Τό ἀποτέλεσμα εἶναι πολλοί ἀδελφοί νά παγιδεύονται στήν ἐπικίνδυνη προσωπολατρία καί ἀντί νά ἀνοίγει ὁ νοῦς τους καί νά προχωροῦν στόν πνευματικό δρόμο τῆς κατά Χριστόν ζωῆς, μένουν προσκολλημένοι σέ μερικά τυπικά πράγματα,
ἐξωτερικά καί ἀνούσια, καί καθησυχάζουν τή συνείδησή τους πῶς τάχα προοδεύουν, ἀφοῦ τηροῦν τά ὅσα τούς λένε οἱ «γέροντές» τους. Δυστυχῶς, ὑπάρχουν πολλά παραδείγματα καί δέν πρέπει νά κλείνουμε τά μάτια μας ἐκεῖ πού ἐπιβάλλεται…
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Σχόλιο:
Θα επαναλάβουμε την θέση μας:
"Γέροντα" που τους καθοδηγεί όλη την ημέρα και από τον οποίο παίρνουν ευλογία πριν κάνουν οτιδήποτε, έχουν οι μοναχοί.
Οι λαϊκοί έχουν πνευματικό στον οποίο εξομολογούνται τις αμαρτίες τους και τους καθοδηγεί πνευματικά.
Επειδή όμως πολλοί λαϊκοί παιδιαρίζουν και θέλουν να παραστήσουν τους μοναχούς, και επειδή αρκετοί ιερείς (κυρίως ιερομόναχοι) θέλουν να παραστήσουν τον "γέροντα",
έχουμε απίστευτα φαινόμενα ανοησίας. Έτσι παρατηρείται το φαινόμενο να ρωτάνε λαϊκοί τον πνευματικό τους ένα σωρό ανοησίες (που να πάνε, τι να αγοράσουν, τι να φάνε κλπ), περιμένοντας την "μαγική" απάντηση του υποτιθέμενου "γέροντα". Αν κάποια απόφαση τους έχει πνευματικές προεπτάσεις, ας τον ρωτίσουν, αν όχι, ας βάλουν το μυαλό τους να σκεφτεί και ας μάθουν να αποφασίζουν.
Λίγη σύνεση δεν βλάπτει
Ιστολόγιο Ομάδας Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"














































