) Ως εκ τούτου, κατά τον Άγιο, η Τουρκική σκλαβιά ήταν… ευλογία Θεού και ο Τούρκος ένα «τσομπανόσκυλο» που μας φύλαξε από τον Πάπα!

Αλήθεια, τι έχουν να μας πουν για όλα αυτά οι πατριαρχικοί και οι υποστηρικτές τους που μας λένε, ξεδιάντροπα, σήμερα, ότι, δήθεν ο Ρωμαιοκαθολικισμός είναι Εκκλησία με έγκυρα μυστήρια και αποστολική διαδοχή; Τί έχουν να πουν για όλα αυτά;

4. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΓΙΝΑΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ.

Αν ρίξουμε μία ματιά στην ιστορία θα διαπιστώσουμε ότι κάθε φορά που γινόταν μία προδοσία της Πίστεως επακολουθούσε και μία Εθνική Συμφορά:

– Το 1439 υπεγράφη στη Σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας η ένωση Ορθοδοξίας και Παπισμού και στις 12 Δεκεμβρίου του 1452 στο Ναό της Αγίας Σοφίας έγινε συλλείτουργο Ορθοδόξων και Παπικών. Το 1453 έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης και καταλύθηκε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία!

– Το 1920 το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε την γνωστή αιρετική εγκύκλιο «Προς τας Απανταχού του Χριστού Εκκλησίας» με την οποία αθετούσε –για πρώτη φορά στην ιστορία της Εκκλησίας– το δόγμα της «Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας», αναγνωρίζοντας εκκλησιαστική υπόσταση σε όλες τις αιρέσεις. Δυό χρόνια αργότερα έγινε η Μικρασιατική Καταστροφή!

– Το 1948 Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως εξελέγη, με τη βοήθεια των Αμερικανών, ένας μασώνος, ο Αθηναγόρας, που εντατικοποίησε τα οικουμενιστικά ανοίγματα. Το 1955, και παρά τη διεθνή αναγνώριση που απέκτησε, έλαβαν χώρα τα θλιβερά γεγονότα της Πόλης, μετά τα οποία 250.000 μέλη της ελληνικής κοινότητας εξωθήθηκαν να εγκαταλείψουν σταδιακά τις εστίες τους!

– Το 1964 έγινε η άρση των αναθεμάτων με τους αμετανόητους παπικούς. Δέκα χρόνια αργότερα έγινε η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.

Επιτέλους τα παθήματα ας μας γίνουν μαθήματα. Ας μετανοήσουμε κι ας αλλάξουμε πνευματική πορεία. Αν ήταν άθεος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, θα δικαιολογούνταν να προτιμά τη συμμαχία ενός αιρεσιάρχη–ηγέτη ενός πανίσχυρου κράτους από τη συμμαχία του Θεού. Μ’ αυτά που κάνει το μόνο που καταφέρνει είναι να συγκεντρώνει, όλο και περισσότερο, την οργή του Θεού πάνω από τον ιστορικό πατριαρχικό θρόνο. Η ανίερη μνημόνευση του αντίχριστου Πάπα, το 1452, που προκάλεσε την οργή του Θεού, δεν ήταν η μόνη.
Άλλες δύο φορές ο παναιρετικός Πάπας μνημονεύθηκε ως κανονικός «επίσκοπος» της Εκκλησίας: το 2006 και το 2014 στο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην Κωνσταντινούπολη!5

2006:

https://youtu.be/szTOlcz35eQ

2014:

https://youtu.be/W5mG_y-gQGI

Δυστυχώς, στον πνευματικό του κατήφορο, ο Πατριάρχης μας, έχει συμπαρασύρει και τους μητροπολίτες της ελλαδικής Εκκλησίας οι οποίοι

Ενα Ρώσικο ντοκιμαντέρ για το Βυζάντιο το οποίο μας δείχνει το μέλλον.

Δείτε ένα ντοκιμαντέρ Ρωσικής παραγωγής με την σύνοψη της Βυζαντινής ιστορίας και με ιδιαίτερο βάρος στα διαχρονικά προβλήματα και αδυναμίες που οδήγησαν στην πτώση της αυτοκρατορίας και την φυσικά την άλωση της Πόλης.
Πέρα όμως από τα παραπάνω το ντοκιμαντέρ αυτό εάν μελετηθεί όπως πρέπει θα αποτελέσει τον απόλυτο οδηγό για την κατανόηση της γεωπολιτικής σκέψης της σύγχρονης Ρωσίας του Πόυτιν .Οι Ρώσοι δείχνουν να έχουν μελετήσει βαθιά την Βυζαντινή ιστορία.
Η διαφθορά , η άρνηση των χριστιανικών αξιών , η άνοδος των ολιγαρχών , η απάθεια του λαού στις τελευταίες δεκαετίες πριν την ολοκληρωτική πτώση αλλά κυρίως η επιρροή της δύσης με τον οικονομικό και εμπορικό έλεγχο σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ αποτέλεσαν τις διαχρονικές αιτίες για την πτώση του Βυζαντίου.

https://www.youtube.com/watch?v=TOJl91nHGAM

Εάν κάποιος πάρει την διήγηση το Ρώσου Αρχιμανδρίτη στην ομολογουμένως υπερπροσεγμένη παραγωγή και την προσαρμόσει στην σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα και κινήσεις του Πόυτιν θα διαπιστώσει ότι το ντοκιμαντέρ στην πραγματικότητα δεν αναφέρεται στο παρελθόν , αλλά στο μέλλον που οραματίζεται ο Πούτιν, όραμα της αναβίωσης της αυτοκρατορικής Ρωσίας με την Μόσχα ως τρίτη Ρώμη και πάντα απαλλαγμένη από τα λάθη του Βυζαντίου εκ των οποίων το βασικότερο ήταν οι σχέσεις με την Δύση και οι παραχωρήσεις που έγιναν υπέρ της.
Σε κάθε περίπτωση η ενδελεχής έρευνα και η τεκμηριωμένη παράθεση των ιστορικών γεγονότων έστω και σε τόσο περιορισμένο χρόνο δίνει μια απάντηση στους νεόκοπους ερασιτέχνες αναλυτές-ιστορικούς-παντογνώστες οι οποίοι πιπιλάνε την καραμέλα της Κερκόποτας που δήθεν άνοιξαν οι ''κακοί'' παπάδες χωρίς βέβαια να κρύβει την ενδοτικότητα και το τουρκοπροσκύνημα μέρους της Βυζαντινής ελίτ . Απάντηση δίνει και σε όσους προσπαθούν να περάσουν το μήνυμα ότι οι υπερασπιστές της Πόλης ήταν μόνο οι αρχαιολάτρες και όψιμοι δωδεκαθεϊστές του Πλήθωνα Γεμιστού οι οποίοι στην πραγματικότητα αποτέλεσαν μια από τις αιτίες διάλυσης της αυτοκρατορίας.
Ωστόσο το ντοκιμαντέρ δίνει έμφαση στην οικουμενικότητα του Βυζαντίου και την πολυπολιτισμικότητα του εις βάρος της Ελληνικότητας του , υποστηρίζοντας ότι το Βυζάντιο αποτελούσε πρωτίστως ως αυτοκρατορία Ρωμαϊκού τύπου και λειτουργούσε ως χωνευτήρι λαών και δευτερευόντως ως κράτος με Ελληνικά χαρακτηριστικά. Το θέμα δεν είναι εάν έχει δίκαιο ή όχι , το νόημα κρύβεται αλλού.Το ντοκιμαντέρ αποτελεί έμμεση πρόσκληση προς τα Ευρωπαικά ανατολικά και ορθόδοξα κράτη για την ένωση τους με τη Ρωσία και την δημιουργία μια νέας αυτοκρατορίας ,της Ευρασιατικής , με την υπόσχεση ότι όλοι θα είναι ίσοι και όχι μόνο οι Σλάβοι.

Greek Spirit

το είδαμε εδώ

Φωτογραφίες και βίντεο από την εκδήλωση του Ιερού Λόχου 2012, στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, για την μαύρη επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης. Το σχόλιο μας.

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε τηνς Κυριακή 29 Μαϊου 2016 στο Πνευματικό κέντρο του Δήμου Ευόσμου η εκδήλωση του Συλλόγου για την μαύρη επέτειο της Αλώσεως της Κωνσταντινούπολης.

Η εκδήλωση είχε ως κεντρικό ομιλητή τον εκπαιδευτικό κ. Δημήτρη Καραγιαννίδη που μέσα από πλήθος διαφανειών και βίντεο μας ανέλυσε της πτώση της Κωνσταντινούπολης.


Ευχαριστούμε θερμά και τον τον Δήμο Ευόσμου για την φιλοξενία αλλά και τον κ. Καραγιαννίδη για τις γνώσεις που μας προσέφερε.


Η αφίσα της εκδήλωσης (τοιχοκολλήθηκε στην περιοχή του Ευόσμου)

Το φυλλάδιο της εκδήλωσης (διανεμήθηκε σε 1200 αντίτυπα, στον Εύοσμο)

Βίντεο από την εκδήλωση :

https://www.youtube.com/watch?v=7fN8s6-JbGs&feature=youtu.be

Φωτογραφίες:

Εξαιρετικός ομιλητής που μας εντυπωσίασε με τις γνώσεις του στο θέμα της Άλωσης και το υλικό που μας πρόβαλε (περισσότερες από 200 διαφάνειες):

Ο Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου μας, Ανδρέας Γενιάς, κλείνει την εκδήλωση:

Ευχαριστούμε μία ακόμη φορά τα ελληνορθόδοξα ιστολόγια που στήριξαν την εκδήλωση μας.

Ιερός Λόχος 2012

Έφεδροι και Φίλοι των ειδικών Δυνάμεων

http://ierosloxos2012.blogspot.gr/2016/05/2012_30.html

Ακολουθεί ένα κείμενο για την Άλωση από τους Λατίνους (Παπικούς), το 1204 μ.Χ.:

Η λεηλασία της Κωνσταντινούπολης

Ώσπου ήρθε η άλωση της Πόλης το 1204 από τους Φράγκους.


Οι Φραγκολατίνοι που κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη στις 13 Απριλίου του 1204, κυριολεκτικά την καταλήστεψαν. Άρπαζαν ότι έβρισκαν. Ανάμεσα σε αυτά που ξήλωσαν για να τα μεταφέρουν στη Δύση ήταν και οι τέσσερις χάλκινοι ίπποι του Ιπποδρομίου της Πόλης.

Αναφέρεται πως τους ξήλωσε ο δόγης της Βενετίας Enrico Dandolo για να κοσμήσει οικία στη Βενετία! Τα τέσσερα ορειχάλκινα αγάλματα κόσμησαν την οικία του Domenico Morosini. Γύρω στο 1378 κατέληξαν στη διακόσμηση του ναού του Αγίου Μάρκου της Βενετίας.

Ένα μέρος της τεράστιας αρπαγής των φραγκολατίνων καταγράφεται στο http://www.ortodoxia.it/από όπου μεταφέρουμε, στα ελληνικά, μερικά στοιχεία:

Μερικά από τα λεηλατημένα της Κωνσταντινουπόλεως στην σημερινή Βενετία.

«...Αφού έλαβαν άφεση αμαρτιών, από τον Πάπα, οι Σταυροφόροι, επιτέθηκαν. Η Κωνσταντινούπολη έπεσε μετά από τρεις ημέρες. Όταν εισέβαλαν στην πόλη οι Σταυροφόροι άρχισε σε ένα "όργιο σφαγής, κτηνωδίας και βανδαλισμού που δεν είχαν δει στην Ευρώπη από τις βαρβαρικές επιδρομές, εδώ και επτά αιώνες' . Κανείς δεν είχε γλιτώσει, ούτε επίσκοπος, ιερέας, καλόγρια, άνδρας, γυναίκα ή παιδί. Πυρπόλησαν όλα τα μέρη της πόλης. Άρχισαν τότε οι λεηλασίες και βεβήλωση απαράμιλλη στην ιστορία.


Μια ορδή χύνεται στη Αγία Σοφία. Κατέβασε την εικόνα του Παντοκράτορα, την πέταξαν σε έναν βωμό να λιώσει για να λάβουν το χρυσό, το ίδιο έκαναν με τις μικρές εικόνες καθώς και την εικόνα της Παναγίας που την ποδοπάτησαν, μάζεψαν όλα τα ιερά σκεύη για να ξεκολλήσουν τα κοσμήματα, άρπαξαν ψηφιδωτά και ξήλωσαν τις ταπετσαρίες από τους τοίχους. Μάζεψαν άλογα και μουλάρια στην είσοδο του ναού για να μεταφέρουν τα ιερά σκεύη, χρυσό, ασήμι και οτιδήποτε άλλο μπορούσαν να κλέψουν. Έβαλαν μια πόρνη στο θρόνο του ναού για να χλευάσουν τον Πατριάρχη.


Την ίδια μέθοδο της λεηλασίας και της βεβήλωσης ακολούθησαν σε εκκλησίες, μοναστήρια και παλάτια σε όλη την πόλη. Οι τάφοι των αυτοκρατόρων είχαν ανοίξει και όλα τα αγάλματα και τα μνημεία της κλασικής εποχής, ό,τι είχε επιζήσει από την «αρχαία Ελλάδα» και την αυτοκρατορική Ρώμη καταστράφηκαν. Ό, τι δεν μπορούσαν να το αρπάξουν το έριχναν στη φωτιά για να το λιώσουν και να πάρουν τα πολύτιμα μέταλλα και τους πολύτιμους λίθους.»
Μετά τη σφαγή, άρχισε μια αργή και μεθοδική εξάλειψη των θησαυρών από ορθόδοξες εκκλησίες, καθεδρικούς ναούς, μοναστήρια και μικρές εκκλησίες. Μεγάλες ποσότητες χρυσού και αργύρου από την Αγία Σοφία καταλήξανε στο Θησαυροφυλάκιο του Βατικανού.»



Και λίγο πιο κάτω:

«Το καμάρι της Βενετίας είναι τα τέσσερα υπέροχα άλογα, από επίχρυσο ορείχαλκο, που χρονολογούνται από την εποχή του Κωνσταντίνου, είναι από τη λεηλασία του Ιπποδρομίου. Σήμερα κοσμούν τη βασιλική του Αγίου Μάρκου της Βενετίας.
Ο θησαυρός του Αγίου Μάρκου έχει την πιο ακριβή συλλογή χειροτεχνημάτων από το βυζαντινό κόσμο, και περιλαμβάνει 32 κύπελλα Βυζαντινά, καθώς και διάφορα κειμήλια, ιερά, τα μέρη του βωμού, τα Ευαγγέλια, κοσμήματα, άμφια, χειρόγραφα και ιερά σκεύη.

Στύλος από τους δύο του Ιππόδρομου της Κωνσταντινουπόλεως. Οι Βενετοί αφού τους μετέφεραν στην Βενετία τοποθέτησαν τον λέοντα σύμβολο τους στο επιστέγασμα..


...Τα πλοία που εισέρχονται στη Βενετία ήταν γεμάτα με ψηφιδωτά, πίνακες, σκαλισμένες πέτρες, κολώνες, πολύτιμα χειρόγραφα, σπάνιες πέτρες και τα ξηλωμένα από την Κωνσταντινούπολη μνημεία συνέβαλαν στη δημιουργία της εμφάνισης του κύριου κορμού της πόλης που σήμερα λέγεται Βενετία.»


Σχόλιο:
Παραθέτουμε το σχόλιο που γράψαμε στην ανάρτηση:

Μεγαλειώδες υπερθέαμα πρόσφεραν οι τούρκοι για τα 563 χρόνια Άλωσης της Κωνσταντινούπολης (βίντεο)

http://makpress.blogspot.com/2016/05/563.html

1.000.000 Τούρκοι ... πήγαν να τιμήσουν την Άλωση της Πόλης μας και να απαιτήσουν να λειτουργεί η Αγιά Σοφιά σαν τζαμί (οι μιναρέδες δεν τους φτάνουν).

Πόσοι από τους 1.000.000 συμπολίτες μας Θεσσαλονικείς, πήγαν σε κάποια εκδήλωση για την Άλωση της Πόλης;
Πόσοι βγήκαν να διαμαρτυρηθούν για την σημερινή Άλωση της Ελλάδος από τους ισλαμιστές λαθρομετανάστες;


Κατά τα άλλα ονειρευόμαστε να την ξαναπάρουμε πίσω .. και παπαγαλίζουμε όλες τις προφητείες που το επιβεβαιώνουν.


Σήμερα μέλη της ομάδας μας βρέθηκαν στην εκδήλωση του Ιερού Λόχου 2012, στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης (πληροφοριακά, ούτε πολιτικάντηδες ούτε άλλοι επίσημοι παραβρέθηκαν, προφανώς δεν είχαν προσκληθεί, οπότε το χαρήκαμε πραγματικά).


Οι παραβρισκόμενοι άκουσαν από τον εξαιρετικό ομιλητή,
1) για την Άλωση από τους Σταυροφόρους, το 1204 μΧ, μια ιστορία που (εσκεμμένα;) δεν μαθαίνουμε, όπως δεν μαθαίνουμε ότι τα 4 άλογα στον Άγιο Μάρκο της Βενετίας, προέρχονται από τα κλοπιμαία της Κωνσταντινούπολης (οι περισσότεροι θησαυροί μπήκαν σε χυτήρια κ έγιναν νομίσματα! από τους "πολιτισμένους" δυτικούς)


2) για το απαράδεκτο συλλείτουργο με τους παπικούς μέσα στην Αγιά Σοφιά, του Αγίου Σπυρίδωνος, τον Δεκέμβριο του 1452 μΧ.

Με τέτοιες προδοσίες της ορθόδοξης πίστεως, γιατί να μας λυπηθεί ο Θεός; 
(μήπως σας θυμίζει το σήμερα; την συμπροσευχή Πάπα Ιερώνυμου, Βαρθολομαίου στη Λέσβο; 
ή τις συμπροσευχές Βαρθολομαίου Πάπα σε Φανάρι και Ιεροσόλυμα; 
Ξέρετε ότι κανονικά Ιερώνυμος και Βαρθολομαίος έπρεπε να είχαν καθαιρεθεί; αλλά ποιος να τους καθαιρέσει; ο λαός; ο λαός κοιμάται;)

3) για κάποιους "χριστιανούς" που επικαλούνταν προφητείες και είχαν κλειστεί μέσα στην Αγια Σοφία και περίμεναν τον άγγελο να κατέβει να σφάξει όλους τους τούρκους, γιατί σύμφωνα με την προφητεία

Άλωση της Πόλης: Ας ομολογούνται οι ιστορικές αλήθειες με τόλμη και παρρησία. Ψηλά τα κεφάλια! Για τα παιδιά μας.

του Απόστολου Σαραντίδη

«Το την Πόλιν σοι δούναι ούτ’ εμόν εστί

ουδ’ άλλου τινός των οικούντων εν τη πόλει ταύτη.

Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως

αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών.»

Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος

Ας μου συγχωρεθεί η άγνοια αλλά δεν γνωρίζω κυνικότερη δήλωση ηγέτη προς τον εχθρό του, τέτοιας εκούσιας αφοσίωσης προς τα όσια και ιερά της γης των πατέρων του γένους του.

Η πάλαι ποτέ Βασιλίδα των πόλεων, φάντασμα του εαυτού της εκπνέει. Το τέλος προδιαγεγραμμένο πολύ πριν από την αποφράδα εκείνη Τρίτη της 29ης Μαΐου του 1453. Μάλιστα είναι ιστορικό θαύμα και το πώς είχε αντέξει τις τελευταίες δεκαετίες της. Τίποτα πια δεν υπήρχε για να θυμίζει την κραταιά Ρωμανία των προηγούμενων αιώνων. Η πραγματική άλωση του 1204 καταλυτική και μη αναστρέψιμη. Η ουσιαστική θα συντελεσθεί 469 χρόνια αργότερα το 1922 την οποία και πάλι εν πολλοίς εμείς προκαλέσαμε.

Ας ομολογούνται οι ιστορικές αλήθειες με τόλμη και παρρησία. Η ορθή γνώση του παρελθόντος αποτελεί τον εθνικό πλοηγό για τις επερχόμενες γενιές. Γνώση προς κάθε κατεύθυνση. Για τους χειρισμούς ντόπιων και ξένων οι οποίοι αφού λεηλατούσαν ό,τι μπορούσαν μας άφηναν στη μοίρα μας να καταστραφούμε. Πάντοτε. Χωρίς εξαίρεση!

Το 1439 στην ασφυκτική σύνοδο της Φερράρας – Φλωρεντίας η απαίτηση της Δύσης τότε μέσω του Πάπα εν ολίγοις ήταν: «Ή συμφωνείτε με τους δικούς μας όρους και προσκυνάτε ή σας αφήνουμε να χαθείτε.». 

Η ηγεσία επέλεξε το πρώτο πλην του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού. 

Ο λαός τους ανέτρεψε και επέλεξε το δεύτερο. Αυτοπροαιρέτως.

και Σήμερα;;;

Ας ακούγεται η πικρή αλήθεια και σήμερα, που ακόμη άκριτοι «παπαγάλοι» χωρίς αιδώ διακηρύττουν τη σωτηρία από ξένες δυνάμεις. Η αλογία της ψυχολογίας στο ύψιστό της μεγαλείο! Η αντιπαροχή του εξευτελισμού και της υποτέλειας, η

Έτσι μιλάνε τα δεκανίκια των Οικουμενιστών! Φθιώτιδος Νικόλαος: «Δὲν θὰ μᾶς μολύνει ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα»!

Για την επικείμενη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στη Λέσβο μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος.

Ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Η παρουσία είναι για εντυπωσιασμό και για μια εικόνα ενότητας των χριστιανών, ανατολής και δύσεως, κακό δεν είναι. Ούτε θα μολυνθεί η Εκκλησία και το δόγμα, ούτε θα συλλειτουργήσουν ούτε τίποτα».

(ΣΧΟΛΙΟ: Α, ώστε δεν θα συλλειτουργήσουν! Μόνο θα συμπροσευχηθούν!  Χάρη μας κάνουν.. Βρε ας συλλειτουργήσουν καλύτερα, να καταλάβει έγκαιρα ο λαός με ποιος έχουμε να κάνουμε.)

Υποδοχή στὴ Λαμία του κ. Βαρθολομαίου!

Επίσης ο Σεβασμιώτατος συμπλήρωσε: 

«Τώρα βουλιάζει το βαπόρι που λέγεται Ελλάδα και πρέπει να ζητήσουμε πάσα βοήθεια. 
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει την αίγλη του. Μία αίγλη από έναν "φυλακισμένο" Πατριάρχη. Μην βλέπετε που περιοδεύει, εκείνος ξέρει πως ζει στο Φανάρι και είναι ντροπή να αρχίσουμε να πετροβολούμε έναν "μελλοθάνατο" Πατριάρχη».

ΣΧΟΛΙΟ: Τέτοιες δικαιολογίες επικαλούνταν και λίγο πριν την Άλωση της Πόλης. Όμως ο Άγιος Ραφαήλ, πρωτοσύγγελλος τότε, ΑΡΝΗΘΗΚΕ να παραστεί στο συλλείτουργο με τους παπικούς τον Δεκέμβριο του 1452, με αποτέλεσμα να εξοριστεί από τον βασιλέα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.

Την "σωτηρία" της Πόλης από τους Παπικούς, την είδαμε, λίγους μήνες αργότερα.. (παραθέτουμε το σχετικό ιστορικό απόσπασμα στο τέλος της ανάρτησης)


Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος τόνισε: 

«Πρέπει να ξυπνήσουμε και να αφήσουμε τον επαρχιωτισμό και την απομόνωση. Η παρουσία των τριών θρησκευτικών ηγετών ωφέλεια θα βγάλει, δεν παθαίνει τίποτα η Ορθοδοξία από μία επίσκεψη».
ΣΧΟΛΙΟ: Γιατί είναι "ωφέλεια" για την Ορθοδοξία οι φιέστες και οι συμπροσευχές με τους αιρετικούς; Τόσα χρόνια έγινε κανείς αιρετικός ορθόδοξος από τις "παραστάσεις" αυτές;

Δυστυχώς, τα "ανδραγαθήματα" του (την "αγιογραφία" του), 

ο μητροπολίτης Φθιώτιδας, 

τα δείχνει στον αγωνιστή μητροπολίτη Κονίτσης Ανδρέα  ..

Η απάντηση μας:Αν ο Πατριάρχης αισθάνεται μελλοθάνατος και φοβάται και δειλιάζει, του θυμίζουμε ότι οι μάρτυρες της Ορθοδοξίας αρνούνταν να προσκυνήσουν τα είδωλα. Δεν συμπροσευχόταν με αιρετικούς για να τους "σώσουν" την πρόσκαιρη αυτή ζωή.

Όσο για τον "επαρχιωτισμό" που  μας καλεί να αφήσουμε, του απαντάμε: καλύτερα "επαρχιώτες"  παρά ΠΡΟΔΟΤΕΣ.

Και επειδή είναι καλό να μαθαίνουμε ιστορία, γιατί δυστυχώς επαναλαμβάνεται, διαβάστε:

Η άλωση της Πόλης

Το Δεκέμβριο του 1452 και ενώ ο Πρωτοσύγκελος πατήρ Ραφαήλ, αλλά και ο Διάκονός του Νικόλαος βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη, ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος οργάνωσε επίσημο συλλείτουργο στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας με αντιπρόσωπο του πάπα τον καρδινάλιο Ισίδωρο, στα πλαίσια της ενωτικής πολιτικής που εφάρμοζε έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα σωθεί η Βασιλεύουσα με τη βοήθεια του πάπα, από τον ασφυκτικό τουρκικό κλοιό. 

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1452, ανήμερα του Αγίου Σπυρίδωνος, έλαβε χώρα το συλλείτουργο αυτό. 

Όμως, ο Πρωτοσύγκελος Ραφαήλ δεν θέλησε να παραστεί και ούτε και τον Διάκονό του άφησε να πάει. Γνώριζε πολύ καλά ότι αυτό θα ήταν προδοσία της Πίστεως. «Όχι, και μέχρις εκεί. Σχέση ναι, βοήθεια ναι, συλλείτουργο με τους παπικούς ποτέ!...» είπε ο Άγιος. 

Ο Αυτοκράτορας θύμωσε πάρα πολύ και τους τιμώρησε με προσωρινή εξορία στην Αίνο. Γι’ αυτό και ο Άγιος Ραφαήλ ονομάζεται και ομολογητής, διότι παράτησε τις τιμές και δόξες του αξιώματός του και δεν υπολόγισε το κόστος της εναντίωσής του στον αυτοκράτορα, προκειμένου να υπερασπιστεί την αλήθεια της Ορθοδοξίας έναντι της αιρέσεως του παπισμού. 

(Σημειώτεον ότι τις τελευταίες ημέρες πριν τον ηρωικό θάνατό του ο αυτοκράτορας, βλέποντας την απουσία παπικής βοήθειας, μετάνιωσε πικρά, εξομολογήθηκε και κοινώνησε ως ορθόδοξος)

Πηγή

Ας αφήσει λοιπόν τις εξυπνάδες ο μητροπολίτης Φθιώτιδος για την "βοήθεια των δυτικών", 

και ας ανοίξουν το στόμα τους και οι υπόλοιποι δεσποτάδες,

γιατί με εξαίρεση τον Πειραιώς -δείτε εδώ- και τον Γλυφάδος -δείτε εδώ-, δεν αντέδρασε μέχρι τώρα κανείς άλλος στην επίσκεψη του Πάπα. 

Και ας αντιδράσουμε με την φυσική μας παρουσία και οι πιστοί, γιατί 

η συμφορά έρχεται ..

Την φωτογραφία με την "Αγιογραφία" του Φθιώτιδος, και σχετικό άρθρο-σχόλιο, είδαμε εδώ.

Ιστολόγιο- Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Δεν σού φταίει η Αγία Ρωσία ηλίθιε !!!

Γράψαμε και ξαναγράψαμε ότι πρέπει να ανακαλύψουμε την ιστορία μας, αν θέλουμε να προλάβουμε να μην επαναληφθεί

Παραθέτουμε σήμερα κάποια άγνωστα -πραγματικά απίστευτα- ιστορικά ντοκουμέντα, όπως 
ότι οι Ρώσοι τιμώρησαν τον (Έλληνα) Μητροπολίτη που υπέγραψε (ως μητροπολίτης Πασών των Ρωσιών) την Ένωση με τους παπικούς, επειδή το θεώρησε "μοναδική ελπίδα για την επιβίωση του Βυζαντίου". 
Όπως και ότι για να.. τιμωρήσουν τους Ρώσους, οι Ενωτικοί τους… αφόρισαν, στα 1448, πέντε χρόνια πριν την Άλωση! 
Η Ρωσία δεν αποσχίστηκε από το Ορθόδοξο, αλλά από το "Ενωτικό" Πατριαρχείο.  Άραγε σήμερα μας προδίδουν οι Ρώσοι; Ή προδώσαμε εμείς την ορθοδοξία;
Θα διαπιστώσετε επίσης τον ρόλο κάποιων ("εκπαιδευμένων" από ξένους) μητροπολιτών.


Όσοι αντέχετε ακόμη να αφιερώσετε 10 λεπτά διαβάζοντας ένα κείμενο, κάντε το. Θα δείτε  πόσο επίκαιρα είναι όσα θα διαβάσετε. Το ιστολόγιο μας δεν έχει διαφημίσεις. Συνεπώς καθόλου δεν μας απασχολεί πόσα κλικ θα κάνει προβάλλοντας πιασιάρικα θέματα. "Όσοι πιστοί".

Ομάδα Εκπαιδευτικών ο Παιδαγωγός

Ο Ισίδωρος

Πρώτα Ηγούμενος στην Πόλη και μετά Μητροπολίτης πασών Ρωσιών ήταν ένας Έλληνας από τη Μονεμβάσια, ο Ισίδωρος.

«ξέχωρος ουμανιστής, φίλος και οπαδός του διάσημου Νεοπλατωνιστή λόγιου Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνα» «ίσως το ανοιχτό μυαλό του Ισίδωρου να τον έκανε να δεχτεί πως η μόνη αληθινή ελπίδα για την επιβίωση του Βυζαντίου βρίσκονταν στη δυτική Ευρώπη» (David Nicolle)

Ο Ισίδωρος πήγε στη Φλωρεντία μαζί με το Βησσαρίωνα και το δάσκαλό τους, τον αρχαιολάτρη Πλήθωνα, που όμως ήταν ανθενωτικός, επικεφαλής της Ρωσικής αντιπροσωπείας, και υπέγραψε την Ένωση.

Όταν γύρισε θριαμβευτής στην Μητρόπολή του, τον καθαίρεσαν και τον πέταξαν στη φυλακή, χωρίς να σεβαστούν καθόλου τον Πλάτωνα! Από τότε η Ρωσική Εκκλησία έγινε ουσιαστικά αυτοκέφαλη. 

Το καθολικό βασίλειο της Πολωνίας-Λιθουανίας («Ρες-ποσπόλιτα») κατείχε μεγάλες εκτάσεις της Ρωσίας, ενώ είχαν προηγηθεί οι Σταυροφορικές επιθέσεις που αναφέραμε.
«Να υποταχθούν οι Βασιλείς του Ρως» ήταν η εντολή του Πάπα. 

Και ο Ισίδωρος, υπέγραψε την Ένωση, παραβλέποντας τα Εθνικά συμφέροντα του ποιμνίου του, αλλά και το συμφέρον της πατρίδας μας, μια που όφειλε, σαν Έλληνας, να εξασφαλίσει με κάθε θυσία τη συμμαχία Ρωσίας – Βυζαντίου.

Οι ομοϊδεάτες του δεν πήγαν πίσω. 

Για να.. τιμωρήσουν τους Ρώσους, οι Ενωτικοί τους… αφόρισαν, στα 1448, πέντε χρόνια πριν την Άλωση! Ενώ δικαιολογούσαν την Ένωση σαν απαραίτητη για τη διασφάλιση πλατιάς αντιτουρκικής συμμαχίας, απέκλεισαν από αυτή τους Ορθόδοξους που δεν την ήθελαν! 

Ο Παπισμός δεν ενδιαφέρονταν τόσο για το Βυζάντιο, που ήδη ελέγχονταν από τη Δύση, αλλά ήθελε να χρησιμοποιήσει το κύρος του για να υποτάξει όλους τους Ορθόδοξους. 

Όργανο αυτής της πολιτικής στάθηκαν οι οπαδοί της… αρχαίας φιλοσοφίας, που δεν φαίνεται να τους δίδαξε πολλά… Έτσι, μόνο σαν «ανοιχτά μυαλά» δεν μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε. Όλη η αρχαιολατρία τους κατέληγε σε μια επωδό: «Ένωση με τη Δύση χωρίς όρους». 

Και όχι τότε μόνο… Αυτό που κατάφεραν, ήταν να αποκόψουν το Βυζάντιο από τους φυσικούς του συμμάχους. Κανένα Ορθόδοξο κράτος δεν έστειλε βοήθεια στην πολιορκημένη Πόλη, χάρη στους χειρισμούς τους.

Ακούστε την άποψη της Δυτικής «επιστήμης» για τα παραπάνω: 

«Η Ρωσία είχε μικρό πραγματικό συμφέρον σχετικά με τις υποθέσεις της Ορθόδοξης Κωνσταντινούπολης και πρόσφατα ο μητροπολίτης Μόσχας ανακήρυξε αυτόνομη τη Ρωσική Εκκλησία, ουσιαστικά γυρνώντας τη πλάτη του στο Βυζάντιο» (David Nicolle)

Πάααλι μάς... «πρόδωσαν» οι Ρώσοι; 

Μα... γιατί; Τι τους ζητήσαμε; Να ενωθούν με τους κατακτητές τους, όπως κάναμε εμείς! 

Τι να πρωτοδιαψεύσει κανείς; 

Η Ρωσία δεν αποσχίστηκε από το Ορθόδοξο, αλλά το Ενωτικό Πατριαρχείο. Η Ρωσία, αποκλεισμένη από την

ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΙ & ΝΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ . Μερικά από όσα υπέστησαν Μουσουλμάνοι και Έλληνες από τις Σταυροφορίες.

Με τίτλο «ΕΛΛΑΔΑ: ΣΑΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ή ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ;», καί ημερομηνία 24 Μαΐου 2013, είχε δημοσιευθεί στον ημερήσιο ελληνικό τύπο ένα χρονογράφημα μας. Σ’ αυτό διατυπώναμε την απορία μας γιατί οι Ελληνικές Αρχές είχαν επιτρέψει σε πάρα πολλούς Μουσουλμάνους διαδηλωτές, μετανάστες εισβολείς, να μετατρέψουν το κέντρο των Αθηνών σε «ΑΧΟΥΡΙ»!

Οι λόγοι κατά τους διαδηλωτές ήταν δύο:
1ος: Να διαμαρτυρηθούν επειδή οι Έλληνες δεν τους προμήθευαν τα απαραίτητα κεφάλαια ώστε να ανεγείρουν ναούς για τη λατρεία του Αλλάχ, και
2ος: Για να γιορτάσουν την Eid al-Adha, που είναι η πλέον ιερή θρησκευτική γιορτή τους.

Με απλά λόγια απαιτούσαν από εμάς να τους προμηθεύσουμε τα όπλα για να μας εκτελέσουν, αφού για το Ισλάμ κάθε τόπος που δεν κατοικείται από Μουσουλμάνους, είναι Dar al- Harb (τόπος πολέμου) και ο πόλεμος αυτός δεν τελειώνει παρά μόνον όταν γίνουν όλοι πιστοί Dar al-Islam (Οίκος που βασιλεύει το Ισλάμ). Ένας δε μασκοφόρος διαδηλωτής με τσεκούρι, κρατούσε πανό που παρίστανε γυναίκα με κομμένα τα χέρια. Φανταστείτε επίπεδο!...

Με την έλλειψη των απαιτούμενων μέτρων, οι πολιτικοί - και δεν αναφερόμαστε μόνο στους Έλληνες - δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για να συμβαίνουν γεγονότα όπως αυτά των Παρισίων που έχουν συνταράξει την ανθρωπότητα.

Όποια ώρα του 24ώρου κι αν ανοίξουμε την τηλεόραση, όλα τα κανάλια (κυρίως Γαλλικά-Βρετανικά-Γερμανικά-Ιταλικά) διατυπώνουν τον αποτροπιασμό τους για το πρόσφατο φονικό που προξένησαν οι Ντζιχαντιστές στο Παρίσι (Ντζιχάντ= ιερός πόλεμος του Ισλάμ κατά των αλλοθρήσκων). Αυτό είναι λογικό, αλλά εδώ ενθυμούμαστε μερικά από αυτά που υπέστησαν οι Μουσουλμάνοι και οι Έλληνες από τις Σταυροφορίες!...

«Σταυροφορίες» ήταν το ψευδώνυμό τους. Κανονικά θα έπρεπε να λέγονται

«Είμαστε οι τελευταίοι Έλληνες;» Ένα κείμενο ιστορικό για το σκοτεινό μας παρόν

Η ιστορία είναι πάντα πολύ χρήσιμος οδηγός για να αναλύσεις το παρόν και ίσως να προβλέψεις και όσα έρχονται στο άμεσο έστω μέλλον. Γι΄ αυτό ίσως γίνεται μεγάλη προσπάθεια να μας πείσουν ότι και δεν πρέπει να την μαθαίνουμε και όσοι την γνωρίζουν θα πρέπει γρήγορα να την αφήσουν πίσω.

Αξιωματικός των Ενόπλων Δυνάμεων εντόπισε και μας έστειλε το κείμενο που ακολουθεί με την υπογραφή της Αθηνάς Κατσαφάδου. Έχει ενδιαφέρον κι όχι μόνο ιστορικό. Καταλήγει στο ερώτημα: «Είμαστε οι τελευταίοι Έλληνες»;

«…Έτσι πήραμε τον δρόμο προς τη Δύση για να απαλλαγούμε από τον Τούρκο κι ενώ πετύχαμε πλέον να «ανήκομεν εις την Δύσιν» -καθώς τα έχουμε δώσει όλα- βρίσκουμε πάλι τον Τούρκο μπροστά μας… Ήμασταν ενήλικες και για να συγχρονιστούμε με τα ανθρωπολογικά βρέφη της ιστορίας μάθαμε να μπουσουλάμε πίσω τους. Και συνεχίσαμε. Ξεχνώντας ότι υπάρχει και το όρθιο βάδισμα…»

Γράφει η Αθηνά Κατσαφάδου
Δικηγόρος, τ. πρόεδρος Δ.Σ. Πειραιά

Για να αντιληφθούμε σε βάθος αυτό που συμβαίνει σήμερα στη δύστυχη χώρα μας πρέπει να ξαναθυμηθούμε τα γεγονότα της ιστορίας μας, τα αίτια και τις αφορμές της Δ’ Σταυροφορίας και τον διαμελισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που επιμελώς αποκρύπτονται, αποσιωπούνται και δεν διδάσκονται στα σχολεία μας. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό έχει να κάνει με τη γεωπολιτική προσήλωση της πολιτικο-οικονομικής ελίτ της χώρας στο δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», δηλαδή σε Ευρωπαϊκή Ένωση (για να ακριβολογούμε, γερμανική Ευρώπη) και ΗΠΑ.

Τα σύνορά μας, παρά την ένταξή μας στην Ε.Ε., ουδέποτε αναγνωρίστηκαν ως σύνορα της Ευρώπης. Η

Όσα δεν μάθαμε για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους (13/4/1204)

Για την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) από τους Σταυροφόρους, δεν μας δίδαξαν τίποτε στα σχολεία. Μας την ανέφεραν, σαν μια ακόμη ημερομηνία. 
Δεν μας μίλησαν για τις αρπαγές, για τις λεηλασίες, για τη βιαιότητα με την οποία συμπεριφέρθηκαν οι "πολιτισμένοι" και "θεοσεβείς", "Ευρωπαίοι" Σταυροφόροι. Δεν μας είπαν τίποτε για τον πλούτο που άρπαξαν.
 
Κι επειδή η ιστορία όταν δεν διδάσκει, επαναλαμβάνεται,
ας διαβάσουμε τι συνέβη: 

(...) Όμως, οι εισβολείς δεν λυπήθηκαν κανέναν. Προκειμένου να εξασφαλίσουν τη θέση τους, πυρπόλησαν τεράστιο τμήμα της πόλης που βρισκόταν στα ανατολικά ανάμεσα στη μονή Ευεργέτιδος και τη συνοικία Δρουγγάριο. Η πυρκαγιά διήρκεσε από τη νύχτα μέχρι το επόμενο βράδυ, καταστρέφοντας μεγάλο τμήμα της Πόλης. 
Το αυτοκρατορικό ανάκτορο των Βλαχερνών λεηλατήθηκε και οι κατακτητές εγκατέστησαν το στρατηγείο τους στον Παντεπόπτη. Ο Θεόδωρος Λάσκαρης αποφάσισε να κάνει μια ακόμα προσπάθεια εκδίωξης των εισβολέων. Η έκκληση που απηύθηνε, όμως, στο λαό ήταν μάταιη. Όσοι δεν είχαν πανικοβληθεί, έδειχναν αδιάφοροι. 

Η βία των στρατιωτών δεν φείσθηκε ούτε των κοριτσιών ούτε των αφιερωμένων στο Θεό παρθένων. Η πόλη είχε περιέλθει σε χάος. Ευγενείς, γέροντες, γυναίκες και παιδιά έτρεχαν εδώ κι εκεί προσπαθώντας να σώσουν τη ζωή, την τιμή και τον πλούτο τους. Ιππότες, και Ενετοί ναύτες ανταγωνίζονταν σε ένα τρελό αγώνα λεηλασίας. Αυτοί οι ευσεβείς ληστές, ενεργούσαν σαν να είχαν άδεια να διαπράξουν οποιοδήποτε έγκλημα. Κράδαιναν τα ξίφη τους και λεηλατούσαν κατοικίες κι εκκλησίες. 

Η θρησκεία των ηττημένων υφίστατο κάθε είδους προσβολή. Εκκλησίες και μοναστήρια ήταν τα πρώτα που λεηλατήθηκαν. Μοναχοί και ιερωμένοι υπέστησαν προσβλητική μεταχείριση. Οι Σταυροφόροι τοποθετούσαν άμφια των ιερέων στις ράχες των αλόγων τους. 
Οι εικόνες αποσπώνταν από τα πλαίσιά τους ή θρυμματίζονταν. 
Τα δισκοπότηρα απογυμνώθηκαν από πολύτιμους λίθους και μεταβλήθηκαν σε κρασοπότηρα. 
Τα καλύμματα των Αγίων Τραπεζών και τα χρυσοκέντητα, διακοσμημένα με πολύτιμους λίθους παραπετάσματα αφαιρέθηκαν, τεμαχίστηκαν και διαμοιράστηκαν. Οι Άγιες Τράπεζες της Αγίας Σοφίας, τεμαχίστηκαν, προκειμένου να αρπάξουν οι Σταυροφόροι τα
πολύτιμα υλικά. Άλογα και μουλάρια οδηγήθηκαν στο Ναό για να μεταφέρουν φορτία ιερών σκευών, χρυσών και αργυρών πλακών του θρόνου, αμβώνων, θυρών και διακοσμήσεων. 
Οι στρατιώτες βεβήλωσαν το μέγιστο ναό της Χριστιανοσύνης. Μια από τις πόρνες που επανέκαμψαν για να στεφανώσουν τον “ιερό” ... ιπποτικό αγώνα κάθισε στην πατριαρχική καθέδρα και

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ κατά τον Γεννάδιο Σχολάριο, του Πρωτοπρεσβύτερου Θεόδωρου Ζήσης

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑΔΙΟ ΣΧΟΛΑΡΙΟ

1. Ο διπλός κίνδυνος· Τούρκοι και Φράγκοι 

Η παρουσίαση των θέσεων του πατριάρχου Γενναδίου Σχολαρίου για την άλωση της Πόλης από τους Τούρκους το 1453 έχει μέγιστο ιστορικό, εθνικό και πνευματικό ενδιαφέρον, για πολλούς και σημαντικούς λόγους. Εν πρώτοις διότι η ζωή του συνεκτυλίσσεται μαζί με τις τελευταίες δραματικές δεκαετίες της βασιλεύουσας και τις πρώτες της άδοξης δουλείας και υποταγής της στον βάρβαρο και αλλόθρησκο κα­τακτητή. Και το σημαντικότερο, διότι δεν είναι απλός θεατής των δρω­μένων, ένας από τους πολλούς που απλώς υφίστανται παθητικά τις τροπές των καιρών και των χρόνων, αλλά ένας από τους ολίγους που ενεργητικά έλαβαν μέρος και συνδιαμόρφωσαν τις ιστορικές συνθήκες, κάτω από τις οποίες πορεύθηκε η Ρωμιοσύνη κατά τα κρίσιμα έτη πριν από την άλωση και μετά από αυτήν. Κατηύθυνε ο ίδιος και προσδιό­ρισε σε μεγάλο βαθμό τις τύχες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. 

Η αποφασιστική μάλιστα αυτή συμμετοχή του στην χάραξη της ιστορικής πορείας του Γένους, με την οποία ακύρωσε τα καταστροφικά σχέδια άλλων ισχυρών δυνάμεων, προκάλεσε, όπως συμβαίνει συνήθως, την ισχυρή τους αντίδραση, η οποία, εν όσω ζούσε ακόμη, εκδηλώθηκε ως προσπάθεια δυσφημήσεως και απομονώσεως, μετά δε τον θάνατό του ως προσπάθεια κακοποιήσεως και συγχύσεως των ιστορικών πληρο­φοριών, που έφθασε μέχρι και την νόθευση των συγγραμμάτων του, ώστε να πληγεί η υστεροφημία του και να παύσει να αποτελεί αξιόπι­στο μάρτυρα και εκφραστή της ιστορικής συνειδήσεως της Ρωμιοσύνης. 

Ο πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος μαζί με ολίγους άλλους εκκλησιαστικούς ηγέτας του 15ου αιώνος με προφητική δύναμη και ενόραση, διείδαν, ότι κίνδυνος για την αυτοκρατορία δεν ήσαν μόνον από την Ανατολή οι Τούρκοι, αλλά και από την Δύση οι Φράγκοι υπό τον πά­πα, και ότι εν μέσω των δύο αυτών κινδύνων έπρεπε το Γένος να πορευ­θεί με πολλή προσοχή. Ο κίνδυνος των Τούρκων ήταν καθημερινή αγωνία, ante portas, προ των θυρών, αλλά και ο κίνδυνος από την Δύση δεν ήταν υποθετικός, αλλά