Απέρριψε η υπουργός Παιδείας το νέο βιβλίο Ιστορίας για τη ΣΤ΄ τάξη του Δημοτικού!

ΕΝΩ ΤΟ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΟ ΕΙΧΕ ΕΓΚΡΙΝΕΙ

Απέρριψε η υπουργός Παιδείας το νέο βιβλίο Ιστορίας για τη ΣΤ΄ τάξη του Δημοτικού!

• Γιατί χαρακτηρίζει διωγμό τη Μικρασιατική Καταστροφή και όχι... συνωστισμό
• Η ομάδα Ρεπούση ξανακτυπά

Όλοι θυμόμαστε το ανεπανάληπτο «Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα», που «απέδιδε επί το επιστημονικότερον» τη μεγάλη σφαγή αμάχων Ελλήνων στη Σμύρνη τον Αύγουστο του 1922.
Το 2007, με απόφαση του τότε υπουργού Παιδείας Ευρ. Στυλιανίδη, δόθηκε τέλος στο «περίφημο» βιβλίο της Ιστορίας ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού της κ. Ρεπούση, ένα βιβλίο που γράφτηκε στο πλαίσιο της φιλοσοφίας του «Προγράμματος κοινής Ιστορίας», που «εμπνεύσθηκε» το «Κέντρο για τη συμφιλίωση και τη Δημοκρατία στην Κεντρική Ευρώπη» (CDRSEE), με δράση που περιλαμβάνει και την παρέμβαση στον χώρο των βιβλίων της Ιστορίας των σχολείων. Κεντρική επιδίωξη να συντριβεί κάθε αντίσταση κι εμπόδιο στον δρόμο που θα οδηγήσει σε ομογενοποίηση λαών, συστημάτων, ιδεών και θρησκευμάτων.

Και ένα από τα βασικότερα εμπόδια σ’ αυτό είναι η μνήμη. Είναι αυτή για την οποία ο Σεφέρης («Δοκιμές») έγραψε: «Είμαστε ένας λαός με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη; Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι;»

Τον επόμενο χρόνο, 2008, ανατέθηκε η συγγραφή νέου βιβλίου Ιστορίας για τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του Δημοτικού σε ομάδα ιστορικών υπό τον καθηγητή Νεώτερης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννη Κολιόπουλο, στην οποία συμμετείχαν ο καθηγητής επίσης νεώτερης Ιστορίας Ιάκωβος Μιχαηλίδης, ο φιλόλογος Χαράλαμπος Μηνάογλου και ο σχολικός σύμβουλος Αθανάσιος Καλλιανιώτης. Το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού ήταν έτοιμο –ακόμα και στην ηλεκτρονική του μορφή– ήδη από τις αρχές του 2010 και παραδόθηκε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (Π.Ι.) προς κρίση.

Έπειτα από πολλές παρατηρήσεις από τους κριτές, τις οποίες οι συγγραφείς αποδέχθηκαν και ενσωμάτωσαν στο βιβλίο ώστε το τελικό κείμενο να συμφωνεί απόλυτα με την αντιληπτική ικανότητα των μαθητών, το Ινστιτούτο ενέκρινε το περιεχόμενο και εισηγήθηκε στην υπουργό Παιδείας την εκτύπωση και διανομή του στα σχολεία.

Μέσα από αυτό το βιβλίο η συγγραφική ομάδα επιδιώκει να «προωθήσει την εθνική συνείδηση χωρίς μισαλλοδοξία» και μάλιστα την ώρα που οι από ανατολή γείτονές μας επιδίδονται σε κατάφωρες παραβιάσεις του εθνικού μας χώρου και με κάθε τρόπο επιδεικνύουν την περιφρόνηση και την εχθρότητα που αισθάνονται για μας, ενώ οι Σκοπιανοί ετοιμάζονται για τη νέα «Αλεξάνδρεια».

Επιπλέον, στο νέο βιβλίο η Επανάσταση του 1821 είναι η «Μεγάλη Επανάσταση» και, σε αντίθεση με το σύγγραμμα της κ. Ρεπούση, αναφέρει το ιστορικό δεδομένο ότι οι Έλληνες υπέφεραν κυρίως τους πρώτους αιώνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ γίνονται εκτενείς αναφορές στους Δασκάλους του Γένους, στους αγώνες των Σουλιωτών, στους ήρωες του 1821, στον Παύλο Μελά και στον Μακεδονικό Αγώνα.

Όσον αφορά την επίμαχη φράση για τη Μικρασιατική Καταστροφή, το νέο σχολικό εγχειρίδιο χαρακτηρίζει «διωγμό» τα όσα συνέβησαν στο λιμάνι της Σμύρνης το 1922.

Όλα, όμως, αυτά, φαίνεται ότι είναι «ασυγχώρητα λάθη» για την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, η οποία και αποφάσισε, μετά μάλιστα και από εισήγηση της συμβούλου της υπουργού κ. Ελένης Μπούντα, δασκάλας, τη μη εκτύπωση του βιβλίου (!), ρίχνοντας στο καλάθι τη σχετική πρόταση του Π.Ι., το οποίο και κατάργησε στην ουσία η υπουργός τον περασμένο Μάιο, «αναβαθμίζοντάς το» σε Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (θέμα για το οποίο έχουμε ασχοληθεί αναλυτικά σε προηγούμενα φύλλα μας).

Πιθανότατα η απόρριψη του βιβλίου κινείται στο πλαίσιο των επιδιώξεων ξένων κέντρων για την υποβάθμιση και «αλλοτρίωση» του μαθήματος της Ιστορίας που μοιραία θα οδηγήσει σε ιστορικό αναλφαβητισμό.

Το κεντρικό ερώτημα είναι: «Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι»;

Ας ελπίσουμε η κ. υπουργός να ξαναδεί ψυχραιμότερα το θέμα, όπως το απαιτούν οι κρίσιμες στιγμές που όλοι βιώνουμε. Έργο του διορατικού πολιτικού είναι να διαβάζει σωστά τα μηνύματα των καιρών.

Εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ", 10/7/2011

Διαβάστε ακόμη:  ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΠΤΟΗΤΗ Η ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΕΙΑ:ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ

Προβληματισμοί Σχολικής Συμβούλου για τους μαθητές του σήμερα και του αύριο

 EΠΙΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΑΛΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟ

Ἀγαπητή,

ἡ σχολική χρονιά τελειώνει, κι ἐγώ, ὅπως κάθε χρόνο τέτοιες... μέρες, εἶμαι πολύ προβληματισμένη γιά τό μέλλον τῆς παιδείας καί γιά τήν κατάσταση στά σχολεῖα, ἡ ὁποῖα τείνει νά γίνει ἐκτός ἐλέγχου! Τά παιδιά, ἤδη ἀπό τό Δημοτικό, ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ  ἀνυπάκουα, ἀγενῆ καί ἔχοντα σαφῆ ἐπίγνωση ὅτι τά σχολεῖα εἶναι χῶροι, ὅπου ἐλεύθερα καί ἀσύδοτα μποροῦν νά κάνουν τά πάντα.

Παιδιά τοῦ Γυμνασίου γίνονται ...ζευγαράκια καί ἀγκαλιάζονται καί φιλιοῦνται μπροστά στά μάτια τῶν συμμαθητών τους καί τῶν καθηγητῶν, στό διάλειμμα, χωρίς καμμία ντροπή, καί ὅταν τούς κάνεις κάποια "σύσταση" - πολύ εὐγενικά γιά νά μήν τά... προσβάλεις-  σοῦ βγάζουν καί μία γλώσσα δέκα μέτρα:  "Γιατί, κυρία, κάνουμε τίποτα κακό; ", καί  ΓΕΛΑΝΕ, χωρίς νά ντραποῦν καθόλου! 

Καταλαβαίνεις σέ ποιά κατάσταση ἔχουμε φτάσει;

Τά κορίτσια ἔρχονται ντυμένα, ὅσο πιό ἀποκαλυπτικά μποροῦν, ἀλλά καί τά ἀγόρια κατεβαζουν τά παντελόνιά τους σχεδόν μέχρι τά... γόνατα, μέ ἀποτέλεσμα, καί μία ἁπλή ματιά τοῦ μαθητόκοσμου ἐν ὥρᾳ διαλείμματος, νά δίνει τήν εἰκόνα μιᾶς ὁμάδας παιδιῶν πού ἐν ἐξάλλῳ... περιβολή καί καταστάσει, περιφέρονται σε κάποιο χῶρο διασκέδασης - γιά να μήν πῶ τίποτα χειρότερο. Καμμία ὑποψία ὅτι πρόκειται περί σχολείου καί μαθητῶν. 

Ἄν μάλιστα ἔρθει κανείς καί πιό κοντά, τότε θά σιγουρευτεῖ ὅτι δέν πρόκειται γιά σχολεῖο, γιατί τό σχολεῖο θά εἶχε μάθει στά παιδιά νά χρησιμοποιοῦν καί ἄλλες λέξεις, ἐκτός ἀπό τή λέξη "μ…α" καί ἄλλες συναφεῖς καί συμπληρωματικές.

Πρό ἡμερῶν, κάποια συναδελφος ἔφερε ἕναν μαθητή στό γραφεῖο γιά ἀνάρμοστη συμπεριφορά, κι αὐτός, ἀπολογούμενος στή Διευθύντρια, εἶπε: " Δέν φταίω ἐγώ, ὁ τάδέ μου λέει «μ…..». ! 

Πρό ἡμερῶν, ἐπίσης, ἕνας μαθητής τοῦ Γυμνασίου …, εἶχε φέρει στό σχολεῖο ἕνα ...χάμστερ μέσα σέ κλουβί, μέ ἀποτέλεσμα τήν ὥρα τοῦ μαθήματος τά παιδιά, ἀντί νά προσέχουν, νά κάνουν χάζι μαζί του. Ὁ Διευθυντής, ὅταν τό πληροφορήθηκε, πῆρε τό κλουβί μέ τό χάμστερ στό γραφεῖο του, ἐπέπληξε τόν μαθητή καί τοῦ εἶπε ὅτι θά τό κρατήσει μέχρι νά ἔρθουν οἱ γονεῖς του νά τό πάρουν. Τότε ὁ μαθητής (Α΄ Γυμνασίου), ἀφού προσπάθησε μάταια νά πείσει τόν Διευθυντή νά τοῦ τό δώσει ἀμέσως πίσω, στό τέλος τοῦ εἶπε:  " Καλά! Ἀλλά νά ξέρεις ὅτι ἄν πάθει τίποτα τό χάμστερ μου ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ !! ".

Ἔτσι τά ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ τά παιδιά. Γιατί φυσικά δέν φταῖνε αὐτά. Ἀφοῦ φοιτοῦν σέ τέτοια σχολεῖα, ἔτσι θά γίνουν!  Όσο καλά καί νἆναι ἀπό τό σπίτι τους, στό σχολεῖο θά χαλάσουν.

Φοβᾶμαι ὅτι δέν ὑπάρχει ἄλλη χώρα στόν κόσμο, πού νά εἶναι τά σχολεῖα της σέ τέτοια ἄθλια κατάσταση. Ἀκόμα καί οἱ ὑπανάπτυκτες ἀφρικανικές χῶρες ἔχουν σχολεῖα πού εἶναι σχολεῖα. Μόνο τῆς Ἑλλάδας τά σχολεῖα εἶναι ὑπό διάλυση καί πλήρως ἀπαξιωμένα ἀπό τούς μαθητές. 

Νά μή σέ κουράζω, ὅμως, γιατί μέ πονάει πολύ τό θέμα αὐτό, ἀφοῦ τό ζῶ καθημερινά, καί διαπιστώνω ὅτι χρόνο μέ τό χρόνο ἡ κατάσταση διολισθαίνει σέ χειρότερο ἐξευτελισμό τῆς (λεγόμενης) ἐκπαίδευσης, καί δέν βλέπω ποιός καί πῶς, θά μποροῦσε νά ἀντιστρέψει τήν κατάσταση. Μήπως, ὅταν ἔρθει πλέον ὁ διασυρμός τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου, νά ἀλλάξουν τότε τά πράγματα; Δέν ξέρω. Νομίζω πάντως ὅτι καί αὐτός (ὁ διασυρμός του) ἔχει ἔρθει ἤδη καί μάλιστα διεθνῶς, ἀφοῦ εἶναι γνωστά τά ἀποτελέσματα τῆς ἔρευνας τοῦ Ο.Ο.Σ.Α. (PISA) γιά τά σχολεῖα μας. Τελευταῖοι εἴμαστε σέ ὅλους τούς τομεῖς.  

Θά πεῖς πώς εἶμαι ἀπαισιόδοξη. Εἶμαι! Καί θά προτιμοῦσα νά κλείσουν τά σχολεῖα, ἀφοῦ εἶναι ἀνίκανα νά ἐπιτελέσουν τόν σκοπό τους, πού δέν εἶναι μόνο "ἐκπαιδευτικός", ἀλλά πρωτίστως ἀνθρωπιστικός,  ἀφοῦ δέν ἐκπαιδεύουν ... σκύλους, ἀλλά ἀνθρώπους, γιά νά τούς κάνουν καλύτερους. Ἀφού λοιπόν ἀποτυγχάνουν καί στά δυό, νά κλείσουν. Ὅπως καί οἱ ἐπιχειρήσεις πού δέν ἀποδίδουν καί ζημιώνουν. Ἐδῶ, μάλιστα, ζημιώνονται ψυχές. Να κλείσουν, μέχρι νά ἐκπονηθοῦν σχέδια καί τρόποι διάσωσής τους ἀπό τήν ἀπαξίωση καί τόν ἐξευτελισμό. 

Κλείνω, γιατί σέ κούρασα. Αὐτά δέν τελειώνουν. Σκέπτομαι νά γράψω σέ καμμία ἐφημερίδα.  Ἔτσι... γιά νά γνωρίσουν καί οἱ μή ἐμπλεκόμενοι στήν ἐκπαίδευση, τό μεγαλεῖο της. Καί νά ἀνησυχήσουν, ἀπαιτώντας να ἀρθεῖ ἡ ἐκπαίδευση στό ὕψος της.

Σέ φιλῶ καί σέ χαιρετῶ,
Μ. 


Πηγή
(οι επισημάνσεις με έντονα δικές μας)

Η ταυτότητά μας

ΟΜΑΔΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

«Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ»

Εἴμαστε μιά ὁμάδα ἐκπαιδευτικῶν ὅλων τῶν βαθμίδων. Καλύπτουμε ὅλες τίς ειδικότητες καί ὑπηρετοῦμε σέ διάφορες θέσεις. Κοινό μας γνώρισμα εἶναι πώς πιστεύουμε στόν Χριστό καί ἀγαποῦμε τήν Ἑλλάδα.

Ἐπιθυμοῦμε βαθύτατα ὄχι μόνο νά μήν ἀπεμπολήσουμε τήν μακραίωνη ἑλληνορθόδοξη πολιτισμική μας παράδοση καί νά μήν ἀρνηθοῦμε τή βαρειά πνευματική μας κληρονομιά, ἀλλά καί νά τήν μεταλαμπαδεύσουμε στούς νέους μας, στούς μαθητές μας.
Μέσα στήν παραπαίουσα ἐποχή στήν ὁποία ζοῦμε, ἐποχή κατά τήν ὁποία ἀσύστολα ἀπαξιώνονται ὅλες οἱ ἀξίες πού στήριξαν γιά χιλιετίες τόν Ἑλληνισμό, ἐποχή πού ἡ ἰδεολογική δικτατορία τῶν κάθε κατηγορίας ὀλίγων ὑποχρεώνει σέ σιγή καί νάρκη τούς πολλούς, πού περιχαρακώνονται στόν ἑαυτό τους καί στά βασανιστικά τους προβλήματα, νιώθουμε ἐπάνω μας βαριά τήν εὐθύνη γιά τή νέα γενιά, τήν ἀνερμάτιστη καί ἐγκαταλελειμμένη.
Τή γενιά πού θεωρεῖ τό σχολεῖο ἄχρηστο. Ἄν δέν τό ἀπορρίπτει ἐντελῶς, εἶναι γιατί δέν βρέθηκε ἀκόμη ἄλλος τρόπος πού νά ἀνελίσσεται κανείς ἐπαγγελματικά καί κοινωνικά παρακάμπτοντάς το. Ἀλλά νιώθουμε εὐθύνη καί γιά τή στήριξη τοῦ συναδέλφου ἐκπαιδευτικοῦ.

Εἶχε γράψει πρίν ἀπό πολλά χρόνια ὁ κορυφαῖος φιλόλογος Ἰωάννης Κακριδῆς: «Ὅταν ἔλθει σ’ ἕναν λαό ὁ καιρός κι ἕνας θεσμός χάσει τήν ἐπαφή του μέ τό θεῖο, ἡ ἀπώλεια μέσα στήν κοινωνική ὁμάδα θά εἶναι ἀνεπανόρθωτη». Ζοῦμε σέ μέρες πού τά λόγια αὐτά καθημερινά ἐπαληθεύονται.
Τό δυστύχημα εἶναι πώς ὑπῆρξαν , ἀλλά καί ὑπάρχουν, συνάδελφοι στά σχολεῖα μας πού ἀπό χρόνια ἐργάσθηκαν καί ἐξακολουθοῦν νά ἐργάζονται γιά νά χαθεῖ μέσα στίς ψυχές τῶν παιδιῶν ἡ ἐπαφή αὐτή.
Ἐμεῖς ἐπιθυμοῦμε νά τούς φέρουμε κοντά μας, ώστε μαζί να διαπαιδαγωγήσουμε τή νεότητα μέ πρότυπο τόν Χριστό. Μέ ἕνα προσκλητήριο γεμάτο πόνο καί ἀγάπη πρός ὅλους ἀνεξαιρέτως. Γιά τό κοινό καλό. Ποτέ δέν εἶναι ἀργά.
Μέ πολλή ἐργατικότητα –ξεχασμένη ἀρετή κι αὐτή –καί ἐντιμότητα τό κλίμα θά ἀναστραφεῖ.
Ἀρκεῖ ὅλοι μας νά παλαίψουμε, ἀναθεωρώντας καμιά φορά, ἄν χρειασθεῖ, τά παλιά λανθασμένα στερεότυπά μας.
Τά ἑλληνοχριστιανικά μας πρότυπα εἶναι σωτήρια καί ἀνθεκτικά. Τό εἶχε παραδεχθεῖ ἀπό τά τέλη ἀκόμη τοῦ 19ου αἰώνα κορυφαῖος Γερμανός φιλόλογος καί φιλόσοφος: «Ὁτιδήποτε φαινομενικά πρωτότυπο καί ἄξιο θαυμασμοῦ δημιουργοῦσε ὁ δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός ἔχανε χρῶμα καί ζωή στή σύγκρισή του μέ τό ἑλληνικό πρότυπο, συρρικνωνόταν, κατέληγε νά μοιάζει μέ φθηνό ἀντίγραφο».

Μέσα στό πλαίσιο αὐτό θά κινηθοῦμε. Ὁ διαδικτυακός μας χῶρος θά εἶναι ἀνοιχτός γιά ὁποιαδήποτε δημοσίευση σχετική μέ τήν ἐκπαίδευση. Γιά ἀνταλλαγή χρήσιμων ἀπόψεων μεταξύ τῶν ἐκπαιδευτικῶν σέ θέματα πρακτικά καί θεωρητικά, ἐπίκαιρα ἀλλά καί διαχρονικά. Γιά παροχή βοήθειας σέ μαθητές· καί ὄχι μόνο ἐπάνω στά μαθήματα. Γιά ὁδηγίες πρός τούς γονεῖς σέ θέματα σχολικά καί παιδαγωγικά. Γιά ὁτιδήποτε καλό τό ὁποῖο θά μποροῦσε νά φανεῖ χρήσιμο στήν ἐκπαιδευτική πράξη καί σέ κάθε γνωστικό ἀντικείμενο. Φυσικά, πάντοτε μέσα σέ κλίμα εὐπρέπειας, ἀγάπης καί σεβασμοῦ πρός ὅλους.
Ὁ Θεός ἄς εὐλογήσει τήν προσπάθειά μας.

Χρειαζόμαστε την άποψή σου. Απαντήστε σε 6 ερωτήσεις.

Αγαπητοί συνάδελφοι

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2011 ανακοινώσαμε την έναρξη της προσπάθειάς μας και απευθύναμε το πρώτο μας κάλεσμα μέσω του διαδικτύου.

Τρεισήμισι μήνες αργότερα θα θέλαμε να ακούσουμε ΕΣΑΣ 

τους συναδέλφους που κατά εκατοντάδες επισκέπτονται καθημερινά το ιστολόγιό μας, 

αλλά κυρίως όσους συμμετείχαν έστω κ μία φορά σε κάποια από τις συναντήσεις μας.

Θέλουμε να αξιολογήσετε την πορεία μας. Χρειαζόμαστε τις δικές σας σκέψεις, τις δικές σας προτάσεις. 

Σε όλα τα παραπάνω μπορείτε να μας απαντήσετε είτε με κάποιο κείμενο είτε –για λόγους ταχύτητας και ομαδοποίησης των απαντήσεων επιλέγοντας την απάντηση που σας εκφράζει περισσότερο από τις αντίστοιχες ερωτήσεις κλειστού τύπου.

Παρακαλούμε λοιπόν κάθε δάσκαλο και εκπαιδευτικό να μας στείλει τις σκέψεις του αναφορικά με




1) Τη συχνότητα των συναντήσεών μας

Α. Κάθε 2 μήνες 

Β. Μία φορά το μήνα   

Γ.Κάθε 2 εβδομάδες 

Δ. Κάθε εβδομάδα 

Ε. Άλλη πρόταση

2) Το χώρο συνάντησης

Α. εντός του ναού 

Β. σε αίθουσα-δωμάτιο  χωρητικότητας 20-25 ατόμων 

Γ. σε αίθουσα  κάτω από το ναό 

Δ. Υποδείξτε μας κάποιο άλλο χώρο 

3) Το είδος της συνάντησης που θα είχε μεγαλύτερη σημασία για εσάς

Α. Λατρευτικές συνάξεις (αγρυπνία ή εσπερινός) 

Β. Συναντήσεις προβληματισμού, ανταλλαγής απόψεων και σύνδεσης των μελών  

Γ. Παρουσιάσεις θεμάτων από εισηγητές   

Ε. διοργάνωση ημερίδων-συνεδρίων 

ΣΤ Οργάνωση-Συμμετοχή σε αγωνιστικές δράσεις όταν προκύπτουν οι κατάλληλες συνθήκες 

Ζ. Άλλη πρόταση

4)  Την ημέρα και ώρα συνάντησης

Α. κάποια Καθημερινή πχ 6μμ-8μμ

Β. Παρασκευή απόγευμα

Γ. Σάββατο πρωί

Δ. Σάββατο απόγευμα

Ε. Κυριακή πρωί

ΣΤ. Κυριακή απόγευμα

5) Αν υιοθετήσουμε την πρόταση σας (για τον χώρο, ημέρα και ώρα και σκοπό της συνάντησης), θα προσέρχεστε;

Α. Ναι, πάντα

Β. Τις περισσότερες φορές, όταν μπορώ

Γ. Κάποιες φορές, αν με βολέψει

Δ. Όχι  (αν δεν σας πειράζει εξηγήστε γιατί)

6) Στους 3μιση μήνες παρουσίας μας τι δεν σας άρεσε, που εντοπίζετε τις αδυναμίες μας;

Παρακαλούμε στείλτε τις απαντήσεις σας στο εμαιλ μας opaidagogos@gmail.com . 

Διαφορετικά μπορείτε να αφήσετε  τις σκέψεις σας στα ΣΧΟΛΙΑ της παρούσας ανάρτησης (ακόμη και ως ανώνυμοι χρήστες).

Οι απαντήσεις σας θα καθορίσουν σημαντικά την πορεία μας. 

Ευχαριστούμε προκαταβολικά για τη συμμετοχή σας.

Φόρμα απαντήσεων

1.

2. 

3. 

4. 

5. 

6.

Σε κάθε ερώτηση μπορείτε να επιλέγετε ακόμη και περισσότερες από μία απαντήσεις.