Online Εκπαιδευτικό Λογισμικό Α'Βάθμιας & Β'Βάθμιας Εκπαίδευσης

Στον δικτυακό χώρο http://ts.sch.gr/software παρέχεται σε online μορφή το πιστοποιημένο εκπαιδευτικό λογισμικό για την Α'Βάθμια & Β'Βάθμια εκπαίδευση και μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε ανεξάρτητα του λειτουργικού σας συστήματος και του φυλλομετρητή που διαθέτει ο Η/Υ σας.

(δηλαδή "τρέχουν" σε όλους τους Η/Υ)

Τα συγκεκριμένα λογισμικά έχουν "χτιστεί" σε τεχνολογία flash.
Την 1η και μόνο φορά που θα χρησιμοποιήσετε κάποιο λογισμικό, στις αλλαγές οθονών, θα πρέπει να "κατέβουν" τα αντίστοιχα .swf αρχεία και ίσως παρουσιαστεί μικρή καθυστέρηση.

Σε περίπτωση που επιθυμείτε την τοπική εγκατάσταση των συγκεκριμένων λογισμικών, αυτά είναι διαθέσιμα:

• για MS-Windows εφαρμογές από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο
• και για Ubuntu από το Αποθετήριο της Τεχνικής Στήριξης.

Οι εφαρμογές είναι διαθέσιμες online στους παρακάτω συνδέσμους:

Δημοτικό

• Αγγλικά Δ'-Ε'
• Αγγλικά ΣΤ'
• Γεωγραφία Ε'-ΣΤ'
• Γλώσσα Α'-Β'
• Γλώσσα Γ'-Δ'
• Γλώσσα Ε'-ΣΤ'
• Εικαστικά Α'-ΣΤ'
• Θρησκευτικά Γ'-Δ'
• Θρησκευτικά Ε'-ΣΤ'
• Ιστορία Γ'-Δ'
• Κοινωνική και πολιτική αγωγή
• Μαθηματικά Α'-Β'
• Μαθηματικά Γ'-Δ'
• Μαθηματικά Ε'-ΣΤ'
• Μουσική Α'-ΣΤ'
• Μαθαινω τη γλωσσα μου
• Περιβαλλον - Η προστασια του Δασους
• Πολιτικα και Διπλωματικα γεγονοτα της νεοτερης Ιστοριας
• Στο σταυροδρομι τριων ηπειρων

 

 

Γυμνάσιο

 

 Αγγλικά Αρχάριοι

•  
• Ομηρικα Επη Α'-Β'
•  
• Αγγλικά Α'-Γ'
•  
• Γαλλικά Α'-Γ'
•  
• Γεωγραφία Α'-Β'
•  
• Εξέλιξη της Ελληνικής Γλώσσας
•  
• Ηροδότου Α'-Β'
•  
• Θρησκευτικά Α'-Γ'
•  
• Ιστορία 
• Α'-Γ'
•  
• Πληροφορική Α'-Γ'
•  
•  
• Τοπική Ιστορία Γ'
•  
• Φιλοσοφικά Κείμενα
•  
• Φυσική Αγωγή
•  
• Φυσική Β'-Γ'
•  
• Χημεία

 

 

 

 

Λύκειο

• Εργαστήριο Χημείας
•  
• Ταξίδι σε ένα Δίκτυο
•  
• Πολυμέσα

Βίντεο: Συγκλονιστικὲς ἀποκαλύψεις γιὰ τὰ σχολικὰ βιβλία από τον κ. Δημήτρη Νατσιό

http://youtu.be/aZn9kJbmSWc

Πηγή

Υποχρέωση κάθε Έλληνα δασκάλου να υπερασπίζεται το Σύνταγμα (Δ. Νατσιός)

Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκίς

Είναι γνωστό σε όσους καταγίνονται με τα θέματα της «διά βίου μάθησης» ότι στα Παιδαγωγικά τμήματα των πανεπιστημιακών σχολών παρεισέφρησαν,πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων, νεοταξοσκώληκες ολκής, αδίστακτοι εθνοαποδομητές, με σκοπό να αλυσοδέσουν την σκέψη, να μαγαρίσουν την κρίση των υπό εκκόλαψιν δασκάλων. Αν δεν υπάρχουν ισχυρά αντισώματα από την οικογένεια, οι περισσότεροι νέοι δάσκαλοι, ή μάλλον δασκάλες, εξέρχονται των σχολών αυτών μπουκωμένοι με εκκλησιομαχία και με μπαζωμένο το πατριωτικό φρόνημα.

Μία ολιγόλογη παρένθεση. Ανέφερα πριν για δασκάλες. Δυστυχώς τα τμήματα αυτά κατά 90-95% πληρούνται από φοιτήτριες, από δασκάλες.

Ήδη στα σχολεία παρατηρείται ένα πρόβλημα. Η έλλειψη ανδρών, δασκάλων. Χάνεται έτσι το αντρικό πρότυπο. Είναι καλό και υγιές οι μαθητές του δημοτικού, σε κάποια τάξη, να «συναντούν» και να διδάσκονται από άντρες. (Μου το επισήμανε σοφός, πολιός καθηγητής). Αν συνδυαστεί αυτό με την άλωση της τηλεόρασης από θηλύγλωσσα, παρδαλοειδή υποκείμενα, την απουσία του πατέρα από το σπίτι και τα πολλά διαζύγια, εξηγεί ένα πρόβλημα που λίγοι τολμούν να το θίξουν. Και ας μην παρεξηγηθώ από τα νέα παιδιά που επέλεξαν την υψοποιό αποστολή που ονομάζεται δάσκαλος-δασκάλα. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. 

Νέοι, λοιπόν, δάσκαλοι εμποτισμένοι, δυστυχώς, με τα δηλητήρια των γραικύλων που εγκαταβιώνουν στις σχολές τους, μπαίνουν στις τάξεις και αντί «να γιομίζουν τους μαθητές προκοπή κι αρετή, καθαρόν πατριωτισμόν και αγάπην στην θρησκείαν του Χριστού» (Μακρυγιάννης) τους μαθαίνουν πράγματα άξια «της απιστίας και παραλυσίας».

Αναλαμβάνοντας, λοιπόν, το κρίσιμο έργο της «διάπλασης των παιδιών» θεωρούν καθήκον τους να παρουσιάσουν τα διαπιστευτήρια του «προοδευτισμού» τους. Έτσι δυσφορούν για την πρωινή προσευχή, τον εκκλησιασμό των μαθητών, τις γιορτές επ’ ευκαιρία των εθνικών επετείων – την ημέρα μνήμης του Πολυτεχνείου σπαρταρούν από συγκίνηση, είναι «η δική τους μέρα». Θα συγκρίνουμε τώρα το Πολυτεχνείο με το ’21; το οποίο είναι ταξική επανάσταση των κολλήγων κατά των κοτζαμπάσηδων – και γενικά όπου εντοπίζουν άρωμα Ορθοδοξίας και Ελληνισμού αδιαθετούν πνευματικά. Στο αίμα τους ρέουν τα «φαρμάκια» της αφιλοπατρίας και απιστίας, με τα οποία τους εμβολίασαν οι αριστερόφωνοι καθηγητές των παιδαγωγικών τμημάτων. 
Έγραφε προφητικά ο Κόντογλου από το 1960 ακόμη για κάτι τέτοιους εκπαιδευτικούς. «Ας πούμε τα σημερινά μας. Τα σχολεία – αν βγάλει κανένας λίγα στη μπάντα – τ’ άλλα όλα δουλεύουν για να βγάζουνε λεβαντίνους κι όχι Έλληνες, με όλα τα ψευτοελληνικά εξωτερικά πασαλείμματα. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς που διδάσκουνε τα παιδιά μας κινήσανε από το χωριό, και πέσανε με τα μούτρα στα μοντέρνα. Γινήκανε θεριακλήδες του μοντερνισμού (σήμερα του μεταμοντερνισμού, της απαξίωσης των πάντων). Ο νους κι ο λογισμός τους, μέρα-νύχτα, στριφογυρίζει στις μοντέρνες ανοησίες. Την Ελλάδα δεν θέλουν μήδε να την ακούσουνε, την Ψωροκώσταινα! Δεν υπάρχει πιο αντιπαθητικό και πιο μικρόμυαλο πλάσμα από τον ξιππασμένο άνθρωπο που αρνήθηκε το γάλα της μάνας του και ρεμπεύεται (καυχάται, κομπάζει) κιόλας γι’ αυτό το κατόρθωμα.

Λοιπόν, από τέτοιους δασκάλους τι θα μάθουνε τα παιδιά μας, τα κακόμοιρα τα παιδιά μας; 
Θα μάθουνε, πώς για να γίνει κανένας σπουδαίος και για να φαίνεται πως είναι έξυπνος , πρέπει να μην έχει τίποτα ελληνικό επάνω του». («Ευλογημένο καταφύγιο, εκδ. «Ακρίτας», σελ 180). Αιωνία η μνήμη του μεγάλου δασκάλου του Γένους, Φώτη Κόντογλου, που όσο ζούσε ξεσκέπαζε τα πνευματικά μασκαραλίκια τού, γονατισμένου στους Φράγκους, κρατιδίου.

Η ερεθιστική άκανθα για την συγγραφή του παρόντος κειμένου ήταν το τηλέφωνο μία οργισμένης μητέρας παιδιού της Α’ δημοτικού. Μου κατήγγειλε ότι η προκομμένη, νεαρά δασκάλα του παιδιού της είναι "μοντέρνα", νεοταξικού φυράματος. Κατέβασε την εικόνα του Χριστού από την τάξη και αρνείται τον εκκλησιασμό στους μαθητές της. (Η πρώτη δημοτικού είναι η πιο κρίσιμη και σημαντική τάξη στη «ακαδημαϊκή» ζωή ενός παιδιού. «Αν οι καλές διδασκαλίες χαραχτούν στην ψυχή, του παιδιού, όταν ακόμη είναι τρυφερή, κανείς δεν θα μπορέσει να τις αφαιρέσει, γιατί θα έχουν αποτυπωθεί ανεξίτηλα, όπως η σφραγίδα στο μαλακό κερί», γράφει ο άγιος Χρυσόστομος στο «περί ανατροφής των τέκνων» σύγγραμά του. Πόση ζημιά αντίθετα γίνεται, όταν το «μαλακό κερί», η ψυχή του παιδιού σφραγίζεται με καντιποτένια, με νοσηρά πράγματα; Ο οσιακής μνήμης, άγιος Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης, συμβούλευε στους δασκάλους, που έχουν αναφορά στην πίστη μας και την πατρίδα, να παίρνουν πρώτη τάξη).

Για να βοηθήσω την μητέρα του παιδιού ζήτημα βοήθεια από έγκριτο, σοβαρό, και σπουδαίο νομικό. Τον πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου κ. Βασίλειο Νικόπουλο. Μου απέστειλε αμέσως ένα εξαιρετικό, ολιγόλογο υπόμνημα με τίτλο «Διατάξεις προστατευτικές των θρησκευτικών συμβόλων και εικόνων, εκ του Συντάγματος και άλλων νόμων». (Οι ευχαριστίες μου θερμότατες).

Πρόσφατα κυκλοφορήθηκε και διανέμεται δωρεάν από την «Εταιρεία των φίλων του λαού» εκτεταμένη και εμπεριστατωμένη μελέτη του, με τίτλο «Το προοίμιον του Συντάγματος και η νομική του αξιολόγηση». Με την μελέτη του αυτή κονιορτοποιεί κυριολεκτικά τα φληναφήματα των κακεργετών.

Παραθέτω το υπόμνημα σημειώνοντας αυτό που τονίζει και ο σεβαστός πρόεδρος, ότι η τήρηση του Συντάγματος είναι υποχρέωση όλων των Ελλήνων, επαφίεται στον πατριωτισμό μας και δικαιούνται οι Έλληνες-να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. Και είναι βία του χειρίστου είδους, όταν ένας δάσκαλος προσβάλλει την πατρώα πίστη του Χριστού και την πατρίδα μας.

«Α) ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

1)    Προστατευτικό των ιερών εικόνων και συμβόλων είναι πρωτίστως αυτό τούτο το προοίμιον του Συντάγματος. Το Σύνταγμα, ως γνωστόν είναι ψηφισμένο εις Το Όνομα Της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος. Η επίκλησις αυτή Του Τριαδικού Θεού αποτελεί το λεγόμενο προοίμιον του Συντάγματος. Τούτο σημαίνει νομικώς ότι όλες οι πράξεις των οργάνων του Κράτους πρέπει να είναι εναρμονισμένες προς το συγκεκριμένο αυτό θρησκευτικό προοίμιον, διότι διαφορετικά είναι απηγορευμένες ως αντισυνταγματικές. Σημαίνει ωσαύτως ότι το Κράτος «θρησκεύεται» και συνεπώς οφείλει να τιμά και να σέβεται απολύτως τις εικόνες και τα σύμβολα της θρησκείας την οποία πρεσβεύει. Η θρησκεία αυτή με βάση το συνταγματικό προοίμιον είναι η της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας , η οποία πιστεύει εις το Όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος. Απόρροια του σεβασμού αυτού είναι και η ανάρτησις των εικόνων και συμβόλων στους δημόσιους χώρους π.χ. δικαστήρια, σχολεία, δημόσια γραφεία κ.λ.π. από τους οποίους ουδείς έχει το δικαίωμα να αφαιρεί χωρίς να υποστεί τις συνταγματικές συνέπειες!

2)    Το άρθρο 3 του Συντάγματος με το οποίον καθιερώνεται ως επικρατούσα θρησκεία του Κράτους η της Ανατολικής Ορθόδοξης Του Χριστού Εκκλησίας, την οποία οφείλουν να σέβονται όλοι, τιμώντες τα ιερά αυτής σύμβολα.

3)    Το άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος το οποίο ρητώς ορίζει ότι σκοπός της παιδείας είναι εκτός των άλλων και η «ανάπτυξις της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων». Αυτή πρέπει να επιτυγχάνεται στα πλαίσια της επικρατούσης θρησκείας με όλα τα πρόσφορα μέσα που αυτή διαθέτει και βεβαίως με τις ιερές εικόνες και τα σύμβολα.

4)    Το άρθρο 120 παρ. 4 του Συντάγματος με το οποίο καθιερώνεται το δικαίωμα, αλλά και η υποχρέωση κάθε Έλληνα να υπερασπίζεται το ΣΥΝΤΑΓΜΑ. Επομένως και ο κάθε εκπαιδευτικός έχει το δικαίωμα να μεριμνά για την τήρηση των ανωτέρω συνταγματικών προβλέψεων στα σχολεία, καταγγέλοντας αρμοδίως κάθε παραβάτη αυτών μηδέ του Υπουργού παιδείας εξαιρουμένου.

Β) ΕΚ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΝΟΜΩΝ

1) Το άρθρο 181 του Ποινικού Κώδικα το οποίο προβλέπει τα περί προστασίας της σημαίας μας τιμωρώντας την επί σκοπώ εκδηλώσεως μίσους, ή περιφρόνησις αφαίρεσιν, καταστροφή, παραμόρφωση, ρύπανση της ελληνικής σημαίας, η οποία όμως κατά νόμον φέρει υποχρεωτικά στο επάνω δεξιό άκρο το σύμβολο του Σταυρού.

2) Το άρθρο 198 του Π.Κ. το οποίο τιμωρεί την κακόβουλη βλασφημία, όποιον δηλαδή βρίζει κακόβουλα το Θεό. Ως βλασφημία όμως μπορεί να εκληφθεί και η προς τον ανωτέρω σκοπόν αφαίρεση των εικόνων και άλλων θρησκευτικών συμβόλων.

3) Ο Νόμος 851/1978 ο οποίος επιβάλλει τον Τίμιον Σταυρόν ως το κύριον περιεχόμενο της ελληνικής Σημαίας».

Καμένες φάτνες και απουσία Χριστού: Αποκαΐδια και φωτογραφίες που πρέπει να μας αφυπνίσουν

Την ημέρα των Χριστουγέννων κάποιοι φρόντισαν να τιμήσουν δεόντως τον ερχομό του Θεανθρώπου. Λίγο έξω από τον Ι.Ναό της Αγ.Βαρβάρας, στην Τούμπα, ΕΚΑΨΑΝ την μοναδική φάτνη που τοποθέτησε φέτος ο δήμος Θεσσαλονίκης.
Η φάτνη αυτή κοσμούσε κάθε χρόνο την πλ.Αριστοτέλους αλλά φέτος ο Δήμαρχος αποφάσισε να την αντικαταστήσει με λούνα παρκ και παγοδρόμιο και να "εκτοπίσει" την φάτνη στην περιοχή της Τούμπας (όλως τυχαία κοντά σε 2 αναρχικές καταλήψεις).

Κοιτάξτε τις φωτογραφίες:
Και μην ξεχνάτε ότι η φωτιά μπήκε από τα ΔΙΚΑ μας παιδιά.
Από τα παιδιά που δεν θέλαμε να τους λείψει τίποτε και τους τα προσφέραμε όλα πλουσιοπάροχα. Όλα, εκτός από αληθινά ιδανικά.

Τα ΔΙΚΑ μας παιδιά έκαψαν τη φάτνη. Οι μαθητές που είχαμε στο σχολείο μας. Που δεν ανοίξαμε ποτέ το στόμα μας να τους μιλήσουμε για το Χριστό, για

Θεοφάνεια: Το θαύμα στον Ιορδάνη ποταμό (ΒΙΝΤΕΟ).

Το βίντεο με το θαύμα στον ποταμό Ιορδάνη:

http://youtu.be/s1t5CFClsBk

Το συγκεκριμένο βίντεο έχει τραβηχτεί από κάμερα κινητού τηλεφώνου την Παραμονή των Θεοφανείων (με το Παλαιό Εορτολόγιο, 18 Ιανουαρίου με το Νέο) του 2006, κατά την Τελετή του Αγιασμού των υδάτων, η οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο την ίδια ημέρα στον Ιορδάνη Ποταμό, στο σημείο που Βαπτίσθηκε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.

Όσοι έχετε επισκεφθεί τους Αγίους Τόπους ή όσοι πρόκειται να τους επισκεφθείτε στο μέλλον, θα πρέπει να γνωρίζετε πως η ροή των υδάτων του Ιορδάνη, όταν βρισκόμαστε στην πλευρά του Ισραήλ πηγαίνει πάντοτε προς τα δεξιά. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας από εμάς, επισκεπτόμενος τον Ιορδάνη οποιαδήποτε στιγμή του έτους.


Κάθε χρόνο όμως τέτοια μέρα (Παραμονή των Θεοφανείων με το Παλαιό, 18 Ιανουαρίου με το Νέο Εορτολόγιο), κατά την Τελετή του Αγιασμού των υδάτων, επαναλαμβάνεται (κάποιες χρονιές ίσως περισσότερο έντονα) το Θαύμα εκείνο που μας Εξιστορεί η Αγία μας Εκκλησία πως συνέβη, μόλις ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εισήλθε στα νερά του Ιορδάνη για να Βαπτισθεί από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο: «Ο Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω»!



Τον Ιανουάριο του 2006 αξιώθηκα να γίνω αυτόπτης μάρτυρας του Γεγονότος, και μαζί με περισσότερους από 4.000 προσκυνητές από διάφορα έθνη, παρακολουθήσαμε εκστατικοί το Μεγάλο αυτό και Μοναδικό (παγκοσμίως) Θαύμα, το οποίο αφού κατέγραψε με την κάμερα του κινητού του τηλεφώνου κάποιος γνωστός μου προσκυνητής, κρίναμε ψυχωφελές να το μοιραστούμε μαζί σας ως αδιάψευστο Ντοκουμέντο της Παρουσίας του Κυρίου ανάμεσά μας.

Κατά τη διάρκεια της Τελετής που γινόταν ταυτόχρονα από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο τον Γ΄ (ο οποίος βρισκόταν στην πλευρά μας, στο Ισραήλ), αλλά και από τον Ορθόδοξο Ιερέα της Ιορδανίας (τον οποίο βλέπαμε στην απέναντι όχθη του Ποταμού, όπου βρίσκεται η Ιορδανία), τα ύδατα συνέχιζαν να ρέουν όπως πάντα προς τα δεξιά. Μόλις όμως ο Πατριάρχης και ο Ιερέας της Ιορδανίας έριξαν τους Σταυρούς στον Ιορδάνη, Ψάλλοντας το «Εν Ιορδάνη Βαπτιζομένου Σου Κύριε», τα νερά άρχισαν Μυστηριωδώς να κοχλάζουν σε κάποια σημεία.
Το φαινόμενο αυτό επεκτάθηκε και στη συνέχεια, μπροστά στα μάτια μας, ο Ποταμός άρχισε να παρουσιάζει δύο ροές (!), μία προς τα δεξιά και μία νέα προς τα αριστερά, με αποτέλεσμα τα ύδατα να έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους!
Τελικά, μετά από μερικά δευτερόλεπτα το Θαύμα είχε ολοκληρωθεί: Η νέα ροή επικράτησε! Ο Ιορδάνης είχε «στραφεί εις τα οπίσω» όπως τότε, που ο Ίδιος ο Θεός Βαπτίσθηκε μέσα του και τον Καθαγίασε!

Το Θαυμαστό αυτό Γεγονός διήρκησε για όσο χρόνο (περίπου) οι δύο Σταυροί, βρίσκονταν μέσα στα νερά. Από τη στιγμή της εξόδου τους και έπειτα, ο Ιορδάνης άρχισε σιγά-σιγά να επανέρχεται στην αρχική του ροή (προς τα δεξιά), ώσπου τελικά επανήλθε πλήρως.
Τις αμέσως επόμενες ημέρες το Θαύμα άρχισε να διαδίδεται σε διάφορες χώρες του κόσμου. Για παράδειγμα στη Ρωσία, το Πρακτορείο Ειδήσεων "Interfax-Religion" μετέδωσε το Γεγονός ως εξής:
«Μόσχα, 24 Ιανουαρίου 2006 : Κάπου 5.000 προσκυνητές από διάφορες χώρες έγιναν μάρτυρες ενός θαύματος, το οποίο έγινε στον ιερό ποταμό Ιορδάνη την ημέρα των Θεοφανείων.
Αμέσως αφού ο Πατριάρχης Θεόφιλος των Ιεροσολύμων τέλεσε την ευλογία των υδάτων, ο Ιορδάνης ποταμός σταμάτησε τη ροή του και άρχισε να κυλάει προς τα πίσω, όπως έγινε αμέσως μετά το βάπτισμα του Χριστού, γράφει η ημερήσια εφημερίδα Zhizn (Ζωή).
Αμέσως αφότου ασημένιοι σταυροί ρίχτηκαν στα ήρεμα νερά μετά από την προσευχή, ο ποταμός άρχισε να κοχλάζει. Μια αναταραχή δημιουργήθηκε και η ροή των υδάτων στράφηκε προς τα πίσω για αρκετά λεπτά.
Μια εκστατική κραυγή από 5.000 ανθρώπους ζωντάνεψε την Ιουδαϊκή έρημο. Οι άνθρωποι αρνούνταν να πιστέψουν στα ίδια τους τα μάτια, όπως έγινε και πριν δύο χιλιάδες χρόνια όταν ο Ιορδάνης αντέστρεψε τη ροή του, αφού ο Ιησούς Χριστός εισήλθε στα νερά του, όπως γράφει η εφημερίδα».



Δείτε τον Ιορδάνη να γυρίζει προς τα πίσω μετά τη Ρίψη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού στα ύδατά του και πιστέψτε στην Αλήθεια, διότι όπως μας διδάσκει ο μεγαλύτερος Προφήτης της Ορθοδοξίας όλων των εποχών, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός,  
«τα βάθη της σοφίας ηρεύνησα. Όλες οι πίστεις είναι ψεύτικες. Τούτο εκατάλαβα αληθινά. Μόνον η πίστις των Ορθοδόξων είναι καλή και Αγία. Τούτο σας λέγω εις το τέλος, να ευφραίνεσθε όπου είσθε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και να κλαίτε δια τους ασεβείς και τους αιρετικούς, που περιπατούν εις το σκότος».

http://youtu.be/9V1JG65GPbU

Σήμερα τὰ φῶτα καὶ οἱ φωτισμοὶ

Καὶ χαρὲς μεγάλες καὶ ἁγιασμοί.

Κάτω στὸν Ἰορδάνη τὸν ποταμὸ

κάθετ' ἡ κυρά μας ἡ Παναγιά.

Καλημέρα! Καλησπέρα!

Καλή σου μέρα ἀφέντη μὲ τὴν κυρά!

Καλημέρα! Καλησπέρα!

Καλή σου μέρα ἀφέντη μὲ τὴν κυρά!

Ὄργανo βαστάει, κερὶ κρατεῖ

καὶ τὸν Ἀϊ-Γιάννη παρακαλεῖ.

Ἄϊ-Γιάννη ἀφέντη καὶ βαπτιστὴ

βάπτισε κι ἐμένα Θεοῦ παιδί.

Ν' ἀνεβῶ ἐπάνω στοὺς οὐρανοὺς

νὰ μαζέψω ρόδα καὶ λίβανους

Καλημέρα! Καλησπέρα!

Καλή σου μέρα ἀφέντη μὲ τὴν κυρά!

Καλημέρα! Καλησπέρα!

Καλή σου μέρα ἀφέντη μὲ τὴν κυρά!

Καλημέρα! Καλησπέρα!

Καλή σου μέρα ἀφέντη μὲ τὴν κυρά!

Καλημέρα! Καλησπέρα!

Καλή σου μέρα ἀφέντη μὲ τὴν κυρά!

Τα κάλαντα και το 2ο βίντεο προέρχονται από το Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό
Το βίντεο με το θαύμα στον Ιορδάνη ποταμό είδαμε στο Hellas-Orthodoxy

Ἐρανίζοντας εὐφάνταστες, εὐωδιαστές κι εὔγεστες λέξεις …

Πρό τριετίας συνάντησα στό Πανεπιστήμιο ἕνα ἑλληνιστή Βέλγο φοιτητή πού ἐνθουσιαζόταν κατανοῶντας τό βάθος λέξεων ὅπως ἡ ὠτοασπίδα ἤ ἡ ὀδοντογλυφίδα. Χαμογελοῦσε ὅποτε ἔβλεπε πυγολαμπίδες, ἤ ἄκουγε «ζήτω» γιά "χειρουργούς" καί "ταξίδια τοῦ μέλιτος". Γιά σκέψου, μοῦ ἔλεγε, πόσο εὔστοχα οἱ ίδιες οἱ λέξεις σάς ὁρίζουν τίς ἐποχές: φθινόπωρο, ἔαρ/ἄνοιξη, θέρος/καλοκαίρι… Κι ὅμως πολλοί ἀπό ἐμᾶς εἴμαστε ἀνυποψίαστοι.

Εἶναι γοητευτικό νά ὑποψιάζεται κανείς γιά τή διαρκῆ ροή τῆς γλώσσας μας, τίς ἀέναες ἀλλαγές σέ φωνητικό, μορφολογικό καί σημασιολογικό επίπεδο. Τά πρόβατα στόν Ἀριστοφάνη βέλαζαν «βῆβῆ» » (ἀφοῦ τό η ήταν μακρό ε, ὅπως αντιστοίχως διέφερε τό ω-μέγα ἀπό τό ο-μικρόν), ἡ ἱστορία στήν ἐποχή τοῦ Περικλῆ κῖ ἀργότερα γραφόταν ΗΙΣΤΟΡΙΑ (λόγῳ δασείας, βλ. History), ἐνῶ «περίπτερο» ὀνόμαζαν εὔλογα τό ναό πού εἶχε ὁλόγυρα κίονες… Ταυτόχρονα, ὡς σήμερα μιλᾶμε γιά «σανδάλια», «Θεό», «σέλινο», «θάλασσα» καί θά προκαλοῦσε ἴλιγγο ἡ συνειδητοποίηση πώς αὐτές οἱ λέξεις ἀκούγονται καί γράφονται ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τῶν Μυκηναίων, τοὐλάχιστον ἀπό τό 1200 π. Χ.

Μπορεῖ, ἔπειτα, ἡ λέξη ναῦς νά ἀντικαταστάθηκε ἀπό τό πλοῖο, ἀλλά μᾶς κληροδότησε ναύτη, ναυάγιο, ναύαρχο, Ναύπλιο, Ναυσικᾶ. Ὁμοίως ἡ θύρα ἔγινε πόρτα, ἀλλά ὁ θυρωρός καί τό θυροτηλέφωνο, ἡ «θύρα 13» δέν άλλαξαν. Ὁ ὑδροχόος δέν ἔγινε νεροχύτης, ἐνῶ ἡ θήρα ἔγινε κυνήγι μά ἄφησε τά θηρία, τό θήραμα, τούς κάθε λογής προικοθῆρες, λεξιθῆρες, λαθροθῆρες, βαθμοθῆρες καί ψηφοθῆρες. Τό ἀλέξω πού σήμαινε ἀποκρούω ἀπεβίωσε νωρίς, ὅμως τό κουβαλοῦν ακόμα ὁ Ἀλέξανδρος, τό ἀλεξίσφαιρο γιλέκο καί τό ἀλεξικέραυνο, ὁ μαχητικός ἀλέκτωρ καί τό ἀλεξίπτωτο ἐνῶ ὁ πρόγονος νοῦς συνυπάρχει μεέ ὅλους τούς κατιόντες συγγενεῖς του, ὀξύνοες νουνεχεῖς ἀνθρώπους πού παρανοοῦν, κατανοοῦν, νουθετοῦν καί δέν διανοοῦνται τά ὑπονοούμενα πού ἐννοοῦνται στή νοημοσύνη ἤ τήν ἄνοια.

Ἀντίστοιχα, τή ῥίζα τοῦ τέμνω συναντοῦμε σέ λέξεις πού ἐκ πρώτης ὄψεως οὐδόλως συγγενεύουν (διχοτόμος, ἔντομο, σύντομος, ῥυμοτομία). Δέν ξέρω πόσο κουβεντιάζοντας ἔχουμε συνείδηση πώς «συ-ζητᾶμε» τήν ἀλήθεια ἤ ὅταν ἀποκαλοῦμε κάτι ἄψογο τό ἐννοοῦμε καί δέν τοῦ βρίσκουμε ψεγάδι, δέν μπορεῖ κανείς νά τό ψέξει. Ὁμοίως, φαντάζομαι, θά ἤμασταν πιό διστακτικοί νά λέμε πώς συγ-χωροῦμε καί μετα-νοοῦμε, ἄν ἤμαστε εἰλικρινεῖς. Πάντως, σήμερα πού τά παιδιά στό σχολεῖο κατάλαβαν ὅτι «κόσμος» σημαίνει κόσμημα καί ἐτυμολογῶντας βρῆκαν τή σχέση οἰκολογίας καί οἴκου, προβληματίστηκαν μήπως πρέπει νά ἀλλάξουμε ὀρολογία.

Πολύ στενοχωριέμαι πού μελετῶντας τά παιδιά ἀρχαῖα ἤ μιλῶντας οἱ μεγάλοι νέα ἑλληνικά, δέν κατανοοῦμε τή συνέχεια τῆς γλώσσας. Κρίμα, γιατί πολλά μαργαριτάρια θά ἀποσοβοῦνταν, πολλές λέξεις δέν θά ἠχοῦσαν τόσο ἀνοίκειες. Σκεφτεῖτε τήν «τροχοπέδη» καί συνδυάστε τήν μέ τίς χειροπέδες, τό χέρι, τό εγχειρίδιο. Ἄν δέν καταλαβαίνετε τό «ἄχθος ἀρούρης», ἀναρωτηθεῖτε τί κάνει ὁ ἀχθοφόρος καί ὁ ἀρουραῖος… Οἱ τύποι «πληροῖ τούς ὄρους», «ἐξόφληση τοῖς μετρητοῖς», «Θεός φυλάξοι» «μήνυμα ἐστάλη», «μνήσθητί μου, Κύριε», « σεσημασμένος - συνημμένος - κατεψυγμένος» ἀπαντοῦν καί σήμερα ὡστόσο τά εἰς - όω συνηρημένα, ἡ δοτική, ἡ εὐκτική, οἱ προστακτικές καί οἱ μετοχές του παθητικοῦ παρακειμένου εἶναι κινέζικα - terra incognita για τούς περισσότερους. Ἔπειτα, ἄν εἴχαμε κατανοήσει τό νόμο τῆς ἐκτάσεως ἐν συνθέσει τῶν φωνηέντων δέν θά μπερδευόμασταν μέ τήν ὀρθογραφία λέξεων ὅπως: κυν-ηγώ, ποδ-ήλατο, παν-ηγύρι, συν-ωμότης, ψευδ-ώνυμο, δι-ώροφο.

Ἄν καταλαβαίναμε τή λέξη ἡμίφωνο, θα ὑποψιαζόμασταν πώς τό ἴδιο ἰσχύει καί για τά σύνθετα με - ρ -, εἴτε ἀναφερόμαστε σέ ἀπό-ρρυπαντικά, μετά-ρρυθμίσεις, δια-ρροές, ἀνθρώπους πού αἱμο-ρραγοῦν, κατά-ρρακώνονται ἤ περνοῦν στό Ἀντί-ρριο. Ἔγραψα ἡμί-φωνο καί σκέφτηκα ἐκεῖνα τά προθήματα ὅπως τό «ἡμί-» (=μισο-) ἤ τό «ἀμφί-» (ἀπό τή μια κι ἀπό τήν ἄλλη) ἀπό κοντά καί τά ἐπιθήματα τύπου «-ίδιον» (υποκοριστικό) ἤ «-θέν» (=ἀπό).


Πόσες λέξεις δέν συνδέουν μέ ἀόρατους δεσμούς… ἡμίφως, ἡμίχρονο, ἡμισφαίριο, ἡμιμάθεια, ἡμιανάπαυση, ἡμίθεος, ἡμίτονο, ἡμιτελής καί ἡμιπαλτο ἀπό τή μια μαζί με τά ἀμφιλεγόμενος, ἀμφιταλαντεύομαι, ἀμφίπλευρος, ἀμφιδέξιος, ἀμφίδρομος, ἀμφίβιο, ἀμφιθαλής, ἀμφιθυμία, ἀμφιλύκη, ἀμφορέας. Ἀπό τήν ἄλλη, κατοικίδιο, χοιρίδιο, ἀκτινίδιο, (ο)φρύδι(ο), (ο)φίδι(ο), ζώδιο, σωματίδιο, ογκίδιο, ἀλλά καί ἀνέκαθεν, παλαιόθεν, πόθεν ἔσχες, παιδιόθεν, μετ' - ὄπισθέν, πανταχόθεν, ἑκατέρωθεν, θύραθεν, ἄγγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη…  

Ἠχοῦν περιττά ὅλα αὐτά; Σίγουρα εἶναι ἀνούσια ἄν προτιμοῦμε ἁπλῶς νά ἐπιπλέουμε ἀνυποψίαστοι γιά τίς ὑποθαλάσσιες ὀμορφιές, ἄν ἡ φαντασία καί ἡ παρατηρητικότητά μας ἔχουν ατονίσει καί τό λεξικό σκονίζεται στό ῥάφι. 
Θά ἐπανέλθουμε...

Εἰρήνη Κ.,  

κατηχήτρια, κατασκηνώτρια, 

καί τάχα μου (πλήν ὅμως μάχιμη) φιλόλογος.

Πηγή

Χριστουγεννιάτικες βιβλιοπροτάσεις από τις εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ

Ανάμεσα στο πλήθος των βιβλίων αλλά και των δραστηριοτήτων των εκδόσεων ΑΚΡΙΤΑΣ

http://www.akritas.net.gr/#

ξεχωρίζουμε

την παιδική βιβλιοθήκη:

http://www.akritas.net.gr/paidika_ibook.html

αλλά και τα επίκαιρα:

χριστουγεννιάτικη παιδική βιβλιοθήκη :

http://www.akritas.net.gr/bara_akrit/CRIST_PAID.html

και χριστουγεννιάτικη βιβλιοθήκη :

http://www.akritas.net.gr/bara_akrit/CRIST_KLASS.html