" H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Άρθρο 16, παράγραφος 2 του Ελληνικού Συντάγματος

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Πῶς θά διαχειριστοῦν οἱ γονεῖς τό θέ­μα, ὅταν ἀντιληφθοῦν ὅτι τό παιδί τους ἔχει κλέψει;

  Μία ἀπό τίς δύσκολες παραβατικές συμπεριφορές τῶν παιδιῶν εἶναι ἡ κλο­πή. Ἕνα φαινόμενο συχνό στήν παιδική ἡλικία πού ἀναστατώνει τούς γονεῖς καί γίνεται πιό σοβαρό ὅταν τά παιδιά εἰσ­έρχονται στήν ἐφηβεία. Ἄν, λοιπόν, ἕνα παι­δί ἤ ἕνας ἔφηβος κλέβει, οἱ γονεῖς του εἶναι πολύ φυσικό νά ἀνησυχοῦν καί νά διερωτῶνται τί ὁδήγησε τό παιδί τους στήν κλοπή. Φοβοῦνται μήπως μέ τήν παραβατική αὐτή συμπεριφορά ἐξελιχθεῖ σέ ἕναν «ἀνήλικο ἐγ­κληματία».

Εἶναι βέβαια φυσιολογικό γιά ἕνα πο­λύ μικρό παιδί νά πάρει κάτι, π.χ ἕνα παι­χνιδάκι πού τό σχῆμα ἤ τό χρῶμα του τοῦ ἔχει διεγείρει τή φαντασία, τό ἐνδιαφέρον ἤ τήν περιέργεια. Αὐτό δέν θά πρέπει νά θεωρηθεῖ ὡς κλοπή. Συνήθως στήν ἡλικία τῶν τριῶν ἕως πέντε ἐτῶν, τά παιδιά καταλαβαίνουν ὅτι εἶναι λά­θος νά παίρνουν κάτι πού ἀνήκει σέ ἄλ­λο πρόσωπο.

Οἱ γονεῖς ὀφείλουν νά διδάσκουν στά παιδιά τους μέ τρόπο ἐνεργητικό τόν σεβασμό ἀπέναντι στούς συνανθρώπους καί στά πράγματά τους, τά ὁποῖα δέν μᾶς ἀνήκουν. Παρότι τά μεγαλύτερα παιδιά καί οἱ ἔφηβοι γνωρίζουν πολύ κα­λά ὅτι ἡ κλοπή εἶναι συμπεριφορά μή ἀ­ποδεκτή, ἐντούτοις κλέβουν γιά διάφο­ρους λόγους:
  • Ἕνα παιδί μπορεῖ νά κλέψει γιά νά ἰσορροπήσει τά πράγματα μέσα του• ἄν π.χ θεωρεῖ ὅτι ἕνα ἀπό τά ἀδέλφια του εὐ­νοεῖται ἀπό τούς γονεῖς ἤ τούς συγ­γε­νεῖς, παπποῦδες ἤ θείους μέ τήν ἀ­γάπη ἤ τά δῶρα τους.
  • Μερικές φορές ἕνα παιδί μπορεῖ νά κλέψει γιά νά ἀποδείξει στούς φίλους του ὅτι εἶναι ἕνας γενναῖος ἄν­δρας.
  • Ἄλλες φορές γιά νά προσφέρει δῶρα στήν οἰκογένειά του ἤ στούς φίλους του καί νά ἐξαγοράσει τήν ἀγάπη τους, πού τόσο ἀνάγκη τήν ἔχει.
  • Ἤ γιά νά γίνει ἀποδεκτό στήν πα­ρέα τῶν συνομηλίκων του, ὅταν ὑποσυνείδητα διακατέχεται ἀπό τόν φόβο μή­πως τό ἀπορ­ρίψουν, γεγονός πολύ ὀδυνηρό γιά τό ἴδιο. Τά παιδιά μποροῦν, ἐπίσης, νά κλέψουν ἐπειδή τά τρομάζει ὁ φόβος τῆς ἐξάρτησης• δέν θέλουν νά ἐξαρ­τῶν­ται ἀπό κανέναν καί ἔτσι παίρνουν ὅ,τι θέλουν. Τό πρόβλημα ἀνάγεται στή βρεφική ἡλικία σέ κακό χειρισμό τῶν γονιῶν καί εἶναι ἀποτέλεσμα ἰσχυρῆς καί συχνῆς ματαίωσης τῶν ἐπιθυμιῶν τοῦ παιδιοῦ.

και λίγο χιούμορ!

Οἱ γονεῖς θά πρέπει νά ἐξετάσουν κατά πόσο τό παιδί τους ἔκλεψε ἀπό μία ἐσωτερική ψυχική ἀνάγκη, ὥστε νά δείξουν περισσότερη προσοχή, ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον οἱ ἴδιοι ἀπέναντί του. Σέ αὐ­τή τήν περίπτωση τό παιδί μπορεῖ νά ἐκ­φράσει τόν θυ­μό του. Θά προσπαθήσει νά «πάρει ἐκδίκη­ση» ἀπό τούς γονεῖς του. Τό κλεμμένο ἀν­τικείμενο μπορεῖ νά ἀποτελέσει τό ὑποκατάστατο γιά τήν ἀ­γάπη καί τή στοργή πού ζητάει ἀπό τούς γονεῖς του καί ἡ ὁποία τοῦ λείπει. Οἱ γονεῖς θά πρέπει νά ἔχουν εὐαίσθητες κεραῖες καί νά ἀνταποκριθοῦν θετικά, ἀ­ναγνωρίζοντας τήν ἀξία τοῦ παιδιοῦ τους καί τή θέση του ὡς σπουδαίου μέλους τῆς οἰκογένειάς τους.

Ἄν οἱ γονεῖς λάβουν τά κατάλληλα μέ­τρα, στίς περισσότερες περιπτώσεις ἡ κλοπή σταματάει καθώς τό παιδί μεγαλώνει. Πῶς θά διαχειριστοῦν οἱ γονεῖς τό θέ­μα, ὅταν ἀντιληφθοῦν ὅτι τό παιδί τους ἔχει κλέψει;
  • Λένε στό παιδί τους ὅτι ἡ συμπεριφορά του αὐτή εἶναι λάθος.
  • Βοηθᾶνε τό παιδί τους νά πληρώσει ἤ νά ἐπιστρέψει τό κλεμμένο ἀντικείμενο.
  • Βεβαιώνονται ὅτι τό παιδί τους δέν ἐ­πωφελεῖται ἀπό τήν κλοπή μέ ὁποιονδήποτε τρόπο.
  • Ἀποφεύγουν τή διδασκαλία γιά πρόβλεψη μελλοντικῆς κακῆς συμπεριφορᾶς.
  • Ἀποφεύγουν ὁπωσδήποτε νά τοῦ ποῦν ὅτι εἶναι ἕνας κλέφτης ἤ ἕνας κα­κός χαρακτήρας.

Ἀναλόγως τῆς ἡλικίας καθιστοῦν σα­φές στό παιδί τους ὅτι ἡ συμπεριφορά του εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτη γιά τήν οἰκογενειακή παράδοση, τήν ἐκκλησιαστική κοινότητα καί τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Κάνουν ἀναφορά στόν νόμο τοῦ Θεοῦ «οὐ κλέψεις» (Ἔξ 20,14) καί κυρίως στήν πηγή τοῦ κακοῦ «οὐκ ἐπιθυμήσεις ὅσα τῷ πλησίον σου ἐστί» (Ἔξ 20,17). Δέν θά ἐ­πιθυμήσεις ὅ,τι ἀνήκει στόν συνάνθρω­πό σου. Σχολιάζοντας τή θεϊκή ἐντολή ἐπισημαίνουν τή ρίζα τοῦ κακοῦ, τήν ἀκόρεστη ἐπιθυμία γιά κατοχή ὑλικῶν ἀγα­θῶν καί τήν ἐξάρτησή μας ἀπό αὐτά.


Ὅταν τό παιδί ἔχει πληρώσει ἤ ἔχει ἐπιστρέψει τό κλεμμένο ἀντικείμενο, τό θέμα ἔχει λήξει πλέον καί οἱ γονεῖς δέν πρέπει νά ἐπανέλθουν. Τοῦ δίνουν ἔτσι τή δυνατότητα νά κάνει μία νέα ἀρχή στή ζωή του, ἀφοῦ ἔχει ἤδη ἐναποθέσει καί τό ψυχικό βάρος σέ διακριτικό πνευματικό.


Ἄν ὅμως ἡ κλοπή εἶναι ἐπίμονη καί συνοδεύεται καί ἀπό ἄλλες προβληματικές ἤ παραβατικές συμπεριφορές, μπορεῖ νά ἀποτελεῖ μία ἔνδειξη γιά πιό σο­βαρό πρόβλημα στή συναισθηματική ἀ­νάπτυξη τοῦ παιδιοῦ ἤ γιά δυσλειτουργία καί προβλήματα στήν οἰκογένεια. Τά παιδιά πού κλέβουν ἐπανειλημμένα μπορεῖ νά ἔχουν δυσκολία νά ἐμπιστευτοῦν τούς ἄλ­λους καί νά δημιουργήσουν στενές σχέσεις μαζί τους. Ἀντί νά αἰσθάνονται τά ἴδια ἔνο­χα γιά τήν πράξη τους, κα­τηγοροῦν τούς ἄλ­λους γιά τή συμπεριφορά τους μέ τό σα­θρό ἐπιχείρημα: «Ἀ­πό τή στιγμή πού ἀρ­νοῦνται νά μοῦ δώ­σουν ὅ,τι μοῦ χρειά­ζεται, θά τό πά­ρω»! Ἐάν, παρ᾽ ὅλες τίς προσπάθειες πού καταβάλλουν οἱ γονεῖς, ἡ κατάσταση δέν διορθώνεται ἀλλά μᾶλλον χειροτερεύει, οἱ γονεῖς θά πρέπει νά ζητήσουν τή βοήθεια τοῦ εἰδικοῦ παιδοψυχιάτρου.
το κείμενο είδαμε εδώ

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Τα παιδιά που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορα, είναι γιατί οι γονείς ή και ο πνευματικός ανάδοχος του παιδιού, εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορα.
Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις παραβατικής συμπεριφοράς σε παιδιά που αντί για Άγιο Βάπτισμα, τούς έκαναν ποδολουτρο, δηλαδή παντελής απουσία των τριών ολοκληρωμένων καταδύσεων στην κολυμπήθρα. Ευτυχώς που πνευματικός είδε το βίντεο μετά από καταγγελία γονέων γιά βίαιη συμπεριφορα παιδιού καί είπε ότι το παιδί ήταν αβάπτιστο. Ανέλαβε καί έκανε το μυστήριο Ορθοδόξως, καί το παιδί έγινε αρνί.
Παραβατικές συμπεριφορές παιδιών θεραπεύει απόλυτα η Αγία Εκκλησία, καί λυπάμαι που ο Θεολόγος - φιλόλογος Κος Γκάτζιος συγγραφέας τού άρθρου συμβουλεύει παιδοψυχίατρο γιά θεραπεία. Είναι τραγικό στις μέρες μας θεολόγοι να θεωρούν έμμεσα ότι η Αγία Εκκλησία είναι ελλιπείς καί δεν θεραπεύει τα ψυχικά νοσήματα καί συμβουλεύουν εκεί που δεν υπάρχει ψυχική θεραπεία.

Χριστιανός ο ελάχιστος.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός" είπε...

Επιτρέψτε να καταθέσουμε και την δική μας άποψη.
Δεν οφείλονται όλες οι παραβατικές συμπεριφορές στο οικογενειακό-κοινωνικό περιβάλλον (πράγματι συνήθως σχετίζεται άμεσα) ή στο αν έγινε σωστά το βάπτισμα.

Ενδεικτικά, ψυχίατρος μας ενημέρωσε ότι ένας σύζυγος συμπεριφερόταν πολύ βίαια στην γυναίκα του. Στο παρελθόν δεν είχε εμφανίσει ποτέ τέτοιες επιθετικές συμπεριφορές. Μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι είχε έναν μεγάλο όγκο στο κεφάλι, που προκαλούσε τη διαταραχή στο νευρικό σύστημα.

Αντίστοιχα υπάρχουν σοβαρά περιστατικά υπερκινητικότητας (υπάρχουν περιπτώσεις πολύ προβληματικές που το παιδί δεν μπορεί να παραμείνει ήρεμο σχεδόν καθόλου και συμπεριφέρεται επικίνδυνα και αναφερόμαστε και σε οικογένειες που ζούνε πνευματική ζωή και έκαναν σωστά και το βάπτισμα).
Εκτός από την βοήθεια της εκκλησίας, σε τέτοιες περιπτώσεις αναπόφευκτα χρειάζεται η παρέμβαση και ιατρού για να επιλύσει ή να μετριάσει το ιατρικό πρόβλημα που το προκαλεί.

Σίγουρα η εκκλησία μπορεί να βοηθήσει. Και μέσω του πνευματικού και με τα μυστήρια της. Ίσως ανάλογα με την πίστη και την θέληση του καθενός που προσφεύγει ή ανάλογα με το ποιο είναι το θέλημα του Θεού σε κάθε περίπτωση.
Αλλά υπάρχουν και αμιγώς ιατρικά προβλήματα που χρειάζεται ο ειδικός.

Ανώνυμος είπε...


Η καταγγελία μου /ένσταση, ήταν συγκεκριμένη γιά τον "παιδοψυχίατρο", καί όχι γιά την ιατρική βοήθεια άλλων ειδικοτήτων, και ειμαι σιγουρος ότι ο "ψυχίατρος" δεν εκανε τις εξετάσεις για τον ογκο. Θεραπεία ψυχής δεν υπάρχει αλλού εκτός Ορθοδόξων Μυστηρίων, τελεία και παύλα.

Συγχωρέστε με.
Χριστιανός ο ελάχιστος.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός" είπε...

Οφείλουμε να διευκρινήσουμε ότι αναφερθήκαμε σε ιατρό, νευρολόγο ψυχίατρο. Που εξέδωσε νόμιμο παραπεμπτικό για τομογραφία στην οποία φάνηκε ο όγκος στο κεφάλι. Το ανθρώπινο σώμα, το τόσο περίτεχνο, αυτό που κατασκεύασε η σοφία του Θεού, έχει και νεύρα, τα οποία επιτελούν ένα σωρό απαραίτητες λειτουργίες, και όπως τμήμα του φθαρτού -στην ζωή αυτή- σώματος, μπορεί να υποστεί κάποια βλάβη.

Η θεραπεία της ψυχής γίνεται πράγματι μέσα στην εκκλησία.

Δημοσίευση σχολίου

Δεν επιτρέπονται σχόλια που συκοφαντούν κάποιο πρόσωπο, που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς κλπ.

Προσωρινά ενεργοποιήθηκε η προ-έγκριση επειδή υπήρξαν κρούσματα προσβλητικής συμπεριφοράς και οφείλουμε να διαφυλάξουμε την αξιοπρέπεια του ιστολογίου μας.

Γράψτε το σχόλιό σας και απλά περιμένετε λίγες ώρες μέχρι να το δείτε δημοσιευμένο.

Σχόλιο που τηρούν στοιχειώδη κανόνες ευπρέπειας είναι αυτονόητο ότι αποτελούν αφορμή διαλόγου και ουδέποτε θα λογοκριθούν.

Ανώνυμα σχόλια που επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια χωρίς να προσθέτουν κάτι στην συζήτηση ενδέχεται να διαγραφούν για την διαφύλαξη της ποιότητας. Τα σχόλια δεν είναι πεδίο στείρας αντιπαράθεσης αλλά προβληματισμού και γόνιμου διαλόγου.