« ... όταν ένας δάσκαλος μπαίνει στην τάξη φοβισμένος, Η ΜΑΘΗΣΗ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΧΑΘΕΙ». Σχολιασμός με αφορμή τον θάνατο μιας εκπαιδευτικού.

 

« Γιατί όταν ο δάσκαλος πάψει να νιώθει ασφαλής μέσα στο σχολείο, 
τότε δεν έχει χαθεί μόνο ο σεβασμός προς έναν άνθρωπο. 
Έχει αρχίσει να ραγίζει κάτι πολύ πιο βαθύ, η ίδια η ιδέα της παιδείας...»

Παπαδέλη Σοφία

«Φτάσαμε η βία σε βάρος του αδυνάτου, να είναι "πλάκα" και να βιντεοσκοπείται ως κατόρθωμα.»

opaidagogos.blogspot.com

Δεν ξέχασα ποτέ εκείνη τη στιγμή. 
Ήμουν μαθήτρια λυκείου όταν, λίγα βήματα μπροστά μου στην είσοδο του σχολείου, δύο μαθητές

έ φ τ υ σ α ν στο πρόσωπο την καθηγήτρια των Αγγλικών. 

Μια πολύ όμορφη γυναίκα, πάντα προσεγμένη, με ταγιέρ και ψηλά τακούνια, καλοχτενισμένα μαλλιά και κομψές τσάντες. 
Μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν απλώς μια φιγούρα του σχολείου μας, μια καθηγήτρια όπως τόσες άλλες. 
Εκείνο το πρωί όμως κατάλαβα κάτι που δεν γράφεται σε κανένα βιβλίο παιδαγωγικής, ότι μέσα σε μια τάξη δηλαδή, ο #σεβασμός δεν είναι πάντα δεδομένος. 
Και όταν χαθεί, ο δάσκαλος μένει μόνος απέναντι σε μια πραγματικότητα που το σύστημα συχνά δεν ξέρει (ή δεν θέλει) να διαχειριστεί.

Πάγωσα. Δεν μίλησα. Δεν ήξερα τι να κάνω.
Την είδα να χαμηλώνει το κεφάλι, να σκουπίζει αμήχανα το πρόσωπό της με το χέρι της και να προχωρά σιωπηλά προς το προαύλιο του σχολείου, σαν να ήθελε απλώς να εξαφανιστεί από εκείνη τη στιγμή. 

Δεν έμαθα ποτέ τι συνέβη μετά. 
Δεν ξέρω αν τα παιδιά τιμωρήθηκαν, αν συζητήθηκε το περιστατικό, αν κάποιος στάθηκε δίπλα σε εκείνη τη γυναίκα. 
Ξέρω μόνο ότι την ίδια κιόλας μέρα έγραψα στο ημερολόγιό μου ότι δεν θα έκανα ποτέ τα χαρτιά μου για το δημόσιο σχολείο, αν και από την τετάρτη δημοτικού ήξερα ότι ήθελα να γίνω δασκάλα. Δεν ήξερα τι θα διδάσκω, αλλά ήξερα ότι θα διδάσκω. 
Στο Λύκειο συνειδητοποίησα βαθιά μέσα μου ότι θα ήμουν μόνο στον ιδιωτικό τομέα.

Ως μαθήτρια παρατηρούσα κάτι που όλοι μας καταλαβαίναμε χωρίς να το έχει πει ποτέ κανείς δυνατά. 
Υπήρχαν τα «σοβαρά» μαθήματα, όπως τα μαθηματικά, η φυσική, η χημεία, τα φιλολογικά. Και υπήρχαν και τα “άλλα”. Τα αγγλικά, τα καλλιτεχνικά, η γυμναστική, η μουσική, όσα δηλαδή δεν είχαν το βάρος των εξετάσεων. 
Και μαζί με αυτή την αόρατη ιεραρχία μαθημάτων υπήρχε και μια άλλη ιεραρχία, η #ιεραρχία_του_σεβασμού. 
Στα μαθήματα που θεωρούνταν σημαντικά, η τάξη είχε πειθαρχία. Στα υπόλοιπα, όχι πάντα. Κανείς δεν μας το είπε ποτέ με λόγια. Όλοι όμως το είχαμε καταλάβει. Και στο σχολείο και στο σπίτι.

Χρόνια αργότερα, αυτή η εικόνα επέστρεψε ξαφνικά στη μνήμη μου. 
Όχι επειδή την είχα ξεχάσει ποτέ, αλλά γιατί μια είδηση μάς ανάγκασε όλους να κοιτάξουμε ξανά την πραγματικότητα της σχολικής τάξης. 
H Δρ. Σοφία Χρηστίδου, καθηγήτρια Αγγλικών, έφυγε από τη ζωή έπειτα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το τελευταίο διάστημα είχε αντιμετωπίσει πολύ δύσκολες καταστάσεις μέσα στην τάξη της όπως έντονη φασαρία, επιθετικές συμπεριφορές, μαθητές που χτυπούσαν δυνατά τα θρανία με εκκωφαντικούς θορύβους και με μίμηση κραυγών ζώων, πετούσαν αντικείμενα ή της έκλειναν την έξοδο της αίθουσας τοποθετώντας θρανία στην πόρτα.
 Μια γυναίκα με πολλά πτυχία, μεταπτυχιακά και διδακτορικό βρέθηκε αντιμέτωπη με κάτι που κανένα πανεπιστήμιο δεν διδάσκει πραγματικά: πώς διαχειρίζεσαι μια τάξη όταν η τάξη δεν αναγνωρίζει #ΟΡΙΑ.

Δεν μπορούμε - και δεν πρέπει- να γνωρίζουμε αν αυτά τα γεγονότα συνδέονται με την τραγική κατάληξη. 
Μπορούμε όμως να θέσουμε ένα ερώτημα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Τι συμβαίνει όταν ένας εκπαιδευτικός δεν μπορεί να διαχειριστεί μια τάξη;

Ποιος τον στηρίζει;

Υπάρχει δομή υποστήριξης;

Υπάρχει ψυχολογική βοήθεια;

Υπάρχει επιμόρφωση για τη διαχείριση δύσκολων συμπεριφορών;

Ή απλώς χαρακτηρίζεται “ανίκανος” και μένει #μόνος;

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές το πρόβλημα μετατρέπεται σε προσωπική αποτυχία του εκπαιδευτικού. 
Σαν να είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη η λειτουργία μιας τάξης που αποτελεί στην πραγματικότητα ένα ολόκληρο σύστημα σχέσεων: μαθητές, οικογένειες, σχολείο, διοίκηση, κοινωνία. 

Την ίδια στιγμή τίθεται και ένα άλλο, εξίσου σημαντικό ερώτημα, ποια #ΟΡΙΑ μαθαίνουν τα παιδιά;

Ο σεβασμός δεν είναι μόνο κάτι που κερδίζεται. Σε έναν χώρο μάθησης υπάρχουν και βασικοί κανόνες συμβίωσης. 
Δεν φτύνουμε έναν άνθρωπο, δεν πετάμε αντικείμενα μέσα σε μια τάξη, δεν κλείνουμε την πόρτα για να εγκλωβίσουμε κάποιον. 
Αυτά δεν είναι παιδαγωγικές θεωρίες, είναι στοιχειώδεις κανόνες πολιτισμού. Και αυτοί οι κανόνες ξεκινούν από το σπίτι.

Αν θέλουμε σχολεία όπου οι μαθητές μαθαίνουν πραγματικά, πρέπει να δημιουργήσουμε τάξεις όπου ΟΛΟΙ νιώθουν #ασφαλείς. Κι μαθητές αλλά κι οι δάσκαλοι. 
Γιατί όταν ένας δάσκαλος μπαίνει στην τάξη φοβισμένος, Η ΜΑΘΗΣΗ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΧΑΘΕΙ.

Κάπου σε μια σχολική αίθουσα, αύριο το πρωί, ένας δάσκαλος θα σταθεί μπροστά σε είκοσι ή τριάντα παιδιά. 
Θα ανοίξει το βιβλίο, θα πάρει μια ανάσα και θα προσπαθήσει ξανά να δημιουργήσει κάτι εύθραυστο αλλά πολύτιμο, μια #σχέση_μάθησης. 
Αυτό που ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ είναι την ίδια την #τάξη του. 
Γιατί όταν ο δάσκαλος πάψει να νιώθει ασφαλής μέσα στο σχολείο, 
τότε δεν έχει χαθεί μόνο ο σεβασμός προς έναν άνθρωπο. 
Έχει αρχίσει να ραγίζει κάτι πολύ πιο βαθύ, η ίδια η ιδέα της παιδείας...

το είδαμε στο facebook της συναδέλφου Παπαδέλη Σοφίας, εδώ.

κι ένα σχόλιο:

Cathy Salonikidis

Σοφία, έχεις απόλυτο δίκιο και συμφωνώ μαζί σου μέχρι ενός σημείου...για την αναφορά σου στο δημόσιο...αυτά συμβαίνουν και στο ιδιωτικό χώρο κι είναι ακόμα χειρότερα γιατί εκεί σου το τρίβουν στην μούρη ότι εμείς σε πληρώνουμε....
είχα παρόμοια εμπειρία από ιδιωτικό ΙΕΚ στην Θεσσαλονίκη όπου μαθητές δεν ήθελαν να κάνουν μάθημα καί δεν μπορείς να φανταστείς τον ξεφτελισμο που βίωσα... 
ντρέπομαι να τα αναφέρω.. έφευγα κλαίγοντας μέχρι που την επόμενη χρονιά δεν ανανέωσα το συμβόλαιο μου γιατί πραγματικά δεν αξίζει καμία δουλειά την φθορά της ψυχικής σου υγείας!!!

Σχόλιο (Ομάδος εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»):
Χρόνια γράφαμε για την ανάγκη να υπάρχουν ΚΑΝΟΝΕΣ. Και φυσικά ποινές.
Στο σημερινό ελληνόφωνο σχολείο έχει ποινικοποιηθεί η λέξη «τιμωρία»!
Κι όταν τα παιδιά βλέπουν ότι δεν υπάρχει επίπτωση, η συμπεριφορά τους χειροτερεύει ακόμη περισσότερο. 

Δεν χρειάζεται να επαναφέρουμε τη "βέργα". 
Ας χάσει μία εκδρομή, έναν περίπατο. Μια ευχάριστη δραστηριότητα. Με ταυτόχρονη προτροπή ότι θα την κερδίσει μόλις αλλάξει στάση. 

Φτάσαμε η βία σε βάρος του αδυνάτου, να είναι "πλάκα" και να βιντεοσκοπείται ως κατόρθωμα.
Κι όμως κανείς δεν τολμάει να μιλήσει για το κατάντημα της παιδείας μας.

Η Παιδεία χρειάζεται ΗΘΟΣ. Υψηλά ιδανικά. 
Ποιος να τα διδάξει όμως, όταν ακόμη και τα Θρησκευτικά έχουν γίνει θεωρίες θρησκειολογίας.
Κάποτε ξέραμε ότι υπάρχει σωστό και λάθος. Στις μέρες μας είναι όλα "σχετικά".
«ὥρα ἡμᾶς ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι»

Ομάδα εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

ΡΑΤΣΙΣΤΡΙΑ μαθήτρια Λυκείου εξύβρισε τον Χριστό και την Παναγία μας και η έμπρακτη απάντηση ορθόδοξης χριστιανής μαθήτριας.

Συνέβη σήμερα σε σχολείο της Καβάλας....

Συνέβη σήμερα σε σχολείο της Καβάλας. 

Διευθύντρια κάλεσε σε απολογία μητέρα κοριτσιού, διότι χαστούκισε άλλο κοριτσάκι το οποίο εκείνο με τη σειρά του έβρισε τον Χριστό και την Παναγία. 

Επειδή γνωρίζω την οικογένεια και το γνήσιο Χριστιανικό ήθος με το οποίο ανατρέφουν τα παιδιά τους, δεν αμφιβάλλω ότι η κόρη Α. για να φτάσει στο σημείο να χαστουκίσει το βλάσφημο κοριτσάκι, το γεγονός είναι αληθινό και όντως η ιερή αγανάκτηση ώθησε σε αυτή την πράξη, όπως ακριβώς είχε κάνει και ο Άγιος Νικόλαος στον Άρειο για τις βλάσφημες δοξασίες του.

Το "καλύτερο" είναι ότι η διευθύντρια του σχολείου πήρε το μέρος του κοριτσιού που έβρισε τον Χριστό και την Παναγία και μάλιστα επικοινώνησε με τον σύμβουλο ψυχικής υγείας και αποφάσισαν να ρίξουν διήμερη αποβολή στο κορίτσι που έριξε το χαστούκι λόγω χρήσης βιας.

Εχω να πω στη μικρή Α. η οποία είναι ένα γλυκύτατο και ταπεινό κορίτσι με προσευχη.
Μπράβο για το σθένος σου, κι ενώ άλλοι παλεύουν με νηστείες και πολλά ακόμη την περίοδο της Σαρακοστής να δείξουν την έμπρακτη μετάνοια τους, εσύ πήρες παράσημο από τον ίδιο τον Χριστό σήμερα, κόντρα σε αυτό το διαολικο δαιμονοκρατουμενο κράτος και σε αυτούς τους εκπαιδευτικούς που ισορροπούν μεταξύ αθειας και αγνωστικισμού, όταν δεν μιμούνται στο ελάχιστον αυτόν που ίδρυσε την παιδεία στην Ελλάδα τον Ι.Καποδιστρια που ο ίδιος εφάρμοσε την ελληνοχριστιανική παιδεία στα σχολείο όπου ίδρυσε. Το χαστούκι σου Α. είναι ένα μικρό δείγμα για το τι θα πάθει αυτό το εωσφορικό παγκόσμιο σύστημα. Και θα πάθει από τους άγνωστους ταπεινούς, αλλά αρεστούς στον Θεό.

Κι αν σε μερικούς δεν σας άρεσε το χαστούκι,θα σας πω κρατηθείτε λίγο ακόμη, γιατί η φαπα που έρχεται άνωθεν θα είναι κολοσσιαίων διαστάσεων γιατί μετρηθηκαμε και βρεθήκαμε λίγοι κι ελλειπείς στο να υπερασπιστούμε το Άγιο Όνομα Του Θεού όταν θα έπρεπε να πεθάνουμε για Εκείνον.

Υ.γ. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: 

"...Και αν ακούσης κάποιον εις τον δρόμον ή εις το μέσον της αγοράς να βλασφημή τον Θεόν, πλησίασε, επίπληξέ τον, και αν πρέπει να τον δείρης, μη διστάσης ράπισέ τον εις το πρόσωπον, σύντριψέ του το στόμα, και αγίασε το χέρι σου δια της πληγής που θα του δώσης, και αν σε καταγγείλουν μερικοί και σε σύρουν εις το δικαστήριον, να τους ακολουθήσης και αν από το δικαστικόν βήμα σου ζητήση ο δικα­στής ευθύνας να ειπής με θάρρος, ότι εβλασφήμησε τον βα­σιλέα των αγγέλων. Διότι εάν πρέπει να τιμωρούνται αύτη που βλασφημούν τον επίγειον βασιλέα, πολύ περισσότερον πρέπει να τιμωρούνται εκείνοι που βλασφημούν εκείνον..."

το είδαμε στο ιστολόγιο : Προσκυνητής, 

από δημοσίευση στο facebook εδώ.

Το σχόλιό μας (Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»):

1. ΕΥΓΕ στην μαθήτρια.
Έδωσε την ομολογία της.
Εύγε κ στους γονείς της που καλλιέργησαν τέτοια κόρη ορθόδοξη χριστιανή.


2. Αν βέβαια κάποιο κορίτσι έβριζε τον Αλλάχ μπροστά σε μια μωαμεθανή,
θα γινόταν πρώτο θέμα στα κανάλια,
η βλάσφημη μαθήτρια θα είχε οδηγηθεί κρατούμενη στην αστυνομία
και θα είχαν συλληφθεί και οι γονείς της με τον αντιρατσιστικό νόμο, οι οποίοι θα περνούσαν αυτόφωρο. Θα δικαζόταν με βαρύτατο πρόστιμο και θα τιμωρούνταν με φυλάκιση με αναστολή.


3. Όταν όμως βρίζουν τον Τριαδικό μας Θεό ή την Μητέρα Παναγία μας; Που είναι τότε ο αντιρατσιστικός νόμος;;;
Το Ελληνικό Σύνταγμα ξεκινάει με την επίκληση στην Αγία Τριάδα και ξεκαθαρίζει ότι στην Ελλάδα ΥΠΑΡΧΕΙ επικρατούσα θρησκεία. Εύγε λοιπόν στην γενναία μαθήτρια.


4. Εκκλησιαστικά και θεολογικά την δικαιώνουν ο Άγιος Νικόλαος που χαστούκισε τον Άρειο και ο Άγιος Ιωάννης (ο Χρυσόστομος). 
«Ένας άνθρωπος το να υβρίσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου τον αδελφό μου, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρήσω, το δε να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ»  (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)

Αλλά και ο ίδιος ο Κύριός μας, ο αναμάρτητος Ιησούς, όταν είδε να βεβηλώνεται ο ναός Του πήρε το ΦΡΑΓΓΕΛΙΟ! Σταμάτησε με την βία την βλασφημία τους.

5. Αν η ίδια αντίδραση επαναλαμβανόταν σε κάθε πόλη της Ελλάδος, δεν θα υπήρχε σήμερα η βλασφημία στην πατρίδα μας. Αλλά ποιος να ξεκινήσει τέτοιον αγώνα; 

Σήμερα δεν ζει ο π.Αυγουστίνος Καντώτης (που έκανε μεγάλο αγώνα ενάντια στη βλασφημία).

Σήμερα οι ποιμένες παριστάνουν ότι ροχαλίζουν για να μην ενοχλήσουν την κρατική εξουσία και την Νέα Τάξη. 

Βαρύτατη ευθύνη φέρουν και οι ορθόδοξοι πιστοί που δεν αντιδρούν. Προσέβαλαν το κόμμα τους; Την ομάδα τους; Έβρισαν το παιδί τους; ΆΜΕΣΑ επεμβαίνουν και αντιδρούν οι γονείς. Προσέβαλαν τον Θεό τους; Σιωπούν ... Θα δώσουμε λόγο όλοι μας μια μέρα.

Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

https://opaidagogos.blogspot.com/2024/04/blog-post_21.html

ΥΓ. Θυμίζουμε:
Το χαστούκι του Αγίου Νικολάου στον Άρειο και ο δήθεν σκανδαλισμός!
https://opaidagogos.blogspot.com/2015/12/blog-post_6.html

Γιατί να μην καταργήσουμε τελείως το σχολείο;

Το κουδούνι να χτυπάει στις εννέα, 
να μην δίνουν εξετάσεις, 
να μειωθεί η ύλη, 
να μπαίνουν με ελευθέρας στο Πανεπιστήμιο,
 να παραμένουν αιώνιοι φοιτητές. 
Να μην κουράζονται, να ξενυχτάνε και να πίνουν...

Τι ωραία; Κι αν δεν πάνε καθόλου σχολείο;
Θα μπορούν να κοιμούνται ως αργά, δεν θα κουράζονται με το διάβασμα, δεν θα στρεσάρονται με τα τεστ, δεν θα χαλάνε κι οι σχέσεις με τους γονείς στο σπίτι. Θα είναι όλοι «μια ωραία ατμόσφαιρα». Ούτε πειθαρχία και ούτε, φυσικά, τιμωρία. Τα παιδιά δεν θα χρειάζεται να προσπαθούν για τίποτα, η αριστεία θα είναι ρετσινιά και η πρωτιά κουσούρι. Βόλτες, έρωτες, διασκέδαση και ποτάκια...
Είμαστε ωραίοι, είμαστε και μάγκες. Περιττή η γνώση, η μόρφωση, οι σπουδές...


Μια εικόνα ανέμελης παιδικής ηλικίας όπου μόνο το παιχνίδι θα έχει σημασία, μόνον οι πλάκες θα μετράνε, ούτε αριθμητικές πράξεις, ούτε κλήσεις ρημάτων, ομαλών και ανωμάλων. Τίποτα. Θα περάσουν έτσι σε μια ανέμελη εφηβεία, χωρίς στόχους, όνειρα και ιδανικά. Δεν θα κάνουν σχέδια για το μέλλον. Θα κάθονται και η τύχη τους θα δουλεύει ή μήπως η τύχη θα τους δουλεύει;

Λες και μετά θα τους περιμένει ένας όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος, όπου αγράμματοι και αδιάφοροι για το κάθε τι, σαν τεμπέληδες σε εύφορη κοιλάδα, θα ξαπλώνουν αραχτοί, κοιτώντας το κενό (τους).

Σε μια εποχή όπου η παγκοσμιοποίηση έχει κάνει ολοένα και δυσκολότερο τον ανταγωνισμό, και οι νέοι από τη μια άκρη του κόσμου ως την άλλη βάζουν υποψηφιότητα για τις ίδιες θέσεις που βάζουν και οι Ελληνες, εμείς θα αντιπροτείνουμε «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ΄ αγόρι μου», και σ΄ όποιον αρέσει. Είμαστε ωραίοι, είμαστε και μάγκες.
Περιττή η γνώση, η μόρφωση, οι σπουδές...

Οι αλλαγές στην παιδεία μοιάζουν για τους εκάστοτε υπουργούς αυτής της χώρας, το

Δημόσιο σχολείο: αντίδραση εδώ και τώρα στην αποδόμηση!

Όπως κι αν έχει, το απολύτως βέβαιο είναι πως ζούμε σε καιρούς κατοχικούς.  

Οι μεν δάσκαλοι οφείλουν να συνεχίσουν το δύσκολο έργο τους και όσο μάλιστα οι ήδη αντίξοες συνθήκες θα επιδεινώνονται, να παλέψουν με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και αυταπάρνηση. Επαναλαμβάνουμε μάλιστα ότι αυτό μπορούν να το πράξουν κινούμενοι στις παρυφές της νομιμότητας (δεν χρειάζονται δηλαδή καν συνήθως ρήξεις και μετωπικές συγκρούσεις) και επιλέγοντας νομότυπους, αλλά «έξυπνους» τρόπους (πραγματικά υπάρχουν τέτοιοι) για να περάσουν αυτά που θέλουν μέσα στην τάξη, κόντρα στο αντίχριστο και εκμαυλιστικό ρεύμα των Καιρών.  

Οι δε γονείς οφείλουν να πάψουν να αρκούνται σε ρόλους παθητικού θεατή ή το πολύ ευκαιριακού εκφραστή χλιαρών παραπόνων. Ας παραδειγματιστούν στο κάτω-κάτω (ως προς αυτό) από τους άλλους, τους δήθεν «προοδευτικούς» γονείς, που είναι πάντοτε ετοιμοπόλεμοι για παρεμβάσεις, καταγγελίες και κάθε άλλου είδους επιθέσεις, όταν «τολμά» κάποιος δάσκαλος να μιλήσει μέσα στην τάξη για τα αυτονόητα, αντιδρώντας στο ρεύμα της αθεΐας και της νεοταξικής αποχαύνωσης. 

Ακολουθεί ολόκληρο το εξαιρετικό κείμενο του κ.Δαπέργολα, στο οποίο προσθέσαμε φωτογραφίες και σχόλια.

του Νεκτάριου Δαπέργολα 

Διδάκτορος Ιστορίας 

Βρισκόμαστε εδώ και δεκαετίες ως λαός στο μέσο μιας πραγματικά πρωτόγνωρης περιπέτειας. Μιας περιπέτειας που πλέον κορυφώνεται δραματικά και που ανθρωπίνως (αν δεν υπάρξει δηλαδή άνωθεν επέμβαση) όλα δείχνουν πως οδηγεί μαθηματικά στο οριστικό μας ιστορικό Τέλος. 

Κάποια της επεισόδια, όπως η προδοσία της Μακεδονίας, το εν εξελίξει ξεπούλημα της Θράκης και της Ηπείρου, ο λαθροεποικισμός της χώρας, είναι φυσικά πιο ορατά. 

Υπάρχουν όμως και τα άλλα, που ίσως δεν δείχνουν τόσο ακραία, που λειτουργούν σε χρονική μακροκλίμακα, αλλά που μάλλον είναι και τα σημαντικότερα. Πράγματα που διέλυσαν αργά και υπόγεια την πάλαι ποτέ αγιοτόκο πατρίδα μας, που εκμαύλισαν και διέφθειραν τον λαό της, που επέφεραν τον αφελληνισμό και τον αποχριστιανισμό, που κλιμάκωσαν την αθεΐα και την ασέβεια, την αρρωστημένη σαρκολατρεία, την εξοικείωση με κάθε είδος ανωμαλίας και που οδήγησαν στην αποστασία αλλά και (το ακόμη χειρότερο) στην εμμονική αμετανοησία. 

Καταλυτικός σε όλες αυτές τις εξελίξεις ο ρόλος που παίζει εδώ και σαράντα τουλάχιστον χρόνια η δημόσια εκπαίδευση και γι’αυτό, όσο κι αν τώρα η προσοχή μας μοιραία επικεντρώνεται περισσότερο στα άλλα, στα πιο κραυγαλέα και επίκαιρα προβλήματα της εποχής, είναι ανεπίτρεπτο να ξεχνούμε έστω και για μια στιγμή κι αυτό το μείζονος σημασίας θέμα. Βρισκόμαστε άλλωστε λίγες μέρες πριν από την έναρξη μιας ακόμη σχολικής χρονιάς και η κατάσταση στο δημόσιο σχολείο προοιωνίζεται και φέτος κάτι πολύ χειρότερο από ζοφερή. 

σχόλιο οΠαιδαγωγός: από το σχολικό έτος 2016 - 2017, ΚΑΤΗΡΓΗΣΑΝ την έπαρση της σημαίας στα σχολεία

Γνωστή φυσικά η ακραία δοκιμασία που περνά η ελληνική εκπαίδευση στα χέρια ενός ακραία και πλεγματικά μισελληνικού κι αντίχριστου κράτους σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της λεγόμενης Μεταπολίτευσης. 

Σχόλιο ο Παιδαγωγός: Εδώ και αρκετά χρόνια θεσμοθετήθηκε ως "προαιρετικός" ο εκκλησιασμός την ημέρα των Τριών Ιεραρχών ... και έπονται τα χειρότερα γεμίζοντας τα σχολεία με ισλαμιστές μαθητές

Μια εκπαίδευση που, μετά από αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις με το ψευτοπροοδευτικό νυστέρι του εθνομηδενισμού και της χριστοφοβίας, έχει πλέον προ πολλού καταντήσει χυδαίο νεοταξίτικο εκμαυλιστήριο και εργοστάσιο παραγωγής παραζαλισμένων κι απονευρωμένων ανθρώπινων κοπαδιών, θυμίζοντας όλο και περισσότερο εκπαιδευτήριο μελλοντικής δυστοπικής κοινωνίας οργουελικού τύπου. 

σχόλιο ο Παιδαγωγός: ΠΛΗΡΗΣ διαστρέβλωση της Ορθόδοξης θέσης για την άμβλωση (έκτρωση) στο βιβλίο των Θρησκευτικών

Ο άθλιος αυτός χαρακτήρας του δημόσιου σχολείου αντικατοπτρίζεται και στα (αντι)παιδαγωγικά προγράμματα και στα αξιοθρήνητα σχολικά εγχειρίδια, τα οποία ειδικά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, που είναι και η πλέον βασική και νευραλγικής σημασίας για την αγωγή του παιδιού και τη συγκρότηση της προσωπικότητάς του, αποτελούν πρωτοφανή όργανα λοβοτομής κι εξηλιθίωσης. 

Και αυτό το συμπέρασμα μάλιστα δεν έχει να κάνει μόνο με τα κατεξοχήν ταλαιπωρημένα, για προφανείς νεοταξικούς λόγους, μαθήματα των Θρησκευτικών, της Ελληνικής Γλώσσας και της Ιστορίας, αλλά και με όλα σχεδόν τα υπόλοιπα. 

Γιατί βεβαίως έχει πλέον αναδειχθεί αρκετά το πρόβλημα με τα νεοεποχίτικα και συγκρητιστικά Θρησκευτικά, πολλά πράγματα έχουν γραφτεί και ειπωθεί εδώ και χρόνια για όλη τη χυδαία γελοιότητα με τις συνταγές μαγειρικής, τα γραμματόσημα και τα λοιπά ηλίθια κειμενάκια που εξοβέλισαν κάθε υποψία σοβαρής λογοτεχνίας στο γλωσσικό μάθημα, πολλά ειπώθηκαν και για την ιστορική αποδόμηση με αφορμή κυρίως το γνωστό κουρελούργημα της Ρεπούση. 

Και πάλι φυσικά, όσα γράφτηκαν, μόνο ως ενδεικτικά μπορούν τελικά να θεωρηθούν, γιατί η συνολική πραγματικότητα είναι απερίγραπτα πιο ζοφερή. Έστω κι έτσι πάντως, έχουν γνωστοποιηθεί πολλές πληροφορίες και έχουν θορυβηθεί αρκετοί γονείς. 

Πόσοι όμως γνωρίζουν πόσο προβληματικά είναι τα σχολικά εγχειρίδια ως προς τη διδασκαλία και των Μαθηματικών (άλλου κομβικού μαθήματος για τη συγκρότηση του ανθρώπινου εγκεφάλου), αλλά και των άλλων μαθημάτων; Πόσοι μπορούν πραγματικά να αντιληφθούν το μέγεθος της ζημιάς που υφίστανται τα παιδιά μας στο σχολείο όχι μόνο από πνευματικής πλευράς (λόγω όσων συστηματικά στερούνται ως προς τη πατριδογνωσία, την εμπέδωση προτύπων και αξιών κλπ), αλλά και από καθαρά διανοητικής και συναισθηματικής; 

Πόσοι μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι ετούτο το πράγμα που κατά ακραίο ευφημισμό αποκαλείται ελληνική δημόσια εκπαίδευση (αυτή η τραγική δηλαδή διαδικασία που αρχίζει και αφορά, επαναλαμβάνω, πρωτίστως στο Δημοτικό, φυσικά όμως συνεχίζεται και ολοκληρώνεται μετά, σε Γυμνάσιο και Λύκειο) δεν είναι πραγματική εκπαίδευση ούτε στο απειροελάχιστο, αλλά ένα εργαλείο του παγκοσμιοποιημένου μοντέλου ζωής, που θέλει απλώς εξειδικευμένους - και αναλώσιμους - εργάτες της αγοράς εργασίας, με βασικές δεξιότητες (και όχι γνώσεις ουσιαστικές), στερημένους από κάθε πραγματική ικανότητα κριτικής σκέψης και πρωτοβουλίας, ικανούς μόνο να βιώνουν θλιβερές ψευδαισθήσεις «προόδου» και «ελευθερίας», να καταναλώνουν και να υπακούουν σε φανερά και κρυμμένα αφεντικά; 

Μιλάμε πρωτίστως για μαζικά εργαστήρια αφελληνισμού και αποχριστιανισμού, η αλήθεια όμως είναι πως πρόκειται και για εργοστάσια παραγωγής ελλιπούς ικανότητας σκέψης, λειψών προσωπικοτήτων, ελλειμματικής δημιουργικότητας, διανοητικής αποσυγκρότησης και συναισθηματικού ακρωτηριασμού. 

Πόσοι γονείς (όχι μόνο ορθόδοξοι χριστιανοί, αλλά και πνευματικά αδιάφοροι ή ακόμη και άθεοι) θα ήθελαν στ’ αλήθεια κάτι τέτοιο για τα παιδιά τους; 

Πέρα όμως από τα σχολικά βιβλία και τα αναλυτικά εκπαιδευτικά προγράμματα, το πρόβλημα του δημόσιου σχολείου αντικατοπτρίζεται και στο εν πολλοίς τραγικό επίπεδο των εκπαιδευτικών, που υπολείπονται δραματικά όχι φυσικά σε πτυχία κι άλλα τυπικά προσόντα, αλλά σε

Μου είπες για το σεβασμό στις πεποιθήσεις των άλλων.

Μου είπες για το σεβασμό στις πεποιθήσεις των άλλων. 

Πώς είναι δυνατόν να γίνεται σεβαστό το ψέμα; 

Το να σέβεσαι όλες τις πεποιθήσεις σημαίνει να εξισώνεις όλες τις πεποιθήσεις. 

Ώ εσείς, εξισωτές του άσπρου και του μαύρου! Του στρογγυλού και του αιχμηρού, που μόνο την εξομοίωση των πάντων απολαμβάνετε, το ''ίσιωμα'', την ισοπέδωση όλων...!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

πηγή

Σχόλιο:

Αφιερωμένο εξαιρετικά στην σύγχρονη "γραμμή" που δίνεται στην εκπαίδευση, για "αποδοχή της διαφορετικότητας". "Δεν υπάρχει σωστό και λάθος" μας έλεγε μια ψυχολόγος σε κάποιο σεμινάριο για εκπαιδευτικούς! 

Όταν βέβαια ένας μαθητής τολμήσει να κάνει το "λάθος" και να μιλήσει για έθνος, για ορθοδοξία, για λαθρομετανάστευση κλπ, τότε ξεχνάν και τον "σεβασμό" και την "διαφορετικότητα" και ψάχνουν αφορμή να προσβάλουν ή και να τιμωρήσουν (μέσω της βαθμολογίας) τον μαθητή...

Ο χώρος της εκπαίδευσης, το σημερινό σχολείο (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, Πανεπιστήμιο), εκεί που μεγαλώνουν τα ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ,

Η κατάντια της νεολαίας μας σε ένα βίντεο:

Η κατάντια της νεολαίας μας σε ένα βίντεο:

https://youtu.be/3BdJYTDtYzI

(το βίντεο είδαμε εδώ)

Μιμούνται ότι βλέπουν στην τηλεόραση. Γι αυτό σε κάθε απάντηση τους κάνουν και μια κίνηση.

Είναι το αποτέλεσμα 10 ετών προπαγάνδας στα σχολεία:

"Δεν υπάρχει σωστό και λάθος",
"όλα είναι σχετικά",
"κάνε λάθος, δεν πειράζει, να επαινούμε τον μαθητή όταν κάνει λάθος",
"ο μαθητής να μιλάει, να εκφράζεται" (χωρίς να σκέφτεται).

Το αποτέλεσμα το βλέπετε.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΟΝΕΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ : Δεν έχετε το δικαίωμα, κ. Γαβρόγλου, να αλλαξοπιστήσετε τα παιδιά μας!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΓΟΝΕΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 

Του Βασιλείου Π. Κερμενιώτη 

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Ως γονέας δύο παιδιών που φοιτούν στην υποχρεωτική εκπαίδευση, αλλά και ως Έλληνας πολίτης, επικαλούμενος το άρθρο 120§4 του Συντάγματος, νιώθω την ανάγκη να σας απευθύνω, δημόσια, κάποια ερωτήματα που με προβληματίζουν:

Πρόσφατα, ανακοινώθηκαν δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (στο εξής: ΣτΕ) με τις οποίες κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι αλλαγές που έκανε η Κυβέρνησή σας στο μάθημα των θρησκευτικών.

Ωστόσο, πριν ακόμη ανακοινωθούν και καθαρογραφούν οι αποφάσεις, Κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ έσπευσαν, με περισσό θράσος, να απαξιώσουν την κρίση του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου της χώρας, χαρακτηρίζοντάς την … «σκοταδιστική»! …..

Η συνέχεια του άρθρου ΕΔΩ:

https://drive.google.com/open?id=1rr2NSNxKBKNuSnekGhGMwOdegZ6jLmec

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΩΣ ΜΕΣΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ. Θλιβερές αλήθειες για τους νεοΈλληνες.

Μου είναι άγνωστες οι πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες η 23χρονη νεαρή πέταξε το νεογνό της σε ακάλυπτο χώρο πολυκατοικίας το οποίο και πέθανε μετά από 12 ώρες εκτεθειμένο στο κρύο.

Όπως στο εξωτερικό έτσι και στην Ελλάδα δεν είναι η πρώτη φορά που νεαρές γυναίκες με ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες καταφεύγουν σε παρόμοιες εγκληματικές πράξεις απελπισίας με τις οποίες θέλουν να λυτρωθούν από το τεράστιο βάρος της ανατροφής ενός βρέφους.

Η Ελλάδα σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία κατατάσσεται στην πρώτη τετράδα των χωρών με τον πιο γηρασμένο πληθυσμό.

Οι δέκα χώρες με το γηραιότερο πληθυσμό είναι:

Μονακό με ποσοστό 22,4%
Ιταλία με ποσοστό 19,3%
Ιαπωνία με ποσοστό 18,8%
Ελλάδα με ποσοστό 18,6%
Γερμανία με ποσοστό 17,9%
Ισπανία με ποσοστό 17,5%
Σουηδία με ποσοστό 17,5%
Βέλγιο με ποσοστό 17,4%
Βουλγαρία με ποσοστό 17,1%
Σαν Μαρίνο με ποσοστό 16,7%

Παράλληλα και σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ ο Έλληνας μισθωτός γονέας δύο παιδιών είναι ο πιο βαρια ΄φορολογημενος στην Ευρώπη μαζί με τον Γάλλο ομόλογο του.


Τα αίτια της υπογεννητικότητας χρήζουν ενδελεχούς ανάλυσης από ειδικούς αλλά δεν μπορεί κανείς παρά να παρατηρήσει ότι τόσο η Γερμανία η οποία διαπρέπει οικονομικά για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της αλλά όσο και η Ελλάδα που έχει καταστραφεί , είναι χώρες που μαστίζονται από την υπογεννητικότητα. Εδώ καταρρίπτεται το θεώρημα που θέλει την υπογεννητικότητα ως προϊόν της οικονομικής καχεξίας και μόνο.

Από υπογεννητικότητα μαστίζεται και η Τουρκία της οποίας η αύξηση πληθυσμού οφείλεται στους Κούρδους οι οποίοι δεν αναγνωρίζονται ως μειονότητα και οι γεννήσεις τους καταλογίζονται στον γενικό τουρκικό πληθυσμό αλλά όλοι γνωρίζουν ότι η βαλίτσα δεν θα πάει μακριά .



Στην χώρα μας ωστόσο παρατηρείται ένα μοναδικό φαινόμενο το οποίο θέλει την δημιουργία οικογένειας ειδικά από νεαρά ζευγάρια ως μη cool, ως κοινωνική συπεριφορά που παραπέμπει σε λαϊκά στρώματα, ως αμορφωσιά.

Στην Ελλάδα όποιος τολμήσει να κυκλοφορήσει με τα παιδιά του εκτός σπιτιού θα αντιμετωπίσει τον ρατσισμό και την απαξίωση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Τουρκία και στην Ευρώπη όλα τα super markets και τα cafe αλλά και οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν εξασφαλίσει τις απαραίτητες υποδομές για την υποστήριξη των οικογενειών που θα θελήσουν να επισκεφθούν τέτοιους χώρους.
Στην Ελλάδα όποιο νεαρό ζευγάρι θελήσει να επισκεφθεί μια τράπεζα με το καροτσάκι του μωρού δεν θα μπορέσει να περάσει μέσα από τις πόρτες ασφαλείας που έχουν σχεδιασθεί για ένα ή δυο όρθια άτομα,.Εάν δε επισκεφθεί κάποιο εστιατόριο ή glamour καφενείο τότε θα αντιμετωπισθεί ως μίασμα.
Είναι πάμπολλα τα περιστατικά που θαμώνες καφενείων πολυτελείας ζήτησαν επιτακτικά απο ζευγάρια με φωνασκούντα παιδιά να αποχωρήσουν και να τους αφήσουν στην ησυχία τους.

Στη Τουρκία αλλά και σε ευρωπαϊκές χώρες οι οικογένειες έχουν προτεραιότητα τόσο σε παροχές οικονομικές όσο και στην αντιμετώπιση τους στην συναναστροφή τους με την κοινωνία.
Στην Τουρκία ο 35 έτων άνδρας που είναι εργένης αντιμετωπίζεται με υποψία την ώρα που όλοι θα κρατήσουν την πόρτα ανοιχτή της δημόσιας υπηρεσίας, τράπεζας, εστιατορίου για να διευκολύνουν τον οικογενειάρχη που έχει βγει με την οικογένεια του.


Σε πολλά επίλεκτα τμήματα ευρωπαϊκών στρατών ως κριτήριο επιλογής και παραμονής σε αυτές αποτελεί η δημιουργία οικογένειας εφόσον ένα οικογενειάρχης είναι άτομο που έχει αναλάβει ευθύνες και συνεπώς είναι και ικανός και για ανάλογες υψηλά επαγγελματικές .

Στην Ελλάδα ο εργένης των 40 ετών θεωρείται fashion icon και μάγκας που δεν έχει αναλάβει υποχρεώσεις και έτσι μπορεί να πληρώνει για ένα ακριβό και φανταχτερό life style εάν εργάζεται ή ένα πιο bohem εάν είναι επαγγελματίας άνεργος.

Βρίθουν τα cafe από κουρασμένους εργένηδες και ΄΄καλλονούς'' γκόμενους που βλέπουν τα νεαρά ζευγάρια με παιδιά να περνάνε απο μπροστα τους με την κρυφή και διεστραμένη ικανοποίηση και περιέργεια που παρατηρεί καποιος ένα αυτοκινηστικό δυστύχημα .

Οι ποσότητες μελανιού που έχουν χρησιμοποιηθεί απο τις νεαρές για tatoo στα κωλομέρια θα ήταν ικανες να ανασυστήσουμε την καμένη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας των ελληνιστικών χρόνων.

Όσοι νέοι άνθρωποι θέλουν να κάνουν παιδιά πριν την ηλικία των 27 χλευάζονται από τους συνομήλικους τους οι οποίοι έχουν πλήρως ενστερνιστεί την άποψη ότι ΄΄πρώτα πρέπει να ζήσουν και μετά να δεσμευθουν΄΄ λες και η ανεργία που είναι καταδικασμένοι ή τα 300 ευρώ της εποχικής απασχόλησης θα τους ανοίξουν τς πόρτες της μεγάλης ζωής.

Και δικαίως θα πει κάποιος ότι με ανεργία και 300 άρια οικογένειες δεν γίνονται.

Ναι αλλά.. Στην χώρα μας υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί μετανάστες πρώτης και δεύτερη γενιάς οι οποίοι δεν έχουν μείνει ποτέ άνεργοι και συντηρούν τετραμελείς οικογένειες. Οι μετανάστες αυτοί μπορεί να φαντάζουν ως γραφικοί και ΄΄κιτς'' στους νεοέλληνες αλλά η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μένουν από δουλειά και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις εργάζονται όλα τα μέλη της οικογένειας.


Ο μέσος Ελληνας 35άρης είναι ανίκανος να αλλάξει μια λάμπα ή ένα λάστιχο στο αυτοκίνητο του ή μια ασφάλεια στο σπίτι του αλλά παράλληλα γνωρίζει με επιστημονική κατάρτιση πιο καφενείο προσφέρει την καλύτερη ποιότητα καφέ και πια ταβέρνα την καλύτερη τυροκαφτερή ,πάντα βέβαια μετά απο αυτή της μαμάς του. Η απαξίωση της χειρωνακτικής εργασίας δεν έφερε μόνο την ανεργία αλλά και την θυληκοποίηση του μέσου Έλληνα αστού ο οποίος είναι πλέον ειδήμονας στο τριμάρισμα των τριχών σε άνω και κάτω κεφάλι αλλά είναι ανίκανος να κλαδέψει ένα θάμνο και περιμένει ΄΄τον Αλβανό΄΄ να τον βγάλει απο το αδιέξοδο.

https://afistemenaziso.gr/

Τα δε νεαρά κορίτσια απλά θεωρούν ΄΄ξενέρωμα΄΄ την απόκτηση παιδιών και τον γάμο και ενίοτε πετάνε τα νεογνά τους απο το παράθυρο.

Greek Spirit

27-4-2018

πηγή

Ψυχολογικές Επιχειρήσεις στην Δημόσια Εκπαίδευση

Οι Σπαρτιάτες δεν ήταν Ελεύθεροι εξαιτίας του αίματος, αλλά εξαιτίας της Σπαρτιάτικης Αγωγής.

Όταν ο Χίτλερ μπήκε στην Αυστρία, το πρώτο πράγμα που έκανε μετά την εγκαθίδρυση του καθεστώτος του, ήταν να επέμβει στην δημόσια εκπαίδευση. Αμέσως η θρησκεία εκδιώχθηκε από τις σχολικές αίθουσες και αντικαταστάθηκε από την καθεστωτική «εκπαίδευση». Κάποια στιγμή, παρότρυνε τις μητέρες να στέλνουν τα παιδιά τους σε βρεφονηπιακούς σταθμούς από την ηλικία των τεσσάρων εβδομάδων.

Σύμφωνα με την Kitty Werthman, την συγγραφέα του άρθρου «Η Αμερική Είναι η Καλύτερη Χώρα στον Κόσμο : Μην Αφήσετε την Ελευθερία να σας Ξεφύγει», ο Χίτλερ μεγάλωσε μια ολόκληρη γενιά ναζί μέσα σε πέντε χρόνια. Σύμφωνα με τον Yuri Bezmenov, τον υψηλόβαθμο αποστάτη της KGB, η αποδόμηση ενός έθνους χρειάζεται 15 χρόνια συστηματικής ιδεολογικής εκπαίδευσης των μαθητών – ο Χίτλερ το κατάφερε σε πέντε.

H γνωστή ιδιοφυία της Γεωπολιτικής, ο sir Halford John Mackinder, στο άρθρο του στο επιστημονικό περιοδικό Foreign Affairs(Διεθνείς Σχέσεις) το 1943, «Ο Σφαιρικός Κόσμος και η Νίκη της Ειρήνης» θα γράψει το παρακάτω απόσπασμα:

«Από την Κασαμπλάνκα ήρθε το τελευταία κάλεσμα να καταστραφεί η κυρίαρχη Γερμανική Φιλοσοφία. Αυτό μπορεί να γίνει με την άδρευση του Γερμανικού πνεύματος με το καθαρό νερό μιας αντίπαλης φιλοσοφίας. Προσωπικά υποθέτω πως μετά από δυο χρόνια αφού δοθεί η εντολή της «παύσης του πυρός», οι Σύμμαχοι θα κατέχουν το Βερολίνο, θα δικάσουν τους εγκληματίες, θα εδραιώσουν σύνορα επί τόπου και θα ολοκληρώσουν άλλες «χειρουργικές επεμβάσεις» ούτως ώστε η παλαιότερη γενιά στην Γερμανία η οποία θα πεθάνει αμετανόητη και πικραμένη, να μην μπορεί να μεταδώσει λάθος την ιστορία στην νεολαία.»

Ο Mackinder πρακτικά μας λέει πως μετά το τέλος του πολέμου οι σύμμαχοι θα κάνουν κοινωνική μηχανική. Θα αλλάξουν τις αντιλήψεις των Γερμανών μέσω της εκπαίδευσης για να είναι σύμφωνες με την «Κουλτούρα της Ειρήνης». Μέσω της εκπαίδευσης θα εξασφαλίσουν πως οι Γερμανοί θα παραμείνουν υποτελείς, αφού ως γνωστών έχοντας το μυαλό υποτελές, έχουμε και το σώμα.

***

Γνωρίζοντας λοιπόν αυτά που αναφέραμε, θα πρέπει να δούμε την περίπτωση της σύγχρονης Ελλάδος.

Θα κοιτάξουμε συγκεκριμένα μια μαθητική διαδήλωση που έγινε στις 07/11/2016 με την στήριξη της ΟΛΜΕ. Σύμφωνα με τους διοργανωτές καθηγητές, οι μαθητές ζητούν μεταξύ άλλων «ενιαίο 12χρονο υποχρεωτικό δημόσιο σχολείο και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή», και προσθέτουν πως «η γνώση που παίρνουμε στην καλύτερη δεν μας αρκεί, ενώ στη χειρότερη ενισχύει μισαλλόδοξες, θεοκρατικές, ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις».

Έχουμε τους μαθητές να συμμετέχουν σε μια διαδήλωση όπου ζητούν να εντατικοποιηθεί η αποδόμηση του έθνους δια της πλήρους αποκοπής των παιδιών από την μητέρα στην τρυφερή ηλικία των 3 ετών, υποχρεωτικά(ενδιαφέρον θα έχει να δούμε τις ποινές που θα επιβάλουν στους αντιφρονούντες), και την επέκταση της υποχρεωτικής καθεστωτικής πλύσης εγκεφάλων σε δώδεκα(12) χρόνια, αντί εννέα(9) που είναι τώρα. Παράλληλα, κατηγορούν την προσφερόμενη εκπαίδευση ως μισαλλόδοξη, ρατσιστική και φασιστική, και άρα υποθέτουμε πως οι ίδιοι οι μαθητές ζητούν την μετάλλαξη της εθνικής και ελευθεροπρεπούς(στον βαθμό που είναι τέλος πάντων) εκπαίδευσης, στην εκπαίδευση της Κουλτούρας της Ειρήνης όπου επέβαλαν οι Σύμμαχοι κατακτητές στην Γερμανία για να την υποδουλώσουν. Μια εκπαίδευση χωρίς εθνικούς ήρωες. Μια εκπαίδευση που δεν θα προάγει τον ηρωικό τρόπο ζωής.

Οι καθηγητές λοιπόν οργάνωσαν τους μαθητές να ζητούν την πνευματική τους υποδούλωση. Να ζητούν οι μητέρες να μετατραπούν σε μηχανές παραγωγής ζωικού κεφαλαίου, αντίστοιχες των προβάτων και των αγελάδων, όπου τα παιδιά τους δεν θα τους ανήκουν και για αυτό θα τα αποχωρίζονται από νωρίς. Στο μυαλό των δασκάλων που οργάνωσαν τους μαθητές, ο άνθρωπος είναι μια μηχανή παραγωγής και τίποτα παραπάνω. Είναι ένα όν

Μια Ελληνίδα δασκάλα, κάπου στην λαθροκαταχτημένη Ελλάδα, ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ. "έχω μόνον 3 Ελληνάκια, στους 26 μαθητές !"

Ιχθύς

...γιατί τα σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά

Να με συμπαθάτε, αλλά σε τούτο εδώ το κείμενο δεν μπορώ να αναφέρω αληθινά ονόματα και ούτε να σας εγγυηθώ ότι η απίστευτη αυτή ιστορία είναι "αληθινη" ή τουλάχιστον, ότι τα πράγματα συνέβησαν έτσι ακριβώς όπως μου τα αφηγήθηκε η φίλη μου, η δασκάλα.

Διότι, στους καιρους που ζούμε, επαναλαμβάνεται για μία ακόμα φορά ο τρομερός στίχος του Διονυσίου Σολωμού: "κι όλα ηταν σιωπηλά γιατί τα σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά".

Ναι, η σκλαβιά αδέρφια μου. Η σκλαβιά και ο τρόμος μιας νέας επιχείρησης μαζικής γενοκτονίας του Ελληνισμού.
Στην Τουρκοκρατία τουλάχιστον οι καταχτητές μας, μας ήθελαν ζωντανούς, ώστε να μας έχουν για υποζύγια, ενώ οι σημερνοί εργολαβοι των παγκόσμιων νονών, έχουν λάβει εντολές να μας εξαφανίσουν ίσαμε τον τελευταίο.
Γιατί δεν φοβουνται μοναχά τον Έλληνα αλλά και το ίχνος του Έλληνα στον Πολιτισμό...

Το μόνο που μπορω να σας αποκαλύψω εδώ, χωρίς να βάζω σε κίνδυνο τους πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας είναι ότι, η δασκάλα που ανακάλυψε το μυστικό του μικρού Ιάσονα, αφυπνίστηκε ως Ελληνίδα και πλέον είναι στρατευμένη στη Μυστική Φάλαγγα των Μαχόμενων Ελλήνων, που προσμένουμε την έλευση μιας νέας εθνικης Αναστάσεως...

Πρωτοχριστιανικά σύμβολα στην κατακόμβη της Domitila, στην υπόγεια Ρώμη

Ο ιχθυς πρώτος-πρώτος

Η αφήγηση μιας Ελληνίδας δασκάλας...

"... Φέτος λοιπόν πρωτοδιορίστηκα σ' αυτή τη γειτονιά. Μου έκαμε αμέσως εντύπωση το πόσο λίγα ήταν τα Ελληνάκια στα δημοτικά σχολεία της περιοχής. Υπάρχουν εν συνόλω τρία δημοτικά σχολεία εδώ γύρω αλλά και στα τρία, η αναλογία Ελλήνων μαθητών με αλλοδαπούς, είναι περίπου τρεις Έλληνες ανάμεσα σε δέκα αλλοδαπούς.
Και τείνει να μειωθεί ακόμα περισσότερο, εις βάρος φυσικά των Ελλήνων. Τώρα τελευταία μάλιστα έχουμε αρχίσει να μειωνόμαστε και εμείς οι Έλληνες εκπαιδευτικοί, γιατί αρχίζουν να αντικαθιστούν πολλούς από εμάς, με Άραβες και Πακιστανούς δασκάλους, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τη γλώσσα.

Κι αυτό να σου πω την αλήθεια μου, το βρίσκω φρικιαστικό, επειδή υποτίθεται ότι εμείς ανοίγουμε τα σύνορα μας, τα σχολειά μας, τα νοσοκομεία μας, τα πανεπιστήμια μας, ακόμα και τα σπίτια μας, με τη δικαιολογία ότι τα μιλιούνια των τριτοκοσμικών τυχοδιωκτών, στο τέλος θα αφομοιωθούν και τα παιδιά τους θα ενταχθούν κανονικά στην Ελληνική κοινωνία.
Όμως μεγαλύτερη παραμύθα από αυτό δεν μπορεί να υπάρξει, αφού διορίζουμε δικούς τους δασκάλους, δικούς τους ιμάμηδες και δικούς τους αστυνομικούς, ώστε να νιώθουν σαν να βρίσκονται στα χωριά τους, αντί να μαθαίνουν την Ελληνική γλώσσα και τον Ελληνικό τρόπο ζωής.

Στην πραγματικότητα λοιπόν, τα καθίκια που μας κυβερνούν, δεν νοιάζονται για την αφομοίωση των λαθρομεταναστών, γιατί τότε θα τους υποχρέωναν να ασπαστούν τον δικό μας πολιτισμό, τη δικιά μας γλώσσα και τη δικιά μας θρησκεία, αντί να ισχυροποιούν τις καταχτητικές τους βλέψεις και να σιγοντάρουν τον θρησκευτικο τους φονταμενταλισμό.
Αλλά τι να περιμένεις από μια κοινωνία ραγιάδων, όπου ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος άβγαλε τον Σταυρό για να πάει να γλείψει τους μουσουλμάνους λαθροεισβολείς στα χοτ σποτ...

Μην με ρωτήσεις όμως για ποια γειτονιά σου μιλώ, γιατί φοβάμαι να σου δώσω οποιοδήποτε στοιχείο που πιθανόν να αποκάλυπτε την ταυτότητα μου [και σου το ξαναλέω, παρακαλετά Λευτεράκη- μην κάνεις καμια μαλακία και σου ξεφύγει πουθενά το όνομα μου, γιατί χάθηκα...]
Η διευθύντρια μας βλέπεις είναι φουλ κωλοσυριζαία κι έτσι υποπτευθεί ότι κάποιοι από εμας τους δασκάλους, δεν βαράμε υποκλίσεις μπροστά στους λαθροκαταχτητές, αλλοίμονο μας...

Η τύπισσα αυτή φίλε μου δεν παίζεται. Μιλάμε για κλασική αριστερόφατσα, γεννημένη ρουφιάνα. Μαλλί γκρίζο, απεριποίητο, ύφος του: "εγώ γεννήθηκα για να σώσω τον κόσμο", ντύσιμο παρτάλι, ελαφρό μουσάκι κάτω απ' το πηγούνι και θανάσιμο μίσος για κάθε τι που θυμίζει Ελλάδα.
Γονείς, μαθητές και δάσκαλοι την τρέμουν.
Έχει στείλει αυτή συναδέλφους σε ΕΔΕ και σε δυσμενείς μεταθέσεις, περισσότερους και από όσους ο Στάλιν είχε ξαποστείλει άλλοτε στη Σιβηρία. Για να μην σου πω, πόσοι γονείς αναγκάστηκαν να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο της, για να μην καταντήσουν το κλωτσοσκούφι του αλβανικού μπούλινγκ.

Εξαιτίας αυτηνής και των μπράβων του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που λυμαίνονται την γειτονιά, έχουν αναγκαστεί να φύγουν πολλοί Έλληνες. Μαθαίνω από εκείνους που έχουν γεννηθεί εδώ και επιμένουν να κατοικούν ακόμα ανάμεσα στο αλβαναριό και στους μουσουλμάνους, ότι ένα ποσοστό Ελλήνων μεγαλύτερο από 70%, έχει εγκαταλείψει τη συνοικία, από την αρχή του 21ου αιώνα, όταν άρχισαν να τη λαθρεποικίζουν οι Αλβανοί και οι Βούλγαροι.
Σιγά-σιγά θα φύγουν και οι υπόλοιποι ή θα εξοντωθούν...

Άλλωστε πολλά σπίτια που κάποτε ανήκαν σε παλιούς κατοίκους της συνοικίας, έχουν πλέον κατασχεθεί και έχουν παραδοθεί σε λαθρέποικους. Ο δήμος μάλιστα πρωτοστατεί σ' αυτά τα προσχεδιασμένα πογκρόμ.
Κάποιοι γονείς μου εκμυστηρεύθηκαν ότι οι πρώτες κατασχέσεις σπιτιών στη γειτονιά, προτού αρχίσουν να συσσωρεύονται τα χρέη της εφορίας, είχαν γίνει από τον δήμο, με πρόσχημα κλήσεις του Κ.Ο.Κ ή πρόστιμα διατήρησης αυθαιρέτων, που αδυνατούσαν να πληρώσουν οι Έλληνες.
Τώρα έχει πάρει σειρά η εφορία και οι ΜΚΟ, οι οποίες χυμάνε σαν κοράκια στους πλειστηριασμούς...

Αυτή η κόκκινη ρουφιάνα λοιπόν με κάλεσε στο γραφείο και μου μίλησε για τον μικρό Ιάσονα...."

Ο ιχθυς στην κατακόμβη του Αγ. Σεβαστιανού

Το μυστικό του Ιάσονα
"... Ο Ιάσονας είναι μαθητής μου, στην ΣΤ΄Δημοτικού. Πολύ καλό παιδάκι και άριστος στα μαθήματα του. Κι από ότι μπορώ να κρίνω στο ελάχιστο που τους έχω δει, εξίσου αξιόλογοι άνθρωποι πρέπει να είναι και οι γονείς του.
Ωστόσο το κόκκινο παρτάλι και οι παρατρεχάμενες της δασκάλες, δεν φαίνεται να έχουν την ίδια άποψη.

Επί μισή ώρα με είχαν βάνει απέναντι και με βομβάρδιζαν με ύβρεις και διαδόσεις για τον πατέρα του Ιάσονα. Και τι δεν έλεγαν γι αυτόν τον άνθρωπο. Ότι είναι φαλλοκράτης, ότι είναι ακροδεξιός, ότι είναι αγενής, ότι είναι βίαιος, ότι... ότι... ότι...
Μέχρι δηλαδή που άφησαν να εννοηθεί ότι δεν αποκλειεται να ήταν και χρυσαυγίτης [αυτό βέβαια το είπανε ψιθυριστά κι αφού είχανε κλείσει την πόρτα του γραφείου, μην μας ακούσει και κανένας αλλος και πάθει σοκ...]
Κι αφού οι κόκκινες κάργες ξεστομίσανε τα μύρια όσα για την οικογένεια του παιδιού, στο τελος μου πέταξανε και το πολύ ύπουλο...
- Ο Ιάσονας συναδέλφισσα, πρέπει να ξέρεις ότι πάσχει από σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα... Σκεπτόμαστε μάλιστα να παραπέμψουμε και το παιδί και την οικογένεια σε Κέντρο Ψυχικής Υγείας του Δήμου...

Κι επειδή φίλε Λευτέρη είμαι πολλά χρόνια στην υπηρεσία, ξέρω πολύ καλά τι παναπεί για ένα παιδί να μπλέξει με αυτά τα λυγκόρνια που παριστάνουν τους ψυχολόγους και τους ψυχοθεραπευτές, ενώ δεν κάμουν τίποτε άλλο, από ένα είδος ψυχικής και νοητικής λωβοτομής, με τη συνεργασια πάντοτε των κρατικών αρχών και ειδικά των σχολικών συμβούλων και άλλων γκαουλάϊτερ του καθεστώτος.
Άλλωστε είναι βαθιά ριζωμένη πρακτική της αριστεράς, όποιον διαφωνεί με τις ιδέες της να τον βγάνει τρελό και να τον αποκλείει από το κοινωνικο γίγνεσθαι...


Όταν μου μίλησαν έτσι λοιπόν για τον μικρό Ιάσονα, σφίχτηκε η καρδιά μου. Ρώτησα αμέσως τις ερυθρές σαύρες, τι δεδομένα έχουν για το λένε αυτό. Μου απάντησαν ξερά, ότι το παιδί κατέχονταν από μονομανή συμπεριφορά.
Ζωγράφιζε επίμονα ψάρια, κάτι που φαίνεται ότι είχε επηρρεάσει και άλλους συμμαθητές του, που κι αυτοί [αν και με λιγοτερη επιμονη] ειχαν αρχισει να σχεδιαζουν ιχθεις στα τετραδια τους!

Η αληθεια είναι ότι και εγώ είχα παρατηρήσει αυτή την κάπως εξεζητημένη επιμονή του μικρού μαθητή μου, να ζωγραφίζει ψάρια, ενώ εικόνες ψαριών είχαν τόσο τα τετράδια του, όσο και τα περισσότερα σχολικά του είδη.
Δεν είχα δώσει όμως σημασία γιατί το παιδι δεν εμφάνιζε κανένα άλλο σημάδι αλλοκοτης συμπεριφοράς.

Πολύ ανήσυχη, επειδή ήξερα πως αργά ή γρήγορα θα πραγματοποιούσαν την απειλή τους, τους ζήτησα ένα μήνα διορία, ώστε να ερευνήσω το ζήτημα. Αναγκάστηκαν να μου τον παραχωρήσουν, αφού τους ήταν αναγκαία και η δική μου γνώμη ως δασκάλας του παιδιου, για να το παραπέμψουν σε κρατικό κέντρο ψυχικής υγείας.

Έτσι άρχισα να ψάχνω για το μυστικό του Ιάσονα...

Ιχθυόμορφος λύχνος, από τα χρόνια του Βυζαντίου

Νέα Ισλαμοκρατία

Σας ανέφερα ήδη ότι η αναλογία Ελλήνων μαθητών με αλλοδαπούς στα δημοτικά σχολεία αυτής της συνοικίας, είναι συντριπτικά κατά των Ελλήνων. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό, που κάνει την κατάσταση εφιαλτική για τα Ελληνάκια.
Το χειρότερο είναι η διαρκής ενίσχυση του Ισλαμικού στοιχείου, που διαρκώς αυξάνεται.
Στη δικιά μου την τάξη για παράδειγμα έχω μόνον 3 Ελληνάκια, στους 26 μαθητές!
Υπάρχουν επίσης 7 Αλβανοί και οι υπόλοιποι είναι Πακιστανοί, Αφγανοί, Μαροκινοί και Μπαγκλαντεσιανοί.
Εκ των προτέρων λοιπόν οι 16 στους 26 μαθητές μου είναι Μουσουλμάνοι. Αν όμως συνυπολογίσετε ότι οι Αλβανοί τελευταία φλερτάρουν με το Ισλάμ, τότε εμείς οι Χριστιανοί, εδώ σε μια πρώην παραδοσιακή Ελληνική γειτονιά, αποτελούμε μια δαχτυλοδειχτούμενη μειοψηφία!

Στην πραγματικότητα, το Αλβαναριό δεν πιστεύει ούτε στον Χριστό, ούτε στον Μωάμεθ. Όταν πρωτοήρθαν στην Ελλάδα βαπτιζόντουσαν μαζικά χριστιανοί ορθόδοξοι, μόνο και μόνο για να παίρνουν την επισιτιστική βοήθεια της Εκκλησίας. Τώρα όμως που βλέπουν πως όλα τα επιδόματα πέφτουν μαζικά στους μουσουλμάνους, το χουνε γυρίσει κι αυτοί στο "αλλαχου ακμπάρ".
Ωστόσο είναι τόσο πιστοί μουσουλμάνοι, όσο ήταν και πιστοί χριστιανοί.
Απλώς, ο Αλβανός ξέρει να δουλεύει τόσο τον παπά, όσο και τον ιμάμη, για να περνάει αυτός μπέικα [και καλά να τους κάνει]
Απόδειξη ότι τα αλβανάκια φέρνουν και τρώγουν καθημερινά στο σχολείο ζαμπόνια και σαλάμια και ότι άλλου είδους χοιρινό βάνει ο νους σας...

Βέβαια η κόκκινη διευθύντρια μας έχει απαγορεύσει να φέρνουν τα παιδιά οποιουδήποτε είδους τροφή από χοιρινό στο σχολείο, για να μην προσβάλλονται λέει οι μουσουλμάνοι μαθητές. Το μεσημέρι μάλιστα περνάει κάποια από τις χαφιεδίτσες της και κάμει έλεγχο στα ταπεράκια των Ελλήνων μαθητών, που τους έχουν βάνει φαγητό για το ολοήμερο οι μαμάδες τους.
Αν βρεθεί ίχνος χοιρινού, το παιδί μένει νηστικό και καλούνται αμέσως οι γονείς, υπό την απειλή του αντιρατσιστικού νόμου!

Ωστόσο η απαγόρευση κατανάλωσης χοιρινου στο σχολείο, ισχύει μοναχά για τους Έλληνες μαθητές. Τα ταπεράκια των Αλβανών μαθητών απλως δεν ελεγχονται και μπορούν να τρώγουν ότι θέλουν!

Α, και κάτι ακομα...
Οι κακές γλώσσες διαδίδουν ότι η σκύλα η διευθυντρια μας, συζεί τα τελευταία 2 χρόνια με έναν Αλβανό, 12 χρόνια νεότερο της. Πιο πριν συζούσε με έναν Αφγανό, που την παράτησε και έφυγε για τη Σουηδία, ακολουθώντας μια Βουλγάρα κομμώτρια...

Σ΄αυτό το ζοφερό περιβάλλον λοιπόν, ο μικρός Ιάσονας ζωγρράφιζε ψάρια...



Ιχθυς : το συμβολο του Χριστου

"...Η πρωτη μου ενέργεια φυσικά ήταν να καλέσω τον πατέρα του, να του μιλήσω γι αυτή την κάπως περίεργη επιμονή του παιδιού, να ζωγραφίζει ψαρια.
Ο άνθρωπος αυτός [που προφανώς δεν προκειται να αναφερω το ονομα του] ειναι πολυ συγκροτημενος, πολυ λογικος και ιδιαιτερα μορφωμενος...

Αρχίσαμε συζητώντας μάλλον για γενικότερα θέματα αλλά όταν τον ενημέρωσα για την "εμμονή" του παιδιού του, μου έδωσε μια πολύ παράξενη απάντηση...
- Κι εσείς κυρία μου, μου είπε, το βρίσκετε παράξενο να ζωγραφιζει ο γιος μου τον ΙΧΘΥ, ενώ γύρω μας εξαπλώνεται ραγδαία η νέα ισλαμοκρατία; Γιατι δεν ρίχνετε μια ματιά γύρω σας; Ή μήπως φοβάστε γι αυτό που θα αντικρυσετε, αν ανοιξετε τα ματια σας; Και τέλος, αν θελετε να ανακαλυψετε το μυστικο μας, δεν εχετε παρα να διαβασετε την ιστορια των πρωτοχριστιανικων χρονων, οταν εμεις οι Χρστιανοι διωκόμαστε απο τους αυτοκρατορες και επρεπε παση θυσια να επιβιωσουμε... Κατι θα βρειτε εκει για τις κατακομβες και το συμβολο του ιχθύος!

Ε λοιπόν φίλε μου, σου ομολογώ ότι στην αρχή τα έχασα. Τι διάολο σχέση μπορεί να είχαν οι κατακόμβες και οι διωγμοί των χριστιανών, με τον μικρό Ιάσονα, τον μαθητή μου;
Οταν όμως έκαμα μια πρόχειρη επανάληψη της ιστορίας των πρωτοχριστιανικών χρόνων - αυτής της ιστορίας που οι συγχρονοι σταλίνες θελουν παση θυσια να ξεχασουμε, ευθυς φωτιστηκε ο νους μοΧυ και καταλαβα.

Βλεπεις ο ΙΧΘΥΣ ειναι το συμβολο του Χριστου. Η λεξη ΙΧΘΥΣ προκυπτει απο τα αρχικα γραμματα των λεξεων: Ιησους Χριστος Θεου Υιος Σωτηρ.
Οι πρωτοι χριστιανοι χρησιμοποιουσαν το μυστικο συμβολο του ιχθυος ωστε να αναγνωριζονται μεταξυ τους και ταυτόχρονα να ομολογούν την Πίστη τους, στα κρυφά. Γιατί φοβόντουσαν τα τρομερα βασανιστήρια των Ρωμαιων διωκτων τους, τον καιρο που ο χριστιανισμός ηταν κυνηγημενος.
Ετσι γεμισανε οι κατακομβες και οι κρυφοι ναοι των χριστιανων, με απεικονισεις ψαριων.

Ε λοιπον σημερα ζουμε εναν νεο διωγμο τοσο του Ελληνισμου, οσο και του Χριστιανισμού. Ακόμα και οι μεγαλοσχημοι ιεραρχες μας, αρνουνται τον σταυρο, για να προσκυνησουν τα συμβολα και τους πιστους του Μωμεθ, στο ονομα [ταχα μου] μιας ανυπαρκτης πανθρησκειας, ενος Θεου χωρις Προσωπο και χωρις Ιστορια!

Δυστυχώς, ο Χριστιανισμός στην ίδια μας την πατριδα, οδεύει ταχέως προς μία νέα Ισλαμοκρατία και μια νέα σειρά αμείλικτων διωγμών.
Ξαναγυρίζουμε στην εποχή της κατακόμβης και των μυστικών συμβόλων, κυνηγημένη από ορδές προδοτών, ψυχανώμαλων και αφιονισμένων λαθροεισβολέων.
Ο μικρός μου Ιάσων δεν καμει τίποτα άλλο παρά να ομολογεί την Πίστη του, μυστικά, μαζί με τα άλλα Ελληνάκια, για τα οποία οι κόκκινες σκύλες πιστεύουν ότι έχουν αρχίσει να παραλογίζονται, επειδή σχηματίζουν το μυστικό σύμβολο του ιχθύος, μέσα στη νέα αυτή φοβέρα του Αλλάχ, που πλακώνει τα πάντα!

Μην με ρωτάς τώρα τι θα κάμω εγώ ως δασκαλα, φίλε Λευτέρη...
Δεν έχω τη δύναμη να πάω και να πετάξω στα μούτρα της κόκκινης ρουφιάνας την αλήθεια.
Έτσι που μας κατάντησες εσύ και οι όμοιοι σου, να πάω και να της πω, εμεις οι χριστιανοι πρεπει πλέον να κρυβομαστε κι από εσάς τους ρουφιάνοαυς κι από τους μπράβους σας, που φυλάνε καραούλι έξω από τα τζαμιά, μην τυχόν και ανοίξει καμιά μύτη μουσουλμάνου.
Μας ξαναγυρίσατε στον καιρό των κατακομβων και των υπόγειων ναών μας και το μονο που μας απομένει πια είναι φωτιά και τσεκούρι σε όλες και όλους εσάς τους προσκυνημενους...

Όχι φίλε μου, δεν έχω το κουράγιο να βγω και να τα πω ορθά-κοφτά.
Ωστόσο, εχτές που είδα τον Ιάσονα να ζωγραφίζει τον ΙΧΘΥ στην ωρα των παραποιημενων θρησκευτικων, πηρα κι εγω ενα φυλλο χαρτι και ζωγραφισα τον ιδιο ΙΧΘΥ, που τον μοιρασα σε ολους τους Ελληνες μαθητες της ταξης μου.
Μετά ο Ιάσων ήρθε και μου έσφιξε τα χέρια.
- Δεν εισαι μονος σου, του ψιθυρισα...
- Σας ευχαριστω, μου απαντησε με ενα χαμογελο που υποσχονταν Φως και Ελπιδα...


Δεν ξερω ακομα τι θα καμω, για να προστατευσω αυτο το παιδι, απο τις ύαινες της αριστερας και της πολυπολιτισμικότητας. Ξερω ομως πολυ καλα πια, ποιος ειναι ο δικος μου πολεμος και πως θα