" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

«Ο ΗΡΩΑΣ, Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ» (Άρθρο για τον αγώνα των Αποτειχισμένων Ομολογητών Ιερέων)


Σχόλιο:
Ένας αδερφός μας έστειλε το παρακάτω κείμενο, με την παράκληση να το δημοσιεύσουμε ανώνυμα.

Πριν λίγο καιρό μας είχε στείλει και το :

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"



Είχα την ευκαιρία, προσφάτως, να μιλήσω τηλεφωνικώς με έναν αποτειχισμένο Ιερέα. Κλείνοντας το τηλέφωνο, σκεφτόμουν το πόσο μεγάλη ευλογία ήταν αυτό το τηλεφώνημα! Συνομίλησα με έναν –αφανή– ήρωα! Ω! Ναι, δεν είναι μεγάλη κουβέντα αυτή! Ήρωες είναι οι Ιερείς που διακόπτουν το Μνημόσυνο και την Εκκλησιαστική Κοινωνία από τους εκπεσόντες ψευτοεπισκόπους. Θέλει ανδρεία αυτή η πράξη και ανδρεία έχουν μόνο οι καρδιές των Ηρώων! (Σε ελεύθερη απόδοση, θα λέγαμε, πως η Ελευθερία, η Αποτείχιση και ο Παράδεισος θέλουν τόλμη και θάρρος!). 

Η σκέψη μου «τρέχει» σε όλους αυτούς τους αποτεχισμένους Ιερείς, που αν και είναι λίγοι, εν τούτοις υπάρχουν και κρατούν την Λειτουργική Παράδοση,ούτως ώστε όλοι εμείς οι αποτειχισμένοι λαϊκοί να μπορούμε, έστω και μια-δυο φορές το χρόνο –αναλόγως με το που βρίσκεται ο καθένας από εμάς– να λειτουργούμαστε.


Σκεφτόμουν την απλότητα και την σεμνότητα που έχει αυτός ο Ιερέας. Ένας Ιερέας, που δεν νιώθει πως κάνει κάτι σπουδαίο, αλλά κάνει –ως οφείλει– το καθήκον του ως πραγματικός Υπουργός του Υψίστου, κάτι που απουσιάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό στις ημέρες μας. Ένας Ιερέας, που αισθάνεται την θέση του μέσα στην Εκκλησία ως ένας εκ των τελευταίων και ελαχίστων Λειτουργών του Κυρίου και αυτό είναι που τον κάνει τόσο σπουδαίο και μεγάλο στα μάτια μου! Αυτή του η κατά Θεόν απλότητα, αυτός ο τρόπος που βλέπει τα πράγματα, (τόσο απλά, μα και τόσο ξεκάθαρα!), είναι που του επιτρέπει να νιώθει και να καταλαβαίνει˙ να αναγνωρίζει την Θεία επέμβαση στην πορεία της ζωής του. Αυτός ο τρόπος του είναι που τον κάνει να βιώνει και να αντιλαμβάνεται τα Θαύματα του Κυρίου στην ζωή του και αυτό είναι που τον κάνει να ταιριάζει τόσο με τους Αγίους της Εκκλησίας μας! 

Όλοι αυτοί οι Ιερείς που διακόπτουν το Μνημόσυνο και την Εκκλησιαστική Κοινωνία από την Παναίρεση του Οικουμενισμού, που μαστίζει επί έναν και κάτι αιώνα εκ των έσω την Εκκλησία, περνούν μέσα από καμίνι που καίει. Το καμίνι της Πίστεως, το οποίο δοκιμάζει τις καρδιές τους. Δίνουν μάχη με τον κόσμο και τον εαυτό τους για να κάνουν το καθήκον τους και να προβούν στην επιβεβλημένη, μα τόσο ευλογημένη και σωτήρια Αποτείχιση, και η μάχη αυτή δεν είναι μικρή ή εύκολη. Πραγματικά δοκιμάζονται οι καρδιές τους και καίγονται, λιώνοντας και καθαρίζοντας κάθε γωνιά της υπάρξεώς τους. Στη μάχη τους αυτή, έχουν για «όπλα» τους την προσευχή και τα δάκρυα και εκείνο που τους κρατάει, είναι η αγάπη τους για τον Κύριο! Έτσι εξαγνισμένοι περνούν «δια πυρός και σιδήρου» μέσα από το καμίνι για να δοθούν σε εμάς τους Ορθοδόξους των Εσχάτων καιρών, καθαροί και εξαγνισμένοι˙ καρδιές άγιες! 

Ο δικός τους αγώνας είναι μαρτυρικός, μια και ο διωγμός που βιώνει η Ορθοδοξία μας, είναι πιο ύπουλος από όλους τους προηγούμενους, και όλοι αυτοί οι απλοί και αφανείς Ιερείς, έρχονται αντιμέτωποι με εχθρούς που φορούν Μίτρες και κρατούν Πατερίτσες. Με εχθρούς που έχουν μεγάλη κοσμική εξουσία και ασκούν επιρροή εκβιάζοντας ανθρώπους και καταστάσεις. Όλοι αυτοί οι ήρωες Ιερείς, έρχονται αντιμέτωποι και με το γεγονός ότι από την στιγμή που διέκοψαν το Μνημόσυνο και την Εκκλησιαστική Κοινωνία από τον οικείο ψευτοεπισκόπό τους, παύουν να έχουν και την οικονομική απολαβή από την μισθοδοσία τους, που σημαίνει πως οι οικογένειές τους αυτομάτως παύουν να έχουν την δυνατότητα να καλύπτουν τις όποιες ανάγκες τους. 

Και όμως, τίποτα από όλα αυτά τα εμπόδια δεν στέκεται ικανό να μπει ανάμεσα σε αυτούς και το καθήκον που τους καλεί, ανάμεσα σε αυτούς και την αγάπη που τρέφουν οι υπάρξεις τους για τον Κύριο! Και αυτό είναι που με κάνει να αναρωτιέμαι˙ τι λιγότερο έχουν, άραγε, αυτές οι καρδιές από τις καρδιές των Αγίων; (!) 

Ιερείς με οικογένειες, Ιερείς που μεγαλώνουν μόνοι τους τα παιδιά τους, αλλά και Ιερομόναχοι που δεν έχουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους ή
μια γωνιά δική τους. Όλοι αυτοί πόσο πολύ ταιριάζουν με το Κύριο ο Οποίος δεν είχε κυριολεκτικώς «που την κεφαλή κλίνη» (Ματθ. 8,20 / Λουκ. 9,58)). Ακολουθούν κατά πόδας Εκείνον στον δρόμο προς τον Γολγοθά. Η αγάπη τους είναι έμπρακτη και μαρτυρική με Σταυροαναστάσιμο χαρακτήρα. Και αναφωνώ: Ω! Θεέ μου! Σε ευχαριστώ που μας αξιώνεις να γνωρίζουμε τους Λειτουργούς Σου! Σε ευχαριστώ που μας αξιώνεις να ζούμε σε τούτη την –πλέον– δυσκολότερη εποχή, που «μυρίζει» θυσία και δάκρυα! 

Και θέλω, αποτειχισμένα αδέλφια μου, να μιλήσω σε όλους εσάς. Θέλω στην αγάπη σας να απευθυνθώ και να σας ζητήσω να γίνουμε ενεργά μέτοχοι του –δύσκολου μα και τόσο ευλογημένου– αγώνα αυτών των Ομολογητών και συνειδησιακώς Μαρτυρικά αποτειχισμένων ηρώων Ιερέων! 

Καλά μου εν Χριστώ αδέλφια, ας γίνουμε και εμείς μέρος του Θαύματος, ούτως ώστε οι πολύτιμοι για εμάς αποτειχισμένοι Ιερείς να μπορούν να πορευτούν στον δύσκολο αυτόν αγώνα τους, με –όσο το δυνατόν– λιγότερες δυσκολίες. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως είναι οι πνευματικοί μας Πατέρες και τώρα, πραγματικά, οφείλουμε να τους στηρίξουμε όσο μπορούμε σύμφωνα με την διάθεση της καρδίας μας («Μη εκ λύπης ή εξ ανάγκης˙ Ιλαρόν γαρ δότη αγαπά ο Θεός.» – Β´ Κορ. 9,7). Πρώτα και πάνω απ’ όλα, να μην τους ξεχνάμε, έχοντάς τους –επί καθημερινής βάσεως– στις προσευχές μας. Έπειτα, να μη ξεχνάμε να τους ενισχύουμε οικονομικά ή με όποιον άλλον υλικό τρόπο δύναται ο καθένας από εμάς, διότι όπως λέει και ο Ευαγγελικός λόγος πως «άξιος γαρ ο εργάτης του μισθού αυτού» (Λουκ. 10,7 / Ματθ. 10,10 / Α´ Τιμ. 5,18 / Δευτ. 25,4 / Κριτ. 9,9 ). 

Ψάξτε να βρείτε τις διευθύνσεις τους (είναι, άλλωστε, εύκολο και τα ιστολόγια που ασχολούνται με αυτά τα θέματα, αλλά και οι ομάδες αποτεχισμένων λαϊκών μπορούν να βοηθήσουν πάνω σε αυτό το θέμα). Μην ξεχνάμε αδέλφια μου, πως οι Ιερείς αυτοί έχουν οικογένειες, έχουν παιδιά που πρέπει να καλύψουν τις ανάγκες τους. 

Αδέλφια, οι Ιερείς αυτοί πρέπει να μας νιώθουν δίπλα τους, διότι όπως εμείς τους έχουμε ανάγκη, έτσι και εκείνοι χρειάζονται την στήριξή μας. Όπως ο πατέρας, που αγωνίζεται για τα παιδιά του, έχει ανάγκη από την αγκαλιά τους για να ξεκουραστεί και να πάρει και από εκεί δύναμη, ώστε να συνεχίσει τον αγώνα της βιοπάλης, έτσι και οι Ιερείς μας έχουν ανάγκη να νιώθουν πως δεν είναι μόνοι. Το θαύμα δεν είναι υποχρεωτικό να κάνει θόρυβο. Συνήθως τα θαύματα είναι απλά και αφανή˙ έρχονται απαλά σαν την ανοιξιάτικη βροχή! 


Ας γίνουμε, αδέλφια μου, μέρος του θαύματος της ηθικής και υλικής στηρίξεως των Πατέρων μας! Ας γίνουμε και εμείς, όπως και όσο μπορούμε, μικρά γρανάζια στην λειτουργία του μηχανισμού του Θαύματος που λέγεται έμπρακτη αγάπη και στήριξη των Πνευματικών μας Πατέρων.
Ας έχουμε την τιμή να βοηθήσουμε τους αληθινούς ήρωες και αγίους της εποχής μας!


4 σχόλια:

Unknown είπε...

Αγαπητοί διαχειριστές του ιστολογίου, είναι απορίας άξιον ότι δεν δημοσιεύσατε την αγιοκατάταξη του Οσίου Ιακώβου Τσαλίκη. Ένα γεγονός που μας έδωσε τόση χαρά μέσα στους τόνους των θλιβερών που εισπράττουμε καθημερινώς. Είναι προφανώς εσκεμμένη η παράλειψή σας, αλλά αξίζει να ακούσουμε την αιτιολόγησή της.
Ευχαριστώ.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός" είπε...

Δεν μας απασχολεί ποιους θα ανακηρύξει αγίους ο αιρετικός οικουμενιστής Βαρθολομαίος.
Χθες ανακήρυξαν Άγιο τον εθνομάρτυρα Χρυσόστομο Σμύρνης, αύριο θα αγιοκατατάξουν τις "αφεντιές" τους.

Είναι φανερό ότι οι οικουμενιστές επιδιώκουν να αποκτήσουν την έξωθεν καλή μαρτυρία από τον πιστό λαό (να τον πείσουν να μείνει καλά μαντρωμένος ΜΑΖΙ τους. Όταν όμως ένας τυφλός οδηγεί άλλον ... που θα καταλήξει;;;

Έχει ο Άγιος ανάγκη να "αγιοκαταταχθεί"; Ειδικά στις μέρες μας που η προδοσία της ορθόδοξης πίστης μας χτύπησε κόκκινο;
Όσοι τον σέβονται, βρίσκουν το έλεος του, άσχετα αν έχει αγιοποιηθεί ή όχι.
Και φυσικά πάντα με το αζημίωτο: Πανηγύρεις και νέοι ναοί και νέες εκδρομές στους νέους ναούς και ιερά λείψανα και νέες εικόνες για να αγοράζουν οι πιστοί. Ακριβώς επειδή σεβόμαστε τους Αγίους μας, δεν έχουμε καμία δουλειά με προδότες της πίστεως και με χριστεμπόρους.

IOANNIS PYROGRAFOS είπε...

Αγαπητοί της αξιόλογης Ομάδας Εκπαιδευτικών, συγχωρέστε με αλλά δεν μπορώ να σας κρύψω ότι λυπήθηκα πολύ από την απάντησή σας. Συμπεραίνω ότι πιθανότατα ακολουθείτε κάποια σύναξη παλαιοημερολογιτών για να τοποθετείστε έτσι. Μόνο έτσι δικαιολογείται. Αν όμως όχι, έχω ταπεινό χρέος να σας πω : ΑΔΕΛΦΟΙ ΠΛΑΝΑΣΘΕ!!! Ασφαλώς ο άγιος δεν έχει ανάγκη να αγιοκαταταχθεί, αλλά ΕΜΕΙΣ, οι της στρατευομένης Εκκλησίας, οι οποίοι έχουμε ανάγκη να μιμηθούμε τον άγιο,να συναχθούμε επί το αυτό και να τον τιμήσουμε,να προβάλουμε τη ζωή του στα πέρατα της γης ώστε να γίνει πρότυπο στους αμυήτους, να βοηθηθούμε στον αγώνα μας "τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα" και τέλος μέσα στη λατρεία να δοξάσουμε τοιουτοτρόπως τον Θεό που μας έδωκε έναν ακόμα άγιο της Πίστεώς μας ως απόδειξη της παρουσίας Του και ενεργείας Του στην Εκκλησία Του και ως μεσίτη ημών προς τον Κύριο Ιησού Χριστό. Επιπλέον -ως γνωρίζετε- η αγιοκατάταξη είναι επίσημη έκφραση της ορθόδοξης συνείδησης του πιστού λαού του Θεού, περί της αγιότητος ενός μέλους της Εκκλησίας. Με το σκεπτικό σας, δε θα πρεπει να αγιοκαταταχθεί κανείς άγιος , ούτε να εορτάζουμε τους ήδη αγιοκαταχθέντας αφού "όσοι τον σέβονται, βρίσκουν το έλεος του, άσχετα αν έχει αγιοποιηθεί ή όχι" και γιατί "Πανηγύρεις και νέοι ναοί και νέες εκδρομές στους νέους ναούς και ιερά λείψανα και νέες εικόνες για να αγοράζουν οι πιστοί"...Το ότι ο Πατριάρχης μάς βρίσκει σφόδρα αντιτιθεμένους με τις παρεκτροπές του και τις πλάνες του, δεν σημαίνει πως τα πάντα που κάνει είναι λανθασμένα και προδοτικά. Θα αρκεστώ μόνο να σας πω, ότι σύμφωνα με τα λεγόμενά σας, αν ζούσατε στην εποχή του Αγίου Κύριλλου Ιεροσολύμων (4ος αι.), τότε ούτε αυτόν τον άγιο θα δεχόσαστε, αφού ο Άγιος χειροτονήθηκε διάκονος, πρεσβύτερος και επίσκοπος Ιεροσολύμων από τον αιρετικό αρειανό επίσκοπο Ακάκιο.
Οπότε, δεν σέβεστε καθόλου τον Όσιο Ιάκωβο, όπως ισχυρίζεσθε, και μετ΄αγάπης σας λέγω ότι η αμφισβήτηση της αγιότητας ενός Αγίου που η ορθόδοξη συνείδηση των πιστών της Εκκλησίας μας , παγκοσμίως μαρτυρεί και κηρύττει, πολύ πριν την επίσημη αγιοκατάταξή του, αγγίζει τα όρια της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος.
Πρόσχωμεν !!

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός" είπε...

Έχετε κάνει άφθονα λογικά άλματα για να φθάσετε στα αρρωστημένα συμπεράσματα που θέλατε εξ αρχής να φθάσετε.

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.
Για τον ίδιο λόγο λόγο ενεργοποιήσαμε να σχολιάζουμε μόνον όσοι έχουν κάπου προφίλ.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.